Pemvidutide

ALT-801, pemvidutide (INN)

Metabolizm i masa ciała
Czeka na recenzję medycznąEN ES DE FR PT IT NL PL ZH+ Obserwuj aktualizacje

1Czym jest

Pemvidutide to badany peptyd podawany we wstrzyknięciu raz w tygodniu, który jednocześnie aktywuje dwa receptory: GLP-1, znany z semaglutide (#3), oraz receptor glukagonu. Takie połączenie jest celowe. Sam glukagon podnosi stężenie glukozy we krwi, dlatego jest lekiem ratunkowym w hipoglikemii — ale zwiększa też wydatek energetyczny i działa bezpośrednio na komórki wątroby, mobilizując tłuszcz. Połączenie go z GLP-1, który obniża glukozę i apetyt, ma na celu zachowanie korzyści metabolicznych przy jednoczesnym zniesieniu niekorzystnego wpływu na glukozę.

Głównym celem rozwoju jest MASH (stłuszczeniowe zapalenie wątroby związane z dysfunkcją metaboliczną), zapalna, prowadząca do włóknienia postać stłuszczeniowej choroby wątroby; kolejne programy dotyczą otyłości, zaburzeń związanych z używaniem alkoholu oraz alkoholowej choroby wątroby. Jest to wyłącznie cząsteczka na etapie badań klinicznych; nigdy nie była wprowadzona do obrotu i poza badaniem nie istnieje legalna droga dostępu do niej.


2Jak prawdopodobnie działa

Ramię receptora GLP-1. hamowanie apetytu poprzez obwody podwzgórza i pnia mózgu, zależne od glukozy uwalnianie insuliny, spowolnione opróżnianie żołądka — dobrze poznany zestaw efektów GLP-1.
Ramię receptora glukagonu w wątrobie. zwiększone utlenianie kwasów tłuszczowych i ograniczona lipogeneza de novo w hepatocytach, co zmniejsza zawartość tłuszczu w wątrobie mechanizmem niezależnym od utraty masy ciała. To argument za stosowaniem podwójnego agonisty właśnie w chorobach wątroby, a nie samego agonisty GLP-1.
Wydatek energetyczny. agonizm receptora glukagonu zwiększa spoczynkowy wydatek energetyczny w badaniach fizjologii człowieka, pogłębiając deficyt kaloryczny wynikający z mniejszego spożycia.
Zrównoważony stosunek i modyfikacja lipidowa. zrównoważenie aktywności na receptorach w przybliżeniu 1:1 to decyzja projektowa, która odróżnia go od podwójnych agonistów o słabszej komponencie glukagonowej; modyfikacja lipidowa zapewnia wiązanie z albuminą i tygodniowy odstęp między dawkami.
Znany kompromis. agonizm glukagonu może podnosić stężenie glukozy i częstość akcji serca, a przy braku zrównoważenia w przeszłości powodował problemy w tej klasie leków.
Agonista receptorów GLP-1 i glukagonu zaprojektowany z proporcją 1:1, ukierunkowany w równym stopniu na tłuszcz w wątrobie, co na masę ciała.Schemat — nie w skali

3Co pokazują badania

MASH, faza 2b (IMPACT)

W badaniu IMPACT 212 dorosłych z potwierdzonym biopsją MASH i włóknieniem F2–F3, z cukrzycą lub bez, zrandomizowano w stosunku 1:2:2 do podskórnego pemvidutide 1.2 mg, 1.8 mg lub placebo raz w tygodniu przez 48 tygodni; współpierwszorzędowe histologiczne punkty końcowe oceniano w 24. tygodniu (ustąpienie MASH bez nasilenia włóknienia lub zmniejszenie włóknienia bez nasilenia MASH). Sponsor poinformował, że badanie osiągnęło kluczowe miary sukcesu po 24 tygodniach, i przedstawił dane z 48 tygodni na kongresie EASL 2026. Odsetki odpowiedzi histologicznej należy przed zacytowaniem odczytywać z recenzowanej publikacji, a nie z komunikatów prasowych. Zgłoszone wtórne wyniki po 48 tygodniach dla 1.8 mg w porównaniu z placebo (według firmy) obejmowały: masa ciała −7.5% bez osiągnięcia plateau, BMI −3.0 kg/m², obwód talii −5.3 cm, ciśnienie skurczowe/rozkurczowe −4.0/−2.2 mmHg, a u uczestników z podwyższonymi wartościami wyjściowymi triglicerydy −23.7% i cholesterol całkowity −15.4%. Złożoną miarę nieinwazyjną (spadek wyniku ELF o ≥0.5 plus spadek sztywności wątroby o ≥30%) osiągnęło 3.2% w grupie placebo wobec 27.8% przy 1.2 mg i 32.4% przy 1.8 mg. Ocena A ze względu na projekt badania, z zastrzeżeniem, że faza 2b z udziałem 212 pacjentów to nie faza 3, a znaczna część szczegółów pochodzi obecnie od sponsora.

Otyłość, faza 2 (MOMENTUM)

W 48-tygodniowym badaniu fazy 2 u osób z otyłością bez cukrzycy odnotowano zależną od dawki utratę masy ciała, przy czym w analizie składu ciała duża część utraconej masy pochodziła z tkanki tłuszczowej, a nie z beztłuszczowej masy ciała — to istotna różnica w porównaniu z monoterapią GLP-1, w której utrata beztłuszczowej masy ciała jest uznanym problemem (doniesienia sponsora z 2024 r.; publikacja †).

Zawartość tłuszczu w wątrobie, faza 1b

We wcześniejszych badaniach z użyciem MRI-PDFF odnotowano duże zmniejszenie frakcji tłuszczu w wątrobie w ciągu 12 tygodni, co jest zgodne z bezpośrednim mechanizmem wątrobowym.
Ocena: B (early)

Zaburzenia związane z używaniem alkoholu i alkoholowa choroba wątroby

Przeprowadzono badanie fazy 2 (RECLAIM) w zaburzeniach związanych z używaniem alkoholu; wstępne wyniki spodziewane są w 2026 r. †. Uzasadnienie wynika z szerszej obserwacji, że leki działające na szlak GLP-1 zmniejszają spożycie alkoholu; nic nie zostało potwierdzone. Stosowanie w społeczności: praktycznie brak udokumentowanych przypadków. Ponieważ związek jest w fazie badań i pojawia się w marketingu „peptydów badawczych”, warto jasno stwierdzić, że poza badaniami nie istnieją żadne informacje o dawkowaniu u ludzi, żadne dane dotyczące bezpieczeństwa nie przemawiają za samodzielnym stosowaniem, a materiału sprzedawanego pod tą nazwą nie można uznać za badaną cząsteczkę.

4Zgłaszane działania niepożądane i interakcje

Opisywane w literaturze

Zdarzenia żołądkowo-jelitowe — nudności, wymioty, biegunka — miały głównie nasilenie łagodne do umiarkowanego i koncentrowały się w pierwszych ośmiu tygodniach, podobnie jak w klasie GLP-1. Przerwanie stosowania z powodu zdarzeń niepożądanych odnotowano w IMPACT u około 1% uczestników. Sponsor nie odnotował nierównowagi w sercowych zdarzeniach niepożądanych w porównaniu z placebo; biorąc pod uwagę mechanizm glukagonowy, jest to kwestia, którą należy konkretnie obserwować, a nie zakładać.

Zgłaszane przez społeczność

brak wiarygodnych danych; nie ma udokumentowanego stosowania w społeczności i nie ma o czym informować.

Kwestie na poziomie klasy wynikające z agonizmu glukagonu. możliwy wzrost glikemii na czczo lub pogorszenie kontroli glikemii, przyspieszenie częstości akcji serca, a w szerszej literaturze dotyczącej podwójnych/potrójnych agonistów sporadyczne podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych. Były to przyczyny niepowodzeń wcześniejszych agonistów z komponentą glukagonową.

Kwestie na poziomie klasy wynikające z agonizmu GLP-1. zdarzenia dotyczące pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki (rzadkie, związek przyczynowy dyskutowany), opóźnione opróżnianie żołądka z ryzykiem aspiracji podczas znieczulenia, utrata beztłuszczowej masy ciała równolegle z utratą tkanki tłuszczowej oraz sygnał dotyczący komórek C tarczycy u gryzoni, wspólny dla całej klasy.

Interakcje. brak ustalonych danych o interakcjach u ludzi. Na podstawie mechanizmu można spodziewać się interakcji typowych dla klasy GLP-1 — addytywnego ryzyka hipoglikemii z insuliną lub pochodnymi sulfonylomocznika oraz spowolnionego wchłaniania leków doustnych.

Wskaźniki, które badacze zwykle monitorują

Na podstawie protokołów badań i farmakologii obu receptorów:

WskaźnikDlaczego się go obserwuje
Histologia wątroby (biopsja)wciąż standard regulacyjny w ocenie ustąpienia MASH i stopnia włóknienia; jedyny punkt końcowy, który rozstrzyga tę kwestię.
Frakcja tłuszczu w wątrobie w MRI-PDFFnieinwazyjna miara bezpośredniego działania na wątrobę.
Sztywność wątroby (FibroScan/VCTE) oraz ELF lub inne panele włóknieniamiara złożona zastosowana w 48-tygodniowej analizie wtórnej badania IMPACT.
ALT, AST, GGT, bilirubinazarówno jako markery choroby, jak i dlatego, że agoniści z komponentą glukagonową w przeszłości wymagali monitorowania bezpieczeństwa wątrobowego.
Glikemia na czczo i HbA1cagonizm receptora glukagonu może podnosić stężenie glukozy; to kluczowe pytanie o to, czy zrównoważenie 1:1 się sprawdza.
Spoczynkowa częstość akcji sercazwiększana zarówno przez agonizm GLP-1, jak i glukagonu.
Lipidogram i triglicerydyzgłaszana poprawa; element tezy o korzyściach metabolicznych.
Masa ciała, obwód talii i skład ciała (DEXA)podział na masę beztłuszczową i tłuszczową to konkretna teza formułowana w odniesieniu do tej cząsteczki.
Ciśnienie tętniczezgłaszane obniżenie.
Lipaza i amylazamonitorowanie zapalenia trzustki typowe dla klasy GLP-1.

Bezpłatne dla wszystkich. Informacje o bezpieczeństwie nigdy nie są płatne.


5Postać i kontekst podawania

Badany produkt w postaci wstrzyknięcia podskórnego raz w tygodniu, dostarczany i podawany zgodnie z protokołem badania. Nie ma postaci dostępnej w obrocie, zatwierdzonego stężenia ani wskazówek dotyczących samodzielnego przygotowania; materiał oferowany poza badaniem nie ma potwierdzonej tożsamości, czystości ani dawki. Nic w opublikowanych pracach nie uzasadnia przygotowywania ani dawkowania przez osoby prywatne.


6Często badany razem z

Porównywany, a nie łączony, z: semaglutide (#3) i tirzepatide jako ugruntowanymi punktami odniesienia wśród leków inkretynowych. Koncepcyjnie grupowany z innymi agonistami z komponentą glukagonową — survodutide (GLP-1/glukagon), retatrutide (GIP/GLP-1/glukagon) i cotadutide — oraz z nieinkretynowymi lekami na MASH, takimi jak resmetirom, jako komparatorami w tym samym wskazaniu.

Powiązania informacyjne. To nie są zalecenia łączenia.


7Status regulacyjny według regionu

RegionStatus (sprawdzono —)
Stany ZjednoczoneNiezatwierdzony przez FDA; w fazie badań. Status Fast Track dla MASH oraz dla zaburzeń związanych z używaniem alkoholu; status Breakthrough Therapy dla MASH. Faza 3 PERFORMA planowana od drugiej połowy (H2) 2026 r. †
Unia EuropejskaNiedopuszczony do obrotu; w fazie badań
Wielka BrytaniaBrak pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
AustraliaNiezatwierdzony
Republika Południowej Afryki (RPA)Niezarejestrowany
SportNie jest wymieniony z nazwy przez WADA. Agoniści receptora GLP-1 nie są zakazani według stanu na 2026 r. †; jako substancja niezatwierdzona podlegałby u sportowców klasie S0

8Otwarte pytania

  • Czy histologiczny sygnał z fazy 2b utrzyma się w badaniu fazy 3 z kontynuacją oceniającą wyniki kliniczne.
  • Czy deklarowane zachowanie beztłuszczowej masy ciała w porównaniu z monoterapią GLP-1 jest rzeczywiste i trwałe, przy prawidłowym pomiarze.
  • Czy agonizm receptora glukagonu powoduje problemy glikemiczne lub sercowe w perspektywie lat, a nie miesięcy.
  • Czy korzyść wątrobową można oddzielić od utraty masy ciała, jak przewiduje mechanizm.
  • Czy sygnał dotyczący zaburzeń związanych z używaniem alkoholu w całej klasie inkretyn jest rzeczywisty.

9Źródła

  1. 1Harrison SA et al. (2026). IMPACT: a Phase 2b randomised trial of pemvidutide in MASH with F2–F3 fibrosis. [Publication to be confirmed before citing figures.] PubMed
  2. 2Nahra R et al. (2024). Pemvidutide, a GLP-1/glucagon dual receptor agonist, in subjects with overweight or obesity: a randomised Phase 2 trial (MOMENTUM) [verify journal]. PubMed
  3. 3Altimmune (2026). 48-week IMPACT Phase 2b data presented at EASL Congress 2026 (company presentation). PubMed
  4. 4Boland ML et al. (2020). Resolution of NASH and hepatic fibrosis by the GLP-1R and GCGR dual agonist cotadutide. Nat Metab — class mechanism reference. PubMed · DOI
  5. 5Nourredine M et al. (2026). Commentary: dual agonists and direct hepatic targeting in MASH. Am J Manag Care [verify]. PubMed

Źródła są właśnie powiązywane z identyfikatorami PubMed/DOI; do tego czasu linki wyszukują cytowanie w PubMed.

† Nasi recenzenci weryfikują to z aktualnymi źródłami.


10Społeczność

Wątki i protokoły są widoczne dla członków. Dołączenie jest darmowe.

Działania niepożądane zgłaszane samodzielnie Faza 2

Na razie za mało danych. Ten związek zapisywało przez 4+ tygodnie 0 z 50 wymaganych członków. Poniżej 50 nie pokazujemy niczego, aby nikogo nie dało się zidentyfikować.

11Historia strony

31 paź 2026Profile published — awaiting medical review

Licencja CC BY-NC-SA 4.0. Znalazłeś błąd? Zgłoś go · Standardy redakcyjne — poprawki są tutaj odnotowywane.