Oxyntomodulin

OXM, glukagon-37, enteroglukagon (starsze określenie); analogi: OPK-88003 (LY2944876 / TT401), cotadutide (MEDI0382, wycofany), survodutide (BI 456906), mazdutide (IBI362 / LY3305677), pemvidutide (ALT-801), efinopegdutide (MK-6024) — wszystkie to „podwójni agoniści GLP-1/glukagonu” inspirowani oxyntomodulin

Metabolizm i masa ciała
Czeka na recenzję medycznąEN ES DE FR PT IT NL PL ZH+ Obserwuj aktualizacje

1Czym jest

Oxyntomodulin zidentyfikowano na początku lat 1980. jako substancję podobną do glukagonu pochodzącą z jelita („enteroglukagon”), która hamowała wydzielanie kwasu przez gruczoły oksyntyczne żołądka — stąd nazwa. Jest wytwarzana przez te same jelitowe komórki L, które uwalniają GLP-1 i PYY, z tego samego genu proglukagonu, a jej stężenie rośnie po posiłkach proporcjonalnie do spożytych kalorii. Pod względem chemicznym jest to cząsteczka glukagonu złożona z 29 aminokwasów z dodatkowym ogonem z 8 reszt, co pozwala jej wiązać się zarówno z receptorem GLP-1, jak i z receptorem glukagonu, choć przy każdym z nich z mniejszą siłą działania niż hormony do nich dedykowane.

W połowie lat 2000. londyński zespół wykazał, że podawanie oxyntomodulin ochotnikom zmniejszało spożycie pokarmu, a cztery tygodnie wstrzyknięć przed posiłkami dawały umiarkowaną utratę masy ciała przy jednoczesnym zwiększeniu wydatku energetycznego — połączenie, którego sam GLP-1 nie zapewnia. Ponieważ natywny peptyd utrzymuje się przez minuty, przemysł farmaceutyczny zbudował zamiast tego długo działających „podwójnych agonistów”, którzy powielają tę ideę: survodutide, mazdutide, pemvidutide i inne. Są to w pełni syntetyczne leki, z których kilka jest w fazie 3 lub już ją przeszło; omówiono je tutaj, ponieważ oxyntomodulin jest ich wzorcem, a w internecie nazwy te używane są zamiennie. Stosowanie natywnej oxyntomodulin przez społeczność / na własną rękę: praktycznie brak udokumentowanych przypadków. Niektórzy podwójni agoniści krążą na szarym rynku jako „chemikalia badawcze”; brak opublikowanych danych o takim stosowaniu.


2Jak prawdopodobnie działa

Receptor GLP-1. zmniejsza apetyt za pośrednictwem obwodów podwzgórza i pnia mózgu, spowalnia opróżnianie żołądka, nasila glukozozależne uwalnianie insuliny.
Receptor glukagonu. zwiększa wątrobowe utlenianie tłuszczów i wydatek energetyczny, pobudza lipolizę i niezależnie nasila uczucie sytości; sam w sobie podnosiłby stężenie glukozy we krwi, ale komponent GLP-1 to równoważy.
Efekt końcowy. utrata masy ciała wynikająca zarówno z mniejszego jedzenia, jak i nieco większego spalania, z wyraźnym zmniejszeniem zawartości tłuszczu w wątrobie — dlatego kilku podwójnych agonistów badano w MASH (stłuszczeniowej chorobie wątroby).
Kwas żołądkowy i motoryka. OXM hamuje wydzielanie kwasu i spowalnia opróżnianie żołądka, co stanowi część „hamulca jelita krętego” (ileal brake) wraz z PYY i GLP-1.
Naturalny hormon jelitowy, który jako pierwszy pokazał, że ta idea działa: jeden peptyd działający zarówno na receptor GLP-1, jak i na receptor glukagonu, jednocześnie zmniejszający spożycie i zwiększający zużycie energii.Schemat — nie w skali

3Co pokazują badania

Spożycie pokarmu i utrata masy ciała przy natywnej oxyntomodulin

Cohen 2003 (J Clin Endocrinol Metab): 90-minutowy wlew OXM u 13 zdrowych ochotników zmniejszył spożycie z bufetu o ~19%. Wynne 2005 (Diabetes): 26 ochotników z nadwagą lub otyłością samodzielnie wstrzykiwało OXM 400 nmol lub sól fizjologiczną przed posiłkami trzy razy dziennie przez 4 tygodnie; masa ciała spadła o 2.3 kg wobec 0.5 kg, przy zmniejszonym spożyciu energii. Wynne 2006 (Int J Obes): ten sam protokół zwiększył wydatek energetyczny związany z aktywnością o ~26% — kluczowe odkrycie, które odróżniło OXM od GLP-1 i zapoczątkowało koncepcję podwójnego agonizmu. Wszystkie badania małe, krótkie, jednoośrodkowe. [1][2][3]

Wlewy skojarzone naśladujące chirurgię bariatryczną

Wlew GOP (GLP-1 + oxyntomodulin + PYY) podawany podskórnie przez 4 tygodnie osobom z otyłością i stanem przedcukrzycowym/cukrzycą dał utratę masy ciała ~4.4 kg i poprawę tolerancji glukozy (Tan 2017 i Behary 2019, Diabetes Care). [5]

Syntetyczni podwójni agoniści GLP-1/glukagonu

- Survodutide (Boehringer/Zealand): badanie fazy 2 w otyłości wykazało utratę masy ciała do ~19% po 46 tygodniach przy 4.8 mg tygodniowo (le Roux 2024, Lancet Diabetes Endocrinol); badanie fazy 2 w MASH wykazało poprawę histologiczną u 83% pacjentów (Sanyal 2024, NEJM). Wyniki programu fazy 3 SYNCHRONIZE ogłaszane w latach 2025–2026 †. - Mazdutide (Innovent/Lilly): badanie fazy 3 GLORY-1 u dorosłych Chińczyków z otyłością wykazało utratę masy ciała ~14–15% po 48 tygodniach przy 6 mg (Ji 2025, NEJM); zatwierdzony w Chinach w 2025 do kontroli masy ciała †. Wyższa dawka 9 mg jest w trakcie badań. - Cotadutide (AstraZeneca): badanie fazy 2 wykazało korzyści w zakresie glukozy i tłuszczu wątrobowego przy utracie masy ciała ~5% (Nahra 2021, Diabetes Care); rozwój przerwany w 2023. - OPK-88003 (OPKO): badanie fazy 2b w cukrzycy typu 2, 30 tygodni, HbA1c −1.3% i masa ciała −4.4 kg wobec −0.1% i −1.8 kg przy placebo (komunikat firmy, 2019); dalej nierozwijany †. - Pemvidutide (Altimmune) i efinopegdutide (Merck): dane z fazy 2 w MASH i otyłości z lat 2023–2025, z utratą masy ciała ~10–15% i dużym zmniejszeniem tłuszczu wątrobowego †. [6][7][8][9]
Ocena: C/D

Badania na zwierzętach i mechanistyczne

Badania na gryzoniach pokazują, że anorektyczne działanie OXM wymaga receptora GLP-1, a jej wpływ na wydatek energetyczny — receptora glukagonu (Kosinski 2012, Obesity); w modelach otyłości wywołanej dietą OXM chroni wysepki trzustkowe i poprawia gospodarkę lipidową. [4]

4Zgłaszane działania niepożądane i interakcje

Opisywane w literaturze

Literatura (natywna OXM). łagodne nudności u mniejszości ochotników; brak poważnych zdarzeń w małych badaniach.

Literatura (podwójni agoniści). Dominują działania żołądkowo-jelitowe — nudności, wymioty, biegunka, zaparcia — z częstością podobną do agonistów GLP-1 lub nieco wyższą w okresie stopniowego zwiększania dawki, z częstszym przerywaniem leczenia przy najwyższych dawkach w niektórych badaniach; przyspieszenie częstości rytmu serca (komponent glukagonowy dodaje kilka uderzeń na minutę ponad efekt agonistów GLP-1); przejściowe wzrosty enzymów wątrobowych w niektórych badaniach; obowiązują ostrzeżenia klasowe dla GLP-1 (zapalenie trzustki, choroby pęcherzyka żółciowego, sygnał dotyczący komórek C tarczycy u gryzoni, opóźnione opróżnianie żołądka).

Zgłaszane przez społeczność

brak udokumentowanych dla natywnej OXM; anegdotyczne stosowanie podwójnych agonistów z szarego rynku nie zostało opisane w żadnym opublikowanym źródle.

Teoretyczne. przewlekły agonizm receptora glukagonu mógłby podnosić stężenie glukozy u osób z małą rezerwą komórek beta, obniżać stężenia aminokwasów i nasilać rozpad białek mięśniowych; w badaniach monitoruje się beztłuszczową masę ciała. Aktywacja receptora glukagonu zwiększa też wątrobowe FGF21 — prawdopodobnie korzystnie, ale skutki długoterminowe są nieznane.

Interakcje. działanie addytywne z insuliną i pochodnymi sulfonylomocznika (hipoglikemia); opóźnione wchłanianie leków doustnych; nie do stosowania w ciąży.

Wskaźniki, które badacze zwykle monitorują

Na podstawie protokołów badań podwójnych agonistów i fizjologii glukagonu:

WskaźnikDlaczego się go obserwuje
HbA1c i glukoza na czczoaby potwierdzić, że komponent GLP-1 równoważy podnoszące stężenie glukozy działanie komponentu glukagonowego.
Enzymy wątrobowe (ALT/AST) i tłuszcz wątrobowy (MRI-PDFF lub FibroScan CAP)wątroba jest głównym celem działania, a zgłaszano przejściowe wzrosty enzymów.
Spoczynkowa częstość rytmu serca i ciśnienie tętniczeagonizm receptora glukagonu podnosi częstość rytmu serca bardziej niż sam GLP-1.
Lipaza i amylazasygnał zapalenia trzustki, jeśli występuje ból brzucha.
Lipidogramzwykle się poprawia.
Skład ciała (DEXA) i aminokwasy osoczaagonizm receptora glukagonu nasila katabolizm aminokwasów; zachowanie beztłuszczowej masy ciała jest deklarowanym przedmiotem obaw w badaniach.
FGF21 w surowicybadawczy marker aktywności receptora glukagonu w wątrobie.

Bezpłatne dla wszystkich. Informacje o bezpieczeństwie nigdy nie są płatne.


5Rekonstytucja i postępowanie

Natywna oxyntomodulin istnieje wyłącznie jako peptyd klasy badawczej do użytku laboratoryjnego i w badaniach klinicznych; nie ma postaci farmaceutycznej ani dawki do samodzielnego podawania. Podwójni agoniści to produkty w fazie badań lub (w Chinach) wstrzykiwacze wyłącznie na receptę, które nie wymagają . Kalkulator na stronie nie ma tu zastosowania.


6Często badany razem z

Semaglutide i tirzepatide (komparatory oraz leki, które podwójni agoniści mają przewyższyć), retatrutide (dodaje GIP do pary GLP-1/glukagon), PYY3-36 (połączenie GOP), sam glukagon, teduglutide (inny produkt proglukagonu), cagrilintide i amylin (alternatywni partnerzy GLP-1 w terapii wielohormonalnej).

Powiązania informacyjne. To nie są zalecenia łączenia.


7Status regulacyjny według regionu

RegionStatus (sprawdzono —)
Stany ZjednoczoneNatywna OXM niezatwierdzona. Według stanu na dzień tego przeglądu żaden podwójny agonista GLP-1/glukagonu nie jest zatwierdzony przez FDA; survodutide, mazdutide, pemvidutide w fazie 3 †
Unia EuropejskaNiedopuszczony do obrotu; w fazie badań
Wielka BrytaniaBez licencji; w fazie badań
AustraliaNiezatwierdzony
Republika Południowej Afryki (RPA)Niezarejestrowany
SportNiewymieniony wprost przez WADA; agoniści GLP-1 niezakazani według stanu na 2026 †; niezatwierdzone analogi podlegałyby klasie S0

8Otwarte pytania

  • Czy efekt zwiększenia wydatku energetycznego obserwowany przy natywnej OXM utrzymuje się u ludzi przy przewlekłym podawaniu podwójnych agonistów, czy też utrata masy ciała wynika głównie ze zmniejszonego spożycia?
  • Czy podwójni agoniści lepiej czy gorzej chronią beztłuszczową masę ciała niż monoterapia GLP-1?
  • Długoterminowe bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe utrzymującego się agonizmu receptora glukagonu (częstość rytmu serca, ciśnienie tętnicze).

9Źródła

  1. 1Cohen MA et al. (2003). Oxyntomodulin suppresses appetite and reduces food intake in humans. J Clin Endocrinol Metab. PubMed · DOI
  2. 2Wynne K et al. (2005). Subcutaneous oxyntomodulin reduces body weight in overweight and obese subjects: a double-blind, randomized, controlled trial. Diabetes. PubMed · DOI
  3. 3Wynne K et al. (2006). Oxyntomodulin increases energy expenditure in addition to decreasing energy intake in overweight and obese humans: a randomised controlled trial. Int J Obes. PubMed · DOI
  4. 4Kosinski JR et al. (2012). The glucagon receptor is involved in mediating the body weight-lowering effects of oxyntomodulin. Obesity. PubMed · DOI
  5. 5Behary P et al. (2019). Combined GLP-1, oxyntomodulin, and peptide YY improves body weight and glycemia in obesity and prediabetes/type 2 diabetes: a randomized, single-blinded, placebo-controlled study. Diabetes Care. PubMed · DOI
  6. 6le Roux CW et al. (2024). Glucagon and GLP-1 receptor dual agonist survodutide for obesity: a randomised, double-blind, placebo-controlled, dose-finding phase 2 trial. Lancet Diabetes Endocrinol. DOI
  7. 7Sanyal AJ et al. (2024). A phase 2 randomized trial of survodutide in MASH and fibrosis. NEJM. PubMed · DOI
  8. 8Ji L et al. (2025). Mazdutide for adults with obesity (GLORY-1). NEJM. PubMed
  9. 9Nahra R et al. (2021). Effects of cotadutide on metabolic and hepatic parameters in adults with overweight or obesity and type 2 diabetes. Diabetes Care. PubMed · DOI
  10. 10OPKO Health (2019). OPKO reports additional oxyntomodulin OPK-88003 results from Phase 2b diabetes and obesity trial (company press release). PubMed

Źródła są właśnie powiązywane z identyfikatorami PubMed/DOI; do tego czasu linki wyszukują cytowanie w PubMed.

† Nasi recenzenci weryfikują to z aktualnymi źródłami.


10Społeczność

Wątki i protokoły są widoczne dla członków. Dołączenie jest darmowe.

Działania niepożądane zgłaszane samodzielnie Faza 2

Na razie za mało danych. Ten związek zapisywało przez 4+ tygodnie 0 z 50 wymaganych członków. Poniżej 50 nie pokazujemy niczego, aby nikogo nie dało się zidentyfikować.

11Historia strony

30 paź 2026Profile published — awaiting medical review

Licencja CC BY-NC-SA 4.0. Znalazłeś błąd? Zgłoś go · Standardy redakcyjne — poprawki są tutaj odnotowywane.