Oxyntomodulin

OXM, glucagon-37, enteroglucagon (oudere term); analogen: OPK-88003 (LY2944876 / TT401), cotadutide (MEDI0382, stopgezet), survodutide (BI 456906), mazdutide (IBI362 / LY3305677), pemvidutide (ALT-801), efinopegdutide (MK-6024) — allemaal 'GLP-1/glucagon-duale agonisten' geïnspireerd op oxyntomodulin

Metabolisme & gewicht
Wacht op medische beoordelingEN ES DE FR PT IT NL PL ZH+ Volgen voor updates

1Wat het is

Oxyntomodulin werd begin jaren 1980 geïdentificeerd als een glucagonachtige stof uit de darm ('enteroglucagon') die de zuursecretie door de oxyntische klieren van de maag remde — vandaar de naam. Het wordt geproduceerd door dezelfde L-cellen in de darm die GLP-1 en PYY afgeven, uit hetzelfde proglucagongen, en stijgt na de maaltijd in verhouding tot het aantal gegeten calorieën. Chemisch gezien is het het glucagonmolecuul van 29 aminozuren met een extra staart van 8 residuen, waardoor het zowel aan de GLP-1-receptor als aan de glucagonreceptor kan binden, zij het met een lagere potentie op elk van beide dan de specifieke hormonen.

Halverwege de jaren 2000 toonde een groep in Londen aan dat toediening van oxyntomodulin aan vrijwilligers de voedselinname verminderde, en dat vier weken injecties vóór de maaltijd een bescheiden gewichtsverlies opleverden en tegelijk het energieverbruik verhoogden — een combinatie die GLP-1 alleen niet biedt. Omdat het natieve peptide maar enkele minuten meegaat, ontwikkelde de farmaceutische industrie in plaats daarvan langwerkende 'duale ' die het idee kopiëren: survodutide, mazdutide, pemvidutide en andere. Dit zijn echte synthetische geneesmiddelen, waarvan er verschillende in of voorbij fase 3 zijn; ze worden hier behandeld omdat oxyntomodulin hun sjabloon is en de termen online door elkaar worden gebruikt. Gebruik van natief oxyntomodulin in de community of op eigen initiatief: vrijwel niets gedocumenteerd. Sommige duale agonisten circuleren op grijze markten als 'research chemicals'; er zijn geen gepubliceerde gegevens over dergelijk gebruik.


2Hoe het vermoedelijk werkt

GLP-1-receptor. vermindert de eetlust via circuits in de hypothalamus en de hersenstam, vertraagt de maaglediging en versterkt de glucoseafhankelijke insulineafgifte.
Glucagonreceptor. verhoogt de vetoxidatie in de lever en het energieverbruik, bevordert lipolyse en verhoogt onafhankelijk het verzadigingsgevoel; op zichzelf zou dit de bloedglucose verhogen, maar de GLP-1-component compenseert dat.
Netto-effect. gewichtsverlies door zowel minder eten als iets meer verbranden, met duidelijke afname van het levervet — de reden dat verschillende duale zijn getest bij MASH (leververvetting).
Maagzuur en motiliteit. OXM remt de zuursecretie en vertraagt de maaglediging, als onderdeel van de 'ileale rem' samen met PYY en GLP-1.
Het natuurlijke darmhormoon dat als eerste liet zien dat het idee werkt: één peptide dat zowel op de GLP-1- als op de glucagonreceptor werkt en tegelijk de inname vermindert en het energieverbruik verhoogt.Schematisch — niet op schaal

3Wat het onderzoek laat zien

Voedselinname en gewichtsverlies met natief oxyntomodulin

Cohen 2003 (J Clin Endocrinol Metab): een OXM-infusie van 90 minuten bij 13 gezonde vrijwilligers verminderde de inname aan een buffet met ~19%. Wynne 2005 (Diabetes): 26 vrijwilligers met overgewicht of obesitas injecteerden zelf OXM 400 nmol of zoutoplossing vóór de maaltijden, driemaal daags gedurende 4 weken; het gewicht daalde met 2.3 kg tegenover 0.5 kg, met een verminderde energie-inname. Wynne 2006 (Int J Obes): hetzelfde protocol verhoogde het activiteitsgerelateerde energieverbruik met ~26% — de cruciale bevinding die OXM onderscheidde van GLP-1 en het concept van de duale in gang zette. Allemaal klein, kortdurend en in één centrum. [1][2][3]

Combinatie-infusies die bariatrische chirurgie nabootsen

De GOP-infusie (GLP-1 + oxyntomodulin + PYY), gedurende 4 weken toegediend bij mensen met obesitas en prediabetes/diabetes, leidde tot ~4.4 kg gewichtsverlies en een verbeterde glucosetolerantie (Tan 2017 en Behary 2019, Diabetes Care). [5]

Synthetische GLP-1/glucagon-duale agonisten

- Survodutide (Boehringer/Zealand): fase 2 bij obesitas rapporteerde tot ~19% gewichtsverlies na 46 weken met 4.8 mg per week (le Roux 2024, Lancet Diabetes Endocrinol); fase 2 bij MASH liet bij 83% van de patiënten histologische verbetering zien (Sanyal 2024, NEJM). Resultaten van het fase 3-programma SYNCHRONIZE in 2025–2026 †. - Mazdutide (Innovent/Lilly): fase 3 GLORY-1 bij Chinese volwassenen met obesitas rapporteerde ~14–15% gewichtsverlies na 48 weken met 6 mg (Ji 2025, NEJM); in 2025 in China goedgekeurd voor gewichtsbeheersing †. Hogere dosis van 9 mg in onderzoek. - Cotadutide (AstraZeneca): fase 2 liet voordelen zien voor glucose en levervet met ~5% gewichtsverlies (Nahra 2021, Diabetes Care); stopgezet in 2023. - OPK-88003 (OPKO): fase 2b bij diabetes type 2, 30 weken, HbA1c −1.3% en gewicht −4.4 kg tegenover −0.1% en −1.8 kg met placebo (persbericht van het bedrijf, 2019); niet verder ontwikkeld †. - Pemvidutide (Altimmune) en efinopegdutide (Merck): fase 2-gegevens bij MASH en obesitas 2023–2025, met gewichtsverlies van ~10–15% en grote afnames van het levervet †. [6][7][8][9]
Beoordeeld: C/D

Dierstudies en mechanistisch onderzoek

Studies bij knaagdieren tonen aan dat het eetlustremmende effect van OXM de GLP-1-receptor vereist, terwijl het effect op het energieverbruik de glucagonreceptor vereist (Kosinski 2012, Obesity); OXM beschermt de eilandjes en verbetert de verwerking van lipiden in modellen van dieetgeïnduceerde obesitas. [4]

4Gemelde bijwerkingen en interacties

Gemeld in de literatuur

Literatuur (natief OXM). lichte misselijkheid bij een minderheid van de vrijwilligers; geen ernstige voorvallen in de kleine studies.

Literatuur (duale agonisten). Maag-darmeffecten overheersen — misselijkheid, braken, diarree, obstipatie — in een frequentie die vergelijkbaar is met of iets hoger ligt dan bij GLP-1-agonisten tijdens de titratie, met meer stopzettingen bij de hoogste doses in sommige studies; verhoogde hartslag (de glucagoncomponent voegt een paar slagen per minuut toe bovenop GLP-1-agonisten); tijdelijke stijgingen van leverenzymen in sommige studies; de klassebrede voorzorgen voor GLP-1 (pancreatitis, galblaasaandoeningen, signaal voor schildklier-C-cellen bij knaagdieren, vertraagde maaglediging) zijn van toepassing.

Door de community gemeld

niets gedocumenteerd voor natief OXM; anekdotisch gebruik van duale via de grijze markt wordt in geen enkele gepubliceerde bron beschreven.

Theoretisch. chronisch agonisme van de glucagonreceptor zou bij mensen met een geringe bètacelreserve de glucose kunnen verhogen, de aminozuurspiegels kunnen verlagen en de afbraak van spiereiwit kunnen verhogen; studies monitoren de vetvrije massa. Activatie van de glucagonreceptor verhoogt ook hepatisch FGF21 — waarschijnlijk gunstig, maar de langetermijneffecten zijn onbekend.

Interacties. additief met insuline en sulfonylureumderivaten (hypoglykemie); vertraagde absorptie van orale geneesmiddelen; niet voor gebruik tijdens de zwangerschap.

Markers die onderzoekers vaak volgen

Gebaseerd op de studieprotocollen van de duale agonisten en de fysiologie van glucagon:

MarkerWaarom ze gevolgd wordt
HbA1c en nuchtere glucoseom te bevestigen dat de GLP-1-component het glucoseverhogende effect van de glucagoncomponent compenseert.
Leverenzymen (ALT/AST) en levervet (MRI-PDFF of FibroScan CAP)de lever is een primair doelwit en er zijn tijdelijke stijgingen van enzymen gemeld.
Hartslag in rust en bloeddrukglucagonagonisme verhoogt de hartslag meer dan GLP-1 alleen.
Lipase en amylasesignaal voor pancreatitis, bij buikpijn.
Lipidenprofielverbetert meestal.
Lichaamssamenstelling (DEXA) en plasma-aminozurenagonisme van de glucagonreceptor verhoogt het katabolisme van aminozuren; behoud van vetvrije massa is een expliciet aandachtspunt in studies.
Serum-FGF21een onderzoeksmarker voor de activiteit van de glucagonreceptor in de lever.

Gratis voor iedereen. Veiligheidsinformatie staat nooit achter een betaalmuur.


5Reconstitutie en hantering

Natief oxyntomodulin bestaat alleen als peptide van onderzoekskwaliteit voor laboratoriumgebruik en klinische studies; er is geen farmaceutische toedieningsvorm en geen dosis voor zelftoediening. De duale zijn geneesmiddelen in onderzoek of (in China) pennen alleen op recept die geen vereisen. De calculator van de site is niet van toepassing.


6Vaak samen onderzocht met

Semaglutide en tirzepatide (vergelijkingsmiddelen en de geneesmiddelen die de duale agonisten willen overtreffen), retatrutide (voegt GIP toe aan het GLP-1/glucagon-paar), PYY3-36 (GOP-combinatie), glucagon zelf, teduglutide (eveneens een proglucagonproduct), cagrilintide en amyline (alternatieve partners voor GLP-1 in therapie met meerdere hormonen).

Informatieve kruisverwijzingen. Geen aanbevelingen voor combinaties.


7Regelgevingsstatus per regio

RegioStatus (gecontroleerd op —)
Verenigde StatenNatief OXM niet goedgekeurd. Op het moment van deze review is geen enkele GLP-1/glucagon-duale agonist door de FDA goedgekeurd; survodutide, mazdutide, pemvidutide in fase 3 †
Europese UnieNiet toegelaten; in onderzoek
Verenigd KoninkrijkGeen vergunning; in onderzoek
AustraliëNiet goedgekeurd
Zuid-AfrikaNiet geregistreerd
SportNiet specifiek vermeld door WADA; GLP-1-agonisten niet verboden per 2026 †; niet-goedgekeurde analogen zouden onder S0 vallen

8Open vragen

  • Houdt het effect op het energieverbruik dat bij natief OXM werd gezien stand bij chronische dosering van duale bij mensen, of komt het gewichtsverlies vooral voort uit een verminderde inname?
  • Behouden duale agonisten de vetvrije massa beter of slechter dan GLP-1-monotherapie?
  • Cardiovasculaire veiligheid op lange termijn van aanhoudend agonisme van de glucagonreceptor (hartslag, bloeddruk).

9Referenties

  1. 1Cohen MA et al. (2003). Oxyntomodulin suppresses appetite and reduces food intake in humans. J Clin Endocrinol Metab. PubMed · DOI
  2. 2Wynne K et al. (2005). Subcutaneous oxyntomodulin reduces body weight in overweight and obese subjects: a double-blind, randomized, controlled trial. Diabetes. PubMed · DOI
  3. 3Wynne K et al. (2006). Oxyntomodulin increases energy expenditure in addition to decreasing energy intake in overweight and obese humans: a randomised controlled trial. Int J Obes. PubMed · DOI
  4. 4Kosinski JR et al. (2012). The glucagon receptor is involved in mediating the body weight-lowering effects of oxyntomodulin. Obesity. PubMed · DOI
  5. 5Behary P et al. (2019). Combined GLP-1, oxyntomodulin, and peptide YY improves body weight and glycemia in obesity and prediabetes/type 2 diabetes: a randomized, single-blinded, placebo-controlled study. Diabetes Care. PubMed · DOI
  6. 6le Roux CW et al. (2024). Glucagon and GLP-1 receptor dual agonist survodutide for obesity: a randomised, double-blind, placebo-controlled, dose-finding phase 2 trial. Lancet Diabetes Endocrinol. DOI
  7. 7Sanyal AJ et al. (2024). A phase 2 randomized trial of survodutide in MASH and fibrosis. NEJM. PubMed · DOI
  8. 8Ji L et al. (2025). Mazdutide for adults with obesity (GLORY-1). NEJM. PubMed
  9. 9Nahra R et al. (2021). Effects of cotadutide on metabolic and hepatic parameters in adults with overweight or obesity and type 2 diabetes. Diabetes Care. PubMed · DOI
  10. 10OPKO Health (2019). OPKO reports additional oxyntomodulin OPK-88003 results from Phase 2b diabetes and obesity trial (company press release). PubMed

Referenties worden gekoppeld aan PubMed-/DOI-identificatoren; tot die tijd zoeken links de bronvermelding op in PubMed.

† Wordt door onze beoordelaars gecontroleerd aan de hand van actuele bronnen.


10Community

Discussies en protocollen zijn zichtbaar voor leden. Lid worden is gratis.

Zelf gemelde bijwerkingen Fase 2

Nog niet genoeg gegevens. 0 van de 50 benodigde leden hebben deze stof 4+ weken gelogd. Onder de 50 tonen we niets, zodat niemand herkenbaar is.

11Paginageschiedenis

30 okt 2026Profile published — awaiting medical review

Gelicentieerd onder CC BY-NC-SA 4.0. Een fout gevonden? Meld het · Redactionele normen — correcties worden hier vastgelegd.