Peptidebibliotheek
Bootst GLP-1 na: meer insuline bij een hoge glucose, langzamere maaglediging, minder eetlust.
Activeert beide belangrijkste incretinereceptoren van de darm: versterkt de glucoseafhankelijke insulineafgifte, verlaagt glucagon, vertraagt de maaglediging en vermindert de eetlust sterk, waarbij de GIP-activiteit mogelijk de verwerking in vetweefsel en de verdraagbaarheid verbetert
Combineert de effecten van GLP-1/GIP-agonisme op eetlust en insuline met activatie van de glucagonreceptor, die het energieverbruik en de vetverbranding in de lever verhoogt
Bootst het darmhormoon GLP-1 na: glucoseafhankelijke insulineafgifte, minder glucagon, langzamere maaglediging en minder eetlust via de hersenen
Bootst amyline na, het hormoon dat samen met insuline wordt afgegeven, om de verzadiging te vergroten, de maaglediging te vertragen en de voedselinname te verminderen via routes in de hersenstam en de hypothalamus die losstaan van GLP-1 — en daarom combineren de twee goed
Vermindert de eetlust en verbetert de glucoseverwerking via activatie van de GLP-1-receptor, terwijl het het energieverbruik en de afbraak van levervet verhoogt via activatie van de glucagonreceptor
Zou het vetmobiliserende deel van groeihormoon kopiëren — meer vetafbraak en minder vetopslag — zonder de effecten van GH op groei, IGF-1 of de bloedglucose
Zoekt de bloedvaten op die wit vet voeden en doodt ze, waardoor vetweefsel wordt uitgehongerd en krimpt — een benadering van “vasculaire targeting” die uit het kankeronderzoek is geleend
Activeert de GLP-1-receptor: meer insuline bij hoge glucose, minder glucagon, tragere maaglediging, minder eetlust
Activeert de GLP-1-receptor: glucoseafhankelijke insulineafgifte, lager glucagon, vertraagde maaglediging, verminderde eetlust; het antilichaamfragment houdt het dagenlang in het bloed
Activeert de GLP-1-receptor met een uitgesproken vertraging van de maaglediging, waardoor het belangrijkste effect op de glucose na de maaltijd ligt; vermindert ook de eetlust
GLP-1-activiteit verlaagt eetlust en glucose; aanvullende glucagonreceptoractiviteit verhoogt het energieverbruik en stimuleert de afbraak van levervet
Vervangt het hormoon amyline dat bètacellen normaal samen met insuline afgeven: vertraagt de maaglediging, onderdrukt glucagon na de maaltijd en vermindert de eetlust
Activeert amylinereceptoren (calcitoninereceptor + RAMP-complexen) in de hersenstam en de hypothalamus om het verzadigingsgevoel te vergroten, de voedselinname te verminderen en de maaglediging te vertragen — gerapporteerd als een gebalanceerde amyline-/calcitoninereceptoragonist in plaats van…
Activeert amylinereceptoren in de hersenstam en de hypothalamus om het verzadigingsgevoel te vergroten en de voedselinname te verminderen, met een vertragend effect op de maaglediging
Werkt in de hypothalamus en de hersenstam om de voedselinname te onderdrukken, onafhankelijk van leptine, verhoogt de bloeddruk en de sympathische tonus, verbetert de glucoseverwerking bij knaagdieren en vergroot angstachtig gedrag — via een receptor die…
Heractiveert de MC4R-eetlustroute in de hypothalamus die stroomafwaarts van leptine verstoord is bij obesitas door POMC, PCSK1, LEPR en het Bardet-Biedl-syndroom, waardoor honger en lichaamsgewicht afnemen
Geeft de hersenen door hoeveel lichaamsvet er is; wanneer leptin zeer laag is (uithongering, lipodystrofie, genetische deficiëntie) herstelt vervanging de eetlustregulatie, de stofwisselingssnelheid, de reproductieve hormonen en de insulinegevoeligheid — wanneer leptin…
Bindt aan de menselijke GLP-1-receptor en bootst het darmhormoon GLP-1 na — glucoseafhankelijke insulineafgifte, minder glucagon, tragere maaglediging, verminderde eetlust — maar is bestand tegen het enzym dat GLP-1 binnen enkele minuten afbreekt
Toegediend als eenmaal daagse puls activeert het kortstondig de PTH1-receptor op botcellen, wat osteoblasten (botvormende cellen) sterker stimuleert dan osteoclasten — het tegenovergestelde van wat continu hoog PTH doet
Activeert dezelfde PTH1-receptor als teriparatide, maar bindt bij voorkeur aan een kortlevende receptorconformatie, wat een korter signaal geeft dat botvorming bevordert met minder botresorptie en minder calciumafgifte
Bindt aan calcitoninreceptoren op osteoclasten en legt de botresorptie binnen enkele minuten stil; verhoogt ook de uitscheiding van calcium via de nieren en heeft een afzonderlijk centraal pijnstillend effect
Activeert de glucagonreceptor op levercellen, wat de afgifte van opgeslagen glucose (glycogenolyse) en de aanmaak van nieuwe glucose op gang brengt; verhoogt de bloedsuiker binnen 10–15 minuten, mits er glycogeenvoorraden in de lever aanwezig zijn
Bindt aan de insulinereceptor (een tyrosinekinase) op spier-, vet- en levercellen, stimuleert de opname en opslag van glucose, schakelt de glucoseproductie door de lever en de vetafbraak uit en bevordert de eiwitsynthese — het belangrijkste anabole en…
Na het eten afgegeven door L-cellen van het lagere darmkanaal, evenredig met de calorie-inname; PYY3-36 werkt op Y2-receptoren in de hypothalamus, de hersenstam en de nervus vagus om de eetlust te verminderen en de darmpassage te vertragen
Activeert zowel de GLP-1-receptor (minder eten, meer insuline) als de glucagonreceptor (meer energieverbruik, meer vetverbranding in de lever) — een combinatie die het gewicht sterker verlaagt dan eetlustremming alleen en leververvetting…
Wordt na een maaltijd bij elke insulinepuls vrijgegeven; vertraagt de maaglediging, onderdrukt glucagon en signaleert verzadiging via de hersenstam — het “derde bètacelhormoon” dat de glucosestijging na de maaltijd afvlakt
Activeert de GLP-1-receptor om de glucoseafhankelijke insulineafgifte te versterken, glucagon te onderdrukken, de maaglediging te vertragen en de eetlust te verminderen; de Fc-drager verlengt de halfwaardetijd, waardoor wekelijkse of minder frequente dosering mogelijk is
Standaard GLP-1-receptoragonisme (glucoseafhankelijke insulineafgifte, lager glucagon, vertraagde maaglediging, verminderde eetlust), waarbij de albuminefusie zorgt voor een halfwaardetijd van ongeveer vijf dagen
Blokkeert de GLP-1-receptor en dempt zo de overmatige insulinepiek die na maaltijden een lage bloedsuiker veroorzaakt bij mensen die een maagbypassoperatie hebben ondergaan
Bindt reversibel aan albumine, zodat op elk moment slechts een kleine fractie vrij circuleert; zo levert één injectie per week basale insulinereceptoractiviteit
Fc-fusie geeft het insulinemolecuul een circulerende levensduur vergelijkbaar met die van een antilichaam, zodat één wekelijkse injectie zorgt voor een vlakke basale insulinereceptoractiviteit
GLP-1-activiteit onderdrukt de eetlust en verbetert de glucoseverwerking, terwijl activiteit aan de glucagonreceptor het energieverbruik verhoogt en vet uit de lever drijft
Beide activeren de GLP-1-receptor om de glucoseafhankelijke insulineafgifte te verhogen, glucagon te onderdrukken, de maaglediging te vertragen en de eetlust te verminderen; ze verschillen vrijwel uitsluitend in hoe lang ze werken
Ringsluiting legt de vorm van het peptide vast, verbergt de hoofdketen voor proteasen en verkleint het polaire oppervlak — wat eiwitachtige binding aan het doelwit geeft met de stabiliteit van een geneesmiddel en, in sommige gevallen, orale absorptie
Op zoek naar MK-677, NAD+ of rapamycine? Dat zijn geen peptiden — zie Geen peptide, maar vaak samen besproken.