Nesfatin-1

Van NUCB2 afgeleid peptide, fragment van nucleobindin-2 (residuen 1–82), nesfatin-1(1-82); de actieve kern wordt vaak onderzocht als nesfatin-1(30-59)

Metabolisme & gewicht
Wacht op medische beoordelingEN ES DE FR PT IT NL PL ZH+ Volgen voor updates

1Wat het is

Nesfatin-1 werd in 2006 ontdekt door een Japanse groep die op zoek was naar nieuwe moleculen in de eetlustcentra van het rattenbrein (Oh-I 2006, Nature). Het is een fragment van nucleobindin-2, een eiwit dat voorheen bekend was om het binden van calcium en DNA, en het kreeg zijn naam — “NEFA/NUCB2-encoded satiety and fat-influencing protein” — van de bevinding dat ratten minder gingen eten als het in de hersenen werd geïnjecteerd, en meer als het werd geblokkeerd. Het wordt gemaakt in de hypothalamus (de paraventriculaire, supraoptische en arcuate kernen), de hersenstam en, verrassend genoeg, in dezelfde maagcellen die ghreline maken, en daarnaast in de pancreas, het vetweefsel en het hart.

Twintig jaar later is het nog steeds een verhaal uit de fysiologie en geen therapie. De receptor is nog altijd niet geïdentificeerd (op grond van signaleringsstudies wordt een G-proteïnegekoppelde receptor aangenomen), er zijn geen studies met toediening bij mensen, en de belangstelling is verschoven naar het meten van circulerende spiegels als marker bij obesitas, diabetes, eetstoornissen en stemmingsstoornissen. In de discussie binnen de peptidecommunity komt het vooral voor vanwege het label “verzadigingspeptide”, en als curiositeit naast de GLP-1-geneesmiddelen. Wie een protocol ermee beschrijft, baseert zich uitsluitend op gegevens bij knaagdieren.


2Hoe het vermoedelijk werkt

Onderdrukking van de eetlust. Centraal toegediend nesfatin-1 vermindert de voedselinname op een leptine-onafhankelijke manier (het werkt bij leptineresistente dieren en bij dieren zonder leptinereceptor), deels via melanocortine-, oxytocine- en CRH-neuronen, en vermindert de drang om te eten tijdens de donkere (actieve) fase. Perifere injectie vermindert de inname bij muizen ook, wat impliceert dat het de hersenen binnendringt (Shimizu 2009).
Cardiovasculair. Centraal toegediend nesfatin-1 verhoogt de bloeddruk via melanocortine- en sympathische routes (Yosten & Samson 2009); perifere effecten op het hart en de vaten worden, afhankelijk van het model, in beide richtingen gerapporteerd.
Glucose. Perifeer toegediend nesfatin-1 verlaagde de bloedglucose bij hyperglykemische db/db-muizen op een insulineafhankelijke manier (Su 2010) en zou in verschillende studies bij knaagdieren de insulinesecretie en de insulinegevoeligheid verbeteren.
Angst en stress. Centrale toediening vergroot angst- en vreesgerelateerd gedrag bij ratten (Merali 2008) en nesfatin-1-neuronen reageren op stress; het komt samen met CRH tot expressie.
Maag en overig. Vertraagt de maaglediging, beïnvloedt in sommige modellen de reproductieve hormonen en is onderzocht bij cardioprotectie en bot.
Nesfatine-1, afgesplitst van de grotere voorloper NUCB2, werkend in de hypothalamus en hersenstam om de voedselinname te verminderen. Het werkt onafhankelijk van leptine, en daarom blijft het interessant waar de leptinesignalering al verstoord is.Schematisch — niet op schaal

3Wat het onderzoek laat zien

Voedselinname en lichaamsgewicht bij knaagdieren

Verminderde voedselopname na centrale injectie (Oh-I 2006) en na perifere injectie bij muizen (Shimizu 2009); chronische centrale infusie verminderde de gewichtstoename. De effectgrootte is bescheiden en sommige laboratoria vinden zwakkere perifere effecten dan andere. [1][2]

Bloeddruk en cardiovasculaire effecten

Centraal toegediend nesfatin-1 geeft aanhoudende stijgingen van de gemiddelde arteriële druk bij wakkere ratten (Yosten & Samson 2009). Ook beschermende effecten in modellen van cardiale ischemie-reperfusie worden gerapporteerd. De richting hangt af van de plaats en de dosis. [4]

Glucoseregulatie

Antihyperglykemische effecten bij diabetische muizen (Su 2010); insulinotrope effecten op eilandjes . Geen gegevens bij mensen behalve associaties. [5]

Angst, stemming, slaap

Angstverwekkend bij ratten (Merali 2008); in andere paradigma’s enkele antidepressiefachtige bevindingen; meldingen van verminderde REM-slaap. Tegenstrijdig. [6]
Beoordeeld: B (observational only; not an effect of giving the peptide)

Associaties bij mensen

Veel patiënt-controlestudies meten circulerend nesfatin-1 bij obesitas, type 2-diabetes, anorexia nervosa, depressie en het polycysteusovariumsyndroom, met inconsistente richtingen — deels omdat de bepalingen kruisreageren met NUCB2 van volledige lengte (Stengel & Taché, reviews). Die vertellen ons iets over de fysiologie en over problemen met de bepalingen; ze zeggen niets over wat injecteren doet.
Niet beoordeeldgeen

Toediening bij mensen

Geen gepubliceerde studie waarin nesfatin-1 aan mensen is gegeven.

4Gemelde bijwerkingen en interacties

Gemeld in de literatuur

Geen enkele vorm van veiligheidsgegevens bij mensen. Bij knaagdieren is de meest consistente “bijwerking” degene die van belang is: een verhoogde bloeddruk. Angstverwekkend gedrag is de tweede.

Door de community gemeld

te weinig geloofwaardige meldingen om samen te vatten. Beschouw alles wat online staat als niet getoetst.

Theoretisch. een peptide dat de sympathische tonus en de bloeddruk verhoogt en bij dieren angstachtig gedrag vergroot, past slecht bij wie hypertensie, hart- en vaatziekten of een angststoornis heeft; het hypoglykemische effect bij diabetische muizen pleit voor voorzichtigheid met glucoseverlagende geneesmiddelen; de effecten op de reproductieve as bij knaagdieren zijn onopgehelderd. Een peptide van 82 residuen is bovendien groot genoeg om bij herhaalde injectie immunogeen te zijn — een gewone zorg bij elk peptide van deze grootte zonder gegevens bij mensen.

Interacties. geen onderzocht. Mechanistische overlap met de melanocortine-, oxytocine- en CRH-routes.

Markers die onderzoekers vaak volgen

Er zijn geen verbindingsspecifieke markers bij mensen vastgesteld. Gezien de farmacologie bij knaagdieren, mocht dit ooit in een protocol staan:

MarkerWaarom ze gevolgd wordt
Bloeddruk en hartslaghet duidelijkste signaal bij knaagdieren is een bloeddrukverhogend effect.
Nuchtere glucose en insulinede verbinding verlaagt de glucose bij diabetische muizen; relevant zowel als effect als als risico op hypoglykemie naast andere middelen.
Angstschaal (bijvoorbeeld GAD-7)angstverwekkend bij ratten.
Dagboek van gewicht en eetlusthet hoofdeffect, als het bestaat, zou hier te zien zijn.
CBC en CMPalgemene uitgangsmeting; er zijn geen veiligheidsgegevens bij mensen.
Bepalingen van nesfatin-1/NUCB2 in serum zijn onderzoeksinstrumenten met problemen van kruisreactiviteit en zijn niet bruikbaar om exogene dosering te monitoren

Gratis voor iedereen. Veiligheidsinformatie staat nooit achter een betaalmuur.


5Reconstitutie en hantering

Buiten laboratoria zelden te vinden, en door de lengte duur per milligram. Geleverd in vorm, vaak in flacons van minder dan een milligram. Voorzichtig met steriel water of buffer; grote peptiden adsorberen aan plastic en klonteren bij schudden, dus voorzichtig zwenken, zo mogelijk tubes met weinig binding gebruiken en herhaald bevriezen en ontdooien vermijden. Er is geen doseringsconventie uit de community om je aan te ijken, wat zelf een waarschuwing is.

Openen in calculator, vooraf ingevuld →

6Vaak samen onderzocht met

In de literatuur: ghreline (in de maag op dezelfde plek gelokaliseerd, met tegengestelde effecten op de eetlust), leptine, oxytocine, CRH en het melanocortinesysteem. In de discussie binnen de community wordt het genoemd naast Semaglutide (#3) en andere GLP-1-agonisten, en naast AOD-9604 en MOTS-c in “metabole” lijstjes, zonder enige gegevens bij mensen over een combinatie of zelfs over het middel alleen.

Informatieve kruisverwijzingen. Geen aanbevelingen voor combinaties.


7Regelgevingsstatus per regio

RegioStatus (gecontroleerd op —)
Verenigde StatenNiet door de FDA goedgekeurd; alleen onderzoeksreagens; geen stof voor bereiding (compounding)
Europese UnieNiet toegelaten
Verenigd KoninkrijkGeen vergunning
AustraliëNiet goedgekeurd
Zuid-AfrikaNiet geregistreerd
Sport (WADA)Niet specifiek vermeld; als niet-goedgekeurde stof valt het onder S0 †

8Open vragen

  • Wat is de receptor? Zonder die kennis is de ontwikkeling van geneesmiddelen tot stilstand gekomen.
  • Vermindert perifeer toegediend nesfatin-1 de voedselinname betrouwbaar, en bij welke soorten?
  • Enige farmacokinetische of veiligheidsgegevens bij mensen — die bestaan niet.
  • Of circulerende spiegels iets betekenen, gezien de kruisreactiviteit van de bepalingen met NUCB2 van volledige lengte.

9Referenties

  1. 1Oh-I S et al. (2006). Identification of nesfatin-1 as a satiety molecule in the hypothalamus. Nature. PubMed · DOI
  2. 2Shimizu H et al. (2009). Peripheral administration of nesfatin-1 reduces food intake in mice: the leptin-independent mechanism. Endocrinology. PubMed · DOI
  3. 3Stengel A et al. (2009). Identification and characterization of nesfatin-1 immunoreactivity in endocrine cell types of the rat gastric oxyntic mucosa. Endocrinology. PubMed · DOI
  4. 4Yosten GLC, Samson WK (2009). Nesfatin-1 exerts cardiovascular actions in brain: possible interaction with the central melanocortin system. Am J Physiol Regul Integr Comp Physiol. PubMed · DOI
  5. 5Su Y et al. (2010). The novel function of nesfatin-1: anti-hyperglycemia. Biochem Biophys Res Commun. PubMed · DOI
  6. 6Merali Z et al. (2008). Nesfatin-1 increases anxiety- and fear-related behaviors in the rat. Psychopharmacology. PubMed · DOI
  7. 7Stengel A, Taché Y (2013). Role of NUCB2/nesfatin-1 in the hypothalamic control of energy homeostasis. Horm Metab Res [verify journal]. PubMed · DOI

† Wordt door onze beoordelaars gecontroleerd aan de hand van actuele bronnen.


10Community

Discussies en protocollen zijn zichtbaar voor leden. Lid worden is gratis.

Zelf gemelde bijwerkingen Fase 2

Nog niet genoeg gegevens. 0 van de 50 benodigde leden hebben deze stof 4+ weken gelogd. Onder de 50 tonen we niets, zodat niemand herkenbaar is.

11Paginageschiedenis

26 okt 2026Profile published — awaiting medical review

Gelicentieerd onder CC BY-NC-SA 4.0. Een fout gevonden? Meld het · Redactionele normen — correcties worden hier vastgelegd.