Setmelanotide
Imcivree, RM-493, BIM-22493
1Wat het is
Setmelanotide is het eerste geneesmiddel dat obesitas behandelt door een specifiek defect signaal te herstellen in plaats van in te grijpen op de algemene eetlustfysiologie. Bij een klein aantal mensen verstoren mutaties in de genen POMC, PCSK1 of LEPR, of het Bardet-Biedl-syndroom, de route waarlangs leptine de hersenen laat weten dat de energievoorraden vol zijn. De laatste stap van die route is de MC4R-receptor, en bij deze aandoeningen is die intact maar wordt hij nooit geactiveerd. Setmelanotide activeert hem rechtstreeks. Eerdere MC4R-agonisten faalden omdat ze ook de bloeddruk verhoogden; setmelanotide is zo ontworpen dat dit wordt vermeden, al behoudt het genoeg activiteit op de huidreceptor MC1R om huid en haar donkerder te maken. Het werd ontwikkeld door Rhythm Pharmaceuticals en in november 2020 door de FDA goedgekeurd.
2Hoe het vermoedelijk werkt
3Wat het onderzoek laat zien
Obesitas door POMC/PCSK1- en LEPR-deficiëntie
Bardet-Biedl-syndroom
Verworven hypothalame obesitas
Heterozygote varianten in de MC4R-route en algemene obesitas
4Gemelde bijwerkingen en interacties
Gemeld in de literatuur
Vaak (literatuur; gepoolde trials). reacties op de injectieplaats (~96%), hyperpigmentatie van de huid (~78%; donkerder worden van huid, moedervlekken en haar, meestal omkeerbaar), misselijkheid (~56%), hoofdpijn, diarree, buikpijn, rugpijn, vermoeidheid, braken, depressie (~26%), infectie van de bovenste luchtwegen, spontane peniserecties (~23% van de mannen), seksuele bijwerkingen bij vrouwen, verstoring van de seksuele opwinding.
Ernstig / waarschuwingen. depressie en suïcidale gedachten (monitoren; overweeg te stoppen als symptomen optreden); verstoring van de seksuele opwinding en langdurige erecties (zoek hulp bij erecties die >4 h aanhouden); hyperpigmentatie die een melanoom maskeert, daarom wordt een volledig huidonderzoek vóór en periodiek tijdens de behandeling aanbevolen. Het conserveermiddel benzylalcohol is een aandachtspunt bij zeer jonge kinderen en pasgeborenen. Geen cardiovasculair signaal (bloeddruk en hartslag onveranderd in trials), in tegenstelling tot eerdere MC4R-agonisten.
Door de community gemeld
vrijwel niets; dit is een geneesmiddel op recept voor een zeer kleine populatie.Theoretisch. onbekende effecten tijdens de zwangerschap; risico op onterecht gebruik bij gewone obesitas, waar het voordeel minimaal is.
Interacties. geen formele studies; wordt niet gemetaboliseerd door CYP-enzymen, dus farmacokinetische interacties zijn onwaarschijnlijk. Additieve seksuele bijwerkingen met PDE5-remmers of bremelanotide zijn aannemelijk.
Markers die onderzoekers vaak volgen
Volgens de productinformatie en trialprotocollen:
| Marker | Waarom ze gevolgd wordt |
|---|---|
| Lichaamsgewicht, BMI (BMI-Z bij kinderen) en hongerscores | de primaire uitkomstmaten; de productinformatie adviseert te stoppen als er na ~12–16 weken op de maximale dosis geen betekenisvolle respons is. |
| Volledig huidonderzoek | bij aanvang en periodiek, omdat hyperpigmentatie een melanoom kan maskeren of het uiterlijk van moedervlekken kan veranderen. |
| Screening op depressie en suïcidaliteit | bij aanvang en bij elk bezoek. |
| Bloeddruk en hartslag | onveranderd in trials, maar de geschiedenis van de stofklasse rechtvaardigt het bijhouden ervan. |
| HbA1c, nuchtere glucose, lipidenprofiel | metabole uitkomsten die op gewichtsverlies volgen. |
| Groeisnelheid (kinderen) | gemonitord bij pediatrisch gebruik. |
| Genetische bevestiging | geen monitoringmarker, maar de allerbelangrijkste voorwaarde: zonder een bevestigde variant in de route of een BBS-diagnose is het bewijs niet van toepassing. |
Gratis voor iedereen. Veiligheidsinformatie staat nooit achter een betaalmuur.
5Reconstitutie en hantering
Geleverd als oplossing van 10 mg/mL voor meervoudig gebruik; geen . Doses worden opgetrokken met een spuit van 1 mL van het insulinetype: 0.5 mg = 0.05 mL, 1 mg = 0.1 mL, 2 mg = 0.2 mL, 3 mg = 0.3 mL. geïnjecteerd in buik, dij of arm aan het begin van de dag, met afwisseling van injectieplaatsen. Door de kleine volumes zijn afleesfouten op de spuit het belangrijkste risico.
Openen in calculator, vooraf ingevuld →6Vaak samen onderzocht met
α-MSH (het natuurlijke ligand, deze batch), Melanotan II en bremelanotide/PT-141 (niet-selectieve melanocortine-agonisten; bremelanotide is goedgekeurd voor hypoactieve seksuele verlangensstoornis), afamelanotide (MC1R-selectief, voor erytropoëtische protoporfyrie), GLP-1-agonisten (semaglutide, tirzepatide — vergeleken in discussies over obesitasbehandeling, niet gecombineerd in trials), metreleptin (voor leptinedeficiëntie, een andere stap in dezelfde route).
Informatieve kruisverwijzingen. Geen aanbevelingen voor combinaties.
7Regelgevingsstatus per regio
| Regio | Status (gecontroleerd op —) |
|---|---|
| Verenigde Staten | Door de FDA goedgekeurd (Imcivree) voor chronisch gewichtsbeheer bij obesitas door POMC-, PCSK1- of LEPR-deficiëntie (2020; leeftijd ≥2 sinds 2024), Bardet-Biedl-syndroom (2022) en verworven hypothalame obesitas (2026-03-19). Niet goedgekeurd voor gewone obesitas of heterozygote varianten |
| Europese Unie | Door het EMA toegelaten (Imcivree) voor POMC/PCSK1/LEPR-deficiëntie (2021) en Bardet-Biedl-syndroom (2022), leeftijd ≥6 † |
| Verenigd Koninkrijk | Vergund door het MHRA; toegang via de NHS op basis van NICE voor BBS en de genetische deficiënties † |
| Australië | Registratiestatus bij de TGA † |
| Zuid-Afrika | Niet geregistreerd † |
| Sport | Op de beoordelingsdatum niet specifiek vermeld door WADA † |
8Open vragen
- Welke heterozygote patiënten of patiënten met een ‘variant van onzekere betekenis’ er baat bij hebben, als dat al zo is.
- Langetermijnveiligheid van chronische MC4R-activatie, vooral veranderingen in stemming en pigmentatie over tientallen jaren.
- Of de Amerikaanse goedkeuring voor verworven hypothalame obesitas (2026) in andere regio's zal worden gevolgd, wat de groep die in aanmerking komt aanzienlijk zou vergroten.
9Referenties
- 1Kühnen P et al. (2016). Proopiomelanocortin deficiency treated with a melanocortin-4 receptor agonist. N Engl J Med. PubMed · DOI
- 2Clément K et al. (2018). MC4R agonism promotes durable weight loss in patients with leptin receptor deficiency. Nat Med. PubMed · DOI
- 3Clément K et al. (2020). Efficacy and safety of setmelanotide, an MC4R agonist, in individuals with severe obesity due to LEPR or POMC deficiency: single-arm, open-label, multicentre, phase 3 trials. Lancet Diabetes Endocrinol. PubMed
- 4Haqq AM et al. (2022). Efficacy and safety of setmelanotide, a melanocortin-4 receptor agonist, in patients with Bardet-Biedl syndrome and Alström syndrome: a multicentre, randomised, double-blind, placebo-controlled, phase 3 trial with an open-label period. Lancet Diabetes Endocrinol. PubMed
- 5Roth CL et al. (2024). Setmelanotide for the treatment of acquired hypothalamic obesity: a phase 2, open-label, multicentre trial. Lancet Diabetes Endocrinol. PubMed
- 6Collet TH et al. (2017). Evaluation of a melanocortin-4 receptor (MC4R) agonist (setmelanotide) in MC4R deficiency. Mol Metab. PubMed · DOI
- 7Imcivree prescribing information (US) and SmPC (EU), current versions. PubMed
Referenties worden gekoppeld aan PubMed-/DOI-identificatoren; tot die tijd zoeken links de bronvermelding op in PubMed.
† Wordt door onze beoordelaars gecontroleerd aan de hand van actuele bronnen.
10Community
Discussies en protocollen zijn zichtbaar voor leden. Lid worden is gratis.
Zelf gemelde bijwerkingen Fase 2
11Paginageschiedenis
Gelicentieerd onder CC BY-NC-SA 4.0. Een fout gevonden? Meld het · Redactionele normen — correcties worden hier vastgelegd.