Calcitonin
Miacalcin, Miacalcic, Calcimar, Fortical (neusspray), salcatonin, sCT, thyrocalcitonin (het menselijke hormoon)
1Wat het is
Calcitonin is een hormoon dat wordt aangemaakt door de C-cellen van de schildklier. Het werd in 1962 ontdekt en is genoemd naar zijn vermogen om het calciumgehalte in het bloed te verlagen. Bij volwassen mensen is het fysiologische belang ervan gering — mensen zonder schildklier, of met een overmaat aan calcitonin door een C-celtumor, hebben in wezen een normaal calcium en normaal bot — maar farmacologische doses hebben een sterk antiresorptief effect op bot. Voor het geneesmiddel werd zalmcalcitonin gekozen omdat het sterker aan de menselijke receptor bindt en langer werkt dan het menselijke hormoon.
Injecteerbaar zalmcalcitonin werd in de VS in 1975 goedgekeurd en de neusspray in 1995. Twee decennia lang was het een steunpilaar bij osteoporose en de ziekte van Paget. Daarna werd het ingehaald door bisfosfonaten, en in 2012–2013 vond een gepoolde analyse van studies een kleine overmaat aan kankers bij met calcitonin behandelde patiënten. Het EMA trok de neusspray en de osteoporose-indicatie in; een adviescommissie van de FDA stemde in 2013 dat het voordeel bij osteoporose niet langer opwoog tegen het risico, en de Amerikaanse bijsluiter werd in 2014 ingeperkt en voorzien van een waarschuwing voor kankerrisico, hoewel de producten op de markt blijven.
Serumcalcitonin is ook een laboratoriummarker (voor medullair schildkliercarcinoom, en in de context van de klassewaarschuwing voor GLP-1-middelen — zie het semaglutide-profiel), wat de belangrijkste reden is dat het woord opduikt in discussies over peptiden.
2Hoe het vermoedelijk werkt
3Wat het onderzoek laat zien
Vermindering van wervelfracturen bij postmenopauzale osteoporose
Ziekte van Paget van het bot
Hypercalciëmie bij maligniteit
Pijn door acute osteoporotische wervelfractuur
Oraal calcitonin bij osteoporose en artrose
Preventie van botverlies tijdens immobilisatie
4Gemelde bijwerkingen en interacties
Gemeld in de literatuur
misselijkheid (het vaakst bij injectie, ~10%), opvliegers in het gezicht, reacties op de injectieplaats, metaalsmaak, polyurie; bij neusspray rinitis, droge neus, irritatie en neusbloedingen. Lichte, voorbijgaande hypocalciëmie is mogelijk. Bij een aanzienlijk deel van de langdurige gebruikers ontstaan neutraliserende antilichamen, die het effect kunnen verminderen. Allergische reacties, waaronder zeldzame anafylaxie (huidtesten worden voorgesteld vóór injectie bij patiënten met vermoedelijke overgevoeligheid). Het kankersignaal: een meta-analyse van gerandomiseerde studies vond maligniteit bij ongeveer 4.1% van de met calcitonin behandelde patiënten tegenover 2.9% van de placebopatiënten, zonder één specifiek tumortype en zonder vastgesteld mechanisme; regelgevende instanties beschouwen dit als onverklaard maar reëel genoeg om langdurig gebruik te beperken.Door de community gemeld
niets gedocumenteerd.Theoretisch. de zalmsequentie is een lichaamsvreemd eiwit, dus immunogeniciteit valt te verwachten; langdurig gebruik brengt de onopgeloste vraag rond kanker met zich mee.
Interacties. kan de lithiumspiegel verlagen (via verhoogde renale klaring); additieve calciumverlaging met bisfosfonaten; verder weinig.
Markers die onderzoekers vaak volgen
| Marker | Waarom ze gevolgd wordt |
|---|---|
| Serumcalcium en -fosfaat | het directe farmacologische effect; hypocalciëmie is ongewoon maar mogelijk bij hogere doses. |
| Alkalische fosfatase (botspecifiek indien beschikbaar) | de standaardmarker voor de activiteit van de ziekte van Paget en voor de respons. |
| NTX of CTX in de urine | botresorptiemarkers die binnen enkele weken dalen als het middel werkt en bij "ontsnapping" weer stijgen. |
| Lithiumspiegel | alleen bij mensen die lithium gebruiken. |
| Serumcalcitonin als marker | let op: het meten van endogeen calcitonin is zinloos tijdens gebruik van het middel; de assays vertonen kruisreactiviteit. |
| Pijnscore (0–10) en mobiliteit | de praktische uitkomstmaat bij gebruik voor acute wervelfracturen. |
Gratis voor iedereen. Veiligheidsinformatie staat nooit achter een betaalmuur.
5Reconstitutie en hantering
Geleverd als gebruiksklare injectieoplossing (ampullen of injectieflacons van 200 IU/mL) of als gedoseerde neusspray — geen . Doses worden uitgedrukt in internationale eenheden (IU), niet in milligram; 1 IU zalmcalcitonin is ongeveer 0.2 µg. De calculator is niet relevant voor deze stof.
6Vaak samen onderzocht met
Teriparatide (profiel 121) en abaloparatide (profiel 122) als de nieuwere botpeptiden; bisfosfonaten en denosumab (de middelen die het hebben vervangen); pramlintide en cagrilintide (dezelfde peptidefamilie, werkzaam op amylinreceptoren); CGRP-antagonisten (dezelfde receptorfamilie). De serummarker wordt gemonitord bij de GLP-1-klasse — zie het semaglutide-profiel.
Informatieve kruisverwijzingen. Geen aanbevelingen voor combinaties.
7Regelgevingsstatus per regio
| Regio | Status (gecontroleerd op —) |
|---|---|
| Verenigde Staten | Door de FDA goedgekeurde injectie (Miacalcin, 1975) voor de ziekte van Paget, hypercalciëmie en postmenopauzale osteoporose bij vrouwen >5 jaar na de menopauze die geen alternatieven kunnen gebruiken; neusspray (Miacalcin, Fortical en generieke middelen) alleen voor osteoporose. De bijsluiter bevat sinds 2014 een waarschuwing voor maligniteit |
| Europese Unie | Osteoporose-indicatie en alle nasale formuleringen in 2012 ingetrokken (EMA-beoordeling). De injectie blijft toegelaten voor de ziekte van Paget (max. 3 maanden), hypercalciëmie bij maligniteit en preventie van acuut botverlies door plotselinge immobilisatie (2–4 weken) |
| Verenigd Koninkrijk | Volgt het EU-besluit van 2012; alleen injectie (Miacalcic) voor de beperkte indicaties |
| Australië | Een TGA-beoordeling in 2013 schrapte de osteoporose-indicatie; de injectie blijft toegelaten voor de ziekte van Paget en hypercalciëmie † |
| Zuid-Afrika | Geregistreerde injectie; indicaties volgen de bijsluiter van de fabrikant † |
| Sport | Staat niet op de Verboden Lijst van WADA |
8Open vragen
- Is het maligniteitssignaal reëel, en zo ja, via welk mechanisme? De studies waren niet opgezet om het te detecteren en het signaal is niet specifiek voor een tumortype.
- Rechtvaardigt het pijnstillende effect korte kuren bij acute fracturen, gezien de nieuwere opties?
- Waarom ontbrak een dosis-responsrelatie in PROOF, en is er überhaupt een echt voordeel voor fracturen?
9Referenties
- 1Chesnut CH 3rd et al. (2000). A randomized trial of nasal spray salmon calcitonin in postmenopausal women with established osteoporosis: the Prevent Recurrence of Osteoporotic Fractures study (PROOF). Am J Med. PubMed · DOI
- 2Knopp-Sihota JA et al. (2012). Calcitonin for treating acute and chronic pain of recent and remote osteoporotic vertebral compression fractures: a systematic review and meta-analysis. Osteoporos Int. PubMed · DOI
- 3Binkley N et al. (2012). A phase 3 trial of the efficacy and safety of oral recombinant calcitonin: the Oral Calcitonin in Postmenopausal Osteoporosis (ORACAL) trial. J Bone Miner Res. PubMed · DOI
- 4Overman RA et al. (2013). Salmon calcitonin use and associated cancer risk. Ann Pharmacother. PubMed · DOI
- 5European Medicines Agency (2012). European Medicines Agency recommends limiting long-term use of calcitonin medicines (press release and referral assessment report). PubMed
- 6US FDA (2013). Reproductive Health Drugs Advisory Committee briefing document: calcitonin salmon and malignancy. PubMed
- 7Chambers TJ, Magnus CJ (1982). Calcitonin alters behaviour of isolated osteoclasts. J Pathol. PubMed · DOI
- 8Novartis / Mylan. Miacalcin (calcitonin salmon) injection and nasal spray prescribing information (current label). PubMed
Referenties worden gekoppeld aan PubMed-/DOI-identificatoren; tot die tijd zoeken links de bronvermelding op in PubMed.
† Wordt door onze beoordelaars gecontroleerd aan de hand van actuele bronnen.
10Community
Discussies en protocollen zijn zichtbaar voor leden. Lid worden is gratis.
Zelf gemelde bijwerkingen Fase 2
11Paginageschiedenis
Gelicentieerd onder CC BY-NC-SA 4.0. Een fout gevonden? Meld het · Redactionele normen — correcties worden hier vastgelegd.