α-MSH
α-melanotropine, alpha-MSH, melanotropine, POMC(138–150); sequentie Ac-Ser-Tyr-Ser-Met-Glu-His-Phe-Arg-Trp-Gly-Lys-Pro-Val-NH2
1Wat het is
α-MSH is een hormoon dat het lichaam maakt door POMC te knippen, dezelfde voorloper die ACTH en β-endorfine oplevert. Bij mensen wordt het vooral geproduceerd in de huid (door keratinocyten en melanocyten als reactie op UV-licht), in de hypothalamus (door POMC-neuronen die de eetlust regelen) en in immuuncellen; de intermediaire lob van de hypofyse, die bij knaagdieren de belangrijkste bron is, is bij volwassen mensen rudimentair. Het werd in de jaren 1950 geïsoleerd door Aaron Lerner, die in 1961 aantoonde dat injectie bij mensen hun huid donkerder maakte.
Omdat het binnen enkele minuten wordt afgebroken, is α-MSH zelf nooit een praktisch geneesmiddel geweest. Het belang ervan ligt in de rol van blauwdruk: Melanotan I (afamelanotide), Melanotan II, bremelanotide (PT-141), setmelanotide en het ontstekingsremmende tripeptide KPV (de laatste drie aminozuren ervan) zijn er alle van afgeleid. Het is natuurlijk voorkomend en geen synthetische onderzoeksverbinding, al zijn het synthetische kopieën die in onderzoek en in de community circuleren.
2Hoe het vermoedelijk werkt
3Wat het onderzoek laat zien
Huidpigmentatie
Ontstekingsremmende en immunomodulerende effecten
Eetlust en energiebalans
Seksuele functie
Koorts en neuroprotectie
Gebruik in de community
4Gemelde bijwerkingen en interacties
Gemeld in de literatuur
Literatuur (mens, historische infusies). donker worden van de huid, incidenteel roodheid (flushing) en misselijkheid. De gegevens komen uit een handvol kleine studies van decennia geleden; er bestaat geen systematische veiligheidsevaluatie.
Door de community gemeld
Gemeld door de community (α-MSH zelf). schaars; roodheid (flushing), misselijkheid, hoofdpijn, pijn op de injectieplaats.
Klassegegevens van de analogen (relevant via het mechanisme). misselijkheid, roodheid (flushing), geeuwen, verminderde eetlust, spontane erecties, donker worden van moedervlekken en nieuwe naevi, met casusmeldingen van melanoom bij gebruikers van Melanotan II (causaliteit niet bewezen); hyperpigmentatie bij setmelanotide en afamelanotide; stijgingen van de bloeddruk bij enkele oudere MC4R-agonisten.
Theoretisch. stimulatie van bestaande melanocytaire lesies; interactie met de HPA-as is onwaarschijnlijk bij MC1R/MC4R-selectieve doses, maar α-MSH deelt zijn eerste 13 aminozuren met ACTH, en zeer hoge doses zouden in principe zwakke ACTH-achtige effecten kunnen hebben; immuunsuppressie bij hoge, langdurige blootstelling is op grond van het mechanisme plausibel.
Interacties. additief met andere melanocortineagonisten (Melanotan II, bremelanotide, setmelanotide, afamelanotide); blootstelling aan UV versterkt de pigmentatie; er zijn geen farmacokinetische interacties bekend.
Markers die onderzoekers vaak volgen
Er zijn geen stofspecifieke markers bij mensen vastgesteld. Op basis van de melanocortinefysiologie en de ervaring met de analogen:
| Marker | Waarom ze gevolgd wordt |
|---|---|
| Onderzoek van huid en moedervlekken met foto's | pigmentatie is het enige betrouwbaar aangetoonde effect bij mensen, en donker wordende of veranderende naevi vragen een dermatoloog, geen zelfbeoordeling. |
| Bloeddruk en hartslag | MC4R-agonisme heeft bij sommige analogen de bloeddruk verhoogd; een bloeddrukmeter voor thuis is voldoende. |
| hs-CRP en een symptoomdagboek | als de rationale ontstekingsremming is, is dit de enige toegankelijke systemische marker, met het voorbehoud dat bij mensen geen effect is aangetoond. |
| Logboek van eetlust en gewicht | effecten van MC4R op honger zijn de meest waarschijnlijke subjectieve verandering. |
| Ochtendcortisol | alleen bij hoge of herhaalde doses, gezien de gedeelde sequentie met ACTH; bij gewone blootstelling wordt geen verandering verwacht. |
| CBC en CMP | algemene nulmeting voor elke geïnjecteerde stof zonder moderne veiligheidsgegevens bij mensen. |
Gratis voor iedereen. Veiligheidsinformatie staat nooit achter een betaalmuur.
5Reconstitutie en hantering
Wordt, waar het voor onderzoek wordt geleverd, geleverd als poeder in kleine vials. Het molecuul is fragiel: door oxidatie van methionine-4 en snelle enzymatische afbraak moeten oplossingen vers worden gemaakt, koud worden bewaard en tegen licht worden beschermd. met , voorzichtig zwenken. Omdat de enkele minuten bedraagt, is elk biologisch effect van een subcutane bolus kortdurend.
Openen in calculator, vooraf ingevuld →6Vaak samen onderzocht met
KPV (het C-terminale tripeptide ervan, onderzocht bij darmontsteking), Melanotan II en afamelanotide/Melanotan I (stabiele pigmentatieanalogen), bremelanotide/PT-141 (seksuele functie), setmelanotide (deze batch; obesitas), ACTH/tetracosactide (deelt de N-terminale sequentie), oxytocin en vasopressin (samen onderzocht in onderzoek naar hypothalame signalering).
Informatieve kruisverwijzingen. Geen aanbevelingen voor combinaties.
7Regelgevingsstatus per regio
| Regio | Status (gecontroleerd op —) |
|---|---|
| Verenigde Staten | Niet door de FDA goedgekeurd; endogeen hormoon zonder geneesmiddelproduct. De FDA-compoundinglijst categorie 2 van 2023 noemt melanotan II en KPV; of α-MSH zelf eronder valt † |
| Europese Unie | Niet toegelaten; het analoog afamelanotide (Scenesse) is toegelaten voor erytropoëtische protoporfyrie |
| Verenigd Koninkrijk | Geen vergunning; afamelanotide heeft een vergunning |
| Australië | Niet goedgekeurd; afamelanotide goedgekeurd † |
| Zuid-Afrika | Niet geregistreerd † |
| Sport | Niet specifiek door WADA vermeld; de melanotans worden evenmin genoemd, maar niet-goedgekeurde stoffen vallen onder S0 † |
8Open vragen
- Kunnen de ontstekingsremmende effecten van α-MSH bij mensen worden benut zonder de effecten op pigmentatie en eetlust? Selectieve MC1R-agonisten zijn in ontwikkeling.
- Bereikt intranasaal α-MSH bij mensen de melanocortinereceptoren in de hersenen?
- Bestaat er enig veilig, gevalideerd gebruik voor het natieve molecuul, gezien het feit dat elk klinisch succes van gestabiliseerde analogen is gekomen?
9Referenties
- 1Lerner AB, McGuire JS (1961). Effect of alpha- and beta-melanocyte stimulating hormones on the skin colour of man. Nature. DOI
- 2Lipton JM, Catania A (1997). Anti-inflammatory actions of the neuroimmunomodulator α-MSH. Immunol Today. PubMed · DOI
- 3Catania A, Gatti S, Colombo G, Lipton JM (2004). Targeting melanocortin receptors as a novel strategy to control inflammation. Pharmacol Rev. PubMed · DOI
- 4Brzoska T et al. (2008). α-Melanocyte-stimulating hormone and related tripeptides: biochemistry, antiinflammatory and protective effects in vitro and in vivo, and future perspectives for the treatment of immune-mediated inflammatory diseases. Endocr Rev. PubMed · DOI
- 5Krude H et al. (1998). Severe early-onset obesity, adrenal insufficiency and red hair pigmentation caused by POMC mutations in humans. Nat Genet. PubMed · DOI
- 6Fan W et al. (1997). Role of melanocortinergic neurons in feeding and the agouti obesity syndrome. Nature. PubMed · DOI
- 7Huszar D et al. (1997). Targeted disruption of the melanocortin-4 receptor results in obesity in mice. Cell. PubMed · DOI
- 8McCullough PA et al. (2016). ABT-719 for the prevention of acute kidney injury in patients undergoing high-risk cardiac surgery: a randomized phase 2b clinical trial. J Am Heart Assoc. PubMed · DOI
- 9Cone RD (2005). Anatomy and regulation of the central melanocortin system. Nat Neurosci. PubMed · DOI
† Wordt door onze beoordelaars gecontroleerd aan de hand van actuele bronnen.
10Community
Discussies en protocollen zijn zichtbaar voor leden. Lid worden is gratis.
Zelf gemelde bijwerkingen Fase 2
11Paginageschiedenis
Gelicentieerd onder CC BY-NC-SA 4.0. Een fout gevonden? Meld het · Redactionele normen — correcties worden hier vastgelegd.