PT-141

bremelanotide, Vyleesi (merknaam van het goedgekeurde geneesmiddel), PT-141, Rekynda (ontwikkelingsnaam)

Levensduur & cellulair
Wacht op medische beoordelingEN ES DE FR PT IT NL PL ZH+ Volgen voor updates
Opmerking bij dit profiel. Bremelanotide is in de Verenigde Staten een goedgekeurd receptgeneesmiddel (Vyleesi) voor één specifieke indicatie bij premenopauzale vrouwen. Deze pagina legt de gepubliceerde wetenschap uit. Gebruik buiten een recept om — ook bij mannen, bij wie het nergens is goedgekeurd, en ook van gevriesdroogde versies van de grijze markt — is off-label of niet goedgekeurd en brengt de hieronder besproken risico's met zich mee.

1Wat het is

Bremelanotide is een klein ringvormig peptide van zeven aminozuren. Het werd in de jaren 1990 ontdekt aan de University of Arizona als afbraakproduct van Melanotan II, nadat mannen in bruiningsstudies onverwachte erecties meldden. Palatin Technologies ontwikkelde het eerst als neusspray voor erectiestoornissen bij mannen. Dat programma stopte in 2007–2008 vanwege bloeddrukstijgingen, en de ontwikkeling schakelde over op een subcutane injectie voor een laag seksueel verlangen bij vrouwen.

De FDA keurde het in juni 2019 goed als Vyleesi voor verworven, gegeneraliseerde hypoactieve seksuele verlangensstoornis (HSDD) bij premenopauzale vrouwen — aanhoudend laag verlangen dat lijdensdruk veroorzaakt en niet wordt verklaard door een medische aandoening, een relatieprobleem of een ander geneesmiddel. Het is de enige melanocortine-agonist die is goedgekeurd voor een seksuele indicatie. Anders dan PDE5-remmers (sildenafil, tadalafil) werkt het in de hersenen in plaats van op de doorbloeding van penis of clitoris, en het verandert de hormoonspiegels niet.


2Hoe het vermoedelijk werkt

Het melanocortinesysteem is een familie van vijf receptoren (MC1R–MC5R) die normaal worden geactiveerd door het hormoon α-MSH. Bremelanotide activeert er meerdere, met de hoogste affiniteit voor MC4R en MC3R en enige activiteit op MC1R (de receptor op pigmentcellen, wat de bijwerking van een donkerder wordende huid verklaart).

MC4R in de hypothalamus. activatie in het mediale preoptische gebied verhoogt de afgifte van dopamine, een route die verband houdt met seksuele motivatie. Bij vrouwelijke ratten verhoogt het uitnodigend paringsgedrag (solicitatiegedrag) (Pfaus 2004); bij mannelijke ratten veroorzaakt het erecties.
Niet hormonaal. het verhoogt testosteron of oestrogeen niet, en het effect is er niet van afhankelijk.
Niet vasculair. erecties bij mannen lijken centraal te worden opgewekt in plaats van veroorzaakt door directe vaatverwijding.
Werkt op melanocortinereceptoren (vooral MC4R) in hersengebieden die betrokken zijn bij opwinding; het signaal loopt via het ruggenmerg naar beneden. Het is geen middel dat op bloedvaten werkt.Schematisch — niet op schaal

Het precieze mechanisme in het menselijk brein is niet in kaart gebracht.


3Wat het onderzoek laat zien

Laag seksueel verlangen (HSDD) bij premenopauzale vrouwen

RECONNECT bestond uit twee identieke gerandomiseerde gecontroleerde fase 3-studies () van 24 weken (in totaal 1,267 vrouwen) met 1.75 mg naar behoefte vs placebo. Beide haalden hun co-primaire eindpunten: de verlangensscore van de Female Sexual Function Index verbeterde ongeveer 0.3–0.4 punten meer dan bij placebo (op een schaal van 1.2–6), en de scores voor lijdensdruk daalden iets meer dan bij placebo. Het aantal ‘bevredigende seksuele gebeurtenissen’ — een secundair eindpunt — verschilde niet significant van placebo. Ongeveer 18% van de vrouwen op het middel stopte vanwege bijwerkingen, bijna allemaal misselijkheid, vs 2% op placebo (Kingsberg 2019; Simon 2019, Obstet Gynecol). Een open-label-extensie van 52 weken toonde aan dat het effect aanhield, en pigmentatieveranderingen bleven zich opstapelen (Simon 2019). [1][2]

Dosisbepaling bij vrouwen

Een fase 2b-studie vergeleek 0.75, 1.25 en 1.75 mg; de hoogste dosis werd geselecteerd voor fase 3 (Clayton 2016, Womens Health). [3]
Beoordeeld: A/B (development abandoned)

Erectiestoornissen bij mannen

Vroege gecontroleerde studies lieten erecties zien, gemeten met RigiScan, na intranasale doses bij mannen met lichte tot matige ED (Diamond 2004, Int J Impot Res) en na subcutane doses bij mannen die niet op sildenafil hadden gereageerd (Rosen 2004, Int J Impot Res). Een grotere gerandomiseerde studie bij sildenafil-non-responders meldde eveneens voordeel (Safarinejad & Hosseini 2008, J Urol). Bloeddrukstijgingen maakten een einde aan het programma; bremelanotide is nergens goedgekeurd voor mannen. [4][5][6]

Seksuele opwindingsstoornis bij vrouwen (intranasaal)

Kleine vroege cross-overstudies met intranasale dosering bij vrouwen meldden meer opwinding en verlangen (Diamond 2006, J Sex Med); achterhaald door het subcutane programma.

Libido, ‘seksuele verbetering’ bij gezonde mensen

Gebruik in de community bij mannen en bij mensen zonder diagnose berust op de bovenstaande studiebevindingen en anekdotes; geen enkele studie heeft gekeken naar de seksuele ervaring van gezonde vrijwilligers.

4Gemelde bijwerkingen en interacties

Gemeld in de literatuur

misselijkheid (ongeveer 40% vs 1% bij placebo; meestal bij de eerste doses en vaak afnemend), blozen (~20%), reacties op de injectieplaats (~13%), hoofdpijn (~11%), braken (~5%), hoesten, vermoeidheid, opvliegers, tintelingen, duizeligheid, neusverstopping. Een voorbijgaande bloeddrukstijging (gemiddeld ongeveer +6 mmHg systolisch, +3 mmHg diastolisch) met een kleine daling van de hartslag, met een piek binnen 4 uur en verdwenen binnen 12; daarom is het gecontra-indiceerd bij ongecontroleerde hypertensie of bekende hart- en vaatziekte. Focale hyperpigmentatie van gezicht, tandvlees of borsten trad op bij 1% van de studiedeelnemers, maar bij 38% van de vrijwilligers die acht doses op opeenvolgende dagen kregen; het verdwijnt mogelijk niet volledig en komt vaker voor bij een donkere huid.

Door de community gemeld

misselijkheid (sommige mensen nemen vooraf een anti-emeticum; 13% deed dat in studies), blozen, verminderde eetlust, spontane erecties bij mannen, donkerder worden van moedervlekken en sproeten, gapen en strekken, trage intrede (uren) en effecten die doorlopen tot de volgende dag, hoofdpijn.

Theoretisch. MC1R-stimulatie en pigmentatieveranderingen roepen dezelfde vraag over het controleren van moedervlekken op als de melanotans; studies lieten geen melanoomsignaal zien, maar waren kort. Niet onderzocht tijdens de zwangerschap; de productinformatie raadt gebruik af en adviseert anticonceptie.

Interacties. bremelanotide vertraagt de maaglediging, wat de opname van orale geneesmiddelen kan vertragen of verminderen; de productinformatie raadt specifiek af het samen te gebruiken met orale naltrexone (gebruikt bij alcohol- of opioïdafhankelijkheid), omdat de blootstelling aan naltrexone sterk daalde. Additieve bloeddrukeffecten met andere bloeddrukverhogende stoffen zijn een theoretisch punt van zorg.

Markers die onderzoekers vaak volgen

MarkerWaarom ze gevolgd wordt
Bloeddruk en hartslag vóór en in de uren na een dosisde voorbijgaande stijging is de belangrijkste veiligheidsbevinding en de basis van de cardiovasculaire contra-indicatie.
Pigmentatie van huid en slijmvliezen, inclusief een uitgangsregistratie van moedervlekkenhyperpigmentatie stapelt zich op bij frequente dosering.
Frequentie van misselijkheid en brakende belangrijkste reden waarom mensen stoppen.
Van hormonen (testosteron, oestradiol) wordt geen verandering verwacht; het meten ervan controleert die aanname in plaats van een effect te volgen
Er zijn geen stofspecifieke bloedmarkers vastgesteld; alleen algemene uitgangswaarden (CBC, CMP)

Gratis voor iedereen. Veiligheidsinformatie staat nooit achter een betaalmuur.


5Reconstitutie en hantering

De Vyleesi-autoinjector hoeft niet te worden voorbereid. flacons (meestal 10 mg) worden met ; omdat de hoeveelheid per dosis in het bereik van 0.5–2 mg ligt, bepaalt de gekozen concentratie of het te injecteren volume praktisch is. Zwenken, niet schudden; beschermen tegen licht.

Openen in calculator, vooraf ingevuld →

6Vaak samen onderzocht met

Sildenafil (één kleine studie met laaggedoseerde intranasale bremelanotide plus sildenafil bij mannen); Melanotan II (de moederverbinding); oxytocin en kisspeptin (afzonderlijke onderzoekslijnen naar seksuele verwerking in de hersenen, in studies niet gecombineerd met bremelanotide).

Informatieve kruisverwijzingen. Geen aanbevelingen voor combinaties.


7Regelgevingsstatus per regio

RegioStatus (gecontroleerd op —)
Verenigde StatenDoor de FDA goedgekeurd in juni 2019 (Vyleesi) voor verworven, gegeneraliseerde HSDD bij premenopauzale vrouwen; alleen op recept. Niet goedgekeurd voor mannen
Europese UnieNiet toegelaten †
Verenigd KoninkrijkGeen vergunning †
AustraliëNiet goedgekeurd; zou op basis van de stofklasse alleen op recept zijn (Schedule 4) †
Zuid-AfrikaNiet geregistreerd bij SAHPRA †
Sport (WADA)Niet op de lijst van verboden middelen (Prohibited List) op de beoordelingsdatum †

8Open vragen

  • Zou subcutane bremelanotide bij mannen werken bij een aanvaardbare bloeddruk? De ontwikkeling stopte voordat dit was uitgemaakt.
  • Veiligheid op lange termijn wat betreft pigmentatie en moedervlekken bij jarenlang intermitterend gebruik.
  • Of de bescheiden gemiddelde verandering in de FSFI zich voor de meeste individuele gebruikers vertaalt in een betekenisvol verschil.
  • Postmenopauzale vrouwen en vrouwen die hormoontherapie kregen, werden uitgesloten van de registratiestudies.

9Referenties

  1. 1Kingsberg SA et al. (2019). Bremelanotide for the treatment of hypoactive sexual desire disorder: two randomized phase 3 trials. Obstet Gynecol. PubMed · DOI
  2. 2Simon JA et al. (2019). Long-term safety and efficacy of bremelanotide for hypoactive sexual desire disorder. Obstet Gynecol. PubMed · DOI
  3. 3Clayton AH et al. (2016). Bremelanotide for female sexual dysfunctions in premenopausal women: a randomized, placebo-controlled dose-finding trial. Womens Health (Lond). PubMed · DOI
  4. 4Diamond LE et al. (2004). Double-blind, placebo-controlled evaluation of the safety, pharmacokinetic properties and pharmacodynamic effects of intranasal PT-141, a melanocortin receptor agonist, in healthy males and patients with mild-to-moderate erectile dysfunction. Int J Impot Res. PubMed · DOI
  5. 5Rosen RC et al. (2004). Evaluation of the safety, pharmacokinetics and pharmacodynamic effects of subcutaneously administered PT-141, a melanocortin receptor agonist, in healthy male subjects and in patients with an inadequate response to Viagra. Int J Impot Res. PubMed · DOI
  6. 6Safarinejad MR, Hosseini SY (2008). Salvage of sildenafil failures with bremelanotide: a randomized, double-blind, placebo controlled study. J Urol. PubMed · DOI
  7. 7Pfaus JG et al. (2004). Selective facilitation of sexual solicitation in the female rat by a melanocortin receptor agonist. Proc Natl Acad Sci USA. PubMed · DOI
  8. 8Vyleesi (bremelanotide injection) US prescribing information (current label). PubMed

Referenties worden gekoppeld aan PubMed-/DOI-identificatoren; tot die tijd zoeken links de bronvermelding op in PubMed.

† Wordt door onze beoordelaars gecontroleerd aan de hand van actuele bronnen.


10Community

Discussies en protocollen zijn zichtbaar voor leden. Lid worden is gratis.

Zelf gemelde bijwerkingen Fase 2

Nog niet genoeg gegevens. 0 van de 50 benodigde leden hebben deze stof 4+ weken gelogd. Onder de 50 tonen we niets, zodat niemand herkenbaar is.

11Paginageschiedenis

25 okt 2026Profile published — awaiting medical review

Gelicentieerd onder CC BY-NC-SA 4.0. Een fout gevonden? Meld het · Redactionele normen — correcties worden hier vastgelegd.