Thymosin Alpha-1

Tα1, thymalfasin, Zadaxin (nazwa handlowa), TA1

Odporność i bioregulatory
Czeka na recenzję medycznąEN ES DE FR PT IT NL PL ZH+ Obserwuj aktualizacje
Uwaga do tego profilu. Thymosin alpha-1 (thymalfasin, Zadaxin) jest zatwierdzonym lekiem wydawanym wyłącznie na receptę w ponad 30 krajach — m.in. w Chinach, we Włoszech i kilku innych — w wirusowym zapaleniu wątroby typu B i jako wsparcie szczepień, choć nie w Stanach Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii ani w większości krajów UE. Ta strona wyjaśnia opublikowaną wiedzę naukową. Stosowanie poza receptą, w tym wersji recepturowych lub z szarej strefy, wiąże się z realnym ryzykiem omówionym poniżej.

1Czym jest

Thymosin alpha-1 to peptyd z 28 aminokwasów, po raz pierwszy wyizolowany w 1977 roku przez grupę Allana Goldsteina z frakcji 5 tymozyny, surowego ekstraktu z grasicy. Grasica to gruczoł, w którym dojrzewają limfocyty T, a Tα1 jest jednym z sygnałów, których do tego używa. Organizm wytwarza go, odcinając go z większego białka, protymozyny alfa.

Wersja syntetyczna (thymalfasin, marka Zadaxin, opracowana przez SciClone) jest zatwierdzona od lat 1990. w coraz większej liczbie krajów, głównie w przewlekłym wirusowym zapaleniu wątroby typu B oraz jako wsparcie szczepień u osób ze słabą odpowiedzią immunologiczną. Badano ją w wirusowym zapaleniu wątroby typu C, kilku nowotworach (jako uzupełnienie chemioterapii lub interferonu), sepsie, a ostatnio w ciężkim COVID-19, gdzie uwagę zwróciły chińskie badania obserwacyjne. W Stanach Zjednoczonych ma status leku sierocego, ale nie jest zatwierdzona, a FDA w 2023 roku umieściła ją w kategorii 2 swojego wykazu substancji czynnych do sporządzania leków recepturowych, co ogranicza ich sporządzanie.

Spośród wszystkich „peptydów immunologicznych” omawianych w internecie Tα1 ma zdecydowanie najwięcej danych z badań u ludzi.


2Jak prawdopodobnie działa

Sygnalizacja TLR. Tα1 działa jako receptorów Toll-podobnych 2 i 9 na komórkach dendrytycznych i innych komórkach odporności wrodzonej, wywołując ich dojrzewanie i uwalnianie cytokin takich jak IL-12, które kierują limfocyty T ku odpowiedzi Th1 (przeciwwirusowej, przeciwnowotworowej) (Romani 2007).
Dojrzewanie limfocytów T. zwiększa liczbę i funkcję limfocytów T CD4+ i CD8+ oraz odwraca niektóre cechy wyczerpania limfocytów T w przewlekłym zakażeniu.
Funkcja komórek NK i dendrytycznych. nasila aktywność komórek NK i prezentację antygenów.
Równoważenie odpowiedzi immunologicznej. w stanach nadmiernego zapalenia (sepsa, ciężki COVID-19) wydaje się ograniczać szkodliwe uwalnianie cytokin, jednocześnie wspierając odporność komórkową, poprzez indukcję 2,3-dioksygenazy indoloaminy i limfocytów T regulatorowych. Trafniejszym określeniem jest „immunomodulator” niż po prostu „wzmacniacz”.
Bezpośredni wpływ na komórki zakażone lub nowotworowe. zwiększa ekspresję MHC klasy I i prezentację antygenów wirusowych, przez co zakażone komórki stają się lepiej widoczne dla limfocytów T.
Działa na receptory Toll-podobne na komórkach dendrytycznych, które następnie pomagają dojrzewać limfocytom T i zwiększają aktywność komórek NK.Schemat — nie w skali

3Co pokazują badania

Przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B

Liczne z lat 1990.–2000. z dawką 1.6 mg dwa razy w tygodniu przez 6 miesięcy wykazały wyższy odsetek trwałej eliminacji DNA wirusa zapalenia wątroby typu B i normalizacji enzymów wątrobowych niż w grupach kontrolnych, z opóźnionym wzorcem odpowiedzi (efekty narastające po zakończeniu leczenia). Metaanaliza wykazała mniej więcej dwukrotnie wyższy odsetek trwałej odpowiedzi w porównaniu z brakiem leczenia (Chan 2001, Aliment Pharmacol Ther). Korzyść jest skromna według współczesnych standardów leczenia przeciwwirusowego i obecnie stosuje się go głównie w skojarzeniu. [3]
Ocena: A (mixed)

Wirusowe zapalenie wątroby typu C

W połączeniu z interferonem ± ribavirin Tα1 poprawiał odsetek odpowiedzi w niektórych badaniach u pacjentów trudnych do leczenia (Sherman 1998; Ciancio 2012, Antivir Ther), ale niekonsekwentnie. W dużej mierze zastąpiony przez leki przeciwwirusowe o działaniu bezpośrednim.

Wsparcie szczepień

U pacjentów hemodializowanych i osób starszych Tα1 poprawiał w badaniach randomizowanych odpowiedź przeciwciał na szczepionki przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B i grypie (Carraro 2012, Vaccine; wcześniejsze badania z lat 1990.). W kilku krajach jest to zatwierdzone zastosowanie. [7]
Ocena: A/B

Nowotwory (terapia uzupełniająca)

RCT w czerniaku (Maio 2010, J Clin Oncol — Tα1 z dacarbazine, lepsza odpowiedź i tendencja do dłuższego przeżycia), raku wątrobowokomórkowym po resekcji lub ablacji (mniej nawrotów w kilku badaniach azjatyckich) i raku płuca w skojarzeniu z chemioterapią. Korzyść jest umiarkowana i nie wszystkie badania były pozytywne; w większości miejsc niezatwierdzony w onkologii. [4]
Ocena: A (mixed)

Sepsa

Badanie ETASS (n=361) w Chinach opisało zmniejszenie 28-dniowej śmiertelności przy Tα1 podawanym dwa razy dziennie przez 7 dni, choć bez osiągnięcia konwencjonalnej istotności statystycznej (Wu 2013, Crit Care). Duże kolejne RCT (TESTS, n≈1,100) w 2024 roku nie wykazało istotnego zmniejszenia śmiertelności †. [5]
Ocena: B/A (mixed)

COVID-19

Retrospektywne chińskie kohorty z 2020 roku opisały niższą śmiertelność w ciężkim COVID-19 przy Tα1 (Liu 2020, Clin Infect Dis). Późniejsze analizy dały wyniki niejednoznaczne, a RCT w Stanach Zjednoczonych (ThymoCOVID) nie wykazało wyraźnej korzyści †. [6]
Ocena: C/D/—

Mukowiscydoza, niedobory odporności, przewlekłe zmęczenie, „optymalizacja odporności”

W mysich modelach mukowiscydozy Tα1 korygował część stanu zapalnego związanego z CFTR (Romani 2017, Nat Med), co skłoniło do badań u ludzi, które nie potwierdziły tego efektu. Stosowanie w społeczności dla ogólnego wsparcia odporności, przy boreliozie czy long COVID nie ma kontrolowanych dowodów.

4Zgłaszane działania niepożądane i interakcje

Opisywane w literaturze

jeden z najlepiej tolerowanych badanych immunomodulatorów. W badaniach w wirusowym zapaleniu wątroby typu B zdarzenia niepożądane były podobne jak przy placebo; najczęstsze były dyskomfort i przemijające zaczerwienienie w miejscu wstrzyknięcia. W badaniach z dawkami do 16 mg nie stwierdzono toksyczności ograniczającej dawkę. Ponad 20 lat stosowania po wprowadzeniu do obrotu w krajach, w których jest zatwierdzony, bez poważnego sygnału dotyczącego bezpieczeństwa.

Zgłaszane przez społeczność

zaczerwienienie w miejscu wstrzyknięcia, łagodne zmęczenie lub uczucie grypopodobne w pierwszych dniach, sporadycznie przemijająca wysypka. Niektórzy zgłaszają subiektywną poprawę samopoczucia lub rzadsze infekcje; to niezweryfikowane anegdoty.

Teoretyczne. każdy immunostymulant niesie teoretyczne ryzyko zaostrzenia choroby autoimmunologicznej lub wywołania odrzucenia u biorców przeszczepów; działanie równoważące czyni to mniej prawdopodobnym niż w przypadku interferonów, ale ostrożność jest standardem. Ciąża i karmienie piersią: brak wystarczających danych.

Interakcje. nie ustalono interakcji farmakokinetycznych. Leki immunosupresyjne (ciclosporin, tacrolimus, kortykosteroidy w wysokich dawkach) w zasadzie przeciwdziałają jego działaniu. W badaniach stosowany razem z interferonem, chemioterapią i lekami przeciwwirusowymi bez rozpoznanych interakcji.

Wskaźniki, które badacze zwykle monitorują

WskaźnikDlaczego się go obserwuje
Morfologia krwi z rozmazem, w tym bezwzględna liczba limfocytówbezpośredni cel komórkowy.
Subpopulacje limfocytów (CD3, CD4, CD8, stosunek CD4/CD8, komórki NK)miary stosowane w badaniach do wykazania wpływu na limfocyty T.
Enzymy wątrobowe (ALT, AST) i wiremiapunkty końcowe zatwierdzonego wskazania w wirusowym zapaleniu wątroby typu B.
CRP i IL-6w kontekście zapalnym lub infekcyjnym, aby śledzić kierunek immunomodulujący, a nie pobudzający.
Przeciwciała przeciwjądrowe i czynność tarczycybadania wyjściowe przy jakiejkolwiek historii autoimmunizacji, z uwagi na teoretyczne ryzyko zaostrzenia.

Bezpłatne dla wszystkich. Informacje o bezpieczeństwie nigdy nie są płatne.


5Rekonstytucja i postępowanie

Zatwierdzony produkt to liofilizowana fiolka 1.6 mg rekonstytuowana 1 ml jałowej wody zgodnie z charakterystyką produktu. Fiolki badawcze mają zwykle 5 mg lub 10 mg; rekonstytuować wodą bakteriostatyczną i delikatnie obracać fiolką.

Otwórz we wczytanym kalkulatorze →

6Często badany razem z

Interferon alfa i ribavirin (badania w zapaleniu wątroby), chemioterapia (badania onkologiczne), szczepionki. W społeczności: thymalin, LL-37, BPC-157 (brak badań łączonych).

Powiązania informacyjne. To nie są zalecenia łączenia.


7Status regulacyjny według regionu

RegionStatus (sprawdzono —)
Stany ZjednoczoneNiezatwierdzony przez FDA. Status leku sierocego (wirusowe zapalenie wątroby typu B, rak wątrobowokomórkowy i inne). Umieszczony w kategorii 2 wykazu FDA z 2023 roku substancji czynnych do sporządzania leków recepturowych
Unia EuropejskaNiedopuszczony w procedurze centralnej. Zatwierdzony krajowo we Włoszech (wirusowe zapalenie wątroby typu B, wsparcie szczepień) †
Wielka BrytaniaBez pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
AustraliaNiezatwierdzony
Republika Południowej Afryki (RPA)Niezarejestrowany †
SportNie wymieniony wprost przez WADA; jako substancja niezatwierdzona w większości jurysdykcji podlega kategorii S0 †

8Otwarte pytania

  • Jakie jest dziś miejsce Tα1, skoro dla wirusowego zapalenia wątroby typu B i C istnieją silne leki przeciwwirusowe?
  • Czy w istotny sposób zmniejsza śmiertelność w sepsie lub ciężkim wirusowym zapaleniu płuc? Duże badania dały niejednoznaczne wyniki.
  • Czy okresowe stosowanie u zdrowych osób zmienia częstość zakażeń lub starzenie się układu odpornościowego? Brak danych kontrolowanych.

9Źródła

  1. 1Goldstein AL et al. (1977). Thymosin α1: isolation and sequence analysis of an immunologically active thymic polypeptide. Proc Natl Acad Sci USA. PubMed · DOI
  2. 2Romani L et al. (2007). Thymosin α1: an endogenous regulator of inflammation, immunity, and tolerance. Ann N Y Acad Sci. PubMed · DOI
  3. 3Chan HLY, Tang JL, Tam W, Sung JJY (2001). The efficacy of thymosin in the treatment of chronic hepatitis B virus infection: a meta-analysis. Aliment Pharmacol Ther. PubMed · DOI
  4. 4Maio M et al. (2010). Large randomized study of thymosin α1, interferon alfa, or both in combination with dacarbazine in patients with metastatic melanoma. J Clin Oncol. PubMed · DOI
  5. 5Wu J et al. (2013). The efficacy of thymosin alpha 1 for severe sepsis (ETASS): a multicenter, single-blind, randomized and controlled trial. Crit Care. PubMed · DOI
  6. 6Liu Y et al. (2020). Thymosin alpha 1 reduces the mortality of severe coronavirus disease 2019 by restoration of lymphocytopenia and reversion of exhausted T cells. Clin Infect Dis. PubMed · DOI
  7. 7Carraro G et al. (2012). Thymosin-alpha 1 (Zadaxin) enhances the immunogenicity of an adjuvated pandemic H1N1v influenza vaccine (Focetria) in hemodialyzed patients: a pilot study. Vaccine. PubMed · DOI
  8. 8King R, Tuthill C (2016). Immune modulation with thymosin alpha 1 treatment. Vitam Horm. PubMed · DOI
  9. 9FDA (2023). Bulk drug substances for compounding — thymosin alpha-1 category 2 listing. PubMed

Źródła są właśnie powiązywane z identyfikatorami PubMed/DOI; do tego czasu linki wyszukują cytowanie w PubMed.

† Nasi recenzenci weryfikują to z aktualnymi źródłami.


10Społeczność

Wątki i protokoły są widoczne dla członków. Dołączenie jest darmowe.

Działania niepożądane zgłaszane samodzielnie Faza 2

Na razie za mało danych. Ten związek zapisywało przez 4+ tygodnie 0 z 50 wymaganych członków. Poniżej 50 nie pokazujemy niczego, aby nikogo nie dało się zidentyfikować.

11Historia strony

25 paź 2026Profile published — awaiting medical review

Licencja CC BY-NC-SA 4.0. Znalazłeś błąd? Zgłoś go · Standardy redakcyjne — poprawki są tutaj odnotowywane.