Satoreotide

JR11, DOTA-JR11 (OPS201, IPN01072; Lu-177 satoreotide tetraxetan), NODAGA-JR11 (OPS202, IPN01070; Ga-68 satoreotide trizoxetan); także LM3 i inne radioligandy z grupy „antagonistów SSTR” jako klasa

Onkologia i obrazowanie
Czeka na recenzję medycznąEN ES DE FR PT IT NL PL ZH+ Obserwuj aktualizacje

1Czym jest

Satoreotide to analog somatostatyny zaprojektowany tak, by działał na receptor odwrotnie niż octreotide (#124): wiąże SSTR2, ale go nie aktywuje. Przez długi czas badacze medycyny nuklearnej zakładali, że potrzebny jest , ponieważ agoniści wywołują internalizację, która zatrzymuje radioaktywny metal wewnątrz komórki. Prace prowadzone w Bazylei i Bostonie w połowie lat 2000. wykazały, że antagoniści, mimo braku internalizacji, wiązali się z kilkukrotnie większą liczbą miejsc receptorowych i dłużej utrzymywali się w guzie, co dawało wyższe dawki w guzie w badaniach na zwierzętach, a następnie u ludzi. JR11 wyłonił się jako wiodący antagonista i otrzymał nazwę satoreotide po wejściu w formalny proces rozwoju. Wersja do obrazowania Ga-68 (OPS202) i wersja terapeutyczna Lu-177 (OPS201) przeszły przez fazę I/II pod egidą sponsora farmaceutycznego; obecny status projektu po zakończeniu tego programu jest niejasny †.


2Jak prawdopodobnie działa

Więcej miejsc wiązania. agoniści wiążą tylko „aktywną” konformację receptora; antagoniści wiążą zarówno stan aktywny, jak i nieaktywny, więc w tkance nowotworowej liczba dostępnych miejsc wiązania może być 5–10 razy większa (Ginj 2006).
Wolniejsze wypłukiwanie. mimo braku internalizacji kompleks antagonista–receptor dysocjuje powoli, więc retencja Lu-177 w guzie jest porównywalna z DOTATATE lub dłuższa.
Konsekwencje dla terapii. wyższa dawka pochłonięta w guzie na każdy wstrzyknięty GBq — ale także wyższa dawka w szpiku kostnym, co okazało się ograniczeniem klinicznym.
Konsekwencje dla obrazowania. wyższy kontrast guz–tło i wykrywanie większej liczby zmian niż w przypadku Ga-68 DOTATOC w bezpośrednim badaniu porównawczym.
Antagonista receptora somatostatyny stosowany jako radioligand. Nie ulega internalizacji, a mimo to znakuje więcej miejsc receptorowych na komórkę niż agonista — to sprzeczne z intuicją odkrycie stoi za tym związkiem.Schemat — nie w skali

3Co pokazują badania

Lu-177 satoreotide tetraxetan w postępujących NET

Otwarte wieloośrodkowe badanie fazy I/II (n=40) prowadzone w ośmiu ośrodkach wykazało odsetek obiektywnych odpowiedzi 21% i kontrolę choroby 95% w populacji per protocol, przy medianie PFS ocenianej przez badaczy wynoszącej 28 miesięcy. Zdarzenia niepożądane stopnia ≥3 związane z leczeniem wystąpiły u 43%, niemal wszystkie hematologiczne; u dwóch pacjentów (5%) rozwinęły się nowotwory mieloidalne związane z terapią, a u 15% wystąpiła toksyczność ograniczająca dawkę. Kohortę 6.0 GBq zamknięto i zalecono 4.5 GBq na cykl (Wild 2024, Eur J Nucl Med Mol Imaging; opublikowano online 2023). Kolejna praca dozymetryczna z tego samego badania opisała dawki w guzach i narządach (2024, Eur J Nucl Med Mol Imaging) †. [5]

Wcześniejsze badanie fazy 1 z nieoczekiwaną hematotoksycznością

Amerykańskie badanie fazy 1 Lu-177 DOTA-JR11 przerwano po wystąpieniu toksyczności hematologicznej stopnia 4 u 4 z 7 pacjentów po drugim cyklu, co doprowadziło do zaprojektowania późniejszego badania z niższą aktywnością (Reidy-Lagunes 2019, Clin Cancer Res). [4]

PET z Ga-68 satoreotide trizoxetan vs Ga-68 DOTATOC

Badanie fazy I/II u 12 pacjentów z GEP-NET wykazało, że antagonista wykrywał więcej zmian w wątrobie (czułość 94% vs 59% w jednej z ocen) przy wyższych stosunkach guz–wątroba niż Ga-68 DOTATOC (Nicolas 2018, J Nucl Med). [3]
Ocena: B (very small)

Pilotażowe porównanie z Lu-177 DOTATATE

Porównanie wewnątrzosobnicze u czterech pacjentów wykazało 1.7–10-krotnie wyższą dawkę w guzie przy Lu-177 DOTA-JR11 niż przy Lu-177 DOTATATE (Wild 2014, J Nucl Med). [2]

Dane u ludzi w innych nowotworach SSTR-dodatnich

Wyłącznie uzasadnienie przedkliniczne; brak opublikowanych badań.

4Zgłaszane działania niepożądane i interakcje

Opisywane w literaturze

kluczowym problemem jest toksyczność hematologiczna — limfopenia, trombocytopenia i neutropenia stopnia 3–4 z częstością znacznie wyższą niż przy Lu-177 DOTATATE w porównywalnej aktywności; dwa przypadki nowotworów mieloidalnych związanych z terapią u 40 pacjentów. Nie zgłoszono toksyczności nerkowej stopnia 3–4 przy 4.5 GBq z ochroną aminokwasową. Nudności i zmęczenie jak przy innych PRRT. W przypadku jednego zgonu po toksyczności ograniczającej dawkę u pacjenta po wcześniejszej chemioterapii uznano, że związek jest mało prawdopodobny.

Zgłaszane przez społeczność

Stosowanie w społeczności. praktycznie brak udokumentowanych doniesień.

Teoretycznie. antagoniści nie mają hamującego wydzielanie hormonów działania octreotide, więc zaostrzenie hormonalne w guzach czynnych hormonalnie mogłoby w zasadzie przebiegać inaczej niż przy PRRT z agonistami; nie zostało to scharakteryzowane.

Interakcje. przed obrazowaniem nadal stosuje się analogów somatostatyny, choć antagoniści mogą być mniej podatni na wpływ obsadzenia receptorów niż agoniści (dowody z niewielkiego badania).

Wskaźniki, które badacze zwykle monitorują

Na podstawie protokołów badań; dotyczy wyłącznie pacjentów uczestniczących w badaniach:

WskaźnikDlaczego się go obserwuje
Morfologia krwi z rozmazem, powtarzana często po każdym cyklutoksyczność hematologiczna ograniczała dawkę, a nadiry limfocytów i płytek krwi decydowały o modyfikacji dawki.
Dozymetria szpiku kostnego (oparta na krwi i na obrazowaniu)w protokole uwzględniono limit 1.5 Gy dla szpiku.
Dozymetria nerek, kreatynina/eGFRlimit 23 Gy dla nerek; stosowano równoczesny wlew aminokwasów.
Chromogranina A i odpowiednie hormonyodpowiedź biochemiczna.
PET z antagonistą znakowanym Ga-68do kwalifikacji i oceny odpowiedzi.

Bezpłatne dla wszystkich. Informacje o bezpieczeństwie nigdy nie są płatne.


5Rekonstytucja i postępowanie

Nie dotyczy osób prywatnych. Przygotowywany wyłącznie w radiofarmacjach ośrodków badawczych zgodnie z protokołami badawczymi. Dla tego związku nie udostępniono linku do kalkulatora.


6Często badany razem z

DOTATATE (#201) i DOTATOC (#202) jako agonistyczne związki porównawcze; octreotide (#124); inne ligandy antagonistyczne (LM3, Cu-64/Ga-68 NODAGA-LM3), które nadal są przedmiotem badań akademickich po sponsorowanym programie satoreotide.

Powiązania informacyjne. To nie są zalecenia łączenia.


7Status regulacyjny według regionu

RegionStatus (sprawdzono —)
Stany ZjednoczoneNiezatwierdzony przez FDA; w fazie badań (posiada status leku sierocego †)
Unia EuropejskaNiedopuszczony do obrotu; w fazie badań
Wielka BrytaniaBrak licencji
AustraliaNiezatwierdzony; australijskie ośrodki uczestniczyły w badaniu fazy I/II
Republika Południowej Afryki (RPA)Niezarejestrowany
Sport (WADA)Nie figuruje na liście

8Otwarte pytania

  • Czy aktywność, masę peptydu lub harmonogram cykli można dobrać tak, by zachować wyższą dawkę w guzie, a jednocześnie obniżyć toksyczność szpikową do poziomu obserwowanego przy agonistach?
  • Czy podejście oparte na antagonistach przekłada się na lepsze PFS lub przeżycie niż Lu-177 DOTATATE w badaniu randomizowanym? Takie badanie nie istnieje.
  • Czy PET z antagonistą (satoreotide lub LM3) zostanie rozwinięty do etapu rejestracji jako środek do obrazowania.
  • Przyszłość programu po sponsorowanym badaniu fazy I/II †.

9Źródła

  1. 1Ginj M et al. (2006). Radiolabeled somatostatin receptor antagonists are preferable to agonists for in vivo peptide receptor targeting of tumors. Proc Natl Acad Sci USA. PubMed · DOI
  2. 2Wild D et al. (2014). Comparison of somatostatin receptor agonist and antagonist for peptide receptor radionuclide therapy: a pilot study. J Nucl Med. PubMed · DOI
  3. 3Nicolas GP et al. (2018). Sensitivity comparison of 68Ga-OPS202 and 68Ga-DOTATOC PET/CT in patients with gastroenteropancreatic neuroendocrine tumors: a prospective phase II imaging study. J Nucl Med. PubMed · DOI
  4. 4Reidy-Lagunes D et al. (2019). Phase I trial of well-differentiated neuroendocrine tumors (NETs) with radiolabeled somatostatin antagonist 177Lu-satoreotide tetraxetan. Clin Cancer Res. PubMed · DOI
  5. 5Wild D et al. (2024). A phase I/II study of the safety and efficacy of [177Lu]Lu-satoreotide tetraxetan in advanced somatostatin receptor-positive neuroendocrine tumours. Eur J Nucl Med Mol Imaging. PubMed · DOI
  6. 6Fani M, Nicolas GP, Wild D (2017). Somatostatin receptor antagonists for imaging and therapy. J Nucl Med. PubMed · DOI

† Nasi recenzenci weryfikują to z aktualnymi źródłami.


10Społeczność

Wątki i protokoły są widoczne dla członków. Dołączenie jest darmowe.

Działania niepożądane zgłaszane samodzielnie Faza 2

Na razie za mało danych. Ten związek zapisywało przez 4+ tygodnie 0 z 50 wymaganych członków. Poniżej 50 nie pokazujemy niczego, aby nikogo nie dało się zidentyfikować.

11Historia strony

31 paź 2026Profile published — awaiting medical review

Licencja CC BY-NC-SA 4.0. Znalazłeś błąd? Zgłoś go · Standardy redakcyjne — poprawki są tutaj odnotowywane.