Pramlintide

Symlin, SymlinPen, AC137, octan pramlintide

Metabolizm i masa ciała
Czeka na recenzję medycznąEN ES DE FR PT IT NL PL ZH+ Obserwuj aktualizacje
Uwaga do tego profilu. Pramlintide jest w Stanach Zjednoczonych zatwierdzonym lekiem wydawanym wyłącznie na receptę, przeznaczonym dla osób z cukrzycą stosujących insulinę okołoposiłkową. Nie jest to związek wyłącznie badawczy i nie jest on zatwierdzony do redukcji masy ciała. Stosowanie poza receptą — zwłaszcza bez dostosowania dawek insuliny opisanego w informacji o leku — wiąże się z poważnym ryzykiem ciężkiego obniżenia poziomu cukru we krwi.

1Czym jest

Amylina to hormon, który zdrowe komórki beta uwalniają wraz z insuliną po posiłku. Osoby z cukrzycą typu 1 nie wytwarzają żadnego z nich; osoby z zaawansowaną cukrzycą typu 2 wytwarzają mniej obu. Samej ludzkiej amyliny nie można stosować jako leku, ponieważ agreguje w lepkie włókienka (te same złogi amyloidu, które obserwuje się w trzustce w cukrzycy typu 2). W pramlintide trzy aminokwasy zastąpiono wersjami szczurzymi, co zachowuje aktywność hormonu, a zarazem zapobiega agregacji.

Został opracowany przez Amylin Pharmaceuticals, zatwierdzony w USA w 2005 roku i wprowadzony na rynek jako Symlin, później przez AstraZeneca. Jest jedynym analogiem amyliny zatwierdzonym gdziekolwiek na świecie i pozostaje produktem niszowym, ponieważ wymaga osobnego wstrzyknięcia przed każdym posiłkiem oraz zmniejszenia dawki insuliny. Jego główne znaczenie dla tej strony polega na tym, że jest pierwszym przedstawicielem klasy amylinowej, do której należą obecnie cagrilintide (zob. osobny profil), petrelintide (66) i eloralintide (67) — oraz lekiem, który jako pierwszy wykazał, że sygnalizacja amylinowa prowadzi do utraty masy ciała u ludzi.


2Jak prawdopodobnie działa

Pramlintide działa na receptory amylinowe, czyli receptory kalcytoninowe sparowane z białkami modyfikującymi aktywność receptora (RAMP), głównie w pniu mózgu (pole najdalsze, area postrema) i podwzgórzu:

Opróżnianie żołądka. zostaje spowolnione, co łagodzi poposiłkowe wzrosty glukozy.
Glukagon. hamuje nieprawidłowy poposiłkowy wyrzut glukagonu obserwowany w cukrzycy (nie ochronną odpowiedź glukagonu na hipoglikemię).
Sytość. zwiększa uczucie sytości związane z posiłkiem za pośrednictwem pnia mózgu, zmniejszając spożycie pokarmu i masę ciała niezależnie od nudności.
Interakcja z leptyną. w badaniach na gryzoniach i u ludzi amylina wydaje się przywracać wrażliwość na leptynę — hormon sytości wytwarzany przez tkankę tłuszczową — dlatego badano ją w połączeniu z metreleptin.
Stabilizowany analog amyliny; natywna amylina zlepia się we włókienka i nie da się z niej przygotować preparatu. Podawany z insuliną do posiłków, łagodzi wzrost glukozy i zmniejsza potrzebną dawkę.Schemat — nie w skali

3Co pokazują badania

Kontrola glikemii w cukrzycy typu 1

Trwające rok badania kontrolowane placebo u osób stosujących insulinę wykazały obniżenie HbA1c o około 0.3–0.4 punktu procentowego przy niewielkiej utracie masy ciała (−0.5 do −1.5 kg), podczas gdy w grupie placebo masa ciała wzrosła (Whitehouse 2002, Diabetes Care; Ratner 2004, Diabet Med). Efekty są niewielkie jak na dzisiejsze standardy, ale towarzyszyło im mniejsze zapotrzebowanie na insulinę. [1][3]

Kontrola glikemii w cukrzycy typu 2 leczonej insuliną

Podobne obniżenie HbA1c (~0.5–0.6 punktu) i utrata masy ciała o 1–2 kg w ciągu 52 tygodni (Hollander 2003, Diabetes Care). Poposiłkowe wahania glukozy i zmienność glikemii poprawiają się bardziej, niż sugerowałaby HbA1c. [2]
Ocena: A (modest), off-label

Utrata masy ciała w otyłości bez cukrzycy

16-tygodniowe badanie z doborem dawki u dorosłych z otyłością wykazało skorygowaną względem placebo utratę masy ciała o około 3–4% przy dawkach 240–360 µg dwa do trzech razy na dobę (Aronne 2007, J Clin Endocrinol Metab). Po przedłużeniu do 52 tygodni w połączeniu z interwencją dotyczącą stylu życia utrata masy ciała wynosiła średnio około 7–8% (Smith 2008, Diabetes Care). [4][5]
Ocena: A/B (development stopped)

Połączenie z metreleptin

24-tygodniowe badanie typu proof-of-concept pramlintide w połączeniu z metreleptin (analogiem leptyny) u dorosłych z nadwagą przyniosło utratę masy ciała o około 12.7% wobec ~8% przy stosowaniu każdego z nich osobno (Ravussin 2009, Obesity) — uderzający wynik jak na tamte czasy. Rozwój tego połączenia wstrzymano w 2011 roku po pojawieniu się sygnału bezpieczeństwa związanego z powstawaniem przeciwciał przeciwko leptynie. [6]

Punkty końcowe sercowo-naczyniowe

Nie przeprowadzono żadnego badania oceniającego punkty końcowe. W chwili zatwierdzenia nie było ono wymagane.

4Zgłaszane działania niepożądane i interakcje

Opisywane w literaturze

Literatura (częste). nudności (28–48% na początku leczenia, zależne od dawki i ustępujące w ciągu tygodni), zmniejszony apetyt, wymioty, ból głowy, zmęczenie, reakcje w miejscu wstrzyknięcia.

Inne ostrzeżenia. nie dla osób z gastroparezą, nieświadomością hipoglikemii, HbA1c >9% lub słabym przestrzeganiem zasad monitorowania. Nie badano w ciąży.

Zgłaszane przez społeczność

stosowanie poza wskazaniami w celu tłumienia apetytu, z doniesieniami o silnym uczuciu sytości związanym z posiłkami i nudnościach; niewiele usystematyzowanych doświadczeń społeczności w porównaniu z lekami GLP-1.

Ostrzeżenie w ramce — ciężka hipoglikemia. pramlintide sam w sobie nie powoduje niskiego poziomu cukru we krwi, ale dodany do insuliny zwiększa ryzyko ciężkiej hipoglikemii wywołanej insuliną, zwłaszcza w cukrzycy typu 1, zwykle w ciągu 3 godzin od wstrzyknięcia. Informacja o leku wymaga zmniejszenia dawek insuliny okołoposiłkowej o 50% na początku stosowania oraz starannego monitorowania glikemii. To główny powód, dla którego stosowanie poza wskazaniami i bez nadzoru jest niebezpieczne.

Interakcje. insulina okołoposiłkowa (zob. ostrzeżenie w ramce); spowalnia wchłanianie leków doustnych — te, które wymagają szybkiego początku działania (leki przeciwbólowe, antybiotyki), należy przyjmować 1 godzinę przed lub 2 godziny po; leki zmieniające motorykę żołądka (leki antycholinergiczne) i inhibitory alfa-glukozydazy nie są zalecane jednocześnie. Pramlintide nie wolno mieszać w tej samej strzykawce z insuliną (pH i postać leku są niezgodne).

Wskaźniki, które badacze zwykle monitorują

Zgodnie z monitorowaniem przewidzianym w zatwierdzonej informacji o leku:

WskaźnikDlaczego się go obserwuje
Glukoza przed posiłkiem i po posiłku (pomiar z palca lub CGM)niezbędne; pramlintide zmienia profil glikemii poposiłkowej i zwiększa ryzyko hipoglikemii związanej z insuliną w ciągu pierwszych 3 godzin po wstrzyknięciu.
HbA1cdługoterminowa miara skuteczności.
Dziennik dawek insulinyprzewidziane w informacji o leku zmniejszenie dawki insuliny okołoposiłkowej o 50% na początku, a następnie ponowne miareczkowanie, wymagają starannej dokumentacji.
Dziennik masy ciała i apetytuefekt najistotniejszy dla osób zainteresowanych tym związkiem jako przedstawicielem klasy amylinowej.
Częstość hipoglikemii i świadomość jej objawówinformacja o leku wyklucza osoby z nieświadomością hipoglikemii.
eGFRbrak konieczności dostosowania dawki przy umiarkowanym zaburzeniu czynności nerek, ale nie badano u osób dializowanych.

Bezpłatne dla wszystkich. Informacje o bezpieczeństwie nigdy nie są płatne.


5Rekonstytucja i postępowanie

Dostarczany w postaci fabrycznie napełnionego wstrzykiwacza wielodawkowego (SymlinPen 60 i 120), który nie wymaga ; dawki ustawia się w mikrogramach. Roztwór jest kwaśny (pH ~4), dlatego lekko piecze i nie można go wstrzykiwać razem z insuliną. Wstrzyknięcie wykonuje się w miejscu oddalonym co najmniej 5 cm od miejsca wstrzyknięcia insuliny. pramlintide nie występuje w istotnym stopniu na szarym rynku, a kalkulator nie ma zastosowania do zatwierdzonego wstrzykiwacza.

Otwórz we wczytanym kalkulatorze →

6Często badany razem z

Insulina okołoposiłkowa (zatwierdzone zastosowanie), metreleptin (historyczne połączenie), metformin i pochodne sulfonylomocznika (badania w cukrzycy typu 2). Późniejsze analogi amyliny — cagrilintide, petrelintide, eloralintide — bezpośrednio opierają się na jego farmakologii.

Powiązania informacyjne. To nie są zalecenia łączenia.


7Status regulacyjny według regionu

RegionStatus (sprawdzono —)
Stany ZjednoczoneZatwierdzony przez FDA (Symlin, 2005) w cukrzycy typu 1 i typu 2 u dorosłych stosujących insulinę okołoposiłkową, u których nie osiągnięto kontroli glikemii. Wszystkie postacie leku Symlin figurują obecnie jako wycofane w FDA Orange Book †
Unia EuropejskaNigdy nie dopuszczony do obrotu; Amylin wycofał wniosek o dopuszczenie do obrotu w UE (około 2002 r.)
Wielka BrytaniaBrak pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
AustraliaNiezatwierdzony
Republika Południowej Afryki (RPA)Niezarejestrowany †
SportNiezakazany przez WADA

8Otwarte pytania

  • Czy niewielki wpływ amyliny na masę ciała u ludzi wynikał z krótkiego pramlintide i uciążliwości dawkowania, a nie z ograniczeń samego szlaku — sprawdzianem są dłużej działające analogi.
  • Bezpieczeństwo i korzyści sercowo-naczyniowe — nigdy nie badane w badaniu oceniającym punkty końcowe.
  • Czy do synergii amyliny i leptyny można bezpiecznie powrócić.

9Źródła

  1. 1Whitehouse F et al. (2002). A randomized study and open-label extension evaluating the long-term efficacy of pramlintide as an adjunct to insulin therapy in type 1 diabetes. Diabetes Care. PubMed
  2. 2Hollander PA et al. (2003). Pramlintide as an adjunct to insulin therapy improves long-term glycemic and weight control in patients with type 2 diabetes: a 1-year randomized controlled trial. Diabetes Care. PubMed · DOI
  3. 3Ratner RE et al. (2004). Amylin replacement with pramlintide as an adjunct to insulin therapy improves long-term glycaemic and weight control in type 1 diabetes mellitus: a 1-year, randomized controlled trial. Diabet Med. PubMed · DOI
  4. 4Aronne L et al. (2007). Progressive reduction in body weight after treatment with the amylin analog pramlintide in obese subjects: a phase 2, randomized, placebo-controlled, dose-escalation study. J Clin Endocrinol Metab. PubMed · DOI
  5. 5Smith SR et al. (2008). Sustained weight loss following 12-month pramlintide treatment as an adjunct to lifestyle intervention in obesity. Diabetes Care. PubMed · DOI
  6. 6Ravussin E et al. (2009). Enhanced weight loss with pramlintide/metreleptin: an integrated neurohormonal approach to obesity pharmacotherapy. Obesity. PubMed · DOI
  7. 7Roth JD et al. (2008). Leptin responsiveness restored by amylin agonism in diet-induced obesity: evidence from nonclinical and clinical studies. Proc Natl Acad Sci USA. PubMed · DOI
  8. 8Hay DL et al. (2015). Amylin: pharmacology, physiology, and clinical potential. Pharmacol Rev. PubMed · DOI
  9. 9AstraZeneca. Symlin prescribing information (current label). PubMed

Źródła są właśnie powiązywane z identyfikatorami PubMed/DOI; do tego czasu linki wyszukują cytowanie w PubMed.

† Nasi recenzenci weryfikują to z aktualnymi źródłami.


10Społeczność

Wątki i protokoły są widoczne dla członków. Dołączenie jest darmowe.

Działania niepożądane zgłaszane samodzielnie Faza 2

Na razie za mało danych. Ten związek zapisywało przez 4+ tygodnie 0 z 50 wymaganych członków. Poniżej 50 nie pokazujemy niczego, aby nikogo nie dało się zidentyfikować.

11Historia strony

26 paź 2026Profile published — awaiting medical review

Licencja CC BY-NC-SA 4.0. Znalazłeś błąd? Zgłoś go · Standardy redakcyjne — poprawki są tutaj odnotowywane.