Peptide allergen immunotherapy

Cat-PAD, immunoterapia peptydowa Fel d 1, „Cat-SPIRE”; SPIRE = syntetyczne peptydowe epitopy immunoregulacyjne (synthetic peptide immunoregulatory epitopes). Pokrewne konstrukty: Grass-PAD, HDM-PAD (roztocze kurzu domowego), Ragweed-PAD, Birch-PAD; wcześniejsza generacja: Allervax Cat

Odporność i bioregulatory
Czeka na recenzję medycznąEN ES DE FR PT IT NL PL ZH+ Obserwuj aktualizacje
Uwaga do tego profilu. Były to leki eksperymentalne podawane we wstrzyknięciach w klinikach alergologicznych w ramach badań klinicznych. Żaden nie uzyskał rejestracji, żaden nie jest dostępny i nic tutaj nie opisuje samodzielnego przygotowania.

1Czym jest

Konwencjonalna immunoterapia alergenowa działa — podskórne lub podjęzykowe wyciągi z całego alergenu rzeczywiście zmniejszają objawy alergicznego nieżytu nosa i astmy — ale wymaga trzech do pięciu lat regularnego podawania, a ponieważ obecny jest cały alergen, IgE na komórkach tucznych mogą zostać połączone krzyżowo i wywołać reakcje aż do anafilaksji.

Immunoterapia peptydowa była elegancką próbą rozwiązania obu problemów naraz. Białko alergenu ma dwa osobne rodzaje miejsc rozpoznawania: konformacyjne kształty powierzchni rozpoznawane przez przeciwciała IgE oraz krótkie sekwencje liniowe rozpoznawane przez limfocyty T. Jeśli zsyntetyzuje się wyłącznie epitopy dla limfocytów T, w postaci krótkich peptydów, IgE nie może związać dwóch z nich jednocześnie, nie dochodzi do połączenia krzyżowego na komórkach tucznych, a materiał można podać w garstce dawek bez ryzyka reakcji. Cat-PAD był związkiem wiodącym: siedem krótkich peptydów z Fel d 1, podawanych śródskórnie cztery razy w ciągu 12 tygodni.

Uwzględniono go tutaj, ponieważ jest najdokładniej przebadanym przykładem peptydowej terapii indukującej tolerancję, ponieważ jego porażka jest pouczająca i ponieważ ta sama logika projektowania leży u podstaw peptydowych terapii autoimmunologicznych opisanych w profilu 240.


2Jak prawdopodobnie działa

Krótkie peptydy wstrzyknięte śródskórnie bez adiuwantu są wychwytywane i prezentowane na MHC klasy II w braku sygnału zagrożenia.
Limfocyty T CD4+ swoiste dla alergenu, które napotykają swój epitop w tych warunkach, są kierowane w stronę stanu regulatorowego lub anergii, a nie stanu Th2 — to ten sam mechanizm „tolerancji indukowanej peptydem”, wykazywany w modelach zwierzęcych od lat 1980.
Indukowane limfocyty T regulatorowe wytwarzają IL-10 i TGF-β oraz tłumią odpowiedzi na cały alergen, w tym na epitopy nieobecne w szczepionce (supresja powiązana).
Z czasem przesuwa się stosunek swoistych dla alergenu IgG4 do IgE, tak jak przy konwencjonalnej immunoterapii.
Ponieważ peptydy są krótkie i liniowe, połączenie krzyżowe IgE i degranulacja komórek tucznych są mechanicznie niemożliwe, i właśnie dlatego nie są potrzebne ani adiuwant, ani schemat zwiększania dawki.
Krótkie fragmenty alergenu zamiast całego białka. Są zbyt małe, by sieciować IgE i wywołać anafilaksję, ale wystarczająco długie, by limfocyty T nauczyły się tolerancji.Schemat — nie w skali

3Co pokazują badania

Ocena: A (positive)

Alergia na koty, faza 2

Randomizowane, podwójnie zaślepione, kontrolowane placebo badania fazy 2 u dorosłych z alergią na koty opisały istotne zmniejszenie łącznych wskaźników objawów nieżytu nosa i spojówek oraz zużycia leków w czasie kontrolowanej ekspozycji na alergen kota w komorze ekspozycyjnej, przy efektach wykrywalnych rok lub dłużej po krótkim cyklu (Patel 2013, J Allergy Clin Immunol; późniejsze badania ustalające dawkę). Wyniki te były zaskakujące: duży efekt leczenia po czterech wstrzyknięciach, i to utrzymujący się. [1]
Ocena: A (negative)

Alergia na koty, faza 3

Duży program fazy 3 w 2016 roku zakończył się niepowodzeniem. Wiodące badanie fazy 3 nie wykazało istotnej różnicy między Cat-PAD a placebo w pierwszorzędowym punkcie końcowym, ponieważ grupa placebo poprawiła się znacznie bardziej niż w opartych na komorze badaniach fazy 2 — odpowiedź na placebo była dość duża, by wymazać efekt wyglądający na rzeczywisty. Sponsor przerwał program, a następnie wycofał się z prac nad alergią. Dziedzina odczytuje to tak, że punkty końcowe z komory ekspozycyjnej zawyżały to, co byłoby widoczne w badaniach w warunkach naturalnych, i że była to porażka metodologiczna w nie mniejszym stopniu niż farmakologiczna. Które odczytanie jest słuszne, nie zmienia uczciwego podsumowania: faza 3 była negatywna, a związek nie działa na punkcie końcowym, który miał znaczenie.
Ocena: A (negative) / B

Inne alergeny

Programy Grass-PAD i roztoczy kurzu domowego (HDM-PAD) opisały wyniki fazy 2, które nie przełożyły się na praktykę; programy dotyczące ambrozji i brzozy przerwano. Żaden produkt do peptydowej immunoterapii alergenowej nigdy nie został zatwierdzony.

Wcześniejsza generacja

Allervax Cat, produkt zawierający dwa długie peptydy Fel d 1, badany w latach 1990., opisał pewną korzyść objawową przy wysokich dawkach, ale wywoływał reakcje astmatyczne fazy późnej, co skłoniło do przejścia na krótsze peptydy użyte w Cat-PAD.
Ocena: B (solid)

Prace mechanistyczne u ludzi

Niezależnie od porażek klinicznych badania u ludzi nad immunoterapią peptydową wykazały zamierzone zmiany immunologiczne: limfocyty T regulatorowe wytwarzające IL-10, zmniejszone wytwarzanie cytokin Th2, powiązaną supresję odpowiedzi na niepodawane epitopy oraz przesunięcia IgG4. Immunologia została potwierdzona; korzyść kliniczna nie.

4Zgłaszane działania niepożądane i interakcje

Opisywane w literaturze

najważniejszym wynikiem jest to, co się nie zdarzyło — nie wystąpiły układowe reakcje alergiczne ani anafilaksja, które dałoby się przypisać peptydom, a to było centralne twierdzenie o bezpieczeństwie i się obroniło. Zgłaszane zdarzenia były miejscowe: rumień, obrzęk, świąd i stwardnienie w miejscu wstrzyknięcia, zwykle łagodne i ustępujące w ciągu kilku dni. Przy wcześniejszym produkcie z długimi peptydami (Allervax Cat) obserwowano pewne objawy ze strony układu oddechowego w fazie późnej, znacznie rzadsze przy krótkich peptydach. U mniejszości wystąpiły opóźnione duże reakcje miejscowe.

Zgłaszane przez społeczność

Stosowanie w społeczności: praktycznie brak udokumentowanych przypadków. Nie istnieje szara strefa tych peptydów ani literatura o samodzielnym podawaniu. Jeśli czytasz tę stronę z powodu własnej alergii na koty, warto wiedzieć, że konwencjonalne sposoby leczenia — podskórna lub podjęzykowa immunoterapia całym alergenem — są zatwierdzone, działają i to o nich rozmawiałby z Tobą alergolog.

Teoretyczne. indukowanie tolerancji wobec epitopu dla limfocytów T mogłoby w zasadzie objąć zbyt wiele; takiego efektu nie opisano. Terapia peptydowa u osoby uczulonej niesie teoretyczne ryzyko nasilenia, a nie stłumienia odpowiedzi, jeśli dawka lub schemat są nieprawidłowe, co jest rzeczywistym wynikiem w modelach zwierzęcych i stanowi główny powód, dla którego ustalanie dawki miało znaczenie.

Interakcje. leki przeciwhistaminowe i kortykosteroidy były dopuszczone jako leczenie ratunkowe i wchodzą w tych badaniach do punktacji; można oczekiwać, że układowa immunosupresja zmieni mechanizm tolerancji.

Wskaźniki, które badacze zwykle monitorują

Z protokołów badań:

WskaźnikDlaczego się go obserwuje
Łączny wskaźnik objawów nieżytu nosa i spojówek oraz zużycia leków (CSMS)pierwszorzędowy punkt końcowy kliniczny w badaniach immunoterapii alergenowej i miara, na której faza 3 poniosła porażkę.
Punkty końcowe z komory ekspozycyjnej wobec punktów końcowych w warunkach naturalnych (ekspozycja sezonowa lub naturalna)to nie marker laboratoryjny, ale najważniejsza zmienna metodologiczna w tym profilu: wyniki z komory nie przewidywały wyników w warunkach naturalnych, więc czytając badanie immunoterapii alergenowej, sprawdź, które zastosowano.
Swoiste dla alergenu IgE i IgG4 oraz stosunek IgG4:IgEstandardowe markery immunologiczne efektu immunoterapii.
Wielkość bąbla w punktowym teście skórnym i śródskórna odpowiedź fazy późnejpomiary uczulenia in vivo.
Swoiste dla alergenu limfocyty T regulatorowe wytwarzające IL-10 oraz wytwarzanie cytokin Th2mechanistyczne odczyty tolerancji.
Odpowiedź w donosowej próbie prowokacyjnej z alergenem oraz spirometria lub FeNO, gdy w grę wchodzi astmaobiektywne pomiary na poziomie narządu.
Ocena miejsca wstrzyknięcia, w tym po 24–48 godzinachopóźnione duże reakcje miejscowe były głównym niekorzystnym wynikiem.

Bezpłatne dla wszystkich. Informacje o bezpieczeństwie nigdy nie są płatne.


5Postać i kontekst podawania

Dostarczany jako przechowywany w lodówce roztwór wodny bez adiuwantu w fiolkach jednodawkowych i podawany przez personel kliniki w małej objętości śródskórnie w przedramię, z obserwacją po podaniu. Cykl jest krótki — wiodącym schematem były cztery dawki w odstępach czterotygodniowych — co było głównym praktycznym atutem wobec lat konwencjonalnej immunoterapii. Nie była wymagana , emulgowanie ani schemat zwiększania czy eskalacji dawki, co wynika bezpośrednio z projektu wykluczającego połączenie krzyżowe IgE. Nie istnieje wersja przygotowywana samodzielnie ani z receptury aptecznej, ani obliczenie dawki, które byłoby stosowne do opublikowania.


6Często badany razem z

Konwencjonalna podskórna i podjęzykowa immunoterapia całym alergenem (jako komparator i jako standard postępowania); omalizumab i inne leki biologiczne anty-IgE (inny mechanizm, zatwierdzone); ratunkowe leki przeciwhistaminowe i donosowe kortykosteroidy jako dopuszczona farmakoterapia. Koncepcyjnie pokrewne: swoista antygenowo immunoterapia peptydowa w cukrzycy typu 1 i stwardnieniu rozsianym (profil 240) — ta sama logika indukcji tolerancji zastosowana w autoimmunizacji.

Powiązania informacyjne. To nie są zalecenia łączenia.


7Status regulacyjny według regionu

RegionStatus (sprawdzono —)
Stany ZjednoczoneNiezatwierdzone przez FDA; eksperymentalne, rozwój przerwany
Unia EuropejskaNiedopuszczone do obrotu
Wielka BrytaniaBez pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
AustraliaNiezatwierdzone
Republika Południowej AfrykiNiezarejestrowane w SAHPRA
SportNie wymienione przez WADA; brak zastosowania w poprawie wydolności

8Otwarte pytania

  • Czy porażka fazy 3 była porażką leku, czy porażką punktu końcowego? Rozbieżność między komorą ekspozycyjną a warunkami naturalnymi nigdy nie została w pełni wyjaśniona i dotyczy całej alergologii.
  • Czy peptydowa indukcja tolerancji może w ogóle działać u ludzi w klinicznie użytecznej skali, zważywszy, że zmiany immunologiczne były powtarzalne?
  • Czy dobór epitopów trzeba personalizować pod typ HLA, jak w pracach nad neoantygenami w onkologii, zamiast stosować u wszystkich jeden ustalony zestaw peptydów?

9Źródła

  1. 1Patel D et al. (2013). Fel d 1-derived peptide antigen desensitization shows a persistent treatment effect 1 year after the start of dosing: a randomized, placebo-controlled study. Journal of Allergy and Clinical Immunology. PubMed · DOI
  2. 2Worm M et al. (2011). Development and preliminary clinical evaluation of a peptide immunotherapy vaccine for cat allergy. Journal of Allergy and Clinical Immunology. PubMed · DOI
  3. 3Larché M, Akdis CA, Valenta R (2006). Immunological mechanisms of allergen-specific immunotherapy. Nature Reviews Immunology. PubMed · DOI
  4. 4Larché M (2007). Peptide immunotherapy for allergic diseases. Allergy. PubMed · DOI
  5. 5Norman PS et al. (1996). Treatment of cat allergy with T-cell reactive peptides. American Journal of Respiratory and Critical Care Medicine. PubMed · DOI
  6. 6Circassia Pharmaceuticals (2016). Cat allergy phase 3 trial results — sponsor announcement; programme discontinued. PubMed
  7. 7ClinicalTrials.gov. NCT01620762 and related Cat-PAD phase 3 records. PubMed

Źródła są właśnie powiązywane z identyfikatorami PubMed/DOI; do tego czasu linki wyszukują cytowanie w PubMed.


10Społeczność

Wątki i protokoły są widoczne dla członków. Dołączenie jest darmowe.

Działania niepożądane zgłaszane samodzielnie Faza 2

Na razie za mało danych. Ten związek zapisywało przez 4+ tygodnie 0 z 50 wymaganych członków. Poniżej 50 nie pokazujemy niczego, aby nikogo nie dało się zidentyfikować.

11Historia strony

31 paź 2026Profile published — awaiting medical review

Licencja CC BY-NC-SA 4.0. Znalazłeś błąd? Zgłoś go · Standardy redakcyjne — poprawki są tutaj odnotowywane.