Peptide allergen immunotherapy
Cat-PAD, Fel d 1-peptide-immunotherapie, "Cat-SPIRE"; SPIRE = synthetic peptide immunoregulatory epitopes. Verwante constructen: Grass-PAD, HDM-PAD (huisstofmijt), Ragweed-PAD, Birch-PAD; eerdere generatie: Allervax Cat
1Wat het is
Conventionele allergeenimmunotherapie werkt — subcutane of sublinguale extracten van het hele allergeen verminderen de klachten van allergische rinitis en astma daadwerkelijk — maar het kost drie tot vijf jaar regelmatig doseren, en doordat het hele allergeen aanwezig is, kan IgE op mestcellen worden gekruisverbonden en reacties tot en met anafylaxie veroorzaken.
Peptide-immunotherapie was een elegante poging om beide problemen in één keer op te lossen. Een allergeenproteïne heeft twee verschillende soorten herkenningsplaatsen: conformationele vormen aan het oppervlak die door IgE-antilichamen worden herkend, en korte lineaire sequenties die door T-cellen worden herkend. Als je alleen de T-celepitopen als korte peptiden synthetiseert, kan IgE er niet twee tegelijk binden, treedt er geen kruisverbinding op mestcellen op en kan het materiaal in een handvol doses worden gegeven zonder het risico op reacties. Cat-PAD was de voornaamste kandidaat: zeven korte peptiden uit Fel d 1, viermaal intradermaal gegeven over 12 weken.
Het staat hier omdat het het meest grondig getoetste voorbeeld is van een peptidetherapie om tolerantie te induceren, omdat het falen ervan leerzaam is, en omdat dezelfde ontwerplogica ten grondslag ligt aan de auto-immuunpeptidetherapieën in profiel 240.
2Hoe het vermoedelijk werkt
3Wat het onderzoek laat zien
Katallergie, fase 2
Katallergie, fase 3
Andere allergenen
Eerdere generatie
Mechanistisch werk bij mensen
4Gemelde bijwerkingen en interacties
Gemeld in de literatuur
de belangrijkste bevinding is wat niet gebeurde — geen systemische allergische reacties of anafylaxie die aan de peptiden konden worden toegeschreven, wat de centrale veiligheidsclaim was, en die hield stand. De gemelde voorvallen waren lokaal: erytheem, zwelling, jeuk en induratie op de injectieplaats, meestal mild en binnen enkele dagen verdwenen. Bij het eerdere product met lange peptiden (Allervax Cat) werden enkele respiratoire klachten in de late fase gezien, die bij korte peptiden veel minder voorkwamen. Bij een minderheid traden vertraagde grote lokale reacties op.Door de community gemeld
Gebruik in de community: vrijwel niets gedocumenteerd. Er is geen grijze markt voor deze peptiden en geen literatuur over toediening aan jezelf. Als je deze pagina leest met je eigen katallergie in gedachten: de conventionele behandelingen — subcutane of sublinguale immunotherapie met het hele allergeen — zijn goedgekeurd, werken, en zijn waar een allergoloog het met je over zou hebben.Theoretisch. het induceren van tolerantie voor een T-celepitoop zou in principe te breed kunnen uitpakken; een dergelijk effect is niet beschreven. Peptidetherapie bij iemand die gesensibiliseerd is, brengt het theoretische risico mee dat de respons bij een verkeerde dosis of een verkeerd schema juist wordt versterkt in plaats van onderdrukt, wat in diermodellen een reële bevinding is en de belangrijkste reden is waarom het bepalen van de dosis zo belangrijk was.
Interacties. antihistaminica en corticosteroïden waren toegestaan als noodmedicatie en maken in deze studies deel uit van de score; van systemische immunosuppressie valt te verwachten dat die het tolerantiemechanisme verandert.
Markers die onderzoekers vaak volgen
Uit de studieprotocollen:
| Marker | Waarom ze gevolgd wordt |
|---|---|
| Gecombineerde score voor rinoconjunctivitisklachten en medicatiegebruik (CSMS) | het primaire klinische eindpunt in studies naar allergeenimmunotherapie, en de maat waarop de fase 3 mislukte. |
| Eindpunten uit een blootstellingskamer versus eindpunten in het veld (seizoensgebonden of natuurlijke blootstelling) | geen labmarker, maar de belangrijkste methodologische variabele in dit profiel: resultaten uit de kamer voorspelden de resultaten in het veld niet, en wie een studie naar allergeenimmunotherapie leest, doet er goed aan na te gaan welk van de twee is gebruikt. |
| Allergeenspecifiek IgE en IgG4, en de IgG4:IgE-verhouding | de standaard immunologische markers voor het effect van immunotherapie. |
| De kwaddelgrootte bij de huidpriktest en de intradermale respons in de late fase | in-vivomaten voor sensibilisatie. |
| Allergeenspecifieke IL-10-producerende regulatoire T-cellen en de aanmaak van Th2-cytokinen | de mechanistische uitkomstmaten van tolerantie. |
| De respons op een nasale allergeenprovocatie, en spirometrie of FeNO wanneer er astma in het spel is | objectieve maten op orgaanniveau. |
| Beoordeling van de injectieplaats, ook na 24–48 uur | vertraagde grote lokale reacties waren de belangrijkste ongewenste bevinding. |
Gratis voor iedereen. Veiligheidsinformatie staat nooit achter een betaalmuur.
5Formulering en toedieningscontext
Geleverd als een gekoelde, adjuvansvrije waterige oplossing in flacons voor eenmalig gebruik en door klinisch personeel gegeven als intradermale injectie met een klein volume in de onderarm, met observatie daarna. De kuur is kort — vier doses met tussenpozen van vier weken was het belangrijkste schema — en dat was het belangrijkste praktische pluspunt tegenover jaren conventionele immunotherapie. , emulsificatie en een opbouw- of escalatieschema waren niet nodig, een direct gevolg van het ontwerp zonder kruisverbinding van IgE. Er bestaat geen zelfbereide of magistraal bereide versie, en er is geen dosisberekening die gepast is om te publiceren.
6Vaak samen onderzocht met
Conventionele subcutane en sublinguale immunotherapie met het hele allergeen (als vergelijkingsbehandeling en als standaardzorg); omalizumab en andere anti-IgE-biologicals (ander mechanisme, goedgekeurd); antihistaminica als noodmedicatie en intranasale corticosteroïden als toegestane medicatie. Conceptueel verwant: antigeenspecifieke peptide-immunotherapie bij type 1-diabetes en multipele sclerose (profiel 240) — dezelfde logica van tolerantie-inductie, toegepast op auto-immuunziekten.
Informatieve kruisverwijzingen. Geen aanbevelingen voor combinaties.
7Regelgevingsstatus per regio
| Regio | Status (gecontroleerd op —) |
|---|---|
| Verenigde Staten | Niet goedgekeurd door de FDA; experimenteel, de ontwikkeling is gestaakt |
| Europese Unie | Niet toegelaten |
| Verenigd Koninkrijk | Geen vergunning |
| Australië | Niet goedgekeurd |
| Zuid-Afrika | Niet geregistreerd bij SAHPRA |
| Sport | Niet vermeld door WADA; geen prestatietoepassing |
8Open vragen
- Was het falen in fase 3 een falen van het geneesmiddel of van het eindpunt? De kloof tussen blootstellingskamer en veld is nooit volledig verklaard en raakt het hele allergieveld.
- Kan het induceren van tolerantie met peptiden bij mensen überhaupt werken in een klinisch bruikbare mate, gezien het feit dat de immunologische veranderingen reproduceerbaar waren?
- Moet de keuze van epitopen worden afgestemd op het HLA-type, zoals in het neoantigeenonderzoek bij kanker, in plaats van één vaste set peptiden voor iedereen te gebruiken?
9Referenties
- 1Patel D et al. (2013). Fel d 1-derived peptide antigen desensitization shows a persistent treatment effect 1 year after the start of dosing: a randomized, placebo-controlled study. Journal of Allergy and Clinical Immunology. PubMed · DOI
- 2Worm M et al. (2011). Development and preliminary clinical evaluation of a peptide immunotherapy vaccine for cat allergy. Journal of Allergy and Clinical Immunology. PubMed · DOI
- 3Larché M, Akdis CA, Valenta R (2006). Immunological mechanisms of allergen-specific immunotherapy. Nature Reviews Immunology. PubMed · DOI
- 4Larché M (2007). Peptide immunotherapy for allergic diseases. Allergy. PubMed · DOI
- 5Norman PS et al. (1996). Treatment of cat allergy with T-cell reactive peptides. American Journal of Respiratory and Critical Care Medicine. PubMed · DOI
- 6Circassia Pharmaceuticals (2016). Cat allergy phase 3 trial results — sponsor announcement; programme discontinued. PubMed
- 7ClinicalTrials.gov. NCT01620762 and related Cat-PAD phase 3 records. PubMed
Referenties worden gekoppeld aan PubMed-/DOI-identificatoren; tot die tijd zoeken links de bronvermelding op in PubMed.
10Community
Discussies en protocollen zijn zichtbaar voor leden. Lid worden is gratis.
Zelf gemelde bijwerkingen Fase 2
11Paginageschiedenis
Gelicentieerd onder CC BY-NC-SA 4.0. Een fout gevonden? Meld het · Redactionele normen — correcties worden hier vastgelegd.