Peptide allergen immunotherapy

Cat-PAD, Fel d 1-peptide-immunotherapie, "Cat-SPIRE"; SPIRE = synthetic peptide immunoregulatory epitopes. Verwante constructen: Grass-PAD, HDM-PAD (huisstofmijt), Ragweed-PAD, Birch-PAD; eerdere generatie: Allervax Cat

Immuunsysteem & bioregulatoren
Wacht op medische beoordelingEN ES DE FR PT IT NL PL ZH+ Volgen voor updates
Opmerking bij dit profiel. Dit waren experimentele geneesmiddelen die binnen klinische studies in allergieklinieken per injectie werden toegediend. Geen ervan is goedgekeurd, geen ervan is beschikbaar, en niets hier beschrijft zelfbereiding.

1Wat het is

Conventionele allergeenimmunotherapie werkt — subcutane of sublinguale extracten van het hele allergeen verminderen de klachten van allergische rinitis en astma daadwerkelijk — maar het kost drie tot vijf jaar regelmatig doseren, en doordat het hele allergeen aanwezig is, kan IgE op mestcellen worden gekruisverbonden en reacties tot en met anafylaxie veroorzaken.

Peptide-immunotherapie was een elegante poging om beide problemen in één keer op te lossen. Een allergeenproteïne heeft twee verschillende soorten herkenningsplaatsen: conformationele vormen aan het oppervlak die door IgE-antilichamen worden herkend, en korte lineaire sequenties die door T-cellen worden herkend. Als je alleen de T-celepitopen als korte peptiden synthetiseert, kan IgE er niet twee tegelijk binden, treedt er geen kruisverbinding op mestcellen op en kan het materiaal in een handvol doses worden gegeven zonder het risico op reacties. Cat-PAD was de voornaamste kandidaat: zeven korte peptiden uit Fel d 1, viermaal intradermaal gegeven over 12 weken.

Het staat hier omdat het het meest grondig getoetste voorbeeld is van een peptidetherapie om tolerantie te induceren, omdat het falen ervan leerzaam is, en omdat dezelfde ontwerplogica ten grondslag ligt aan de auto-immuunpeptidetherapieën in profiel 240.


2Hoe het vermoedelijk werkt

Korte peptiden die zonder adjuvans intradermaal worden geïnjecteerd, worden opgenomen en gepresenteerd op MHC klasse II bij afwezigheid van een gevaarsignaal.
Allergeenspecifieke CD4+ T-cellen die hun epitoop onder deze omstandigheden tegenkomen, worden naar een regulatoire of anergische toestand gedreven in plaats van naar een Th2-toestand — hetzelfde mechanisme van "door peptiden geïnduceerde tolerantie" dat sinds de jaren 1980 in diermodellen is aangetoond.
Geïnduceerde regulatoire T-cellen maken IL-10 en TGF-β aan en onderdrukken responsen op het hele allergeen, ook op epitopen die niet in het vaccin zitten (gekoppelde suppressie).
In de loop van de tijd verschuift de verhouding tussen allergeenspecifiek IgG4 en IgE, zoals ook bij conventionele immunotherapie.
Doordat de peptiden kort en lineair zijn, worden kruisverbinding van IgE en degranulatie van mestcellen mechanisch voorkomen, en daarom zijn er geen adjuvans en geen opbouwschema nodig.
Korte fragmenten van een allergeen in plaats van het hele eiwit. Ze zijn te klein om IgE te kruisbinden en anafylaxie uit te lokken, maar lang genoeg voor T-cellen om tolerantie te leren.Schematisch — niet op schaal

3Wat het onderzoek laat zien

Beoordeeld: A (positive)

Katallergie, fase 2

Gerandomiseerde, dubbelblinde, placebogecontroleerde fase 2-studies bij volwassenen met een katallergie rapporteerden significante verlagingen van de gecombineerde score voor rinoconjunctivitisklachten en medicatiegebruik tijdens gecontroleerde blootstelling aan katallergeen in een blootstellingskamer, met effecten die een jaar of langer na een korte kuur nog meetbaar waren (Patel 2013, J Allergy Clin Immunol; latere dosisbepalende studies). Deze resultaten waren opvallend: een groot behandeleffect van vier injecties, dat bovendien aanhield. [1]
Beoordeeld: A (negative)

Katallergie, fase 3

Een groot fase 3-programma mislukte in 2016. De belangrijkste fase 3-studie liet op het primaire eindpunt geen significant verschil zien tussen Cat-PAD en placebo, omdat de placebogroep veel meer verbeterde dan in de fase 2-studies in de blootstellingskamer — een placeborespons die groot genoeg was om een echt lijkend effect uit te wissen. De sponsor stopte het programma en verliet daarna de ontwikkeling op het gebied van allergie. De lezing binnen het vakgebied is dat eindpunten uit een blootstellingskamer te rooskleurig weergaven wat in veldstudies te zien zou zijn, en dat dit even goed een methodologisch als een farmacologisch falen was. Welke lezing ook juist is, de eerlijke samenvatting is dat de fase 3 negatief was en dat de verbinding niet werkt op het eindpunt dat telde.
Beoordeeld: A (negative) / B

Andere allergenen

De programma's met Grass-PAD en huisstofmijt (HDM-PAD) rapporteerden fase 2-resultaten die zich niet lieten vertalen; de programma's met ambrosia en berk zijn gestaakt. Er is nooit een product voor peptide-allergeenimmunotherapie goedgekeurd.

Eerdere generatie

Allervax Cat, een Fel d 1-product met twee lange peptiden dat in de jaren 1990 werd onderzocht, rapporteerde bij hoge doses enig voordeel op de klachten, maar veroorzaakte astmatische reacties in de late fase, wat de overstap naar de kortere peptiden van Cat-PAD in gang zette.
Beoordeeld: B (solid)

Mechanistisch werk bij mensen

Los van het klinische falen toonden studies bij mensen met peptide-immunotherapie de beoogde immunologische veranderingen aan: IL-10-producerende regulatoire T-cellen, minder aanmaak van Th2-cytokinen, gekoppelde suppressie van responsen op niet-toegediende epitopen, en verschuivingen in IgG4. De immunologie werd bevestigd; het klinische voordeel niet.

4Gemelde bijwerkingen en interacties

Gemeld in de literatuur

de belangrijkste bevinding is wat niet gebeurde — geen systemische allergische reacties of anafylaxie die aan de peptiden konden worden toegeschreven, wat de centrale veiligheidsclaim was, en die hield stand. De gemelde voorvallen waren lokaal: erytheem, zwelling, jeuk en induratie op de injectieplaats, meestal mild en binnen enkele dagen verdwenen. Bij het eerdere product met lange peptiden (Allervax Cat) werden enkele respiratoire klachten in de late fase gezien, die bij korte peptiden veel minder voorkwamen. Bij een minderheid traden vertraagde grote lokale reacties op.

Door de community gemeld

Gebruik in de community: vrijwel niets gedocumenteerd. Er is geen grijze markt voor deze peptiden en geen literatuur over toediening aan jezelf. Als je deze pagina leest met je eigen katallergie in gedachten: de conventionele behandelingen — subcutane of sublinguale immunotherapie met het hele allergeen — zijn goedgekeurd, werken, en zijn waar een allergoloog het met je over zou hebben.

Theoretisch. het induceren van tolerantie voor een T-celepitoop zou in principe te breed kunnen uitpakken; een dergelijk effect is niet beschreven. Peptidetherapie bij iemand die gesensibiliseerd is, brengt het theoretische risico mee dat de respons bij een verkeerde dosis of een verkeerd schema juist wordt versterkt in plaats van onderdrukt, wat in diermodellen een reële bevinding is en de belangrijkste reden is waarom het bepalen van de dosis zo belangrijk was.

Interacties. antihistaminica en corticosteroïden waren toegestaan als noodmedicatie en maken in deze studies deel uit van de score; van systemische immunosuppressie valt te verwachten dat die het tolerantiemechanisme verandert.

Markers die onderzoekers vaak volgen

Uit de studieprotocollen:

MarkerWaarom ze gevolgd wordt
Gecombineerde score voor rinoconjunctivitisklachten en medicatiegebruik (CSMS)het primaire klinische eindpunt in studies naar allergeenimmunotherapie, en de maat waarop de fase 3 mislukte.
Eindpunten uit een blootstellingskamer versus eindpunten in het veld (seizoensgebonden of natuurlijke blootstelling)geen labmarker, maar de belangrijkste methodologische variabele in dit profiel: resultaten uit de kamer voorspelden de resultaten in het veld niet, en wie een studie naar allergeenimmunotherapie leest, doet er goed aan na te gaan welk van de twee is gebruikt.
Allergeenspecifiek IgE en IgG4, en de IgG4:IgE-verhoudingde standaard immunologische markers voor het effect van immunotherapie.
De kwaddelgrootte bij de huidpriktest en de intradermale respons in de late fasein-vivomaten voor sensibilisatie.
Allergeenspecifieke IL-10-producerende regulatoire T-cellen en de aanmaak van Th2-cytokinende mechanistische uitkomstmaten van tolerantie.
De respons op een nasale allergeenprovocatie, en spirometrie of FeNO wanneer er astma in het spel isobjectieve maten op orgaanniveau.
Beoordeling van de injectieplaats, ook na 24–48 uurvertraagde grote lokale reacties waren de belangrijkste ongewenste bevinding.

Gratis voor iedereen. Veiligheidsinformatie staat nooit achter een betaalmuur.


5Formulering en toedieningscontext

Geleverd als een gekoelde, adjuvansvrije waterige oplossing in flacons voor eenmalig gebruik en door klinisch personeel gegeven als intradermale injectie met een klein volume in de onderarm, met observatie daarna. De kuur is kort — vier doses met tussenpozen van vier weken was het belangrijkste schema — en dat was het belangrijkste praktische pluspunt tegenover jaren conventionele immunotherapie. , emulsificatie en een opbouw- of escalatieschema waren niet nodig, een direct gevolg van het ontwerp zonder kruisverbinding van IgE. Er bestaat geen zelfbereide of magistraal bereide versie, en er is geen dosisberekening die gepast is om te publiceren.


6Vaak samen onderzocht met

Conventionele subcutane en sublinguale immunotherapie met het hele allergeen (als vergelijkingsbehandeling en als standaardzorg); omalizumab en andere anti-IgE-biologicals (ander mechanisme, goedgekeurd); antihistaminica als noodmedicatie en intranasale corticosteroïden als toegestane medicatie. Conceptueel verwant: antigeenspecifieke peptide-immunotherapie bij type 1-diabetes en multipele sclerose (profiel 240) — dezelfde logica van tolerantie-inductie, toegepast op auto-immuunziekten.

Informatieve kruisverwijzingen. Geen aanbevelingen voor combinaties.


7Regelgevingsstatus per regio

RegioStatus (gecontroleerd op —)
Verenigde StatenNiet goedgekeurd door de FDA; experimenteel, de ontwikkeling is gestaakt
Europese UnieNiet toegelaten
Verenigd KoninkrijkGeen vergunning
AustraliëNiet goedgekeurd
Zuid-AfrikaNiet geregistreerd bij SAHPRA
SportNiet vermeld door WADA; geen prestatietoepassing

8Open vragen

  • Was het falen in fase 3 een falen van het geneesmiddel of van het eindpunt? De kloof tussen blootstellingskamer en veld is nooit volledig verklaard en raakt het hele allergieveld.
  • Kan het induceren van tolerantie met peptiden bij mensen überhaupt werken in een klinisch bruikbare mate, gezien het feit dat de immunologische veranderingen reproduceerbaar waren?
  • Moet de keuze van epitopen worden afgestemd op het HLA-type, zoals in het neoantigeenonderzoek bij kanker, in plaats van één vaste set peptiden voor iedereen te gebruiken?

9Referenties

  1. 1Patel D et al. (2013). Fel d 1-derived peptide antigen desensitization shows a persistent treatment effect 1 year after the start of dosing: a randomized, placebo-controlled study. Journal of Allergy and Clinical Immunology. PubMed · DOI
  2. 2Worm M et al. (2011). Development and preliminary clinical evaluation of a peptide immunotherapy vaccine for cat allergy. Journal of Allergy and Clinical Immunology. PubMed · DOI
  3. 3Larché M, Akdis CA, Valenta R (2006). Immunological mechanisms of allergen-specific immunotherapy. Nature Reviews Immunology. PubMed · DOI
  4. 4Larché M (2007). Peptide immunotherapy for allergic diseases. Allergy. PubMed · DOI
  5. 5Norman PS et al. (1996). Treatment of cat allergy with T-cell reactive peptides. American Journal of Respiratory and Critical Care Medicine. PubMed · DOI
  6. 6Circassia Pharmaceuticals (2016). Cat allergy phase 3 trial results — sponsor announcement; programme discontinued. PubMed
  7. 7ClinicalTrials.gov. NCT01620762 and related Cat-PAD phase 3 records. PubMed

Referenties worden gekoppeld aan PubMed-/DOI-identificatoren; tot die tijd zoeken links de bronvermelding op in PubMed.


10Community

Discussies en protocollen zijn zichtbaar voor leden. Lid worden is gratis.

Zelf gemelde bijwerkingen Fase 2

Nog niet genoeg gegevens. 0 van de 50 benodigde leden hebben deze stof 4+ weken gelogd. Onder de 50 tonen we niets, zodat niemand herkenbaar is.

11Paginageschiedenis

31 okt 2026Profile published — awaiting medical review

Gelicentieerd onder CC BY-NC-SA 4.0. Een fout gevonden? Meld het · Redactionele normen — correcties worden hier vastgelegd.