Apamin
brak w powszechnym użyciu; czasami zapisywany jako bloker kanałów SK „apamin” bez dalszych określeń
1Czym jest
Apamin jest jedną z najmniejszych znanych neurotoksyn — osiemnaście aminokwasów utrzymywanych w zwartym zwoju przez dwa mostki disiarczkowe. Wyizolowano go z jadu pszczoły miodnej w latach 1960., a jego sekwencję ustalono krótko potem; nazwa pochodzi od Apis.
Jego znaczenie jest niemal wyłącznie odczynnikowe. Gdy okazało się, że apamin blokuje konkretną klasę kanałów potasowych i niewiele poza tym, stał się narzędziem farmakologicznym definiującym tę rodzinę kanałów. Kanały potasowe aktywowane wapniem o małej konduktancji wciąż rutynowo identyfikuje się w eksperymentach jako „wrażliwe na apamin”, a duża część tego, co wiadomo o tym, jak neurony kontrolują własną częstość wyładowań, pochodzi z podawania apamin i obserwowania, co zniknęło.
Nie należy go mylić z melittin (#142), znacznie obficiej występującym peptydem lizującym błony, który odpowiada za większość bólu i uszkodzeń tkanek po użądleniu pszczoły. Apamin występuje w mniejszych ilościach i działa całkiem inaczej — jest neurotoksyną, a nie czynnikiem cytolitycznym. Oba są obecne w preparatach jadu pszczelego stosowanych w apiterapii, o której mowa w uwagach o bezpieczeństwie poniżej.
2Jak prawdopodobnie działa
3Co pokazują badania
Zdefiniowanie rodziny kanałów SK
Uczenie się i pamięć u gryzoni
Motoryka przewodu pokarmowego
Elektrofizjologia naczyniowa i sercowa
Terapia jadem pszczelim / apiterapia
Dane terapeutyczne u ludzi
4Zgłaszane działania niepożądane i interakcje
Opisywane w literaturze
Literatura (toksykologia zwierzęca). apamin jest u gryzoni śmiertelną neurotoksyną; zgłaszane dawki letalne u myszy mieszczą się w zakresie niskich wartości miligramów na kilogram przy podaniu systemowym i są znacznie niższe przy drogach ośrodkowych †. Objawami są nadpobudliwość, drżenie, ataksja i drgawki prowadzące do śmierci.
Literatura (narażenie u ludzi — użądlenie pszczoły i apiterapia). klinicznie istotne narażenia u ludzi to użądlenia i celowa terapia jadem pszczelim. Miejscowy ból, obrzęk i stan zapalny wynikają w dużej mierze z melittin. Poważnym ryzykiem jest anafilaksja — reakcja nadwrażliwości na alergeny jadu, która u osoby uczulonej może być śmiertelna po jednym użądleniu. Masywne zatrucie jadem po setkach użądleń prowadzi do rabdomiolizy, hemolizy, ostrego uszkodzenia nerek i niewydolności wielonarządowej. Po terapii jadem pszczelim zgłaszano chorobę posurowiczą, encefalopatię i ostre uszkodzenie nerek.
Zgłaszane przez społeczność
Stosowanie w społeczności: dla oczyszczonego apamin praktycznie nieudokumentowane. Produkty z jadu pszczelego używane w apiterapii i kosmetykach mają zastosowanie konsumenckie, ale są preparatami pełnego jadu, a zawartość apamin jest w nich uboczna. Samodzielne podawanie oczyszczonego apamin byłoby niebezpieczne i nie dałoby żadnego efektu terapeutycznego — jego działanie farmakologiczne polega na usunięciu hamulca wyładowań nerwowych, co przy dawkach systemowych oznacza drgawki, a wyniki poznawcze u gryzoni uzyskano przy kontrolowanym podaniu ośrodkowym w laboratorium.Teoretyczne. należałoby oczekiwać, że ośrodkowa blokada SK obniża próg drgawkowy; sercowa blokada SK mogłaby być pro- lub przeciwarytmiczna, w zależności od kontekstu.
Interakcje. brak ustalonych u ludzi. Należałoby oczekiwać, że działanie drgawkotwórcze jest addytywne z czymkolwiek innym, co obniża próg drgawkowy.
Wskaźniki, które badacze zwykle monitorują
Nie ustalono markerów swoistych dla tego związku i nie ma podawania ludziom, które można by monitorować. Istotne pomiary w literaturze są eksperymentalne albo kliniczne w kontekście zatrucia jadem: żadne markery nie mają zastosowania do oczyszczonego apamin, ponieważ nikt go nie przyjmuje.
| Wskaźnik | Dlaczego się go obserwuje |
|---|---|
| Amplituda hiperpolaryzacji następczej i wzorzec wyładowań w zapisach patch-clamp | bezpośrednia miara zaangażowania celu i podstawa definicji tego kanału. |
| EEG i obserwacja drgawek w badaniach na zwierzętach | toksyczność ograniczająca dawkę. |
| W masywnym zatruciu jadem pszczelim (klinicznie): kinaza kreatynowa i mioglobina dla rabdomiolizy, haptoglobina i LDH dla hemolizy, kreatynina i objętość wydalanego moczu dla ostrego uszkodzenia nerek, enzymy wątrobowe, badania krzepnięcia | to ustalone monitorowanie w nagłym przypadku po użądleniu i jedyny kontekst, w którym laboratoryjne monitorowanie narażenia na jad pszczeli ma sens. |
| Tryptaza w surowicy | w podejrzeniu anafilaksji, pobrana w ciągu kilku godzin, aby potwierdzić aktywację komórek tucznych. |
Bezpłatne dla wszystkich. Informacje o bezpieczeństwie nigdy nie są płatne.
5Kontekst badawczy i uwagi dotyczące bezpieczeństwa
Apamin jest laboratoryjną neurotoksyną i referencyjnym narzędziem farmakologicznym. Ograniczenia, które utrzymują go w tej kategorii: - Jest substancją drgawkotwórczą. Mechanizm, który czyni apamin interesującym — usunięcie hiperpolaryzacji następczej ograniczającej wyładowania neuronów — jest mechanizmem wywoływania drgawek. Nie istnieje okno dawek, w którym przy podaniu systemowym staje się to efektem terapeutycznym. - Siła działania i śmiertelność. Jest śmiertelny dla gryzoni przy niskich systemowych dawkach w miligramach na kilogram i przy znacznie mniejszych dawkach ośrodkowych. Ilości laboratoryjne są więc ilościami, które mają znaczenie. - Droga podania. Efekty poznawcze i elektrofizjologiczne u gryzoni uzyskiwano przez wstrzyknięcie do komór mózgu, bezpośrednie podanie na tkankę lub starannie dobrane dawkowanie systemowe u zwierząt znieczulonych. Żadne z tych podejść nie ma odpowiednika w samodzielnym podawaniu. - Ryzyko anafilaksji ze strony materiału źródłowego. Jad pszczeli jest silnym alergenem. Każdy, kto ma kontakt z pełnym jadem lub przyjmuje terapię jadem pszczelim, ponosi realne ryzyko śmiertelnej reakcji nadwrażliwości, niezależnie od jakiegokolwiek działania farmakologicznego. Nie podaje się tu żadnych wskazówek dotyczących przygotowania, , stężenia ani przechowywania.
6Często badany razem z
Melittin (#142), drugi główny peptyd jadu pszczelego i ten, z którym konsumenci faktycznie mają kontakt; charybdotoksyna i iberiotoksyna (blokery kanałów potasowych z jadu skorpiona, stosowane obok apamin do oddzielenia kanałów SK od kanałów BK i IK); 1-EBIO i NS309 jako aktywatory kanałów SK używane do odwrotnej manipulacji; preparaty pełnego jadu pszczelego w literaturze apiterapeutycznej.
Powiązania informacyjne. To nie są zalecenia łączenia.
7Status regulacyjny według regionu
| Region | Status (sprawdzono —) |
|---|---|
| Stany Zjednoczone | Niezatwierdzony przez FDA. Oczyszczony apamin jest odczynnikiem badawczym. Jad pszczeli jest wykorzystywany w licencjonowanych produktach do immunoterapii alergenowej oraz w nieregulowanych produktach kosmetycznych i apiterapeutycznych |
| Unia Europejska | Niedopuszczony do obrotu jako produkt leczniczy; wyciągi alergenowe z jadu pszczelego są produktami regulowanymi. Sam apamin wyłącznie do celów badawczych |
| Wielka Brytania | Bez pozwolenia na dopuszczenie do obrotu |
| Australia | Niezatwierdzony |
| Republika Południowej Afryki (RPA) | Niezarejestrowany |
| Sport | Nie figuruje na liście WADA; kategoria S0 odnosiłaby się w zasadzie do każdej substancji niezatwierdzonej. Brak zastosowania dla wydolności — farmakologia jest drgawkotwórcza |
8Otwarte pytania
- Czy kanały SK są realnym celem leków w którymkolwiek kierunku — aktywatory w padaczce i ataksji, modulatory w migotaniu przedsionków — skoro ich blokada jest drgawkotwórcza?
- Czy wyniki dotyczące uczenia się u gryzoni odzwierciedlają autentyczny mechanizm poznawczy, czy artefakt ogólnej nadpobudliwości?
- Jaka jest właściwa funkcja apamin w jadzie, skoro w niewielkim stopniu przyczynia się do bólu po użądleniu i występuje w małych ilościach?
- Czy modulatory SK selektywne wobec podtypów mogą rozdzielić działania sercowe, jelitowe i ośrodkowe?
9Źródła
- 1Habermann E (1972). Bee and wasp venoms. Science. PubMed · DOI
- 2Blatz AL, Magleby KL (1986). Single apamin-blocked Ca-activated K+ channels of small conductance in cultured rat skeletal muscle. Nature. PubMed · DOI
- 3Köhler M et al. (1996). Small-conductance, calcium-activated potassium channels from mammalian brain. Science. PubMed · DOI
- 4Messier C et al. (1991). Effect of apamin, a toxin that inhibits Ca2+-dependent K+ channels, on learning and memory processes. Brain Res. PubMed · DOI
- 5Stackman RW et al. (2002). Small conductance Ca2+-activated K+ channels modulate synaptic plasticity and memory encoding. J Neurosci. PubMed · DOI
- 6Wesselius T et al. (2005). A randomized crossover study of bee sting therapy for multiple sclerosis. Neurology. PubMed · DOI
- 7Lamy C et al. (2010). Allosteric block of KCa2 channels by apamin. J Biol Chem. PubMed · DOI
† Nasi recenzenci weryfikują to z aktualnymi źródłami.
10Społeczność
Wątki i protokoły są widoczne dla członków. Dołączenie jest darmowe.
Działania niepożądane zgłaszane samodzielnie Faza 2
11Historia strony
Licencja CC BY-NC-SA 4.0. Znalazłeś błąd? Zgłoś go · Standardy redakcyjne — poprawki są tutaj odnotowywane.