Vilon

Lys-Glu, dipeptyd KE, kwas lizylo-glutaminowy, „bioregulator grasicy”

Odporność i bioregulatory
Czeka na recenzję medycznąEN ES DE FR PT IT NL PL ZH+ Obserwuj aktualizacje

1Czym jest

Vilon to peptyd złożony z dwóch aminokwasów: lizyny połączonej z kwasem glutaminowym. Należy do rodziny bardzo krótkich syntetycznych peptydów opracowanych przez Vladimira Khavinsona i współpracowników z Petersburskiego Instytutu Bioregulacji i Gerontologii, którzy przeanalizowali skład aminokwasowy ekstraktów narządowych (w tym przypadku ekstraktu z grasicy Thymalin) i zaprojektowali minimalne peptydy mające przenosić ten sam sygnał. Do tej rodziny należą Epitalon (zob. zestaw 2), Livagen, Testagen, Thymogen i inne.

W tym profilu wprost stosuje się zasadę Tier 2 dotyczącą związków z rodziny Khavinsona: niemal wszystkie opublikowane dowody pochodzą od jednej grupy źródłowej i jej współpracowników, w dużej części z czasopism rosyjskojęzycznych lub z anglojęzycznych tłumaczeń Bulletin of Experimental Biology and Medicine, a niezależna replikacja przez niezwiązane laboratoria praktycznie nie istnieje. Nie oznacza to, że wyniki są błędne; oznacza to, że poniższe oceny są ograniczone do poziomu, na jaki pozwalają schematy badań, a czytelnicy powinni traktować twierdzenia spotykane w internecie z odpowiednią ostrożnością.


2Jak prawdopodobnie działa

Grupa źródłowa sugeruje, że di- i tetrapeptydy z tej rodziny przechodzą przez błony komórkowe i jądrowe oraz wiążą się ze specyficznymi sekwencjami DNA lub histonami, zmieniając to, które geny są włączane (Khavinson 2014 oraz późniejsze prace modelowe). Konkretne twierdzenia dotyczące związku Vilon obejmują:

Zwiększona proliferacja i produkcja interleukiny-2 przez tymocyty i limfocyty w hodowli.
„Reaktywacja” skondensowanej chromatyny w hodowanych limfocytach osób starszych, mierzona technikami prążkowania chromosomów (Lezhava 2004, Biogerontology).
Zmieniona ekspresja panelu genów w tkance serca i mózgu myszy w analizie mikromacierzy.
Zmniejszona częstość występowania nowotworów i niewielkie wydłużenie długości życia u niektórych szczepów gryzoni.
Proponowany mechanizm: dipeptyd na tyle mały, że dociera do jądra, gdzie podobno wiąże DNA i zmienia, które geny są odczytywane. Dowody pochodzą z rosyjskich badań komórkowych i na zwierzętach, których nie powtórzono gdzie indziej.Schemat — nie w skali

Żaden z tych proponowanych mechanizmów nie został potwierdzony przez grupy spoza sieci źródłowej.


3Co pokazują badania

Długość życia i częstość występowania nowotworów u gryzoni

U samic myszy CBA, którym podawano 0.1 µg podskórnie przez 5 kolejnych dni w każdym miesiącu od 6. miesiąca życia, Vilon według doniesień spowalniał tempo zmian związanych ze starzeniem i zmniejszał liczbę zwierząt z nowotworami; wpływ na średnią długość życia był niewielki lub nie występował, w zależności od badania, a u niektórych szczepów niekrewniaczych (outbred) wyniki były słabsze (Anisimov 2001, Bull Exp Biol Med; Khavinson 2002, przegląd w Neuro Endocrinol Lett). Jedna grupa, jedna seria eksperymentów. [2][3]

Długość życia u Drosophila

Vilon i Epitalon dodawane do pokarmu muszek zwiększały średnią długość życia w niektórych eksperymentach (Khavinson 2000, Dokl Biol Sci). Ta sama grupa. [4]
Ocena: C/D

Funkcja układu odpornościowego u gryzoni i in vitro

Doniesienia o przywróconej proliferacji tymocytów, zwiększonym poziomie IL-2 i lepszej odpowiedzi przeciwciał u starych lub napromienionych zwierząt, a także w hodowlach komórkowych.

Zmiany chromatyny w limfocytach osób starszych

Hodowane komórki krwi od osób w wieku 75–88 lat wykazywały dekondensację heterochromatyny po ekspozycji na Vilon (Lezhava 2004, Biogerontology). Wyłącznie , niewielka liczebność. [5]
Ocena: — / B (Russian reports)

Zastosowanie kliniczne u ludzi

Doniesienia rosyjskojęzyczne opisują kursy podawania Vilon u starszych pacjentów z „niewydolnością immunologiczną” oraz w protokołach skojarzonych z Epithalamin; badania są otwarte lub słabo opisane w dostępnych tłumaczeniach. Nie znamy żadnego randomizowanego badania kontrolowanego placebo dotyczącego Vilon u ludzi.

4Zgłaszane działania niepożądane i interakcje

Opisywane w literaturze

grupa źródłowa nie zgłasza toksyczności u gryzoni przy dawkach wielokrotnie wyższych od stosowanych ani działań niepożądanych w doniesieniach klinicznych. Dane o bezpieczeństwie u ludzi są skąpe i nie pochodzą z niezależnych źródeł.

Zgłaszane przez społeczność

w zasadzie brak, poza sporadycznymi doniesieniami o „braku efektu”; niektórzy użytkownicy zgłaszają łagodne, przemijające zmęczenie lub lepszy sen, ale żadne z nich nie występuje konsekwentnie.

Teoretyczne. nie oczekuje się, by wolny dipeptyd Lys-Glu był toksyczny; głównym ryzykiem jest wydanie pieniędzy i czasu na związek, którego działanie u ludzi nie zostało udowodnione. Każde rzeczywiste działanie pobudzające układ odpornościowy wiązałoby się ze standardową teoretyczną ostrożnością w chorobach autoimmunologicznych lub czynnej chorobie nowotworowej.

Interakcje. brak ustalonych.

Wskaźniki, które badacze zwykle monitorują

W żadnym badaniu u ludzi nie ustalono markerów swoistych dla tego związku. Członkowie śledzący protokoły ukierunkowane na odporność często omawiają:

WskaźnikDlaczego się go obserwuje
Morfologia krwi z rozmazem, subpopulacje limfocytów (CD4/CD8), jeśli są dostępnedeklarowanym celem jest odporność zależna od grasicy; to są dostępne wskaźniki.
IL-2 lub IL-6wymieniane w literaturze dotyczącej gryzoni; w kontekście samodzielnych obserwacji rzadko warte kosztów.
hs-CRPogólny punkt odniesienia dla stanu zapalnego.
CMPogólny punkt odniesienia dla każdego wstrzykiwanego związku bez niezależnych danych dotyczących bezpieczeństwa.
Dziennik częstości infekcjijedyna praktyczna miara wyniku dla deklarowanego działania na odporność; subiektywna i podatna na błąd systematyczny.

Bezpłatne dla wszystkich. Informacje o bezpieczeństwie nigdy nie są płatne.


5Rekonstytucja i postępowanie

Spotykany w różnych postaciach: kapsułek, kropli do nosa i proszku. Proszek do wstrzykiwań: rekonstytuować wodą bakteriostatyczną, delikatnie zakołysać, przechowywać w lodówce. Kapsułki doustne sprzedawane pod markami bioregulatorów to często naturalne ekstrakty z grasicy, a nie syntetyczny dipeptyd; rzeczywisty skład należy sprawdzić na etykiecie.

Otwórz we wczytanym kalkulatorze →

6Często badany razem z

Epitalon / Epithalamin (zestaw 2) — standardowe połączenie stosowane przez grupę źródłową; Thymalin i Thymogen (profil 76); Livagen (profil 75). Dane dotyczące stosowania łącznego u ludzi są tej samej jakości co dane dla pojedynczych substancji.

Powiązania informacyjne. To nie są zalecenia łączenia.


7Status regulacyjny według regionu

RegionStatus (sprawdzono —)
Stany ZjednoczoneNiezatwierdzony przez FDA. Według dostępnych informacji nie figuruje na liście Category dotyczącej sporządzania leków recepturowych (compounding) w kategorii 2 †
Unia EuropejskaNiedopuszczony jako lek; nie jest dopuszczonym składnikiem nowej żywności †
Wielka BrytaniaNielicencjonowany
AustraliaNiezatwierdzony
Republika Południowej AfrykiNiezarejestrowany
SportNiewymieniony z nazwy przez WADA; niezatwierdzone substancje podlegają klasie S0 †

8Otwarte pytania

  • Czy wolny dipeptyd przetrwa trawienie lub działanie peptydaz osocza na tyle długo, by dotrzeć do jakiejkolwiek tkanki?
  • Czy jakiekolwiek laboratorium niezwiązane z grupą źródłową odtworzyło wyniki dotyczące długości życia, nowotworów lub chromatyny?
  • Czy zmiany ekspresji genów u gryzoni mają jakiekolwiek znaczenie funkcjonalne.

9Źródła

  1. 1Anisimov VN, Khavinson VKh, Morozov VG (2000). Immunomodulatory synthetic dipeptide L-Glu-L-Trp slows down aging process and inhibits spontaneous carcinogenesis in rats. Biogerontology. (Thymogen comparator used in the same programme; cite only if retained after verification) PubMed · DOI
  2. 2Anisimov VN et al. (2001). Effect of Vilon on biological age and lifespan in mice. Bull Exp Biol Med. PubMed
  3. 3Khavinson VKh (2002). Peptides and ageing. Neuro Endocrinol Lett (Suppl). PubMed
  4. 4Khavinson VKh et al. (2000). Effect of Epithalon and Vilon on the lifespan of Drosophila melanogaster. Dokl Biol Sci. PubMed
  5. 5Lezhava T et al. (2004). Bioregulator Vilon-induced reactivation of chromatin in cultured lymphocytes from old people. Biogerontology. PubMed · DOI
  6. 6Khavinson VKh, Solovyov AY, Tarnovskaya SI, Lin'kova NS (2013/2014). Mechanism of biological activity of short peptides: cell penetration and epigenetic regulation of gene expression. Biology Bulletin Reviews. PubMed

Źródła są właśnie powiązywane z identyfikatorami PubMed/DOI; do tego czasu linki wyszukują cytowanie w PubMed.

† Nasi recenzenci weryfikują to z aktualnymi źródłami.


10Społeczność

Wątki i protokoły są widoczne dla członków. Dołączenie jest darmowe.

Działania niepożądane zgłaszane samodzielnie Faza 2

Na razie za mało danych. Ten związek zapisywało przez 4+ tygodnie 0 z 50 wymaganych członków. Poniżej 50 nie pokazujemy niczego, aby nikogo nie dało się zidentyfikować.

11Historia strony

26 paź 2026Profile published — awaiting medical review

Licencja CC BY-NC-SA 4.0. Znalazłeś błąd? Zgłoś go · Standardy redakcyjne — poprawki są tutaj odnotowywane.