Vilon

Lys-Glu, KE-dipeptide, lysylglutaminezuur, "thymusbioregulator"

Immuunsysteem & bioregulatoren
Wacht op medische beoordelingEN ES DE FR PT IT NL PL ZH+ Volgen voor updates

1Wat het is

Vilon is een peptide van twee aminozuren: lysine gekoppeld aan glutaminezuur. Het behoort tot een familie van zeer korte synthetische peptiden die zijn ontwikkeld door Vladimir Khavinson en collega's aan het Instituut voor Bioregulatie en Gerontologie in Sint-Petersburg. Zij analyseerden de aminozuursamenstelling van orgaanextracten (in dit geval het thymusextract Thymalin) en ontwierpen minimale peptiden die hetzelfde signaal zouden moeten overbrengen. Tot de familie behoren Epitalon (zie set 2), Livagen, Testagen, Thymogen en andere.

Dit profiel past de Tier 2-regel voor verbindingen uit de Khavinson-familie expliciet toe: vrijwel al het gepubliceerde bewijs komt van één oorspronkelijke groep en haar samenwerkingspartners, grotendeels in Russischtalige tijdschriften of in Engelse vertalingen van het Bulletin of Experimental Biology and Medicine, en onafhankelijke replicatie door ongerelateerde laboratoria ontbreekt vrijwel volledig. Dat betekent niet dat de bevindingen onjuist zijn; het betekent dat de onderstaande beoordelingen begrensd zijn op wat de studieopzetten ondersteunen, en dat lezers online gevonden claims met overeenkomstige voorzichtigheid moeten benaderen.


2Hoe het vermoedelijk werkt

De oorspronkelijke groep stelt dat di- en tetrapeptiden uit deze familie door cel- en kernmembranen heen gaan en binden aan specifieke DNA-sequenties of histonen, waardoor verandert welke genen worden aangeschakeld (Khavinson 2014, en latere modelleringsartikelen). Specifieke claims voor Vilon zijn onder meer:

Verhoogde proliferatie en interleukine-2-productie door thymocyten en lymfocyten in kweek.
"Reactivering" van gecondenseerd chromatine in gekweekte lymfocyten van ouderen, gemeten met chromosoombandingtechnieken (Lezhava 2004, Biogerontology).
Veranderde expressie van een panel genen in hart- en hersenweefsel van muizen op microarray.
Verminderde tumorincidentie en een bescheiden verlenging van de levensduur bij sommige knaagdierstammen.
Verondersteld: een dipeptide dat klein genoeg is om de celkern te bereiken, waar het naar verluidt aan DNA bindt en verandert welke genen worden afgelezen. Het bewijs is Russisch werk in cellen en dieren dat elders niet is herhaald.Schematisch — niet op schaal

Geen van deze voorgestelde mechanismen is bevestigd door groepen buiten het oorspronkelijke netwerk.


3Wat het onderzoek laat zien

Levensduur en tumorincidentie bij knaagdieren

Bij vrouwelijke CBA-muizen die vanaf een leeftijd van 6 maanden elke maand gedurende 5 opeenvolgende dagen 0.1 µg kregen, zou Vilon het tempo van verouderingsgerelateerde veranderingen hebben vertraagd en het aantal dieren met tumoren hebben verminderd; effecten op de gemiddelde levensduur waren klein of afwezig, afhankelijk van de studie, en bij sommige niet-ingeteelde stammen waren de resultaten zwakker (Anisimov 2001, Bull Exp Biol Med; Khavinson 2002, review in Neuro Endocrinol Lett). Eén groep, één reeks experimenten. [2][3]

Levensduur bij Drosophila

Vilon en Epitalon, toegevoegd aan het voer van vliegen, verhoogden in sommige experimenten de gemiddelde levensduur (Khavinson 2000, Dokl Biol Sci). Dezelfde groep. [4]
Beoordeeld: C/D

Immuunfunctie bij knaagdieren en in vitro

Meldingen van herstelde thymocytenproliferatie, verhoogd IL-2 en verbeterde antilichaamresponsen bij oude of bestraalde dieren, en in celkweek.

Chromatineveranderingen in lymfocyten van oudere mensen

Gekweekte bloedcellen van mensen van 75–88 jaar vertoonden decondensatie van heterochromatine na blootstelling aan Vilon (Lezhava 2004, Biogerontology). Uitsluitend , kleine aantallen. [5]
Beoordeeld: — / B (Russian reports)

Klinisch gebruik bij mensen

Russischtalige rapporten beschrijven kuren met Vilon bij oudere patiënten met "immuuninsufficiëntie" en in gecombineerde protocollen met Epithalamin; de opzetten zijn open-label of in de beschikbare vertalingen slecht beschreven. Ons is geen gerandomiseerde, placebogecontroleerde studie van Vilon bij mensen bekend.

4Gemelde bijwerkingen en interacties

Gemeld in de literatuur

de oorspronkelijke groep meldt geen toxiciteit bij knaagdieren bij doses die vele malen hoger liggen dan de gebruikte, en geen bijwerkingen in klinische rapporten. Het veiligheidsdossier bij mensen is dun en niet onafhankelijk tot stand gekomen.

Door de community gemeld

in wezen niets behalve af en toe "geen effect"; sommige gebruikers melden lichte, voorbijgaande vermoeidheid of beter slapen, geen van beide consistent.

Theoretisch. van een vrij Lys-Glu-dipeptide wordt geen toxiciteit verwacht; het belangrijkste risico is geld en tijd besteden aan een verbinding waarvan het effect bij mensen niet is aangetoond. Een eventuele werkelijke immuunstimulerende werking zou de gebruikelijke theoretische voorzichtigheid met zich meebrengen bij auto-immuunziekte of actieve maligniteit.

Interacties. geen vastgesteld.

Markers die onderzoekers vaak volgen

In geen enkele studie bij mensen zijn verbindingsspecifieke markers vastgesteld. Leden die immuungerichte protocollen volgen, bespreken vaak:

MarkerWaarom ze gevolgd wordt
Volledig bloedbeeld (CBC) met differentiatie, lymfocytensubsets (CD4/CD8) indien beschikbaarhet geclaimde doelwit is thymusafhankelijke immuniteit; dit zijn de toegankelijke uitleesparameters.
IL-2 of IL-6genoemd in de literatuur over knaagdieren; in een zelfstudiecontext zelden de kosten waard.
hs-CRPalgemene uitgangswaarde voor ontsteking.
CMPalgemene uitgangswaarde voor elke geïnjecteerde verbinding zonder onafhankelijke veiligheidsgegevens.
Logboek van infectiefrequentiede enige praktische uitkomstmaat voor een geclaimd immuuneffect; subjectief en gevoelig voor vertekening.

Gratis voor iedereen. Veiligheidsinformatie staat nooit achter een betaalmuur.


5Reconstitutie en hantering

Wordt verkocht in uiteenlopende vormen: capsules, neusdruppels en poeder. Injecteerbaar poeder: met , voorzichtig zwenken, gekoeld bewaren. Orale capsules die onder bioregulator-merknamen worden verkocht, zijn vaak natuurlijke thymusextracten in plaats van het synthetische dipeptide; lees het etiket voor de werkelijke inhoud.

Openen in calculator, vooraf ingevuld →

6Vaak samen onderzocht met

Epitalon / Epithalamin (set 2) — de standaardcombinatie van de oorspronkelijke groep; Thymalin en Thymogen (profiel 76); Livagen (profiel 75). Gecombineerde gegevens bij mensen zijn van dezelfde kwaliteit als de gegevens over de afzonderlijke middelen.

Informatieve kruisverwijzingen. Geen aanbevelingen voor combinaties.


7Regelgevingsstatus per regio

RegioStatus (gecontroleerd op —)
Verenigde StatenNiet goedgekeurd door de FDA. Voor zover bekend niet opgenomen in de Category 2-lijst voor compounding †
Europese UnieNiet toegelaten als geneesmiddel; geen toegelaten nieuw voedselingrediënt (novel food) †
Verenigd KoninkrijkGeen vergunning
AustraliëNiet goedgekeurd
Zuid-AfrikaNiet geregistreerd
SportNiet bij naam genoemd door WADA; niet-goedgekeurde stoffen vallen onder S0 †

8Open vragen

  • Overleeft een vrij dipeptide de spijsvertering of plasmapeptidasen lang genoeg om enig weefsel te bereiken?
  • Heeft een laboratorium zonder banden met de oorspronkelijke groep de bevindingen over levensduur, tumoren of chromatine gerepliceerd?
  • Of de veranderingen in genexpressie bij knaagdieren functioneel iets betekenen.

9Referenties

  1. 1Anisimov VN, Khavinson VKh, Morozov VG (2000). Immunomodulatory synthetic dipeptide L-Glu-L-Trp slows down aging process and inhibits spontaneous carcinogenesis in rats. Biogerontology. (Thymogen comparator used in the same programme; cite only if retained after verification) PubMed · DOI
  2. 2Anisimov VN et al. (2001). Effect of Vilon on biological age and lifespan in mice. Bull Exp Biol Med. PubMed
  3. 3Khavinson VKh (2002). Peptides and ageing. Neuro Endocrinol Lett (Suppl). PubMed
  4. 4Khavinson VKh et al. (2000). Effect of Epithalon and Vilon on the lifespan of Drosophila melanogaster. Dokl Biol Sci. PubMed
  5. 5Lezhava T et al. (2004). Bioregulator Vilon-induced reactivation of chromatin in cultured lymphocytes from old people. Biogerontology. PubMed · DOI
  6. 6Khavinson VKh, Solovyov AY, Tarnovskaya SI, Lin'kova NS (2013/2014). Mechanism of biological activity of short peptides: cell penetration and epigenetic regulation of gene expression. Biology Bulletin Reviews. PubMed

Referenties worden gekoppeld aan PubMed-/DOI-identificatoren; tot die tijd zoeken links de bronvermelding op in PubMed.

† Wordt door onze beoordelaars gecontroleerd aan de hand van actuele bronnen.


10Community

Discussies en protocollen zijn zichtbaar voor leden. Lid worden is gratis.

Zelf gemelde bijwerkingen Fase 2

Nog niet genoeg gegevens. 0 van de 50 benodigde leden hebben deze stof 4+ weken gelogd. Onder de 50 tonen we niets, zodat niemand herkenbaar is.

11Paginageschiedenis

26 okt 2026Profile published — awaiting medical review

Gelicentieerd onder CC BY-NC-SA 4.0. Een fout gevonden? Meld het · Redactionele normen — correcties worden hier vastgelegd.