IGF-1 LR3

Long R3 IGF-1, LR3-IGF-I, Long arginine-3 insulin-like growth factor-1, LONG R3 IGF-I (nazwa odczynnika)

Oś hormonu wzrostu
Czeka na recenzję medycznąEN ES DE FR PT IT NL PL ZH+ Obserwuj aktualizacje

1Czym jest

IGF-1 (insulinopodobny czynnik wzrostu-1) to naturalny hormon, który przenosi większość prowzrostowego sygnału hormonu wzrostu. Wątroba wytwarza go w odpowiedzi na GH, a mięśnie, kości i inne tkanki wytwarzają go miejscowo. We krwi niemal cały IGF-1 jest związany z białkami nośnikowymi (IGFBP, głównie IGFBP-3), które utrzymują go w formie nieaktywnej do momentu uwolnienia.

IGF-1 LR3 nie jest naturalny. Zaprojektowano go w Adelaide w Australii na początku lat 1990. w firmie GroPep (Francis 1992) jako dodatek do kultur komórkowych: wersję IGF-1, której białka wiążące w pożywce nie wychwytują, tak aby mniejsze ilości utrzymywały wzrost komórek. Dziś jest szeroko stosowany w biowytwarzaniu do hodowli linii komórkowych produkujących przeciwciała i inne leki. Nigdy nie był projektowany ani badany jako lek.

Zatwierdzonym lekiem w tym obszarze jest natywny rekombinowany IGF-1 (mecasermin, marka Increlex), stosowany u dzieci z ciężkim pierwotnym niedoborem IGF-1. Jego profil bezpieczeństwa jest najlepszą wskazówką co do tego, co stymulacja receptora IGF-1 robi u ludzi. Reputacja IGF-1 LR3 w społeczności jako „dłużej działającego, silniejszego IGF-1” wynika wprost z jego konstrukcji, ale nie istnieją żadne dane u ludzi.


2Jak prawdopodobnie działa

Receptor. wiąże receptor IGF-1 z powinowactwem podobnym do natywnego IGF-1, aktywując szlak PI3K/Akt/mTOR (synteza białek, przeżycie komórki) oraz MAPK (proliferacja).
Białka wiążące. podstawienie argininy w pozycji 3 i wydłużenie N-końcowe zmniejszają powinowactwo do IGFBP o rzędy wielkości, więc dana dawka daje znacznie więcej wolnego, dostępnego dla receptora IGF-1 niż dałby natywny IGF-1.
Mięsień. sygnalizacja IGF-1 stymuluje proliferację komórek satelitarnych i syntezę białek oraz hamuje ich rozpad; miejscowa nadekspresja IGF-1 powiększa mięśnie gryzoni.
Receptor insulinowy. IGF-1 ma słabą aktywność wobec receptora insulinowego i silne działanie obniżające glukozę w dawkach farmakologicznych; po usunięciu buforowania przez białka wiążące oczekuje się, że LR3 obniża glukozę gwałtowniej.
Natywny IGF-1 jest w większości wiązany przez białka wiążące (po lewej). LR3, z wydłużonym ogonem, prawie się z nimi nie wiąże, więc więcej dociera do receptora IGF-1 w mięśniach.Schemat — nie w skali

3Co pokazują badania

Ocena: D/C

Siła działania w porównaniu z IGF-1

Przełomowa praca wykazała, że LR3 jest 2–3 razy silniejszy niż IGF-1 w testach proliferacji komórek i silniejszy u szczurów, co przypisano zmniejszonemu wiązaniu z IGFBP (Francis 1992, J Mol Endocrinol). [1]

Działanie anaboliczne u szczurów

W katabolicznych modelach szczurzych (podawanie dexamethasone, resekcja jelita, cukrzyca, ograniczenie azotu) wlew LR3 poprawiał retencję azotu, przyrost masy i białko mięśniowe, generalnie bardziej niż natywny IGF-1 w tej samej dawce (Tomas 1993, Biochem J, oraz powiązane prace tej samej grupy). Zdrowe dorosłe zwierzęta zyskują mniej. [2]
Bez ocenybrak

Dane u ludzi

Nie opublikowano żadnego badania klinicznego IGF-1 LR3 u ludzi. Wszystko poniżej na temat efektów u ludzi wywnioskowano z natywnego IGF-1.
Ocena: A/B

Natywny IGF-1 u ludzi (kontekst)

Krótkie wlewy rekombinowanego IGF-1 u zdrowych dorosłych powodowały hipoglikemię i hamowały insulinę (Guler 1987, NEJM). Długotrwałe podawanie mecasermin dzieciom z niedoborem IGF-1 poprawia wzrastanie, ale z hipoglikemią, lipohipertrofią w miejscach wstrzyknięć, powiększeniem migdałków podniebiennych i gardłowego, nadciśnieniem śródczaszkowym oraz u części osób zgrubieniem rysów twarzy (Chernausek 2007, J Clin Endocrinol Metab). Badania obserwacyjne wiążą wyższy krążący IGF-1 z umiarkowanie zwiększonym ryzykiem kilku nowotworów (Renehan 2004, Lancet). [3][4][5]

4Zgłaszane działania niepożądane i interakcje

Opisywane w literaturze

Brak danych u ludzi dla LR3. Z natywnego IGF-1: hipoglikemia (dominujące ostre ryzyko — IGF-1 obniża glukozę bezpośrednio), ból głowy, gromadzenie tłuszczu w miejscu wstrzyknięcia, zmiany żuchwy i twarzy, przerost migdałków, nadciśnienie śródczaszkowe oraz teoretyczny i epidemiologiczny związek między ekspozycją na IGF-1 a ryzykiem nowotworowym.

Zgłaszane przez społeczność

objawy hipoglikemii (drżenie, pocenie się, głód), zwłaszcza przy dawce bez posiłku, lipohipertrofia w miejscu wstrzyknięcia, ból głowy, bóle stawów, zatrzymanie wody oraz — anegdotycznie — obawy o „wzrost” jelit i narządów, których nie da się zweryfikować.

Teoretyczne. ponieważ LR3 wymyka się buforowaniu przez białka wiążące, oczekuje się, że jego działanie obniżające glukozę i mitogenne jest gwałtowniejsze niż natywnego IGF-1; wzrost każdego istniejącego guza; zmiany typu akromegalii przy utrzymującej się wysokiej ekspozycji; zahamowanie endogennego GH przez sprzężenie zwrotne.

Interakcje. addytywna hipoglikemia z insuliną, sulfonylomocznikami, agonistami GLP-1 lub głodzeniem; GH dodatkowo podnoszą endogenny IGF-1; glikokortykosteroidy działają przeciwnie.

Wskaźniki, które badacze zwykle monitorują

WskaźnikDlaczego się go obserwuje
Glukoza na czczo i po dawcehipoglikemia to główne ostre ryzyko; jedyny marker o bezpośrednim znaczeniu praktycznym.
IGF-1standardowe testy immunologiczne mogą zaniżać lub zawyżać wykrywanie LR3 w zależności od epitopów przeciwciał, więc zmierzony IGF-1 może nie odzwierciedlać rzeczywistej ekspozycji †; spadek natywnego IGF-1 może wskazywać na zahamowanie osi GH.
IGFBP-3ma tendencję do spadku przy zahamowaniu GH.
Hormon wzrostuhamowany przez sprzężenie zwrotne IGF-1.
HbA1c i lipidyprzesunięcia metaboliczne w dłuższym okresie.
Klinicznie: zmiany tkankowe w miejscu wstrzyknięcia, ból głowy lub objawy wzrokowe (nadciśnienie śródczaszkowe), powiększenie migdałków

Bezpłatne dla wszystkich. Informacje o bezpieczeństwie nigdy nie są płatne.


5Rekonstytucja i postępowanie

Zwykle występuje w fiolkach 1 mg proszku, często z instrukcją w rozcieńczonym kwasie octowym, a nie w wodzie bakteriostatycznej, ponieważ białko jest stabilniejsze w niskim pH; część źródeł podaje wodę sterylną. Dawki liczy się w dziesiątkach mikrogramów, więc łatwo popełnić błąd rozcieńczenia — skorzystaj z kalkulatora i sprawdź jednostki dwukrotnie. Unikaj wstrząsania.

Otwórz we wczytanym kalkulatorze →

6Często badany razem z

W społeczności: sekretagogi GH, sam GH i steroidy anaboliczne; żadnego z tych połączeń nie badano. W kulturze komórkowej łączy się go z insuliną i transferyną jako dodatek do pożywki bez surowicy.

Powiązania informacyjne. To nie są zalecenia łączenia.


7Status regulacyjny według regionu

RegionStatus (sprawdzono —)
Stany ZjednoczoneNiezatwierdzony przez FDA; niekwalifikujący się do sporządzania leków recepturowych. Mecasermin (natywny IGF-1) jest zatwierdzony wyłącznie w ciężkim pierwotnym niedoborze IGF-1
Unia EuropejskaNiedopuszczony do obrotu; mecasermin dopuszczony w tym samym wąskim wskazaniu
Wielka BrytaniaNielicencjonowany
AustraliaNiezatwierdzony; IGF-1 i analogi są wyłącznie na receptę (Schedule 4) †
Republika Południowej Afryki (RPA)Niezarejestrowany
Sport (WADA)Zakazany (S2 — IGF-1 i jego analogi są wyraźnie wymienione z nazwy)

8Otwarte pytania

  • Farmakokinetyka u ludzi — całkowicie niescharakteryzowana.
  • Czy ekspozycja na IGF-1 niezależny od IGFBP zwiększa ryzyko nowotworowe bardziej niż wysoki natywny IGF-1.
  • Czy miejscowo wstrzyknięty LR3 ma jakikolwiek efekt swoisty dla miejsca podania, jak zakłada praktyka społeczności, czy działa wyłącznie układowo.

9Źródła

  1. 1Francis GL et al. (1992). Novel recombinant fusion protein analogues of insulin-like growth factor (IGF)-I indicate the relative importance of IGF-binding protein and receptor binding for enhanced biological potency. J Mol Endocrinol. PubMed · DOI
  2. 2Tomas FM et al. (1993). Insulin-like growth factor-I (IGF-I) and especially IGF-I variants are anabolic in dexamethasone-treated rats. Biochem J. PubMed · DOI
  3. 3Guler HP, Zapf J, Froesch ER (1987). Short-term metabolic effects of recombinant human insulin-like growth factor I in healthy adults. N Engl J Med. PubMed · DOI
  4. 4Chernausek SD et al. (2007). Long-term treatment with recombinant insulin-like growth factor (IGF)-I in children with severe IGF-I deficiency due to growth hormone insensitivity. J Clin Endocrinol Metab. PubMed · DOI
  5. 5Renehan AG et al. (2004). Insulin-like growth factor (IGF)-I, IGF binding protein-3, and cancer risk: systematic review and meta-regression analysis. Lancet. PubMed · DOI
  6. 6Laron Z (2001). Insulin-like growth factor 1 (IGF-1): a growth hormone. Mol Pathol. PubMed · DOI

† Nasi recenzenci weryfikują to z aktualnymi źródłami.


10Społeczność

Wątki i protokoły są widoczne dla członków. Dołączenie jest darmowe.

Działania niepożądane zgłaszane samodzielnie Faza 2

Na razie za mało danych. Ten związek zapisywało przez 4+ tygodnie 0 z 50 wymaganych członków. Poniżej 50 nie pokazujemy niczego, aby nikogo nie dało się zidentyfikować.

11Historia strony

25 paź 2026Profile published — awaiting medical review

Licencja CC BY-NC-SA 4.0. Znalazłeś błąd? Zgłoś go · Standardy redakcyjne — poprawki są tutaj odnotowywane.