IGF-1 LR3

Long R3 IGF-1, LR3-IGF-I, Long arginine-3 insulin-like growth factor-1, LONG R3 IGF-I (reagensnaam)

Groeihormoonas
Wacht op medische beoordelingEN ES DE FR PT IT NL PL ZH+ Volgen voor updates

1Wat het is

IGF-1 (insuline-achtige groeifactor-1) is het natuurlijke hormoon dat het grootste deel van het groeibevorderende signaal van groeihormoon doorgeeft. De lever maakt het aan in reactie op GH, en spieren, bot en andere weefsels maken het lokaal aan. In het bloed is bijna al het IGF-1 gebonden aan transportproteïnen (IGFBP's, vooral IGFBP-3), die het inactief houden tot het wordt vrijgegeven.

IGF-1 LR3 is niet natuurlijk. Het werd begin jaren 1990 in Adelaide, Australië, ontwikkeld door GroPep (Francis 1992) als toevoeging voor celcultuur: een versie van IGF-1 die de bindende proteïnen in cultuurmedium niet zouden opnemen, zodat kleinere hoeveelheden cellen zouden laten doorgroeien. Het wordt vandaag breed gebruikt in de biologische productie om cellijnen te laten groeien die antilichamen en andere geneesmiddelen maken. Het is nooit ontworpen of getest als geneesmiddel.

Het goedgekeurde geneesmiddel op dit terrein is natuurlijk recombinant IGF-1 (mecasermin, merknaam Increlex), gebruikt bij kinderen met ernstige primaire IGF-1-deficiëntie. Het veiligheidsprofiel daarvan is de beste leidraad voor wat stimulatie van de IGF-1-receptor bij mensen doet. De reputatie van IGF-1 LR3 in de community als een “langer werkend, sterker IGF-1” volgt rechtstreeks uit het ontwerp, maar er bestaan geen humane gegevens.


2Hoe het vermoedelijk werkt

Receptor. bindt aan de IGF-1-receptor met een affiniteit vergelijkbaar met die van natuurlijk IGF-1 en activeert de PI3K/Akt/mTOR-route (proteïnesynthese, celoverleving) en MAPK (proliferatie).
Bindende proteïnen. de arginine-3-substitutie en de N-terminale verlenging verlagen de affiniteit voor IGFBP's met ordes van grootte, zodat een gegeven dosis veel meer vrij, voor de receptor beschikbaar IGF-1 oplevert dan natuurlijk IGF-1 zou doen.
Spier. IGF-1-signalering stimuleert de proliferatie van satellietcellen en de proteïnesynthese en remt afbraak; lokale overexpressie van IGF-1 vergroot de spieren bij knaagdieren.
Insulinereceptor. IGF-1 heeft een zwakke activiteit op de insulinereceptor en sterke glucoseverlagende effecten bij farmacologische doses; nu de buffer van de bindende proteïnen wegvalt, wordt verwacht dat LR3 de glucose scherper verlaagt.
Natuurlijk IGF-1 wordt grotendeels vastgehouden door bindingseiwitten (links). LR3, met zijn verlengde staart, bindt daar nauwelijks aan, zodat meer ervan de IGF-1-receptor op spieren bereikt.Schematisch — niet op schaal

3Wat het onderzoek laat zien

Beoordeeld: D/C

Potentie ten opzichte van IGF-1

Het bepalende artikel liet zien dat LR3 2–3 keer potenter was dan IGF-1 in celproliferatietests en potenter bij ratten, toegeschreven aan de verminderde binding aan IGFBP's (Francis 1992, J Mol Endocrinol). [1]

Anabole effecten bij ratten

In katabole rattenmodellen (behandeling met dexamethason, darmresectie, diabetes, stikstofbeperking) verbeterde infusie van LR3 de stikstofretentie, de gewichtstoename en het spierproteïne, over het algemeen meer dan natuurlijk IGF-1 bij dezelfde dosis (Tomas 1993, Biochem J, en verwante artikelen van dezelfde groep). Gezonde volwassen dieren winnen minder. [2]
Niet beoordeeldgeen

Humane gegevens

Er is geen klinische studie van IGF-1 LR3 bij mensen gepubliceerd. Alles hieronder over effecten bij mensen is afgeleid van natuurlijk IGF-1.
Beoordeeld: A/B

Natuurlijk IGF-1 bij mensen (context)

Korte infusies van recombinant IGF-1 bij gezonde volwassenen veroorzaakten hypoglykemie en onderdrukten insuline (Guler 1987, NEJM). Langdurige mecasermin bij kinderen met IGF-1-deficiëntie verbetert de groei, maar met hypoglykemie, lipohypertrofie op de injectieplaatsen, vergroting van tonsillen en adenoïd, intracraniële hypertensie en bij sommigen een grover worden van de gelaatstrekken (Chernausek 2007, J Clin Endocrinol Metab). Observationele studies brengen hoger circulerend IGF-1 in verband met een licht verhoogd risico op verschillende kankers (Renehan 2004, Lancet). [3][4][5]

4Gemelde bijwerkingen en interacties

Gemeld in de literatuur

Geen humane gegevens voor LR3. Op basis van natuurlijk IGF-1: hypoglykemie (het dominante acute risico — IGF-1 verlaagt de glucose direct), hoofdpijn, vetophoping op de injectieplaats, veranderingen van kaak en gezicht, tonsilhypertrofie, intracraniële hypertensie en een theoretisch en epidemiologisch verband tussen blootstelling aan IGF-1 en kankerrisico.

Door de community gemeld

symptomen van hypoglykemie (trillen, zweten, hongergevoel), vooral bij dosering zonder voedsel, lipohypertrofie op de injectieplaats, hoofdpijn, gewrichtspijn, vochtretentie en — anekdotisch — zorgen over “groei” van darmen en organen die niet te verifiëren zijn.

Theoretisch. doordat LR3 de buffering door bindende proteïnen ontwijkt, wordt verwacht dat de glucoseverlagende en mitogene effecten scherper zijn dan bij natuurlijk IGF-1; groei van een reeds bestaande tumor; acromegalie-achtige veranderingen bij langdurig hoge blootstelling; onderdrukking van endogeen GH via feedback.

Interacties. additieve hypoglykemie met insuline, sulfonylureumderivaten, GLP-1-agonisten of vasten; GH-secretagogen verhogen daarbovenop het endogene IGF-1; glucocorticoïden werken tegen.

Markers die onderzoekers vaak volgen

MarkerWaarom ze gevolgd wordt
Nuchtere glucose en glucose na toedieninghypoglykemie is het belangrijkste acute risico; de enige marker met onmiddellijke praktische relevantie.
IGF-1standaard immunoassays kunnen LR3 onder- of overschatten, afhankelijk van de epitopen van het antilichaam, dus een gemeten IGF-1 hoeft de werkelijke blootstelling niet weer te geven †; een daling van natuurlijk IGF-1 kan wijzen op onderdrukking van de GH-as.
IGFBP-3neigt te dalen wanneer GH onderdrukt is.
Groeihormoononderdrukt door IGF-1-feedback.
HbA1c en lipidenmetabole verschuiving op langere termijn.
Klinisch: weefselveranderingen op de injectieplaats, hoofdpijn of visuele symptomen (intracraniële hypertensie), vergrote tonsillen

Gratis voor iedereen. Veiligheidsinformatie staat nooit achter een betaalmuur.


5Reconstitutie en hantering

Wordt meestal geleverd als flacons van 1 mg, vaak met de instructie te in verdund azijnzuur in plaats van , omdat het proteïne stabieler is bij lage pH; sommige bronnen gebruiken steriel water. Doses liggen in de orde van tientallen microgrammen, dus verdunningsfouten zijn snel gemaakt — gebruik de calculator en controleer de eenheden dubbel. Niet schudden.

Openen in calculator, vooraf ingevuld →

6Vaak samen onderzocht met

In de community GH-secretagogen, GH zelf en anabole steroïden; geen van deze combinaties is onderzocht. In celcultuur wordt het gecombineerd met insuline en transferrine als supplement voor serumvrij medium.

Informatieve kruisverwijzingen. Geen aanbevelingen voor combinaties.


7Regelgevingsstatus per regio

RegioStatus (gecontroleerd op —)
Verenigde StatenNiet FDA-goedgekeurd; niet in aanmerking komend voor magistrale bereiding. Mecasermin (natuurlijk IGF-1) is uitsluitend goedgekeurd voor ernstige primaire IGF-1-deficiëntie
Europese UnieNiet toegelaten; mecasermin is toegelaten voor dezelfde nauwe indicatie
Verenigd KoninkrijkNiet toegelaten
AustraliëNiet goedgekeurd; IGF-1 en analogen zijn alleen op recept (Schedule 4) †
Zuid-AfrikaNiet geregistreerd
Sport (WADA)Verboden (S2 — IGF-1 en zijn analogen worden expliciet genoemd)

8Open vragen

  • Farmacokinetiek bij mensen — volledig ongekarakteriseerd.
  • Of blootstelling aan IGF-1 buiten de IGFBP's om het kankerrisico verder verhoogt dan hoog natuurlijk IGF-1 doet.
  • Of lokaal geïnjecteerd LR3 enig plaatsgebonden effect heeft, zoals de praktijk in de community aanneemt, of puur systemisch werkt.

9Referenties

  1. 1Francis GL et al. (1992). Novel recombinant fusion protein analogues of insulin-like growth factor (IGF)-I indicate the relative importance of IGF-binding protein and receptor binding for enhanced biological potency. J Mol Endocrinol. PubMed · DOI
  2. 2Tomas FM et al. (1993). Insulin-like growth factor-I (IGF-I) and especially IGF-I variants are anabolic in dexamethasone-treated rats. Biochem J. PubMed · DOI
  3. 3Guler HP, Zapf J, Froesch ER (1987). Short-term metabolic effects of recombinant human insulin-like growth factor I in healthy adults. N Engl J Med. PubMed · DOI
  4. 4Chernausek SD et al. (2007). Long-term treatment with recombinant insulin-like growth factor (IGF)-I in children with severe IGF-I deficiency due to growth hormone insensitivity. J Clin Endocrinol Metab. PubMed · DOI
  5. 5Renehan AG et al. (2004). Insulin-like growth factor (IGF)-I, IGF binding protein-3, and cancer risk: systematic review and meta-regression analysis. Lancet. PubMed · DOI
  6. 6Laron Z (2001). Insulin-like growth factor 1 (IGF-1): a growth hormone. Mol Pathol. PubMed · DOI

† Wordt door onze beoordelaars gecontroleerd aan de hand van actuele bronnen.


10Community

Discussies en protocollen zijn zichtbaar voor leden. Lid worden is gratis.

Zelf gemelde bijwerkingen Fase 2

Nog niet genoeg gegevens. 0 van de 50 benodigde leden hebben deze stof 4+ weken gelogd. Onder de 50 tonen we niets, zodat niemand herkenbaar is.

11Paginageschiedenis

25 okt 2026Profile published — awaiting medical review

Gelicentieerd onder CC BY-NC-SA 4.0. Een fout gevonden? Meld het · Redactionele normen — correcties worden hier vastgelegd.