α-MSH

α-melanotropina, alpha-MSH, melanotropina, POMC(138–150); sekwencja Ac-Ser-Tyr-Ser-Met-Glu-His-Phe-Arg-Trp-Gly-Lys-Pro-Val-NH2

Zdrowie seksualne, hormony i sygnalizacja
Czeka na recenzję medycznąEN ES DE FR PT IT NL PL ZH+ Obserwuj aktualizacje

1Czym jest

α-MSH to hormon, który organizm wytwarza, rozcinając POMC — ten sam prekursor, z którego powstają ACTH i β-endorfina. U ludzi powstaje głównie w skórze (w keratynocytach i melanocytach w odpowiedzi na światło UV), w podwzgórzu (w neuronach POMC regulujących apetyt) oraz w komórkach układu odpornościowego; część pośrednia przysadki, która u gryzoni jest głównym źródłem, u dorosłego człowieka jest szczątkowa. Wyizolował go w latach 1950. Aaron Lerner, który w 1961 roku wykazał, że wstrzyknięcie go ludziom powoduje ciemnienie skóry.

Ponieważ rozkłada się w ciągu minut, samo α-MSH nigdy nie było praktycznym lekiem. Jego znaczenie polega na tym, że jest wzorcem: Melanotan I (afamelanotide), Melanotan II, bremelanotide (PT-141), setmelanotide i przeciwzapalny tripeptyd KPV (jego trzy ostatnie aminokwasy) pochodzą właśnie od niego. Występuje naturalnie i nie jest syntetycznym związkiem badawczym, choć w badaniach i w społeczności krążą kopie syntetyczne.


2Jak prawdopodobnie działa

MC1R (melanocyty, komórki układu odpornościowego, śródbłonek). podnosi cAMP, co przełącza wytwarzanie melaniny na ciemną postać eumelaniny i wzmaga naprawę DNA po uszkodzeniu UV. Na komórkach układu odpornościowego tłumi sygnalizację NF-κB, zmniejszając ekspresję TNF-α, IL-1, IL-6 i cząsteczek adhezyjnych, oraz indukuje IL-10. To podstawa obszernej literatury o działaniu przeciwzapalnym.
MC4R i MC3R (podwzgórze, pień mózgu, rdzeń kręgowy). zmniejszają przyjmowanie pokarmu, zwiększają wydatek energetyczny oraz modulują pobudzenie seksualne i funkcję erekcyjną. U osób z mutacjami POMC, które nie potrafią wytwarzać α-MSH, rozwija się ciężka otyłość o wczesnym początku, rude włosy i niedoczynność kory nadnerczy (Krude 1998, Nat Genet) — to najwyraźniejszy dowód u ludzi na jego rolę.
MC5R. wydzielanie sebum i wydzielina gruczołów feromonowych u zwierząt; funkcja u ludzi mniej jasna.
Zależność od kontekstu. ta sama cząsteczka opala skórę, wygasza stan zapalny i tłumi apetyt w zależności od tego, do którego receptora i do której tkanki dotrze — i dlatego właśnie opracowano analogi wybiórcze.
Alfa-MSH, wycinany z prekursora POMC, działający na receptory melanokortynowe. Na MC1R w melanocycie napędza wytwarzanie melaniny i przyciemnia skórę; na MC4R w mózgu zmniejsza przyjmowanie pokarmu — jeden naturalny ligand, a o efekcie decyduje receptor, na który trafi.Schemat — nie w skali

3Co pokazują badania

Pigmentacja skóry

Codzienne wstrzyknięcia oczyszczonego α-MSH powodowały ciemnienie skóry ochotników w ciągu kilku dni, odwracalne po zaprzestaniu podawania (Lerner i McGuire 1961, Nature). Efekt odtworzono w latach 1990. ze stabilnym analogiem Melanotan I i leży on u podstaw rejestracji afamelanotide. Pierwotne badania były małe i bez grupy kontrolnej. [1]
Ocena: C/D (α-MSH itself); A for analogues in specific conditions

Działanie przeciwzapalne i immunomodulujące

Setki badań komórkowych i zwierzęcych pokazują, że α-MSH zmniejsza stan zapalny w modelach wstrząsu septycznego, zapalenia stawów, zapalenia jelita grubego, zapalenia błony naczyniowej oka, uszkodzenia niedokrwienno-reperfuzyjnego, zapalenia mózgu i zapalenia skóry (przeglądy: Lipton i Catania 1997, Immunol Today; Catania 2004, Pharmacol Rev; Brzoska 2008, Endocr Rev). U ludzi stężenie α-MSH w osoczu jest zmienione w sepsie i w chorobach zapalnych, ale nie istnieje żadne kontrolowane badanie samego α-MSH. Stabilny analog α-MSH (ABT-719/AP214) nie zapobiegł ostremu uszkodzeniu nerek po operacji kardiochirurgicznej w badaniu fazy 2b (McCullough 2016, J Am Heart Assoc). [2][3][4][8]
Ocena: C; human genetic evidence strong

Apetyt i bilans energetyczny

Ośrodkowy agonizm MC4R tłumi jedzenie u gryzoni (Fan 1997, Nature), a myszy z wyłączonym MC4R są otyłe (Huszar 1997, Cell). Niedobór POMC u ludzi potwierdza znaczenie tego szlaku (Krude 1998). Przełożeniem klinicznym jest setmelanotide (w tej grupie); samego α-MSH nie badano u ludzi pod kątem masy ciała. [5][6][7]
Ocena: C/B (analogues)

Funkcje seksualne

Agoniści melanokortyn wywołują erekcje u gryzoni, a w postaci Melanotan II i bremelanotide także u ludzi. Brak danych u ludzi dla samego α-MSH.

Gorączka i neuroprotekcja

α-MSH jest endogennym czynnikiem przeciwgorączkowym u królików i gryzoni oraz zmniejsza uszkodzenie w modelach udaru i urazu mózgu. Nie badano go u ludzi.

Stosowanie w społeczności

Ponieważ cząsteczka jest nietrwała, zainteresowanie w społeczności zwykle przenosi się na Melanotan II, afamelanotide lub KPV. Nieliczne doniesienia o α-MSH podawanym we wstrzyknięciach lub donosowo opisują łagodne zaczerwienienie skóry i nudności oraz brak wyraźnego efektu; wyłącznie anegdotyczne.

4Zgłaszane działania niepożądane i interakcje

Opisywane w literaturze

Literatura (ludzie, historyczne wlewy). ciemnienie skóry, sporadyczne zaczerwienienie skóry i nudności. Dane pochodzą z garści małych badań sprzed dziesięcioleci; nie istnieje systematyczna ocena bezpieczeństwa.

Zgłaszane przez społeczność

Zgłaszane przez społeczność (samo α-MSH). skąpe; zaczerwienienie skóry, nudności, ból głowy, bolesność w miejscu wstrzyknięcia.

Dane dla klasy analogów (istotne ze względu na mechanizm). nudności, zaczerwienienie skóry, ziewanie, zmniejszony apetyt, spontaniczne erekcje, ciemnienie znamion i nowe znamiona, a także opisy przypadków czerniaka u osób stosujących Melanotan II (związek przyczynowy niedowiedziony); hiperpigmentacja przy setmelanotide i afamelanotide; wzrost ciśnienia krwi przy niektórych starszych agonistach MC4R.

Teoretyczne. stymulacja istniejących zmian melanocytowych; interakcja z osią HPA jest mało prawdopodobna przy dawkach wybiórczych dla MC1R/MC4R, ale α-MSH ma 13 pierwszych aminokwasów wspólnych z ACTH, więc bardzo wysokie dawki mogłyby w zasadzie mieć słabe działanie ACTH-podobne; immunosupresja przy wysokiej, utrzymującej się ekspozycji jest z mechanizmu prawdopodobna.

Interakcje. działanie addytywne z innymi agonistami melanokortyn (Melanotan II, bremelanotide, setmelanotide, afamelanotide); ekspozycja na UV nasila pigmentację; nie są znane interakcje farmakokinetyczne.

Wskaźniki, które badacze zwykle monitorują

Nie ustalono markerów swoistych dla tego związku u ludzi. Na podstawie fizjologii melanokortyn i doświadczeń z analogami:

WskaźnikDlaczego się go obserwuje
Badanie skóry i znamion z dokumentacją zdjęciowąpigmentacja jest jedynym wiarygodnie wykazanym efektem u ludzi, a ciemniejące lub zmieniające się znamiona wymagają dermatologa, a nie samooceny.
Ciśnienie krwi i częstość akcji sercaagonizm MC4R podnosił ciśnienie krwi w przypadku niektórych analogów; wystarczy domowy ciśnieniomierz.
hs-CRP i dziennik objawówjeśli uzasadnieniem jest działanie przeciwzapalne, to jedyny dostępny marker ogólnoustrojowy — z zastrzeżeniem, że u ludzi nie wykazano żadnego efektu.
Dziennik apetytu i masy ciaławpływ MC4R na uczucie głodu jest najbardziej prawdopodobną zmianą odczuwaną subiektywnie.
Poranny kortyzoltylko przy dawkach wysokich lub powtarzanych, ze względu na sekwencję wspólną z ACTH; przy zwykłych ekspozycjach nie oczekuje się zmian.
Morfologia krwi i rozszerzony panel biochemicznyogólna ocena wyjściowa dla każdego związku podawanego we wstrzyknięciach, dla którego nie ma nowoczesnych danych o bezpieczeństwie u ludzi.

Bezpłatne dla wszystkich. Informacje o bezpieczeństwie nigdy nie są płatne.


5Rekonstytucja i postępowanie

Dostarczany — gdy jest przeznaczony do badań — jako proszek w małych fiolkach. Cząsteczka jest nietrwała: utlenianie metioniny-4 i szybki rozkład enzymatyczny sprawiają, że roztwory powinny być przygotowywane na świeżo, trzymane w chłodzie i chronione przed światłem. Rekonstytuować wodą bakteriostatyczną, delikatnie zakręcić. Ponieważ liczy się w minutach, jakikolwiek efekt biologiczny po bolusie podskórnym jest krótkotrwały.

Otwórz we wczytanym kalkulatorze →

6Często badany razem z

KPV (jego tripeptyd C-końcowy, badany w stanach zapalnych jelit), Melanotan II i afamelanotide/Melanotan I (stabilne analogi pigmentacyjne), bremelanotide/PT-141 (funkcje seksualne), setmelanotide (w tej grupie; otyłość), ACTH/tetracosactide (ma wspólną sekwencję N-końcową), oxytocin i vasopressin (badane razem w pracach nad sygnalizacją podwzgórzową).

Powiązania informacyjne. To nie są zalecenia łączenia.


7Status regulacyjny według regionu

RegionStatus (sprawdzono —)
Stany ZjednoczoneNiezatwierdzony przez FDA; hormon endogenny bez produktu leczniczego. Lista FDA kategorii 2 z 2023 roku dotycząca sporządzania leków recepturowych wymienia melanotan II i KPV; czy objęte jest samo α-MSH †
Unia EuropejskaNiedopuszczony do obrotu; jego analog afamelanotide (Scenesse) jest dopuszczony w protoporfirii erytropoetycznej
Wielka BrytaniaNielicencjonowany; afamelanotide licencjonowany
AustraliaNiezatwierdzony; afamelanotide zatwierdzony †
Republika Południowej Afryki (RPA)Niezarejestrowany †
SportNiewymieniony imiennie na liście WADA; melanotany również nie są nazwane, ale substancje niezatwierdzone podlegają S0 †

8Otwarte pytania

  • Czy przeciwzapalne działanie α-MSH da się wykorzystać u ludzi bez efektów pigmentacyjnych i bez wpływu na apetyt? Wybiórczy agoniści MC1R są w opracowaniu.
  • Czy α-MSH podany donosowo dociera u ludzi do mózgowych receptorów melanokortynowych?
  • Czy istnieje jakiekolwiek bezpieczne, zwalidowane zastosowanie cząsteczki natywnej, skoro każdy sukces kliniczny przyszedł od analogów stabilizowanych?

9Źródła

  1. 1Lerner AB, McGuire JS (1961). Effect of alpha- and beta-melanocyte stimulating hormones on the skin colour of man. Nature. DOI
  2. 2Lipton JM, Catania A (1997). Anti-inflammatory actions of the neuroimmunomodulator α-MSH. Immunol Today. PubMed · DOI
  3. 3Catania A, Gatti S, Colombo G, Lipton JM (2004). Targeting melanocortin receptors as a novel strategy to control inflammation. Pharmacol Rev. PubMed · DOI
  4. 4Brzoska T et al. (2008). α-Melanocyte-stimulating hormone and related tripeptides: biochemistry, antiinflammatory and protective effects in vitro and in vivo, and future perspectives for the treatment of immune-mediated inflammatory diseases. Endocr Rev. PubMed · DOI
  5. 5Krude H et al. (1998). Severe early-onset obesity, adrenal insufficiency and red hair pigmentation caused by POMC mutations in humans. Nat Genet. PubMed · DOI
  6. 6Fan W et al. (1997). Role of melanocortinergic neurons in feeding and the agouti obesity syndrome. Nature. PubMed · DOI
  7. 7Huszar D et al. (1997). Targeted disruption of the melanocortin-4 receptor results in obesity in mice. Cell. PubMed · DOI
  8. 8McCullough PA et al. (2016). ABT-719 for the prevention of acute kidney injury in patients undergoing high-risk cardiac surgery: a randomized phase 2b clinical trial. J Am Heart Assoc. PubMed · DOI
  9. 9Cone RD (2005). Anatomy and regulation of the central melanocortin system. Nat Neurosci. PubMed · DOI

† Nasi recenzenci weryfikują to z aktualnymi źródłami.


10Społeczność

Wątki i protokoły są widoczne dla członków. Dołączenie jest darmowe.

Działania niepożądane zgłaszane samodzielnie Faza 2

Na razie za mało danych. Ten związek zapisywało przez 4+ tygodnie 0 z 50 wymaganych członków. Poniżej 50 nie pokazujemy niczego, aby nikogo nie dało się zidentyfikować.

11Historia strony

26 paź 2026Profile published — awaiting medical review

Licencja CC BY-NC-SA 4.0. Znalazłeś błąd? Zgłoś go · Standardy redakcyjne — poprawki są tutaj odnotowywane.