Tesofensine

Geen peptide. Tesofensine is een kleinmoleculair geneesmiddel — een drievoudige monoamineheropnameremmer die inwerkt op de serotonine-, noradrenaline- en dopaminesystemen van de hersenen. Het is opgenomen omdat het vaak samen met peptiden voor gewichtsverlies wordt besproken en verkocht, en mensen er hier naar zoeken. Dezelfde bewijsnormen zijn van toepassing.

NS2330; Tesomet (vastedosiscombinatie met metoprolol)

Metabolisme & gewicht
Wacht op medische beoordelingEN ES DE FR PT IT NL PL ZH+ Volgen voor updates
Opmerking bij dit profiel. Tesofensine is nergens goedgekeurd: in Mexico gaf een regelgevende commissie in 2023 een positief advies, maar goedkeuring werd in 2024 niet verleend en de aanvraag werd in 2025 opnieuw ingediend †. Het circuleert als research chemical op de grijze markt. De effecten op hartslag, bloeddruk en stemming vormen het centrale veiligheidsprobleem.

1Wat het is

Tesofensine werd eind jaren 1990 ontwikkeld door het Deense bedrijf NeuroSearch als behandeling voor de ziekte van Alzheimer en de ziekte van Parkinson. Die studies mislukten, maar onderzoekers merkten op dat deelnemers gewicht verloren. NeuroSearch richtte het middel opnieuw op obesitas, en een fase 2-studie uit 2008 rapporteerde een gewichtsverlies dat ongeveer twee keer zo groot was als dat van elk obesitasmiddel dat toen op de markt was. De ontwikkeling liep daarna jarenlang vast om financiële en regelgevende redenen; Saniona (een ander Deens bedrijf) nam het over, voerde fase 3-studies uit in Mexico met de lokale partner Medix en vroeg Mexicaanse goedkeuring aan: een regelgevende commissie gaf in 2023 een positief advies, maar goedkeuring werd in 2024 niet verleend en Medix diende de aanvraag in 2025 opnieuw in †.

Chemisch behoort het tot dezelfde familie als sommige van cocaïne afgeleide onderzoeksverbindingen (fenyltropanen), maar het bindt de drie transporters met ongeveer gelijke affiniteit en heeft een trage aanvang van werking en een zeer lange , wat eventuele euforische effecten afzwakt. Het is geen peptide, geen hormoonanaloog en niet injecteerbaar. Het staat hier omdat het via dezelfde grijze-marktkanalen wordt verkocht als peptiden en wordt gebundeld in "stacks" voor gewichtsverlies.


2Hoe het vermoedelijk werkt

Eetlust. meer noradrenaline en serotonine in hypothalame circuits verminderen honger en vergroten het verzadigingsgevoel; veranderingen in dopamine verminderen de beloningswaarde van voedsel.
Energieverbruik. een kleine toename van de thermogenese is gerapporteerd, toegeschreven aan noradrenerge en dopaminerge effecten.
Bloeddruk en hartslag. remming van de heropname van noradrenaline verhoogt beide — het dosisbeperkende probleem, en de reden dat de Tesomet-combinatie de bètablokker metoprolol toevoegt.
Stemming en slaap. monoamine-effecten veroorzaken de slapeloosheid, droge mond en agitatie die in studies zijn gemeld, en geven aanleiding tot theoretische zorgen over stemmingsveranderingen bij gevoelige personen.
Geen peptide: een klein molecuul dat de heropname van noradrenaline, dopamine en serotonine tegelijk blokkeert, zodat alle drie in de synaps blijven. De eetlust daalt als gevolg daarvan. De cardiovasculaire effecten zijn de reden dat de ontwikkeling moeizaam is verlopen.Schematisch — niet op schaal

3Wat het onderzoek laat zien

Gewichtsverlies bij obesitas

TIPO-1 (n=203, 24 weken, met dieet en beweging) rapporteerde een gemiddeld gewichtsverlies van 4.5% (0.25 mg), 9.2% (0.5 mg) en 10.6% (1.0 mg) tegenover 2.0% met placebo, een placebogecorrigeerd verlies van ongeveer 2.5–8.6% van het lichaamsgewicht (Astrup 2008, Lancet). Destijds was dit ongeveer het dubbele van het effect van sibutramine of rimonabant. Droge mond, slapeloosheid, misselijkheid en obstipatie kwamen vaak voor, en de hartslag steeg met ongeveer 7–8 slagen/min bij 0.5 mg; de bloeddruk steeg significant bij 1.0 mg. [1][2]
Beoordeeld: A/B

Fase 3 (Viking-programma)

De Viking 1-studie van Saniona in Mexico (n≈372, 24 weken, 0.25 en 0.5 mg) rapporteerde een gewichtsverlies van ongeveer 6–9% tegenover ~1% met placebo †, met een veiligheidsprofiel dat werd beschreven als consistent met fase 2. De resultaten werden door het bedrijf bekendgemaakt en op congressen gepresenteerd; volledige peer-reviewed publicatie moet nog worden geverifieerd †. Een tweede studie (Viking 2) was gepland †.
Beoordeeld: A/B

Hypothalame obesitas en het syndroom van Prader-Willi (Tesomet)

Tesomet (tesofensine 0.5 mg + metoprolol 50 mg) werd getest in kleine gerandomiseerde studies bij hypothalame obesitas (n=21; gewichtsverlies van ~6% tegenover gewichtstoename met placebo over 24 weken; Huynh 2022, eClinicalMedicine) en bij het syndroom van Prader-Willi (kleine fase 2-studie met verbeteringen in hyperfagie †). Saniona zette het programma in 2022–2023 om zakelijke redenen stil †. [5]
Beoordeeld: A (negative/weak)

De ziekte van Alzheimer en de ziekte van Parkinson

Een fase 2-studie bij Parkinson vond na 24 weken een kleine, dosisafhankelijke verbetering van de motorische scores die niet als klinisch overtuigend werd beschouwd (Rascol 2008, Arch Neurol). Studies bij Alzheimer lieten geen cognitief voordeel zien. [3]
Niet beoordeeldgeen

Directe vergelijking met GLP-1-agonisten

Er bestaat geen vergelijking. Het gewichtsverlies na 24 weken (~9% bij 0.5 mg) ligt in de range van semaglutide op een vergelijkbaar tijdstip, maar zonder enige cardiovasculaire uitkomstgegevens, en met het tegenovergestelde effect op hartslag en bloeddruk.

4Gemelde bijwerkingen en interacties

Gemeld in de literatuur

Literatuur (vaak). droge mond (het meest voorkomend, vaak >30%), slapeloosheid, misselijkheid, obstipatie, duizeligheid, hoofdpijn, agitatie of prikkelbaarheid, verhoogde hartslag (~7–8 slagen/min bij 0.5 mg), en bloeddrukstijgingen die significant waren bij 1.0 mg en grenswaardig bij 0.5 mg. Stopzettingen wegens bijwerkingen namen toe met de dosis. Stemmingsveranderingen werden nauwlettend gemonitord gezien de voorgeschiedenis van rimonabant; in de gepubliceerde studies werd geen signaal van suïcidaliteit gemeld, maar de aantallen zijn klein.

Ernstig / theoretisch. aanhoudende stijgingen van hartslag en bloeddruk bij een middel zonder cardiovasculaire uitkomststudie; dit is het klasseprobleem waardoor sibutramine van de markt werd gehaald (SCOUT-studie, 2010). Kans op serotoninesyndroom met andere serotonerge middelen; dopaminerge effecten geven aanleiding tot theoretische zorgen over afhankelijkheid (laag geacht vanwege de trage kinetiek, maar niet onderzocht op misbruik), psychose bij gevoelige personen en interacties met stimulantia. Door de zeer lange duurt het weken voordat bijwerkingen zijn uitgewassen. Niet onderzocht tijdens de zwangerschap.

Door de community gemeld

duidelijke eetlustonderdrukking, droge mond, slapeloosheid (om die reden vaak vroeg in de ochtend gedoseerd), onrust in de eerste weken, verhoogde hartslag, af en toe meldingen van angst of neerslachtigheid; sommigen melden na enkele maanden gewenning aan het eetlusteffect.

Interacties. MAO-remmers, SSRI's/SNRI's, tramadol, triptanen, sint-janskruid en andere serotonerge middelen (risico op serotoninesyndroom); stimulantia en decongestiva (additieve cardiovasculaire effecten); antihypertensiva moeten mogelijk worden aangepast; CYP3A4-remmers/-inductoren kunnen de blootstelling veranderen †. Metoprolol is de bewuste combinatie in Tesomet.

Markers die onderzoekers vaak volgen

Op basis van de studieprotocollen en de farmacologie:

MarkerWaarom ze gevolgd wordt
Hartslag in rust en bloeddrukde dosisbeperkende effecten; thuismonitoring vóór aanvang en daarna wekelijks is de nuttigste afzonderlijke meting.
ECGeen uitgangsmeting is redelijk bij iedereen met een cardiale voorgeschiedenis, gezien de sympathicomimetische effecten en het ontbreken van uitkomstgegevens.
Logboek van stemming, angst en slaapmonoaminerge middelen kunnen deze veranderen; in de studies werd op depressie gescreend en werd dit gemonitord.
Gewicht en middelomtrekde beoogde uitkomst.
Nuchtere glucose, HbA1c en lipidenpanelverbeterden licht met het gewichtsverlies in TIPO-1; nuttig om te volgen.
CMP en leverenzymenalgemene uitgangsmeting voor een middel zonder veiligheidsgegevens op lange termijn.
Medicatiebeoordelingop serotonerge en stimulerende interacties; geen labtest, maar de belangrijkste veiligheidsstap.

Gratis voor iedereen. Veiligheidsinformatie staat nooit achter een betaalmuur.


5Formulering en hantering

Orale tabletten of capsules, meestal 0.25 mg of 0.5 mg, eenmaal daags ingenomen, in studies 's ochtends. Bewaren op kamertemperatuur, beschermd tegen licht en vocht. Door de van ~9 dagen duurt het ongeveer een maand voordat een steady state is bereikt en houden effecten weken langer aan dan de dosering; "cycling"-protocollen uit de community houden hier zelden rekening mee. Capsules van de grijze markt met onbekende identiteit zijn de norm. is niet van toepassing.


6Vaak samen onderzocht met

Metoprolol (vastedosiscombinatie Tesomet, om effecten op de hartslag tegen te gaan). Verder niets in de literatuur. Stacks uit de community combineren het met GLP-1-agonisten, AOD-9604, 5-Amino-1MQ (profiel 69) of MOTS-c; geen van deze combinaties is onderzocht, en het combineren van een sympathicomimeticum met een middel dat eveneens de hartslag verhoogt, vraagt bijzondere voorzichtigheid.

Informatieve kruisverwijzingen. Geen aanbevelingen voor combinaties.


7Regelgevingsstatus per regio

RegioStatus (gecontroleerd op —)
Verenigde StatenNiet goedgekeurd door de FDA; geen actief ontwikkelingsprogramma in de VS †. Verkocht als research chemical, wat onwettig is voor menselijke consumptie
Europese UnieNiet toegelaten; er is nooit een aanvraag bij het EMA ingediend †
Verenigd KoninkrijkGeen vergunning
AustraliëNiet goedgekeurd; staat op waarschuwingen van de TGA voor geïmporteerde afslankproducten †
Zuid-AfrikaNiet geregistreerd
MexicoNiet goedgekeurd. Een COFEPRIS-commissie gaf in 2023 een positief advies; goedkeuring werd in 2024 niet verleend en Medix diende de aanvraag in 2025 opnieuw in †
SportNiet specifiek genoemd door WADA. Monoamineheropnameremmers met stimulantachtige effecten kunnen via de clausule over een "vergelijkbaar biologisch effect" onder S6 (stimulantia) vallen, en als niet-goedgekeurde stof onder S0 †

8Open vragen

  • Cardiovasculaire veiligheid op lange termijn — de vraag die het einde betekende van sibutramine en die geen enkele tesofensine-studie heeft beantwoord.
  • Duurzaamheid van het gewichtsverlies na 24 weken en gewichtstoename na het stoppen, gezien de lange .
  • Of Tesomet het effect op de hartslag voldoende neutraliseert, en de toekomst van het programma voor hypothalame obesitas.
  • Eventueel potentieel voor misbruik of afhankelijkheid bij chronische dosering.
  • Onafhankelijke bevestiging van de Mexicaanse fase 3-resultaten in peer-reviewed vorm.

9Referenties

  1. 1Astrup A et al. (2008). Effect of tesofensine on bodyweight loss, body composition, and quality of life in obese patients: a randomised, double-blind, placebo-controlled trial (TIPO-1). Lancet. PubMed · DOI
  2. 2Astrup A et al. (2008). Weight loss produced by tesofensine in patients with Parkinson's or Alzheimer's disease. Obesity. PubMed · DOI
  3. 3Rascol O et al. (2008). Tesofensine (NS 2330), a monoamine reuptake inhibitor, in patients with advanced Parkinson disease and motor fluctuations: the ADVANS study. Arch Neurol. PubMed · DOI
  4. 4Sjödin A et al. (2010). The effect of the triple monoamine reuptake inhibitor tesofensine on energy metabolism and appetite in overweight and moderately obese men. Int J Obes. PubMed · DOI
  5. 5Huynh K et al. (2022). Randomized controlled trial of Tesomet for weight loss in hypothalamic obesity. eClinicalMedicine [verify journal]. DOI
  6. 6Saniona (2018–2021). Viking 1 phase 3 results and Mexican regulatory announcements — company releases [verify peer-reviewed publication]. PubMed
  7. 7James WPT et al. (2010). Effect of sibutramine on cardiovascular outcomes in overweight and obese subjects (SCOUT). NEJM — cited for class context on monoamine reuptake inhibitors and cardiovascular risk. PubMed · DOI

Referenties worden gekoppeld aan PubMed-/DOI-identificatoren; tot die tijd zoeken links de bronvermelding op in PubMed.

† Wordt door onze beoordelaars gecontroleerd aan de hand van actuele bronnen.


10Community

Discussies en protocollen zijn zichtbaar voor leden. Lid worden is gratis.

Zelf gemelde bijwerkingen Fase 2

Nog niet genoeg gegevens. 0 van de 50 benodigde leden hebben deze stof 4+ weken gelogd. Onder de 50 tonen we niets, zodat niemand herkenbaar is.

11Paginageschiedenis

26 okt 2026Profile published — awaiting medical review

Gelicentieerd onder CC BY-NC-SA 4.0. Een fout gevonden? Meld het · Redactionele normen — correcties worden hier vastgelegd.