Tesamorelin

Egrifta, Egrifta SV, Egrifta WR, TH9507, tesamorelineacetaat

Groeihormoonas
Wacht op medische beoordelingEN ES DE FR PT IT NL PL ZH+ Volgen voor updates
Opmerking bij dit profiel. Tesamorelin is in de Verenigde Staten en Canada een goedgekeurd receptgeneesmiddel (Egrifta) voor het verminderen van overmatig buikvet bij volwassenen met hiv en lipodystrofie. Elk ander gebruik — waaronder vetverlies bij mensen zonder hiv, "anti-aging", cognitie of levervet — is buiten de indicatie of experimenteel. Deze pagina legt de gepubliceerde wetenschap uit; tesamorelin van de grijze markt is niet het goedgekeurde product.

1Wat het is

Tesamorelin is GHRH met een kleine chemische kap aan één uiteinde. Natuurlijk GHRH wordt binnen minuten in stukken geknipt door het enzym DPP-4; de hexenoylgroep blokkeert die eerste knip en verlengt de levensduur van het molecuul genoeg om als dagelijkse injectie te werken, terwijl het natuurlijke pulspatroon van de GH-afgifte behouden blijft. Het werd ontwikkeld door Theratechnologies in Montreal en in 2010 door de FDA goedgekeurd voor hiv-geassocieerde lipodystrofie — de toename van diep buikvet die oudere antiretrovirale regimes veroorzaakten en die voor sommige patiënten een probleem blijft.

Het is de enige GHRH-analoog met grote fase 3-studies en een actuele goedkeuring waar ook ter wereld, wat het de stof met het beste bewijs in deze categorie maakt. Het is ook veel beter onderzocht voor één specifiek vetdepot in één specifieke populatie dan voor wat dan ook, en de Amerikaanse prijs heeft versies van de grijze markt aantrekkelijk gemaakt voor mensen die het buiten de indicatie gebruiken.


2Hoe het vermoedelijk werkt

Hypofyse. bindt GHRH-receptoren en verhoogt de GH-aanmaak en -afgifte terwijl de terugkoppeling intact blijft (somatostatine en IGF-1 kunnen het nog steeds dempen), waardoor GH pulsatiel blijft en IGF-1 bescheiden stijgt in plaats van sterk.
Visceraal vet. GH is sterk lipolytisch in visceraal vetweefsel, dat een hoge dichtheid aan GH-receptoren heeft; er worden verlagingen van het visceraal vet van 15–20% gezien met weinig verandering in het subcutane vet.
Levervet. GH verlaagt de hepatische de-novolipogenese; tesamorelin verlaagde het levervet bij mensen met hiv en een vette lever.
Metabolisme. GH verhoogt de glucose; in studies steeg de glucose voorbijgaand en keerde terug richting de , maar dit is de belangrijkste metabole afweging.
Hersenen. GHRH heeft bij oudere volwassenen directe effecten op slaap en cognitie, onafhankelijk van IGF-1, wat de aanleiding was voor cognitieve studies.
Meer groeihormoon uit de hypofyse verhoogt IGF-1 uit de lever en verkleint het visceraal vet, het diepe vet rond de buikorganen.Schematisch — niet op schaal

3Wat het onderzoek laat zien

Visceraal vet bij hiv-lipodystrofie

Twee fase 3-RCT's van 26 weken (n=412 en n=404) lieten zien dat het viscerale vetweefsel ongeveer 15–18% daalde met 2 mg/dag, tegenover een stijging van ruwweg 2–5% met placebo, met verbeteringen in tailleomtrek, triglyceriden en het door patiënten gerapporteerde lichaamsbeeld (Falutz 2007, NEJM; Falutz 2010, J Clin Endocrinol Metab). Het vet kwam binnen 26 weken na het stoppen terug. IGF-1 steeg, maar bleef meestal binnen het normale bereik. [1][2]

Levervet (NAFLD) bij hiv

Een van 12 maanden (n=61) liet zien dat tesamorelin de levervetfractie relatief met ongeveer 30% verlaagde en progressie van fibrose voorkwam ten opzichte van placebo (Stanley 2019, Lancet HIV). Een studie bij NAFLD zonder hiv loopt of is afgerond †. [3]
Beoordeeld: A (small/older)

Abdominale obesitas zonder hiv

Eerder fase 2-werk bij abdominale obesitas zonder hiv (12 weken) verlaagde het visceraal vet en de triglyceriden bescheiden (Stanley 2011, J Clin Endocrinol Metab). Hiervoor niet goedgekeurd. [4]
Beoordeeld: A (small)

Cognitie bij oudere volwassenen

Een RCT van 20 weken bij 152 gezonde oudere volwassenen en volwassenen met milde cognitieve stoornissen rapporteerde een verbeterde executieve functie en verbaal geheugen ten opzichte van placebo, met een verhoogd IGF-1 en enige stijging van de glucose (Baker 2012, Arch Neurol). Een vervolgstudie rapporteerde veranderingen in GABA en andere metabolieten in de hersenen (Friedman 2013). Niet op grote schaal gerepliceerd; geen goedkeuring. [5][6]
Beoordeeld: B/C

Perifeer zenuwletsel, spieren en veroudering

Kleine studies en dieronderzoek; pilotstudie bij het herstel na chirurgie. Preklinisch of voorlopig.

Lichaamssamenstelling bij gezonde, niet-obese volwassenen

Geen gepubliceerde gecontroleerde studies. Meldingen uit de community over vetverlies en een "betere slaap" zijn anekdotisch en geëxtrapoleerd uit de hiv-gegevens.

4Gemelde bijwerkingen en interacties

Gemeld in de literatuur

Literatuur (label en studies). reacties op de injectieplaats (erytheem, pruritus, pijn, irritatie, blauwe plekken) bij ruwweg een kwart van de patiënten; artralgie en pijn in de ledematen, perifeer oedeem, myalgie, paresthesie en carpaletunnelklachten, misselijkheid, huiduitslag, overgevoeligheidsreacties waaronder urticaria (bij ongeveer de helft van de patiënten ontstonden antistoffen tegen tesamorelin, meestal zonder klinisch effect maar in verband gebracht met een deel van de overgevoeligheid). Metabool: verhoogde nuchtere glucose en HbA1c bij sommige patiënten, met nieuw ontstane diabetes bij een klein percentage; het label vraagt monitoring van de glucose. Vochtretentie. Theoretisch en in het label vermeld: IGF-1 is een groeifactor — tesamorelin is gecontra-indiceerd bij een actieve maligniteit en bij hypofysetumoren of -chirurgie, hypofysectomie, bestraling of trauma van het hoofd; gecontra-indiceerd tijdens de zwangerschap (vetherverdeling is normaal in de zwangerschap en een GH-overschot zou de foetus kunnen schaden). Retinopathie werd beoordeeld vanwege het theoretische effect van GH; geen duidelijk signaal.

Door de community gemeld

kwaddels en jeuk op de injectieplaats (zeer vaak), stijve gewrichten, opgezette handen en gezicht, tintelende vingers, hoofdpijn, blozen kort na het doseren, bij sommigen meer appetijt, bij anderen een diepere slaap.

Interacties. tesamorelin kan het metabolisme van geneesmiddelen veranderen die via cytochroom-P450-enzymen worden geklaard, omdat GH de CYP-activiteit beïnvloedt — het label adviseert monitoring van geneesmiddelen met een smalle therapeutische breedte zoals warfarine, anti-epileptica en ciclosporine. Glucocorticoïden vlakken de GH-respons af. Interactie met insuline en orale bloedglucoseverlagende middelen via een verhoogde glucose. Additieve GH-afgifte met GHRP's (combinatie uit de community; niet onderzocht).

Markers die onderzoekers vaak volgen

MarkerWaarom ze gevolgd wordt
IGF-1het label adviseert IGF-1 tijdens de behandeling te monitoren en stoppen te overwegen als het blijvend boven de bovengrens van het referentiebereik stijgt (de studies gebruikten een IGF-1 Z-score > 3 als drempel).
Nuchtere glucose en HbA1chet label vraagt een beoordeling van de glucose voor en tijdens de behandeling; nieuwe of verergerende hyperglykemie is de belangrijkste metabole zorg.
Tailleomtrek en visceraal vet (CT of DEXA)het goedgekeurde eindpunt; het label stelt voor opnieuw te beoordelen of de behandeling nog werkt.
Triglyceriden en lipidenprofielverbeterden in studies.
Leverenzymen en beeldvorming van het levervetrelevant gezien de NAFLD-gegevens.
Vochtretentie, gewrichtsklachten, paresthesie van handgewricht/handpraktische tekenen van een GH-overschot.
Algemene uitgangswaarden CBC, CMP

Gratis voor iedereen. Veiligheidsinformatie staat nooit achter een betaalmuur.


5Reconstitutie en hantering

Het goedgekeurde product (Egrifta SV) is een vial van 2 mg dat met 0.5 ml steriel water wordt , voorzichtig gezwenkt en onmiddellijk in het subcutane weefsel van de buik geïnjecteerd, waarbij de rest wordt weggegooid; de nieuwere Egrifta WR is ontworpen voor reconstitutie eenmaal per week van een vial met meerdere doses †. Vials van onderzoekskwaliteit (2 mg, 5 mg, 10 mg) worden doorgaans met gereconstitueerd en gekoeld bewaard; let op dat dit praktijk in de community is en afwijkt van de labelinstructie voor eenmalig gebruik.

Openen in calculator, vooraf ingevuld →

6Vaak samen onderzocht met

Ipamorelin (combinatie uit de community voor synergetische GH-afgifte; geen studie), metformine of GLP-1-agonisten (klinische context van metabole behandeling; geen formele combinatiestudie), antiretrovirale therapie (de populatie waarin het is goedgekeurd).

Informatieve kruisverwijzingen. Geen aanbevelingen voor combinaties.


7Regelgevingsstatus per regio

RegioStatus (gecontroleerd op —)
Verenigde StatenFDA-goedgekeurd (Egrifta 2010; Egrifta SV 2018; Egrifta WR 2025 †) voor het verminderen van overmatig buikvet bij met hiv geïnfecteerde volwassenen met lipodystrofie. Alleen op recept; ander gebruik buiten de indicatie. De beschikbaarheid van bereide tesamorelin is beperkt en juridisch betwist †
Europese UnieNiet toegelaten; de aanvraag voor een handelsvergunning die Ferrer in 2011 bij de EMA indiende werd in juni 2012 ingetrokken
Verenigd KoninkrijkNiet geregistreerd
AustraliëNiet goedgekeurd; GHRH-analogen zijn alleen op recept (Schedule 4)
Zuid-AfrikaNiet geregistreerd
SportVerboden door WADA (S2 — GHRH-analogen; tesamorelin wordt met naam op de lijst genoemd)

8Open vragen

  • Helpt tesamorelin bij abdominale obesitas of een vette lever bij mensen zonder hiv, tegen aanvaardbare metabole kosten? Er zijn studies, maar geen goedkeuring.
  • Houden de cognitieve voordelen bij oudere volwassenen stand in grotere studies?
  • Veiligheid op lange termijn voorbij 52 weken, in het bijzonder het glucosemetabolisme en een eventueel effect op het kankerrisico via IGF-1.
  • Het visceraal vet komt terug na het stoppen — is intermitterend of onderhoudsgebruik haalbaar?

9Referenties

  1. 1Falutz J et al. (2007). Metabolic effects of a growth hormone-releasing factor in patients with HIV. N Engl J Med. PubMed · DOI
  2. 2Falutz J et al. (2010). Effects of tesamorelin (TH9507), a growth hormone-releasing factor analog, in human immunodeficiency virus-infected patients with excess abdominal fat: a pooled analysis of two multicenter, double-blind placebo-controlled phase 3 trials with safety extension data. J Clin Endocrinol Metab. PubMed · DOI
  3. 3Stanley TL et al. (2019). Effects of tesamorelin on non-alcoholic fatty liver disease in HIV: a randomised, double-blind, multicentre trial. Lancet HIV. PubMed · DOI
  4. 4Stanley TL et al. (2011). Effects of a growth hormone-releasing hormone analog on endogenous GH pulsatility and insulin sensitivity in healthy men. J Clin Endocrinol Metab. PubMed · DOI
  5. 5Baker LD et al. (2012). Effects of growth hormone-releasing hormone on cognitive function in adults with mild cognitive impairment and healthy older adults: results of a controlled trial. Arch Neurol. PubMed · DOI
  6. 6Friedman SD et al. (2013). Growth hormone-releasing hormone effects on brain γ-aminobutyric acid levels in mild cognitive impairment and healthy aging. JAMA Neurol. PubMed · DOI
  7. 7Egrifta / Egrifta SV (tesamorelin for injection) prescribing information, Theratechnologies (current label). PubMed

Referenties worden gekoppeld aan PubMed-/DOI-identificatoren; tot die tijd zoeken links de bronvermelding op in PubMed.

† Wordt door onze beoordelaars gecontroleerd aan de hand van actuele bronnen.


10Community

Discussies en protocollen zijn zichtbaar voor leden. Lid worden is gratis.

Zelf gemelde bijwerkingen Fase 2

Nog niet genoeg gegevens. 0 van de 50 benodigde leden hebben deze stof 4+ weken gelogd. Onder de 50 tonen we niets, zodat niemand herkenbaar is.

11Paginageschiedenis

25 okt 2026Profile published — awaiting medical review

Gelicentieerd onder CC BY-NC-SA 4.0. Een fout gevonden? Meld het · Redactionele normen — correcties worden hier vastgelegd.