Crotalphine and crotamine

crotalphine (zidentyfikowany w jadzie Crotalus durissus terrificus); crotamine (miotoksyna z tego samego jadu, opisywana też jako peptyd przenikający do komórek, CPP)

Funkcje poznawcze i neurologia
Czeka na recenzję medycznąEN ES DE FR PT IT NL PL ZH+ Obserwuj aktualizacje

1Czym jest

Crotalus durissus terrificus, grzechotnik południowoamerykański (tropikalny), ma jad nietypowo neurotoksyczny jak na węża z podrodziny grzechotników. Dwa jego składniki wzbudziły zainteresowanie z powodów niezwiązanych z zatruciem jadem.

Crotalphine zidentyfikowała w latach 2000. grupa z Instytutu Butantan w São Paulo, podejmując dawną ciekawostkę kliniczną: doniesienia, że pacjenci onkologiczni, którym podawano preparaty z jadu grzechotnika, odczuwali ulgę w bólu. Grupa wyizolowała mały peptyd o silnym i niezwykle długo utrzymującym się działaniu przeciwbólowym u szczurów oraz ustaliła jego sekwencję; wersję syntetyczną nazwano crotalphine. Najbardziej uderzającą opisaną właściwością jest czas działania — jedna dawka wywołuje antynocycepcję trwającą wiele dni, co jest nietypowe dla jakiegokolwiek leku przeciwbólowego i bardzo nietypowe dla peptydu.

Crotamine to cząsteczka innego rodzaju, prowadząca podwójne życie. Jest klasyczną miotoksyną: po wstrzyknięciu myszy jej tylne kończyny przechodzą w porażenie spastyczne — i to jest jej rola w jadzie. W 2004 roku Irina Kerkis i współpracownicy opisali, że crotamine sprawnie przenika też przez błony komórkowe, gromadzi się w jądrze i w lizosomach oraz — nieoczekiwanie — zagęszcza się głównie w komórkach aktywnie się dzielących. To zamieniło toksynę w kandydata na nośnik leków i środek kierujący do guza, a większość późniejszych badań nad crotamine poszła tym tropem, a nie tropem toksykologii.

Oba są na etapie przedklinicznym. Żadnego z nich nie podano człowiekowi w badaniu klinicznym.


2Jak prawdopodobnie działa

Crotalphine:

Obwodowe receptory opioidowe. Działanie przeciwbólowe jest blokowane przez nalokson oraz przez wybiórczych antagonistów receptorów opioidowych kappa i delta, a dowody wskazują na obwodowe, a nie centralne miejsce działania — co jest pociągające, bo obwodowa analgezja opioidowa w zasadzie pozwalałaby uniknąć depresji oddechowej i uzależnienia o podłożu centralnym.
Aktywacja pośrednia. Crotalphine wydaje się nie wiązać bezpośrednio z receptorami opioidowymi w istotnych stężeniach; proponowany mechanizm obejmuje uwalnianie endogennych peptydów opioidowych, a w części modeli opisywano udział receptora kannabinoidowego CB2 jako kroku wcześniejszego.
Czas działania. Wielodniowy efekt po jednej dawce nie wynika z farmakokinetyki i przypisuje się go zmianie stanu nocyceptora, a nie zajęciu receptorów przez substancję — mechanistycznie ciekawe i nie w pełni wyjaśnione.
Miotoksyczność. Klasyczne działanie obejmuje wpływ na pobudliwość błony mięśni szkieletowych i na gospodarkę jonową, co daje charakterystyczne spastyczne porażenie tylnych kończyn. Proponowano wpływ na kanały potasowe i na gospodarkę sodową; dokładny mechanizm pozostaje przedmiotem dyskusji.
Przenikanie do komórek. Crotamine jest silnie kationowy i bogaty w lizynę oraz argininę, jak inne dobrze znane peptydy przenikające do komórek. Wiąże się z proteoglikanami siarczanu heparanu na powierzchni komórki i wnika przez endocytozę, a następnie dociera do endosomów, lizosomów i jądra.
Wybiórczość wobec komórek dzielących się. Preferencyjne gromadzenie w komórkach proliferujących przypisuje się wyższej ekspresji proteoglikanów powierzchniowych i większej aktywności endocytarnej. To podstawa zarówno zastosowań kierujących do guza, jak i zastosowań nośnikowych.
Przenoszenie kwasów nukleinowych. Tworzy kompleksy z DNA i potrafi wprowadzać plazmidy do komórek; badano go też jako nośnik dla oligonukleotydów antysensownych i innych ładunków.
Działanie przeciwdrobnoustrojowe i przeciwpasożytnicze. Zgodnie ze swoim fałdem beta-defensyny crotamine ma opisywaną aktywność wobec bakterii, grzybów i pierwotniaków .
Peptydy z jadu grzechotnika. Krotalfina wywołuje w modelach zwierzęcych długotrwałą analgezję przez receptory opioidowe; krotamina wpływa na kanały sodowe i przenika do komórek.Schemat — nie w skali

3Co pokazują badania

Crotalphine — analgezja u gryzoni

Pierwsze prace opisały silną, długo utrzymującą się antynocycepcję w szczurzych modelach bólu zapalnego i neuropatycznego po podaniu podskórnym lub doustnym w dawkach mikrogramowych na kilogram, z efektem utrzymującym się wiele dni i odwracalnym przez antagonistów opioidowych (Konno 2008, Peptides; Gutierrez 2008, Pharmacol Biochem Behav). Późniejsze prace rozszerzyły to na ból nowotworowy i modele neuropatyczne oraz szczegółowo opisały mechanizmy kappa/delta i kannabinoidowe (Machado 2014, PLoS One; Zambelli 2014 i prace pokrewne). Siła i czas działania są konsekwentnie opisywane jako niezwykłe. [1][2][3]
Bez ocenybrak

Crotalphine — dane u ludzi

Brak badań klinicznych. Związek był przedmiotem działań patentowych i licencyjnych, ale nie ma opublikowanych danych o bezpieczeństwie ani skuteczności u ludzi.
Ocena: C/D

Crotamine — przenikanie do komórek i dostarczanie ładunku

Crotamine sprawnie wnika do komórek, lokalizuje się w jądrze i w lizosomach, gromadzi się preferencyjnie w komórkach proliferujących i potrafi wprowadzać plazmidowe DNA do komórek oraz do tkanek myszy (Kerkis 2004, FASEB J; Nascimento 2007, J Biol Chem). Wyniki dobrze powtórzone w kulturach komórkowych; prac na zwierzętach jest mniej. [4][5]

Crotamine — działanie przeciwnowotworowe

Opisywano wybiórczą cytotoksyczność wobec komórek nowotworowych i zahamowanie wzrostu guza w mysich modelach czerniaka, przypisywane rozpadowi lizosomów w komórkach, które zagęściły peptyd (Pereira 2011, Cell Death Dis, i prace pokrewne). Etap przedkliniczny. [6]
Ocena: C/D

Crotamine — działanie przeciwbólowe i inne

Dla crotamine opisywano działanie antynocyceptywne, a także aktywność przeciwdrobnoustrojową i przeciwpasożytniczą . Literatura rozproszona.
Bez oceny

Crotamine — toksykologia

Crotamine jest miotoksyną i to lepiej ugruntowana połowa jego biologii. Podanie ogólnoustrojowe u zwierząt powoduje uszkodzenie mięśni z narastającą kinazą kreatynową, a zakres dawek miotoksycznych leży niepokojąco blisko dawek stosowanych w eksperymentach nad dostarczaniem ładunku. To główna przeszkoda dla zastosowania nośnikowego i bywa w przeglądach niedoceniana.
Bez oceny

Narażenie ludzi — zatrucie jadem

Ukąszenie przez C. d. terrificus wywołuje neurotoksyczność z opadaniem powiek i porażeniem mięśni gałkoruchowych, miotoksyczność z rabdomiolizą i mioglobinurią, koagulopatię oraz ostre uszkodzenie nerek — działania napędzane głównie przez crotoxin, główny kompleks fosfolipazy A2 tego jadu, przy udziale crotamine w uszkodzeniu mięśni. To poważne zatrucie jadem wymagające antytoksyny. O ubóstwie literatury. Oba peptydy badane są przez niewielką liczbę zespołów, w większości w Brazylii, a niezależne powtórzenia są ograniczone. Zwłaszcza w przypadku crotalphine opisywany efekt tak duży i tak długotrwały, niepowtórzony poza siecią, w której powstał, i po blisko dwóch dekadach nigdy nieprzeniesiony na ludzi, uzasadnia sceptycyzm wobec wielkości efektu, nawet jeśli mechanizm jest prawdziwy.

4Zgłaszane działania niepożądane i interakcje

Opisywane w literaturze

Literatura (crotalphine). brak danych o bezpieczeństwie u ludzi. W badaniach na gryzoniach opisywano analgezję bez sedacji, upośledzenia motorycznego ani tolerancji obserwowanych przy morfinie w badanych okresach. Charakterystyka jest ograniczona.

Literatura (crotamine). miotoksyczność jest podstawowym działaniem niepożądanym — uszkodzenie mięśni, spastyczne porażenie tylnych kończyn u myszy, podwyższona kinaza kreatynowa. Hemoliza i nefrotoksyczność to obawy wynikające z uszkodzenia mięśni. Brak danych u ludzi.

Literatura (zatrucie jadem). droga narażenia ludzi na oba. Neurotoksyczne opadanie powiek i porażenie mięśni gałkoruchowych, rabdomioliza, mioglobinuryczne ostre uszkodzenie nerek, koagulopatia. Leczeniem jest antytoksyna.

Zgłaszane przez społeczność

Stosowanie w społeczności: praktycznie brak udokumentowanych przypadków. Samodzielne podawanie byłoby niebezpieczne i bezcelowe. Dla crotalphine nie ma żadnych danych u ludzi, a jego mechanizm działa przez receptory opioidowe, co oznacza, że ryzyka typowe dla tej klasy obowiązują bez żadnego poszukiwania dawki, które sprawia, że stosowanie opioidów daje się przeżyć. Crotamine jest miotoksyną, u której stężenia skuteczne w dostarczaniu ładunku pokrywają się ze stężeniami uszkadzającymi mięśnie; jego podanie groziłoby rabdomiolizą i nie dałoby nic.

Teoretyczne. dla crotalphine działanie przez receptory opioidowe oznacza zwykłe obawy dla tej klasy — depresję oddechową, tolerancję, uzależnienie — mimo że mechanizm obwodowy ma ich według propozycji unikać, a propozycja ta nie została sprawdzona u ludzi; immunogenność peptydu wężowego. Dla crotamine: peptyd przenikający do komórek, który zagęszcza się w komórkach proliferujących, będzie się też gromadził w prawidłowych tkankach proliferujących — w szpiku kostnym, nabłonku jelita, mieszku włosowym — i to jest oczywista granica wybiórczości.

Interakcje. nie ustalono. Działanie crotalphine jest antagonizowane przez nalokson i przez wybiórczych antagonistów kappa i delta, co jest ustaleniem mechanistycznym, a nie interakcją kliniczną.

Wskaźniki, które badacze zwykle monitorują

Nie ustalono markerów swoistych dla tych związków u ludzi i nie ma podawania ludziom. Istotne miary według kontekstu: W zastosowaniach badawczych żadne ludzkie markery laboratoryjne nie mają zastosowania.

WskaźnikDlaczego się go obserwuje
Kinaza kreatynowa i mioglobinamarkery miotoksyczności crotamine w pracach na zwierzętach i markery istotne klinicznie w zatruciu jadem Crotalus. Gdyby crotamine kiedykolwiek podano człowiekowi, byłyby to pomiary ograniczające dawkę.
Kreatynina i diurezaponieważ mioglobinuryczne ostre uszkodzenie nerek jest głównym dalszym zagrożeniem po rozpadzie mięśni.
Behawioralne testy nocyceptywne z naloksonem lub wybiórczymi antagonistami opioidowymi i bez nichodczyty skuteczności i mechanizmu dla crotalphine.
Obrazowanie wychwytu komórkowego i lokalizacji jądrowejodczyty w literaturze dotyczącej dostarczania ładunku przez crotamine.
Badania krzepnięcia i badanie neurologicznemonitorowanie kliniczne w zatruciu jadem, gdzie obraz napędza crotoxin, a nie żaden z tych dwóch peptydów.

Bezpłatne dla wszystkich. Informacje o bezpieczeństwie nigdy nie są płatne.


5Kontekst badawczy i uwagi dotyczące bezpieczeństwa

Oba związki są odczynnikami laboratoryjnymi. Konkretne powody: - Crotalphine nie ma pakietu toksykologicznego ani danych u ludzi. Siła działania w zakresie mikrogramów na kilogram u szczurów nic nie mówi o indeksie terapeutycznym u człowieka. Mechanizm przeciwbólowy przebiega przez receptory opioidowe, czyli farmakologię o najwyższej śmiertelności w medycynie, a twierdzenie, że obwodowe miejsce działania pozwala uniknąć ryzyka centralnego, jest hipotezą, a nie ustaleniem. - Dawki terapeutyczne i toksyczne crotamine się pokrywają. To uczciwe podsumowanie literatury o dostarczaniu ładunku. Peptyd, który uszkadza mięśnie szkieletowe w dawkach bliskich tym potrzebnym do dostarczenia ładunku, jest narzędziem do kultur komórkowych i do zwierzęcych dowodów koncepcji, a nie kandydatem do podawania. - Preferencyjny wychwyt do komórek dzielących się to nie wybiórczość wobec guza. Prawidłowe tkanki o szybkiej wymianie komórek także go pobiorą. - Pochodzenie materiału. Materiał badawczy jest syntetyzowany chemicznie lub rekombinowany. Surowy jad C. d. terrificus jest zagrożeniem śmiertelnym, z którym postępuje się na podstawie zezwolenia; odpowiedzią medyczną na narażenie jest antytoksyna, dostępna tylko w odpowiednich warunkach klinicznych. Nie podajemy tu żadnych wskazówek co do przygotowania, , stężenia ani przechowywania.


6Często badany razem z

Mambalginy (#193) i konotoksyny (#194) jako równoległe kierunki prac nad lekami przeciwbólowymi z jadów; peptyd TAT, penetratyna i poliarginina jako referencyjne peptydy przenikające do komórek, z którymi porównuje się crotamine; crotoxin i krotalowa fosfolipaza A2 jako pozostałe składniki tego samego jadu; agoniści receptorów opioidowych kappa jako komparator mechanistyczny dla crotalphine.

Powiązania informacyjne. To nie są zalecenia łączenia.


7Status regulacyjny według regionu

RegionStatus (sprawdzono —)
Stany ZjednoczoneŻaden z tych peptydów nie jest zatwierdzony przez FDA; wyłącznie odczynniki badawcze. Nie ma publicznie odnotowanego wniosku o badanie nowego leku (IND) †
Unia EuropejskaNiedopuszczone do obrotu
Wielka BrytaniaBez pozwolenia
AustraliaNiezatwierdzone
Republika Południowej Afryki (RPA)Niezarejestrowane
SportNiewymienione przez WADA. Warto zwrócić uwagę na opioidowy mechanizm crotalphine — opioidowe leki przeciwbólowe są zabronione w czasie zawodów w ramach S7 — ale sam crotalphine nie jest substancją wymienioną z nazwy i jako substancja niezatwierdzona podlegałby w zasadzie S0

8Otwarte pytania

  • Co wyjaśnia wielodniowe działanie crotalphine po jednej dawce i czy zjawisko to jest prawdziwe poza laboratorium, w którym je opisano?
  • Czy mechanizm uwalniania opioidów ograniczony do obwodu może dać u ludzi analgezję bez ryzyka centralnego? Crotalphine byłby pouczającym przypadkiem testowym, gdyby kiedykolwiek wprowadzono go do badań.
  • Czy funkcję przenikania do komórek crotamine da się oddzielić inżynieryjnie od jego miotoksyczności, a jeśli nie, czy ten szkielet jest w ogóle przydatny?
  • Dlaczego blisko dwie dekady po odkryciu żaden z tych peptydów nie wszedł do rozwoju klinicznego?

9Źródła

  1. 1Konno K et al. (2008). Crotalphine, a novel potent analgesic peptide from the venom of the South American rattlesnake Crotalus durissus terrificus. Peptides. PubMed · DOI
  2. 2Gutierrez VP et al. (2008). Crotalphine induces potent antinociception in neuropathic pain by acting at peripheral opioid receptors. Eur J Pharmacol. PubMed · DOI
  3. 3Machado FC et al. (2014). Non-peptidic and peptidic analgesics from snake venom: crotalphine and the kappa-opioid mechanism. PLoS One [verify exact title and journal]. PubMed
  4. 4Kerkis A et al. (2004). Crotamine is a novel cell-penetrating protein from the venom of rattlesnake Crotalus durissus terrificus. FASEB J. PubMed · DOI
  5. 5Nascimento FD et al. (2007). Crotamine mediates gene delivery into cells through the binding to heparan sulfate proteoglycans. J Biol Chem. PubMed · DOI
  6. 6Pereira A et al. (2011). Crotamine toxicity and efficacy in mouse models of melanoma. Expert Opin Investig Drugs [verify journal]. PubMed · DOI
  7. 7Kerkis I et al. (2014). Crotamine: a novel bioactive peptide from rattlesnake venom with therapeutic potential. Curr Pharm Des. PubMed

Źródła są właśnie powiązywane z identyfikatorami PubMed/DOI; do tego czasu linki wyszukują cytowanie w PubMed.

† Nasi recenzenci weryfikują to z aktualnymi źródłami.


10Społeczność

Wątki i protokoły są widoczne dla członków. Dołączenie jest darmowe.

Działania niepożądane zgłaszane samodzielnie Faza 2

Na razie za mało danych. Ten związek zapisywało przez 4+ tygodnie 0 z 50 wymaganych członków. Poniżej 50 nie pokazujemy niczego, aby nikogo nie dało się zidentyfikować.

11Historia strony

31 paź 2026Profile published — awaiting medical review

Licencja CC BY-NC-SA 4.0. Znalazłeś błąd? Zgłoś go · Standardy redakcyjne — poprawki są tutaj odnotowywane.