Crotalphine and crotamine
crotalphine (geïdentificeerd uit het gif van Crotalus durissus terrificus); crotamine (een myotoxine uit hetzelfde gif, ook beschreven als celpenetrerend peptide, CPP)
1Wat het is
Crotalus durissus terrificus, de Zuid-Amerikaanse of tropische ratelslang, heeft een gif dat voor een groefkopadder ongewoon neurotoxisch is. Twee van de bestanddelen hebben belangstelling gewekt om redenen die niets met vergiftiging te maken hebben.
Crotalphine werd in de jaren 2000 geïdentificeerd door een groep aan het Butantan-instituut in São Paulo, in navolging van een oude klinische curiositeit: berichten dat kankerpatiënten die preparaten van ratelslangengif kregen, pijnverlichting ervoeren. De groep isoleerde een klein peptide met een krachtige, opmerkelijk langdurige analgetische werking bij ratten en karakteriseerde de sequentie; de synthetische versie heet crotalphine. De meest opvallende gepubliceerde eigenschap is de duur — één enkele dosis die dagen aanhoudende antinociceptie geeft, wat ongebruikelijk is voor elk analgeticum en zeer ongebruikelijk voor een peptide.
Crotamine is een ander soort molecuul met een dubbel leven. Het is een klassiek myotoxine: injecteer het in een muis en de achterpoten raken in spastische verlamming, en dat is waar het in het gif voor dient. In 2004 rapporteerden Irina Kerkis en collega's dat crotamine ook efficiënt celmembranen passeert, zich ophoopt in de kern en de lysosomen en — onverwacht — zich preferentieel concentreert in actief prolifererende cellen. Daarmee werd een toxine een kandidaat-vehikel voor geneesmiddelaflevering en een tumorgericht middel, en het meeste crotamine-onderzoek sindsdien heeft die lijn gevolgd in plaats van de toxicologie.
Beide zijn preklinisch. Geen van beide is in een studie aan een mens gegeven.
2Hoe het vermoedelijk werkt
Crotalphine:
3Wat het onderzoek laat zien
Crotalphine — analgesie bij knaagdieren
Crotalphine — humane gegevens
Crotamine — celpenetratie en aflevering
Crotamine — antitumoractiviteit
Crotamine — analgetische en andere activiteiten
Crotamine — toxicologie
Humane blootstelling — vergiftiging
4Gemelde bijwerkingen en interacties
Gemeld in de literatuur
Literatuur (crotalphine). geen humane veiligheidsgegevens. Knaagdierstudies rapporteren analgesie zonder de sedatie, motorische beperking of tolerantie die bij morfine wordt gezien over de onderzochte periodes. De karakterisering is beperkt.
Literatuur (crotamine). myotoxiciteit is de bepalende bijwerking — spierschade, spastische verlamming van de achterpoten bij muizen, verhoogd creatinekinase. Hemolyse en nefrotoxiciteit zijn zorgen die volgen op spierschade. Geen humane gegevens.
Literatuur (vergiftiging). de blootstellingsroute bij mensen voor beide. Neurotoxische ptosis en oftalmoplegie, rabdomyolyse, myoglobinurisch acuut nierfalen, coagulopathie. Antiserum is de behandeling.
Door de community gemeld
Gebruik in de community: in wezen niets gedocumenteerd. Zelftoediening zou gevaarlijk en zinloos zijn. Van crotalphine bestaan geen humane gegevens van welke aard ook, en het mechanisme loopt via opioïden, wat betekent dat de risico's van de klasse gelden zonder enige van de dosisbepaling die opioïdgebruik overleefbaar maakt. Crotamine is een myotoxine waarvan de effectieve afleveringsconcentraties overlappen met de spierbeschadigende concentraties; toediening zou rabdomyolyse riskeren om niets te bereiken.Theoretisch. voor crotalphine impliceren de door opioïden gemedieerde effecten de gebruikelijke zorgen van de klasse — respiratoire depressie, tolerantie, afhankelijkheid — ook al zou het perifere mechanisme die vermijden, en dat voorstel is bij mensen niet getest; immunogeniciteit van een slangenpeptide. Voor crotamine: een celpenetrerend peptide dat zich concentreert in prolifererende cellen zal zich ook concentreren in normaal prolifererend weefsel — beenmerg, darmepitheel, haarzakje — en dat is de duidelijke grens van de selectiviteit.
Interacties. niet vastgesteld. De effecten van crotalphine worden geantagoneerd door naloxon en door selectieve kappa- en delta-antagonisten, en dat is een mechanistische bevinding en geen klinische interactie.
Markers die onderzoekers vaak volgen
Er zijn geen verbindingsspecifieke humane markers vastgesteld en er is geen humane toediening. Relevante metingen per setting: Voor onderzoeksgebruik gelden geen humane laboratoriummarkers.
| Marker | Waarom ze gevolgd wordt |
|---|---|
| Creatinekinase en myoglobine | de markers van crotamine-myotoxiciteit in dieronderzoek, en de markers die klinisch van belang zijn bij een Crotalus-vergiftiging. Als crotamine ooit aan een mens zou worden gegeven, zouden dit de dosisbeperkende metingen zijn. |
| Creatinine en urineproductie | omdat myoglobinurisch acuut nierfalen het belangrijkste gevolgrisico van spierafbraak is. |
| Nociceptieve gedragsassays met en zonder naloxon of selectieve opioïdantagonisten | de uitkomstmaten voor werkzaamheid en mechanisme bij crotalphine. |
| Beeldvorming van cellulaire opname en nucleaire lokalisatie | de uitkomstmaten in de literatuur over aflevering met crotamine. |
| Stollingsonderzoek en neurologisch onderzoek | de klinische monitoring bij vergiftiging, waar crotoxine en niet een van deze twee peptiden het beeld bepaalt. |
Gratis voor iedereen. Veiligheidsinformatie staat nooit achter een betaalmuur.
5Onderzoekscontext en veiligheidsopmerkingen
Beide verbindingen zijn laboratoriumreagentia. De specifieke redenen: - Crotalphine heeft geen toxicologisch dossier en geen humane gegevens. Potentie in het bereik van microgrammen per kilogram bij ratten zegt niets over een humane therapeutische index. Het analgetische mechanisme loopt via opioïdreceptoren, de farmacologie met het hoogste sterftecijfer in de geneeskunde, en de bewering dat de perifere aangrijpingsplaats centrale risico's vermijdt, is een hypothese en geen bevinding. - De therapeutische en toxische doses van crotamine overlappen. Dit is de eerlijke samenvatting van de literatuur over aflevering. Een peptide dat skeletspier beschadigt bij doses die dicht liggen bij die welke nodig zijn om lading af te leveren, is een instrument voor celcultuur en dierlijk proof-of-concept, geen kandidaat voor toediening. - Preferentiële opname in delende cellen is geen tumorselectiviteit. Normale weefsels met een hoge omzet nemen het ook op. - Herkomst. Onderzoeksmateriaal is chemisch gesynthetiseerd of recombinant. Ruw gif van C. d. terrificus is een dodelijk gevaar dat onder licentie wordt gehanteerd; de medische reactie op blootstelling is antiserum, dat alleen in geschikte klinische settings voorhanden is. Er wordt hier geen enkele aanwijzing gegeven over bereiding, , concentratie of bewaring.
6Vaak samen onderzocht met
Mambalgins (#193) en conotoxinen (#194) als de parallelle pogingen tot uit gif afgeleide analgetica; TAT-peptide, penetratine en polyarginine als de referentiepeptiden voor celpenetratie waaraan crotamine wordt afgemeten; crotoxine en crotalisch fosfolipase A2 als de andere bestanddelen van hetzelfde gif; kappa-opioïdagonisten als mechanistische vergelijkingsmaat voor crotalphine.
Informatieve kruisverwijzingen. Geen aanbevelingen voor combinaties.
7Regelgevingsstatus per regio
| Regio | Status (gecontroleerd op —) |
|---|---|
| Verenigde Staten | Geen van beide peptiden is FDA-goedgekeurd; alleen onderzoekschemicaliën. Er is geen aanvraag voor een investigational new drug openbaar bekend † |
| Europese Unie | Niet toegelaten |
| Verenigd Koninkrijk | Geen vergunning |
| Australië | Niet goedgekeurd |
| Zuid-Afrika | Niet geregistreerd |
| Sport | Niet vermeld door WADA. Het door opioïden gemedieerde mechanisme van crotalphine is het noteren waard — opioïde analgetica zijn in wedstrijdverband verboden onder S7 — maar crotalphine zelf is geen vermelde stof en zou als niet-goedgekeurde stof in principe onder S0 vallen |
8Open vragen
- Wat verklaart de meerdaagse werkingsduur van crotalphine na één enkele dosis, en is het fenomeen echt buiten het laboratorium van herkomst?
- Kan een perifeer beperkt, opioïd vrijmakend mechanisme bij mensen analgesie geven zonder centraal risico? Crotalphine zou een informatieve testcase zijn als het ooit in studies zou worden onderzocht.
- Kan de celpenetrerende functie van crotamine door engineering worden gescheiden van de myotoxiciteit, en zo niet, is het scaffold dan überhaupt nuttig?
- Waarom is, bijna twee decennia na de ontdekking, geen van beide peptiden in klinische ontwikkeling gekomen?
9Referenties
- 1Konno K et al. (2008). Crotalphine, a novel potent analgesic peptide from the venom of the South American rattlesnake Crotalus durissus terrificus. Peptides. PubMed · DOI
- 2Gutierrez VP et al. (2008). Crotalphine induces potent antinociception in neuropathic pain by acting at peripheral opioid receptors. Eur J Pharmacol. PubMed · DOI
- 3Machado FC et al. (2014). Non-peptidic and peptidic analgesics from snake venom: crotalphine and the kappa-opioid mechanism. PLoS One [verify exact title and journal]. PubMed
- 4Kerkis A et al. (2004). Crotamine is a novel cell-penetrating protein from the venom of rattlesnake Crotalus durissus terrificus. FASEB J. PubMed · DOI
- 5Nascimento FD et al. (2007). Crotamine mediates gene delivery into cells through the binding to heparan sulfate proteoglycans. J Biol Chem. PubMed · DOI
- 6Pereira A et al. (2011). Crotamine toxicity and efficacy in mouse models of melanoma. Expert Opin Investig Drugs [verify journal]. PubMed · DOI
- 7Kerkis I et al. (2014). Crotamine: a novel bioactive peptide from rattlesnake venom with therapeutic potential. Curr Pharm Des. PubMed
Referenties worden gekoppeld aan PubMed-/DOI-identificatoren; tot die tijd zoeken links de bronvermelding op in PubMed.
† Wordt door onze beoordelaars gecontroleerd aan de hand van actuele bronnen.
10Community
Discussies en protocollen zijn zichtbaar voor leden. Lid worden is gratis.
Zelf gemelde bijwerkingen Fase 2
11Paginageschiedenis
Gelicentieerd onder CC BY-NC-SA 4.0. Een fout gevonden? Meld het · Redactionele normen — correcties worden hier vastgelegd.