Alexamorelin

Ala-hexarelin, Ala-His-D-2-methyl-Trp-Ala-Trp-D-Phe-Lys-NH2

Oś hormonu wzrostu
Czeka na recenzję medycznąEN ES DE FR PT IT NL PL ZH+ Obserwuj aktualizacje

1Czym jest

Alexamorelin opracowała w latach 1990. włoska firma Mediolanum Farmaceutici jako bliskiego krewniaka hexarelin, który ta sama firma wprowadziła do badań klinicznych. Pod względem struktury jest to hexarelin z dodatkową alaniną na początku łańcucha; ma też tę samą modyfikację 2-metylo-tryptofanem co hexarelin, która nadaje tym związkom stabilność chemiczną. Badała go turyńska grupa Ezia Ghigo i Emanueli Arvat, która w tej dekadzie prowadziła znaczną część europejskich badań u ludzi nad sekretagogami GH, a nad wiązaniem z receptorami pracowali Giampiero Muccioli ze współpracownikami.

Rozwój nie wyszedł poza wczesną farmakologię kliniczną. Dziś alexamorelin zwraca uwagę głównie jako nazwa na liście WADA i jako przypomnienie, że rodzina GHRP była większa niż garść związków krążących w internecie. Literatura jest skąpa i ten profil to odzwierciedla.


2Jak prawdopodobnie działa

Alexamorelin wiąże receptor ghreliny () w przysadce i podwzgórzu, wywołując uwalnianie GH przez szlak fosfolipazy C i wzmacniając działanie endogennego GHRH. Podobnie jak hexarelin wiąże też drugą klasę miejsc w ludzkiej tkance serca, które nie są GHS-R1a i do których — jak się dziś sądzi — należy CD36. Zgłaszane u zwierząt sercowe działania hexarelin (ochrona przed niedokrwieniem, lepsza kurczliwość) przypisywano tym właśnie miejscom; alexamorelin wykorzystano w części badań wiązania, które je zmapowały, ale jego własnych efektów sercowych nie scharakteryzowano u ludzi.

Syntetyczny agonista receptora greliny z serii GHRP, mało badany u ludzi i najlepiej znany z testów antydopingowych.Schemat — nie w skali

3Co pokazują badania

Uwalnianie GH u ludzi

W małych badaniach u zdrowych osób dorosłych, prowadzonych przez grupę turyńską, zgłaszano, że alexamorelin uwalniał GH zależnie od dawki, z typowym profilem GHRP — szczyt w ciągu 15–30 minut, wyższy niż po samym GHRH, z umiarkowanym wzrostem prolaktyny, ACTH i kortyzolu — co z grubsza odpowiada hexarelin (podsumowane w Ghigo 1997, Eur J Endocrinol, oraz Camanni 1998, Front Neuroendocrinol). Pierwotnych doniesień jest niewiele, a część danych pojawiła się w streszczeniach konferencyjnych; konkretne wartości należy przed publikacją sprawdzić w materiałach źródłowych. [1][2]

Wiązanie z receptorami w tkance ludzkiej

Badania radioligandowe z użyciem peptydów z rodziny hexarelin, w tym alexamorelin, zidentyfikowały miejsca wiązania o wysokim powinowactwie w ludzkiej przysadce, podwzgórzu i sercu, przy czym miejsca sercowe różnią się od przysadkowego receptora GH (Muccioli 1998, J Endocrinol; Papotti 2000, J Clin Endocrinol Metab — ta druga praca głównie z hexarelin). To mechanistyczna podstawa późniejszego zainteresowania „kardioprotekcyjnymi GHRP”. [3][4]

Skład ciała, kardioprotekcja, regeneracja

Brak danych u ludzi dla alexamorelin. Hexarelin ma zwierzęce dane sercowe (stopień C), które bywają zapożyczane; nie przenoszą się one na ten związek.

4Zgłaszane działania niepożądane i interakcje

Opisywane w literaturze

przemijające zaczerwienienie skóry i łagodne pocenie po podaniu dożylnym; niewielkie wzrosty kortyzolu i prolaktyny. Brak danych u ludzi dotyczących dawek powtarzanych lub stosowania długoterminowego.

Zgłaszane przez społeczność

bardzo niewiele; związek jest rzadko stosowany. Tam, gdzie się o nim mówi, opisywane są efekty typowe dla hexarelin — zaczerwienienie skóry, głód, zatrzymywanie wody.

Teoretyczne. obawy typowe dla klasy — wzrost IGF-1 przy powtarzanym stosowaniu, zmniejszona wrażliwość na insulinę, zatrzymywanie płynów, ostrożność w czynnej chorobie nowotworowej. Hexarelin wykazywał u ludzi desensytyzację (słabnącą odpowiedź GH) przy powtarzanym podawaniu przez wiele tygodni; można oczekiwać, że alexamorelin zachowa się podobnie.

Interakcje. działanie addytywne lub synergistyczne z analogami GHRH; w razie wzrostu IGF-1 leki obniżające stężenie glukozy mogą wymagać monitorowania.

Wskaźniki, które badacze zwykle monitorują

Na podstawie fizjologii klasy GHRP; nic swoistego dla alexamorelin nie zostało ustalone:

WskaźnikDlaczego się go obserwuje
IGF-1marker łącznej ekspozycji na GH.
Glukoza na czczo, insulina, HbA1cGH zmniejsza wrażliwość na insulinę.
Poranny kortyzol i prolaktynarodzina hexarelin nieznacznie podnosi oba; wartość wyjściowa jest pomocna.
Ciśnienie krwi i masa ciałazatrzymywanie płynów jest efektem całej klasy.
Morfologia krwi i rozszerzony panel biochemicznyogólna ocena wyjściowa wobec braku danych długoterminowych.

Bezpłatne dla wszystkich. Informacje o bezpieczeństwie nigdy nie są płatne.


5Rekonstytucja i postępowanie

Rzadko dostarczany; wielkości fiolek bywają różne. Rekonstytuować wodą bakteriostatyczną, delikatnie zakręcić.

Otwórz we wczytanym kalkulatorze →

6Często badany razem z

Hexarelin (związek macierzysty), GHRP-2, GHRP-6, analogi GHRH (sermorelin, mod GRF 1-29) dla synergii.

Powiązania informacyjne. To nie są zalecenia łączenia.


7Status regulacyjny według regionu

RegionStatus (sprawdzono —)
Stany ZjednoczoneNiezatwierdzony przez FDA; niewymieniony wprost na liście FDA kategorii 2 z 2023 roku dotyczącej sporządzania leków recepturowych †
Unia EuropejskaNiedopuszczony do obrotu
Wielka BrytaniaNielicencjonowany
AustraliaNiezatwierdzony
Republika Południowej Afryki (RPA)Niezarejestrowany
SportZakazany przez WADA (S2 — alexamorelin jest wymieniony jako przykład peptydu uwalniającego hormon wzrostu)

8Otwarte pytania

  • Czy miejsca wiązania w sercu, wspólne z hexarelin, przekładają się u ludzi na jakikolwiek efekt czynnościowy.
  • Farmakologia dawek powtarzanych, desensytyzacja i bezpieczeństwo — nigdy nieopublikowane.

9Źródła

  1. 1Ghigo E, Arvat E, Muccioli G, Camanni F (1997). Growth hormone-releasing peptides. Eur J Endocrinol. PubMed · DOI
  2. 2Camanni F, Ghigo E, Arvat E (1998). Growth hormone-releasing peptides and their analogs. Front Neuroendocrinol. PubMed · DOI
  3. 3Muccioli G et al. (1998). Specific receptors for synthetic GH secretagogues in the human brain and pituitary gland. J Endocrinol. PubMed · DOI
  4. 4Papotti M et al. (2000). Growth hormone secretagogue binding sites in peripheral human tissues. J Clin Endocrinol Metab. PubMed · DOI
  5. 5Bodart V et al. (2002). CD36 mediates the cardiovascular action of growth hormone-releasing peptides in the heart. Circ Res. PubMed · DOI

† Nasi recenzenci weryfikują to z aktualnymi źródłami.


10Społeczność

Wątki i protokoły są widoczne dla członków. Dołączenie jest darmowe.

Działania niepożądane zgłaszane samodzielnie Faza 2

Na razie za mało danych. Ten związek zapisywało przez 4+ tygodnie 0 z 50 wymaganych członków. Poniżej 50 nie pokazujemy niczego, aby nikogo nie dało się zidentyfikować.

11Historia strony

26 paź 2026Profile published — awaiting medical review

Licencja CC BY-NC-SA 4.0. Znalazłeś błąd? Zgłoś go · Standardy redakcyjne — poprawki są tutaj odnotowywane.