Bivalirudin

Angiomax, Angiox (merknaam in de EU), Hirulog-8, BG8967

Hart, vaten & circulatie
Wacht op medische beoordelingEN ES DE FR PT IT NL PL ZH+ Volgen voor updates
Opmerking bij dit profiel. Bivalirudin is een goedgekeurd antistollingsmiddel dat alleen in het ziekenhuis wordt gebruikt en tijdens ingrepen aan het hart intraveneus wordt gegeven. Het is geen verbinding die alleen voor onderzoek bestaat en kent geen gebruik op eigen initiatief of in de community. Deze pagina legt de gepubliceerde wetenschap uit, zodat die naast de andere peptiden op de site gelezen kan worden.

1Wat het is

Bivalirudin is een kort, volledig synthetisch peptide dat in het begin van de jaren 1990 is gebouwd om de twee delen van hirudine na te maken die van belang zijn: een kort segment dat de actieve plaats van trombine verstopt, via een flexibele glycinelinker verbonden met een staart van 12 aminozuren die bindt aan "exosite 1" van trombine, het aanlegpunt voor fibrinogeen. Hirudine zelf (en de recombinante versies, lepirudin en desirudin) bindt trombine vrijwel onomkeerbaar; bivalirudin is zo ontworpen dat trombine het peptide na de binding kan doorknippen, waardoor trombine binnen minuten zijn eigen activiteit terugkrijgt. Dat geeft een voorspelbaar, kortdurend antistollend effect dat past bij het katheterisatielaboratorium.

Het werd ontwikkeld door Biogen en daarna door The Medicines Company, en in december 2000 door de FDA goedgekeurd voor gebruik tijdens coronaire angioplastiek. Sinds 2015 zijn er generieke versies beschikbaar. Het is een ziekenhuisgeneesmiddel: er is geen gebruik in de community of op eigen initiatief, en dat zou gezien de en de toedieningsweg ook geen zin hebben.


2Hoe het vermoedelijk werkt

Trombine is het laatste enzym in de stollingscascade; het zet fibrinogeen om in fibrine en activeert bloedplaatjes. Bivalirudin bindt tegelijk aan de catalytische plaats van trombine (via het N-terminale segment D-Phe-Pro-Arg-Pro) en aan exosite 1, en remt zo zowel vrij trombine als trombine dat aan een stolsel is gebonden — anders dan heparine, dat antitrombine nodig heeft en trombine binnen een stolsel niet kan bereiken.
Trombine splitst langzaam de Arg3–Pro4-binding van het gebonden peptide, waardoor de actieve plaats weer vrijkomt. Daarom neemt het effect binnen ongeveer een uur na het stoppen van de infusie af.
Het bindt niet aan plaatjesfactor 4 of aan plasmaproteïnen, en veroorzaakt daarom geen heparinegeïnduceerde trombocytopenie (HIT); de dosis–responsrelatie is voorspelbaarder dan die van heparine.
De klaring verloopt voor ongeveer 80% via proteolyse en voor 20% via de nieren, en daarom worden de doses aangepast aan de nierfunctie.
Een peptide van twintig aminozuren dat zowel de actieve plaats als de substraatgroeve van trombine bezet, zodat fibrinogeen nooit wordt geknipt en het stolsel niet wordt opgebouwd. Trombine knipt het langzaam los, waardoor het effect kort en zelfbeperkend is.Schematisch — niet op schaal

3Wat het onderzoek laat zien

Antistolling tijdens PCI versus heparine (± GP IIb/IIIa-remmer)

REPLACE-2 (n≈6,010) vond bivalirudin met een glycoproteïne-IIb/IIIa-remmer op indicatie non-inferieur aan heparine plus een geplande GP IIb/IIIa-remmer voor ischemische voorvallen, met minder ernstige bloedingen (2.4% versus 4.1%) (Lincoff 2003, JAMA). ACUITY (n≈13,819, acute coronaire syndromen) rapporteerde vergelijkbare ischemische uitkomsten en minder bloedingen met bivalirudin alleen (Stone 2006, NEJM). [2][3]
Beoordeeld: A (mixed)

Hartinfarct (STEMI) met primaire PCI

HORIZONS-AMI (n≈3,602) rapporteerde met bivalirudin minder ernstige bloedingen na 30 dagen en een lagere cardiale sterfte dan met heparine plus een GP IIb/IIIa-remmer, maar een hoger percentage acute stenttrombose in de eerste 24 h (Stone 2008, NEJM). HEAT-PPCI (n≈1,829, één centrum, VK) vond vervolgens dat heparine alleen minder ischemische voorvallen gaf dan bivalirudin, zonder voordeel wat bloedingen betreft (Shahzad 2014, Lancet). MATRIX (n≈7,213) en VALIDATE-SWEDEHEART (n≈6,006) vonden tussen de twee geen duidelijk verschil in sterfte, hartinfarct of ernstige bloeding in het tijdperk van radiale toegang en krachtige orale plaatjesremmers (Valgimigli 2015, NEJM; Erlinge 2017, NEJM). De meest recente grote studie, BRIGHT-4 (n=6,016, China, overwegend radiale toegang), gebruikte na de PCI een verlengde infusie in volledige dosering en rapporteerde na 30 dagen minder sterfgevallen of ernstige bloedingen (3.1% versus 4.4%) en minder stenttrombose (0.4% versus 1.1%) dan heparine alleen (Li 2022, Lancet; bevestigd via de studiesamenvatting van het ACC). Het zwaartepunt van het bewijs is dat bivalirudin bloedingen vermindert; of het sterfte of hartinfarct verandert, hangt af van hoe het wordt gegeven en waarmee het wordt vergeleken. [4][5][6][7][8]

Heparinegeïnduceerde trombocytopenie (HIT) bij PCI

Kleine open-labelstudies en registers ondersteunen het gebruik wanneer heparine niet gegeven kan worden; de Amerikaanse bijsluiter omvat PCI bij patiënten met HIT (Mahaffey 2003, J Invasive Cardiol).

Hartchirurgie en ECMO

Ongecontroleerde en kleine gerandomiseerde studies (bijvoorbeeld CHOOSE-ON, EVOLUTION) ondersteunen het gebruik als alternatief voor heparine bij cardiopulmonale bypass en extracorporele ondersteuning; in observationele gegevens groeiend gebruik bij ECMO op de kinderleeftijd. Off-label.

Gebruik in de community / op eigen initiatief

Niets gedocumenteerd; niet zinvol voor een antistollingsmiddel dat alleen intraveneus wordt gegeven.

4Gemelde bijwerkingen en interacties

Gemeld in de literatuur

Bloeding is het belangrijkste risico, zoals bij elk antistollingsmiddel, al was het in studies consistent lager dan bij heparine plus een GP IIb/IIIa-remmer. Andere gerapporteerde voorvallen: rugpijn, hypotensie, misselijkheid, hoofdpijn, pijn op de injectieplaats. Acute stenttrombose in de eerste uren na een primaire PCI werd gezien in HORIZONS-AMI en EUROMAX en is de reden voor een verlengde infusie na de ingreep in latere studies. Zelden: vorming van antilichamen (lage titer, geen klinisch gevolg gevonden), overgevoeligheid.

Door de community gemeld

geen; geen gebruik in de community.

Theoretisch. er bestaat geen antidotum; bij te sterke antistolling bestaat het beleid uit het stoppen van de infusie (het effect zwakt af in ~1 h) en, in het uiterste geval, verwijdering met hemodialyse of hemofiltratie.

Interacties. additief bloedingsrisico met andere antistollingsmiddelen, plaatjesremmers en trombolytica (farmacodynamisch, niet metabool). Geen betrokkenheid van cytochroom P450.

Markers die onderzoekers vaak volgen

Deze volgen de bijsluiter en de praktijk in het katheterisatielaboratorium:

MarkerWaarom ze gevolgd wordt
Geactiveerde stollingstijd (ACT)de point-of-caremeting die tijdens PCI wordt gebruikt; bivalirudin verhoogt de ACT voorspelbaar binnen 5 minuten na de bolus.
aPTTgebruikt in protocollen voor hartchirurgie en ECMO waar de ACT minder betrouwbaar is; de streefwaarden zijn per instelling bepaald.
Hemoglobine / hematocrietbloeding is het belangrijkste ongewenste voorval; wordt na de ingreep gecontroleerd.
Aantal bloedplaatjesom het gebruik van bivalirudin van HIT te onderscheiden; bivalirudin zelf verlaagt de bloedplaatjes niet.
Creatinine / eGFRde infusiesnelheid wordt bij een verminderde nierfunctie verlaagd omdat ~20% van de klaring renaal is.
Tekenen van stenttrombose (ECG, pijn op de borst) in de eerste 24 hhet specifieke risicovenster dat in de STEMI-studies is geïdentificeerd.

Gratis voor iedereen. Veiligheidsinformatie staat nooit achter een betaalmuur.


5Reconstitutie en hantering

Alleen bereiding door de ziekenhuisapotheek of in het katheterisatielaboratorium: een flacon van 250 mg wordt met 5 mL steriel water (50 mg/mL) en verdund in 50 mL glucose 5% of fysiologisch zout 0.9% tot 5 mg/mL voor bolus en infusie. Niet in dezelfde lijn mengen met een aantal met naam genoemde geneesmiddelen (bijvoorbeeld alteplase, amiodarone, diazepam, prochlorperazine). Wordt niet geleverd voor gebruik thuis en is daarvoor ook niet geschikt; de calculator is niet van toepassing.


6Vaak samen onderzocht met

Aspirine en P2Y12-remmers (clopidogrel, ticagrelor, prasugrel) als onderliggende therapie; glycoproteïne-IIb/IIIa-remmers zoals eptifibatide (profiel 132), abciximab en tirofiban, gebruikt naast het middel of als vergelijkingsarm; ongefractioneerde heparine als de standaardvergelijking; cangrelor in recente schema's.

Informatieve kruisverwijzingen. Geen aanbevelingen voor combinaties.


7Regelgevingsstatus per regio

RegioStatus (gecontroleerd op —)
Verenigde StatenFDA-goedgekeurd (Angiomax, december 2000) voor PCI, inclusief patiënten met HIT/HITTS; sinds 2015 meerdere generieke versies
Europese UnieDoor de EMA toegelaten (Angiox, 2004) voor PCI en voor volwassenen met acute coronaire syndromen bij wie een urgente of vroege interventie is gepland; generieke versies toegelaten
Verenigd KoninkrijkToegelaten door de MHRA (Angiox en generieke versies); alleen in het ziekenhuis
AustraliëGeregistreerd bij de TGA (Angiomax en generieke versies) †
Zuid-AfrikaGeregistreerd bij SAHPRA †
SportNiet verboden door WADA

8Open vragen

  • Levert een verlengde infusie in volledige dosering na PCI (de aanpak van BRIGHT-4) hetzelfde voordeel buiten China en bij routinematig gebruik van ticagrelor/prasugrel?
  • De optimale dosering en monitoring bij cardiopulmonale bypass en ECMO, waar het gebruik off-label is en groeit.
  • Of minder bloedingen zich vertalen in een betere overleving in de huidige praktijk met radiale toegang.

9Referenties

  1. 1Maraganore JM et al. (1990). Design and characterization of hirulogs: a novel class of bivalent peptide inhibitors of thrombin. Biochemistry. PubMed · DOI
  2. 2Lincoff AM et al. (2003). Bivalirudin and provisional glycoprotein IIb/IIIa blockade compared with heparin and planned glycoprotein IIb/IIIa blockade during percutaneous coronary intervention: REPLACE-2 randomized trial. JAMA. PubMed · DOI
  3. 3Stone GW et al. (2006). Bivalirudin for patients with acute coronary syndromes (ACUITY). NEJM. PubMed · DOI
  4. 4Stone GW et al. (2008). Bivalirudin during primary PCI in acute myocardial infarction (HORIZONS-AMI). NEJM. PubMed
  5. 5Shahzad A et al. (2014). Unfractionated heparin versus bivalirudin in primary percutaneous coronary intervention (HEAT-PPCI). Lancet. PubMed
  6. 6Valgimigli M et al. (2015). Bivalirudin or unfractionated heparin in acute coronary syndromes (MATRIX). NEJM. PubMed · DOI
  7. 7Erlinge D et al. (2017). Bivalirudin versus heparin monotherapy in myocardial infarction (VALIDATE-SWEDEHEART). NEJM. PubMed · DOI
  8. 8Li Y et al. (2022). Bivalirudin plus a high-dose infusion versus heparin monotherapy in patients with ST-segment elevation myocardial infarction undergoing primary percutaneous coronary intervention (BRIGHT-4). Lancet. DOI
  9. 9FDA. Angiomax (bivalirudin) prescribing information (current label). PubMed

Referenties worden gekoppeld aan PubMed-/DOI-identificatoren; tot die tijd zoeken links de bronvermelding op in PubMed.

† Wordt door onze beoordelaars gecontroleerd aan de hand van actuele bronnen.


10Community

Discussies en protocollen zijn zichtbaar voor leden. Lid worden is gratis.

Zelf gemelde bijwerkingen Fase 2

Nog niet genoeg gegevens. 0 van de 50 benodigde leden hebben deze stof 4+ weken gelogd. Onder de 50 tonen we niets, zodat niemand herkenbaar is.

11Paginageschiedenis

30 okt 2026Profile published — awaiting medical review

Gelicentieerd onder CC BY-NC-SA 4.0. Een fout gevonden? Meld het · Redactionele normen — correcties worden hier vastgelegd.