Pasireotide
Signifor (krótko działający), Signifor LAR (depot), SOM230, pasireotide diaspartate / pasireotide pamoate
1Czym jest
Pasireotide został zaprojektowany przez firmę Novartis w latach 2000., aby wyeliminować ograniczenie octreotide i lanreotide: oba te związki wiążą głównie SSTR2, a niektóre guzy przysadki — zwłaszcza guzy wydzielające ACTH w chorobie Cushinga oraz część guzów wydzielających GH — wykazują większą ekspresję SSTR5 niż SSTR2. Pasireotide wiąże SSTR5 około 40 razy silniej niż octreotide, zachowując przy tym wiązanie z SSTR2 i dodatkowo działając na SSTR1 i SSTR3. Jest to pierścień złożony z sześciu aminokwasów, mniejszy niż ośmioaminokwasowy pierścień octreotide.
Był to pierwszy lek zatwierdzony gdziekolwiek na świecie, który w chorobie Cushinga działa bezpośrednio na guz przysadki (2012), a w akromegalii stanowi opcję drugiego rzutu dla pacjentów, u których nie uzyskano kontroli za pomocą analogów pierwszej generacji. Szerszy profil receptorowy ma swoją cenę: aktywując SSTR5 w komórkach beta trzustki i komórkach L jelita, hamuje wydzielanie insuliny oraz hormonów inkretynowych GLP-1 i GIP, a u większości pacjentów rozwija się podwyższone stężenie cukru we krwi.
2Jak prawdopodobnie działa
3Co pokazują badania
Choroba Cushinga
Akromegalia, pierwszy rzut
Akromegalia niewystarczająco kontrolowana analogami pierwszej generacji
Guzy neuroendokrynne, zespół rakowiaka, zespół poposiłkowy (dumping), pooperacyjna przetoka trzustkowa
4Zgłaszane działania niepożądane i interakcje
Opisywane w literaturze
hiperglikemia jest charakterystycznym działaniem niepożądanym — podwyższone stężenie glukozy u około 57–73% pacjentów i nowo rozpoznana cukrzyca u mniej więcej jednej czwartej do jednej trzeciej, zwykle pojawiające się w ciągu pierwszych 3 miesięcy. Ponadto biegunka, nudności, ból brzucha, kamica żółciowa (~20–30%), zmęczenie, ból głowy, reakcje w miejscu wstrzyknięcia, wypadanie włosów, bradykardia i wydłużenie odstępu QT (zalecane monitorowanie EKG), podwyższona aktywność enzymów wątrobowych, a w chorobie Cushinga ryzyko nadmiernej korekty prowadzącej do niedoboru kortyzolu (hipokortyzolemii) w miarę odpowiedzi guza. Niedoczynność tarczycy i obniżone stężenie B12, podobnie jak w przypadku innych analogów.Zgłaszane przez społeczność
brak udokumentowanych doniesień.Teoretycznie. u osoby bez guza przysadki można by oczekiwać, że lek podniesie stężenie glukozy i zahamuje GH oraz insulinę, nie przynosząc żadnych korzyści.
Interakcje. Leki wydłużające odstęp QT i leki przeciwarytmiczne; beta-blokery i blokery kanałów wapniowych (bradykardia); cyclosporine (zmniejszone wchłanianie); bromocriptine (zwiększone stężenia); insulina i leki przeciwcukrzycowe (dostosowanie dawek, zwykle w górę); w chorobie Cushinga może być konieczna substytucja glikokortykosteroidów.
Wskaźniki, które badacze zwykle monitorują
Zgodnie z informacją o leku, ze szczególnym uwzględnieniem glukozy:
| Wskaźnik | Dlaczego się go obserwuje |
|---|---|
| Glukoza na czczo i HbA1c | przed rozpoczęciem, co tydzień przez pierwsze 3 miesiące (zalecenie z informacji o leku), następnie regularnie; najważniejszy pojedynczy element monitorowania. |
| Wolny kortyzol w moczu (zbiórka 24-godzinna), kortyzol w ślinie późnym wieczorem, poranny kortyzol w surowicy | odpowiedź w chorobie Cushinga i wykrywanie nadmiernego zahamowania (hipokortyzolemii). |
| IGF-1 i GH | odpowiedź w akromegalii. |
| EKG (QTc) i częstość akcji serca | na początku i po zmianach dawki; wcześniej wyrównać stężenie potasu i magnezu. |
| Enzymy wątrobowe | na początku, następnie po 2–3 tygodniach i okresowo. |
| USG pęcherzyka żółciowego | na początku i co 6–12 miesięcy. |
| TSH/wolna T4, witamina B12 | okresowo. |
| Rezonans magnetyczny (MRI) przysadki | śledzenie wielkości guza w obu wskazaniach. |
Bezpłatne dla wszystkich. Informacje o bezpieczeństwie nigdy nie są płatne.
5Rekonstytucja i postępowanie
Krótko działający Signifor to gotowy do użycia roztwór w ampułkach jednodawkowych (0.3, 0.6, 0.9 mg/mL) do samodzielnego wstrzykiwania w udo lub brzuch. Signifor LAR to proszek w postaci mikrosfer, który należy zawiesić w dołączonym rozpuszczalniku bezpośrednio przed głębokim wstrzyknięciem domięśniowym (w mięsień pośladkowy) wykonywanym przez pracownika ochrony zdrowia. Kalkulator nie ma tu zastosowania.
6Często badany razem z
Octreotide (profil 124) i lanreotide (profil 125) — komparatory pierwszej generacji; cabergoline oraz ketoconazole, metyrapone lub osilodrostat w chorobie Cushinga; pegvisomant w akromegalii. Metformin, inhibitory DPP-4 i agoniści receptora GLP-1 to badane środki przeciwdziałania hiperglikemii wywołanej przez pasireotide (Samson 2021, J Clin Endocrinol Metab).
Powiązania informacyjne. To nie są zalecenia łączenia.
7Status regulacyjny według regionu
| Region | Status (sprawdzono —) |
|---|---|
| Stany Zjednoczone | Zatwierdzony przez FDA: Signifor podskórnie w chorobie Cushinga, gdy operacja nie jest możliwa lub okazała się nieskuteczna (grudzień 2012); Signifor LAR w akromegalii (grudzień 2014) i chorobie Cushinga (2018) |
| Unia Europejska | Dopuszczony przez EMA: Signifor (2012, choroba Cushinga); Signifor LAR w akromegalii (2014) i chorobie Cushinga (2017) |
| Wielka Brytania | Licencja MHRA; wyłącznie na receptę, stosowanie specjalistyczne w endokrynologii |
| Australia | Zarejestrowany przez TGA w chorobie Cushinga i akromegalii † |
| Republika Południowej Afryki | Status rejestracji † |
| Sport | Nie znajduje się na liście substancji zabronionych WADA |
8Otwarte pytania
- Czy profilowanie ekspresji receptorów przed leczeniem pozwala przewidzieć, kto odpowie na lek, a u kogo wystąpi głównie hiperglikemia.
- Optymalna strategia postępowania w hiperglikemii wywołanej przez pasireotide oraz to, czy ustępuje ona całkowicie po odstawieniu.
- Długoterminowe bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe, biorąc pod uwagę wpływ na odstęp QT i bradykardię u pacjentów, którzy już mają ryzyko sercowo-naczyniowe związane z chorobą Cushinga.
9Źródła
- 1Bruns C et al. (2002). SOM230: a novel somatostatin peptidomimetic with broad somatotropin release inhibiting factor (SRIF) receptor binding and a unique antisecretory profile. Eur J Endocrinol. PubMed · DOI
- 2Colao A et al. (2012). A 12-month phase 3 study of pasireotide in Cushing's disease. NEJM. PubMed · DOI
- 3Lacroix A et al. (2018). Efficacy and safety of once-monthly pasireotide in Cushing's disease: a 12 month clinical trial. Lancet Diabetes Endocrinol. PubMed · DOI
- 4Colao A et al. (2014). Pasireotide versus octreotide in acromegaly: a head-to-head superiority study. J Clin Endocrinol Metab. PubMed · DOI
- 5Gadelha MR et al. (2014). Pasireotide versus continued treatment with octreotide or lanreotide in patients with inadequately controlled acromegaly (PAOLA). Lancet Diabetes Endocrinol. PubMed · DOI
- 6Henry RR et al. (2013). Hyperglycemia associated with pasireotide: results from a mechanistic study in healthy volunteers. J Clin Endocrinol Metab. PubMed · DOI
- 7Allen PJ et al. (2014). Pasireotide for postoperative pancreatic fistula. NEJM. PubMed · DOI
- 8Recordati Rare Diseases. Signifor and Signifor LAR prescribing information (current labels). PubMed
Źródła są właśnie powiązywane z identyfikatorami PubMed/DOI; do tego czasu linki wyszukują cytowanie w PubMed.
† Nasi recenzenci weryfikują to z aktualnymi źródłami.
10Społeczność
Wątki i protokoły są widoczne dla członków. Dołączenie jest darmowe.
Działania niepożądane zgłaszane samodzielnie Faza 2
11Historia strony
Licencja CC BY-NC-SA 4.0. Znalazłeś błąd? Zgłoś go · Standardy redakcyjne — poprawki są tutaj odnotowywane.