Pasireotide

Signifor (krótko działający), Signifor LAR (depot), SOM230, pasireotide diaspartate / pasireotide pamoate

Zdrowie seksualne, hormony i sygnalizacja
Czeka na recenzję medycznąEN ES DE FR PT IT NL PL ZH+ Obserwuj aktualizacje
Uwaga do tego profilu. Pasireotide jest zatwierdzonym lekiem wydawanym wyłącznie na receptę, stosowanym w chorobie Cushinga i akromegalii, a nie związkiem przeznaczonym wyłącznie do badań. Ta strona omawia opublikowane dane naukowe. Stosowanie przez społeczność / na własną rękę praktycznie nie zostało udokumentowane. Wśród peptydów wyróżnia się tym, że u większości przyjmujących go osób powoduje wysokie stężenie cukru we krwi.

1Czym jest

Pasireotide został zaprojektowany przez firmę Novartis w latach 2000., aby wyeliminować ograniczenie octreotide i lanreotide: oba te związki wiążą głównie SSTR2, a niektóre guzy przysadki — zwłaszcza guzy wydzielające ACTH w chorobie Cushinga oraz część guzów wydzielających GH — wykazują większą ekspresję SSTR5 niż SSTR2. Pasireotide wiąże SSTR5 około 40 razy silniej niż octreotide, zachowując przy tym wiązanie z SSTR2 i dodatkowo działając na SSTR1 i SSTR3. Jest to pierścień złożony z sześciu aminokwasów, mniejszy niż ośmioaminokwasowy pierścień octreotide.

Był to pierwszy lek zatwierdzony gdziekolwiek na świecie, który w chorobie Cushinga działa bezpośrednio na guz przysadki (2012), a w akromegalii stanowi opcję drugiego rzutu dla pacjentów, u których nie uzyskano kontroli za pomocą analogów pierwszej generacji. Szerszy profil receptorowy ma swoją cenę: aktywując SSTR5 w komórkach beta trzustki i komórkach L jelita, hamuje wydzielanie insuliny oraz hormonów inkretynowych GLP-1 i GIP, a u większości pacjentów rozwija się podwyższone stężenie cukru we krwi.


2Jak prawdopodobnie działa

Powinowactwo wiązania (nanomolarne): SSTR5 > SSTR2 ≈ SSTR3 > SSTR1; praktycznie brak aktywności wobec SSTR4 (Bruns 2002, Eur J Endocrinol).
W gruczolakach kortykotropowych aktywacja SSTR5 zmniejsza syntezę i uwalnianie ACTH, obniżając stężenie kortyzolu; octreotide zawodzi tu częściowo dlatego, że wysokie stężenie kortyzolu obniża ekspresję SSTR2, ale nie SSTR5.
W gruczolakach somatotropowych jednoczesna aktywacja SSTR2/SSTR5 hamuje wydzielanie GH w guzach o niskiej gęstości SSTR2 i obniża IGF-1.
Bezpośrednie działanie antyproliferacyjne powoduje zmniejszenie guzów u części pacjentów.
Hiperglikemia wynika głównie z zahamowania wydzielania insuliny i inkretyn; wrażliwość na insulinę jest względnie zachowana, dlatego preferowanymi środkami przeciwdziałania są leki oparte na GLP-1 oraz inhibitory DPP-4.
Analog somatostatyny, który najsilniej wiąże SSTR5, a nie SSTR2. Dlatego obniża ACTH w chorobie Cushinga, gdzie octreotide tego nie robi — dwa kształty receptorów na rycinie to cała różnica.Schemat — nie w skali

3Co pokazują badania

Choroba Cushinga

Badanie fazy 3 (n=162) z dawkami 0.6 lub 0.9 mg dwa razy na dobę wykazało prawidłowe stężenie wolnego kortyzolu w moczu po 6 miesiącach odpowiednio u 15% i 26% pacjentów, przy spadku kortyzolu u większości pacjentów oraz poprawie ciśnienia tętniczego, masy ciała i jakości życia; zdarzenia niepożądane związane z hiperglikemią wystąpiły u 73% (Colao 2012, NEJM). Badanie fazy 3 preparatu LAR (n=150) wykazało normalizację kortyzolu po 7 miesiącach u 41% pacjentów otrzymujących 10 lub 30 mg co miesiąc (Lacroix 2018, Lancet Diabetes Endocrinol). [2][3]

Akromegalia, pierwszy rzut

Badanie C2305 (n=358) porównało pasireotide LAR 40 mg z octreotide LAR 20 mg u pacjentów wcześniej nieleczonych farmakologicznie: kontrola biochemiczna po 12 miesiącach 31.3% vs 19.2% (Colao 2014, J Clin Endocrinol Metab). [4]

Akromegalia niewystarczająco kontrolowana analogami pierwszej generacji

W badaniu PAOLA (n=198) pacjentów randomizowano do pasireotide LAR 40 lub 60 mg albo do kontynuacji octreotide/lanreotide: kontrolę po 24 tygodniach uzyskano u 15% i 20% vs 0% (Gadelha 2014, Lancet Diabetes Endocrinol). Stanowi to podstawę jego pozycji jako opcji drugiego rzutu. [5]
Ocena: A/B (mixed)

Guzy neuroendokrynne, zespół rakowiaka, zespół poposiłkowy (dumping), pooperacyjna przetoka trzustkowa

Pasireotide nie okazał się skuteczniejszy od octreotide w opornych objawach rakowiaka; jednoośrodkowe wykazało zmniejszenie liczby przetok po pankreatektomii (Allen 2014, NEJM), ale późniejsze badania dały niespójne wyniki. Niezatwierdzony do tych zastosowań. [7]

4Zgłaszane działania niepożądane i interakcje

Opisywane w literaturze

hiperglikemia jest charakterystycznym działaniem niepożądanym — podwyższone stężenie glukozy u około 57–73% pacjentów i nowo rozpoznana cukrzyca u mniej więcej jednej czwartej do jednej trzeciej, zwykle pojawiające się w ciągu pierwszych 3 miesięcy. Ponadto biegunka, nudności, ból brzucha, kamica żółciowa (~20–30%), zmęczenie, ból głowy, reakcje w miejscu wstrzyknięcia, wypadanie włosów, bradykardia i wydłużenie odstępu QT (zalecane monitorowanie EKG), podwyższona aktywność enzymów wątrobowych, a w chorobie Cushinga ryzyko nadmiernej korekty prowadzącej do niedoboru kortyzolu (hipokortyzolemii) w miarę odpowiedzi guza. Niedoczynność tarczycy i obniżone stężenie B12, podobnie jak w przypadku innych analogów.

Zgłaszane przez społeczność

brak udokumentowanych doniesień.

Teoretycznie. u osoby bez guza przysadki można by oczekiwać, że lek podniesie stężenie glukozy i zahamuje GH oraz insulinę, nie przynosząc żadnych korzyści.

Interakcje. Leki wydłużające odstęp QT i leki przeciwarytmiczne; beta-blokery i blokery kanałów wapniowych (bradykardia); cyclosporine (zmniejszone wchłanianie); bromocriptine (zwiększone stężenia); insulina i leki przeciwcukrzycowe (dostosowanie dawek, zwykle w górę); w chorobie Cushinga może być konieczna substytucja glikokortykosteroidów.

Wskaźniki, które badacze zwykle monitorują

Zgodnie z informacją o leku, ze szczególnym uwzględnieniem glukozy:

WskaźnikDlaczego się go obserwuje
Glukoza na czczo i HbA1cprzed rozpoczęciem, co tydzień przez pierwsze 3 miesiące (zalecenie z informacji o leku), następnie regularnie; najważniejszy pojedynczy element monitorowania.
Wolny kortyzol w moczu (zbiórka 24-godzinna), kortyzol w ślinie późnym wieczorem, poranny kortyzol w surowicyodpowiedź w chorobie Cushinga i wykrywanie nadmiernego zahamowania (hipokortyzolemii).
IGF-1 i GHodpowiedź w akromegalii.
EKG (QTc) i częstość akcji sercana początku i po zmianach dawki; wcześniej wyrównać stężenie potasu i magnezu.
Enzymy wątrobowena początku, następnie po 2–3 tygodniach i okresowo.
USG pęcherzyka żółciowegona początku i co 6–12 miesięcy.
TSH/wolna T4, witamina B12okresowo.
Rezonans magnetyczny (MRI) przysadkiśledzenie wielkości guza w obu wskazaniach.

Bezpłatne dla wszystkich. Informacje o bezpieczeństwie nigdy nie są płatne.


5Rekonstytucja i postępowanie

Krótko działający Signifor to gotowy do użycia roztwór w ampułkach jednodawkowych (0.3, 0.6, 0.9 mg/mL) do samodzielnego wstrzykiwania w udo lub brzuch. Signifor LAR to proszek w postaci mikrosfer, który należy zawiesić w dołączonym rozpuszczalniku bezpośrednio przed głębokim wstrzyknięciem domięśniowym (w mięsień pośladkowy) wykonywanym przez pracownika ochrony zdrowia. Kalkulator nie ma tu zastosowania.


6Często badany razem z

Octreotide (profil 124) i lanreotide (profil 125) — komparatory pierwszej generacji; cabergoline oraz ketoconazole, metyrapone lub osilodrostat w chorobie Cushinga; pegvisomant w akromegalii. Metformin, inhibitory DPP-4 i agoniści receptora GLP-1 to badane środki przeciwdziałania hiperglikemii wywołanej przez pasireotide (Samson 2021, J Clin Endocrinol Metab).

Powiązania informacyjne. To nie są zalecenia łączenia.


7Status regulacyjny według regionu

RegionStatus (sprawdzono —)
Stany ZjednoczoneZatwierdzony przez FDA: Signifor podskórnie w chorobie Cushinga, gdy operacja nie jest możliwa lub okazała się nieskuteczna (grudzień 2012); Signifor LAR w akromegalii (grudzień 2014) i chorobie Cushinga (2018)
Unia EuropejskaDopuszczony przez EMA: Signifor (2012, choroba Cushinga); Signifor LAR w akromegalii (2014) i chorobie Cushinga (2017)
Wielka BrytaniaLicencja MHRA; wyłącznie na receptę, stosowanie specjalistyczne w endokrynologii
AustraliaZarejestrowany przez TGA w chorobie Cushinga i akromegalii †
Republika Południowej AfrykiStatus rejestracji †
SportNie znajduje się na liście substancji zabronionych WADA

8Otwarte pytania

  • Czy profilowanie ekspresji receptorów przed leczeniem pozwala przewidzieć, kto odpowie na lek, a u kogo wystąpi głównie hiperglikemia.
  • Optymalna strategia postępowania w hiperglikemii wywołanej przez pasireotide oraz to, czy ustępuje ona całkowicie po odstawieniu.
  • Długoterminowe bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe, biorąc pod uwagę wpływ na odstęp QT i bradykardię u pacjentów, którzy już mają ryzyko sercowo-naczyniowe związane z chorobą Cushinga.

9Źródła

  1. 1Bruns C et al. (2002). SOM230: a novel somatostatin peptidomimetic with broad somatotropin release inhibiting factor (SRIF) receptor binding and a unique antisecretory profile. Eur J Endocrinol. PubMed · DOI
  2. 2Colao A et al. (2012). A 12-month phase 3 study of pasireotide in Cushing's disease. NEJM. PubMed · DOI
  3. 3Lacroix A et al. (2018). Efficacy and safety of once-monthly pasireotide in Cushing's disease: a 12 month clinical trial. Lancet Diabetes Endocrinol. PubMed · DOI
  4. 4Colao A et al. (2014). Pasireotide versus octreotide in acromegaly: a head-to-head superiority study. J Clin Endocrinol Metab. PubMed · DOI
  5. 5Gadelha MR et al. (2014). Pasireotide versus continued treatment with octreotide or lanreotide in patients with inadequately controlled acromegaly (PAOLA). Lancet Diabetes Endocrinol. PubMed · DOI
  6. 6Henry RR et al. (2013). Hyperglycemia associated with pasireotide: results from a mechanistic study in healthy volunteers. J Clin Endocrinol Metab. PubMed · DOI
  7. 7Allen PJ et al. (2014). Pasireotide for postoperative pancreatic fistula. NEJM. PubMed · DOI
  8. 8Recordati Rare Diseases. Signifor and Signifor LAR prescribing information (current labels). PubMed

Źródła są właśnie powiązywane z identyfikatorami PubMed/DOI; do tego czasu linki wyszukują cytowanie w PubMed.

† Nasi recenzenci weryfikują to z aktualnymi źródłami.


10Społeczność

Wątki i protokoły są widoczne dla członków. Dołączenie jest darmowe.

Działania niepożądane zgłaszane samodzielnie Faza 2

Na razie za mało danych. Ten związek zapisywało przez 4+ tygodnie 0 z 50 wymaganych członków. Poniżej 50 nie pokazujemy niczego, aby nikogo nie dało się zidentyfikować.

11Historia strony

30 paź 2026Profile published — awaiting medical review

Licencja CC BY-NC-SA 4.0. Znalazłeś błąd? Zgłoś go · Standardy redakcyjne — poprawki są tutaj odnotowywane.