Enfuvirtide

Fuzeon, T-20, DP-178, pentafuside

Antimicrobieel & antiviraal
Wacht op medische beoordelingEN ES DE FR PT IT NL PL ZH+ Volgen voor updates
Opmerking bij dit profiel. Enfuvirtide is een goedgekeurd antiretroviraal receptgeneesmiddel en de eerste hiv-fusieremmer. Het was nooit een middel alleen voor onderzoek of een community-middel, en het wordt nu van de meeste markten teruggetrokken omdat beter verdraagbare middelen het hebben vervangen. Deze pagina legt de gepubliceerde wetenschap en de huidige status uit.

1Wat het is

Enfuvirtide is een peptide van 36 residuen waarvan de sequentie rechtstreeks is overgenomen van de eigen fusiemachinerie van HIV-1. Wanneer hiv aanmeert op een CD4-cel, ontvouwt zijn gp41-eiwit zich als een harpoen; twee helixvormige regio's (HR1 en HR2) klappen vervolgens samen tot een bundel van zes helices, waardoor de virus- en celmembraan naar elkaar toe worden getrokken. Enfuvirtide is een kopie van HR2. Het bindt de blootliggende HR1-groeve tijdens die korte tussentoestand en voorkomt dat de bundel zich vormt, zodat het virus aan de buitenkant van de cel blijft steken.

Het werd begin jaren 1990 ontdekt aan Duke University, ontwikkeld door Trimeris samen met Roche, en in maart 2003 door de FDA goedgekeurd als eerste middel in een nieuwe klasse, voor voorbehandelde patiënten bij wie het virus resistent was geworden tegen andere middelen. Omdat het een groot peptide is, moet het tweemaal per dag worden geïnjecteerd, en vrijwel iedereen krijgt reacties op de injectieplaats. Toen integraseremmers en andere eenmaal-daagse opties beschikbaar kwamen, stortte het gebruik in. Genentech (Roche) kondigde in augustus 2024 aan dat de distributie in de VS op 28 februari 2025 zou stoppen, met als reden een "veel lagere medische behoefte" en niet een veiligheids- of kwaliteitsprobleem; het Franse ANSM kondigde om dezelfde reden het einde van de levering aan per 30 september 2025.


2Hoe het vermoedelijk werkt

Het is een competitieve nabootser van gp41-HR2. Binding aan het HR1-trimeer blokkeert de vorming van de zeshelixbundel, de stap die de membranen naar elkaar toe trekt.
Het werkt buiten de cel, vóór binnendringing, waardoor het werkzaam is tegen virus dat resistent is tegen reverse-transcriptase-, protease- en integraseremmers, en het vertoont geen kruisresistentie met deze middelen.
Resistentie ontstaat gemakkelijk als het virus niet volledig wordt onderdrukt, via mutaties in gp41-residuen 36–45 van HR1; daarom werd het altijd gecombineerd met een "geoptimaliseerde achtergrond" van andere middelen.
Het heeft geen activiteit tegen HIV-2 en weinig tegen sommige HIV-1-subtypen met HR1-variatie.
Een kopie van 36 aminozuren van een deel van HIV-gp41, die aan de andere helft van hetzelfde eiwit bindt zodat het niet op zichzelf kan terugvouwen. Zonder die vouw worden het virusmembraan en het celmembraan nooit naar elkaar toe getrokken, en mislukt de binnenkomst voordat het virus binnen is.Schematisch — niet op schaal

3Wat het onderzoek laat zien

Voorbehandelde HIV-1-infectie

Twee fase 3-studies, TORO 1 (Noord- en Zuid-Amerika, n=501) en TORO 2 (Europa en Australië, n=512), randomiseerden zwaar voorbehandelde patiënten naar geoptimaliseerde achtergrondtherapie met of zonder enfuvirtide. Na 24 weken daalde de virale load met ongeveer 1.7 log10 kopieën/mL met enfuvirtide tegenover ongeveer 0.8 log10 met alleen de achtergrondtherapie, en meer patiënten bereikten een ondetecteerbaar virus; het aantal CD4-cellen steeg meer (Lalezari 2003, NEJM; Lazzarin 2003, NEJM). De voordelen hielden stand na 48 weken (Nelson 2005, HIV Clin Trials). Dit zijn de cruciale gegevens en ze zijn solide; het probleem was nooit de werkzaamheid, maar de verdraagbaarheid en de komst van eenvoudigere middelen. [3][4][5]
Beoordeeld: A/B

Gebruik met nieuwere middelen bij vergevorderde salvagetherapie

Studies met raltegravir, darunavir en maraviroc bij voorbehandelde patiënten (bijv. BENCHMRK, POWER, MOTIVATE) lieten zien dat het toevoegen van enfuvirtide als nieuw actief middel naast het onderzoeksmiddel de onderdrukkingspercentages verbeterde; zo werd het eind jaren 2000 gebruikt. Het diende ook als korte overbrugging bij mensen die er later mee stopten zodra het virus onderdrukt was (Morales-Ramirez en anderen, kleine studies).
Beoordeeld: B (negative)

Intensivering van de behandeling bij vroege of primaire infectie

Het toevoegen van enfuvirtide aan een standaard eerstelijnsregime bij ernstig immuungecompromitteerde patiënten verbeterde het CD4-herstel niet (ANRS 130 APOLLO, n=195; Joly 2013, Antimicrob Agents Chemother), en kleine intensiveringsstudies bij patiënten met onderdrukt virus vonden geen effect op residueel virus. [6]

Gebruik in de community / op eigen initiatief

Niets gedocumenteerd, en niets aannemelijk.

4Gemelde bijwerkingen en interacties

Gemeld in de literatuur

Reacties op de injectieplaats bij ongeveer 98% van de patiënten in TORO — pijn, roodheid, verharde knobbeltjes en cysten, die dagen tot weken aanhielden en soms tot stopzetting leidden (ongeveer 4%). Hoger percentage bacteriële longontsteking dan bij de vergelijkingsgroepen (ongeveer 7 vs 0.6 per 100 patiëntjaren in TORO), mechanisme onduidelijk; de bijsluiter adviseert hierop te letten. Overgevoeligheidsreacties (huiduitslag, koorts, misselijkheid, lage bloeddruk, verhoogde transaminasen) bij minder dan 1%; niet opnieuw toedienen. Perifere neuropathie, slapeloosheid, depressie, eosinofilie en gewichtsverlies werden gemeld, maar waren vaak toe te schrijven aan de achtergrondtherapie of de ziekte. Zeldzaam: amyloïdafzetting op injectieplaatsen bij langdurige gebruikers.

Door de community gemeld

geen; geen gebruik in de community.

Theoretisch. er is gezocht naar vorming van immuuncomplexen of ontwikkeling van antistoffen tegen het peptide, en deze bleken klinisch zonder gevolgen.

Interacties. geen van betekenis; het wordt niet gemetaboliseerd door cytochroom P450 en had in studies geen effect op de spiegels van ritonavir, saquinavir of rifampicine.

Markers die onderzoekers vaak volgen

Deze volgen de klinische hiv-praktijk; enfuvirtide voegt weinig specifieke markers toe.

MarkerWaarom ze gevolgd wordt
HIV-1-RNA (virale load)de directe maat voor het effect; een opleving tijdens gebruik van het middel duidt meestal op gp41-resistentie.
Aantal CD4-cellenhet klinische doel van de therapie.
Genotypische resistentietest van gp41 (HR1-codons 36–45)de specifieke test bij virologisch falen tijdens enfuvirtide.
Inspectie van de injectieplaatshet belangrijkste verdraagbaarheidsprobleem; knobbeltjes, cellulitis en amyloïdafzettingen worden gevolgd via lichamelijk onderzoek in plaats van laboratoriumtests.
Symptomen van bacteriële longontsteking (koorts, hoest)vanwege het longontstekingssignaal in TORO.
Eosinofielen, leverenzymenonderdeel van het onderzoek naar overgevoeligheid als huiduitslag of koorts optreedt.

Gratis voor iedereen. Veiligheidsinformatie staat nooit achter een betaalmuur.


5Reconstitutie en hantering

Dit is het enige goedgekeurde peptide dat patiënten daadwerkelijk thuis reconstitueerden: elke flacon van 108 mg wordt opgelost in 1.1 mL steriel water, wat 90 mg per mL oplevert; het poeder kan tot 45 minuten nodig hebben om volledig op te lossen en mag niet worden geschud (voorzichtig rollen of tikken). 1 mL wordt opgetrokken en geïnjecteerd in de bovenarm, dij of buik, met afwisseling van injectieplaatsen en vermijding van littekens, moedervlekken of plaatsen met een actuele reactie. Gereconstitueerde flacons kunnen tot 24 h gekoeld worden bewaard. Een naaldloze, met gas aangedreven injector (Biojector 2000) werd ooit gebruikt om reacties te verminderen, maar werd in verband gebracht met zenuwpijn en blauwe plekken. De voorraden worden nu teruggetrokken; deze sectie is alleen ter referentie behouden. De calculator van de site is niet van toepassing.


6Vaak samen onderzocht met

Geoptimaliseerde antiretrovirale achtergrondtherapie in elke studie: proteaseremmers (darunavir, tipranavir, lopinavir/ritonavir), integraseremmers (raltegravir), CCR5-antagonisten (maraviroc), nucleoside-analogen. Er bestaan geen combinaties uit de peptide-community. Nieuwere langwerkende hiv-peptiden en capside-remmers (lenacapavir) vormen de opvolgende strategie, niet combinaties.

Informatieve kruisverwijzingen. Geen aanbevelingen voor combinaties.


7Regelgevingsstatus per regio

RegioStatus (gecontroleerd op —)
Verenigde StatenDoor de FDA goedgekeurd (Fuzeon, maart 2003). Genentech heeft alle marketing en distributie in de VS op 28 februari 2025 beëindigd; er bestaat geen generiek middel, waardoor het middel feitelijk niet beschikbaar is
Europese UnieEMA-handelsvergunning in handen van Roche Registration GmbH (verleend op 27 mei 2003) en volgens de laatste update van de EMA-pagina nog steeds als goedgekeurd vermeld; de levering in Frankrijk is op 30 september 2025 beëindigd en intrekking van de EU-vergunning wordt verwacht †
Verenigd KoninkrijkVergund door de MHRA; leveringsstatus na de terugtrekking door Roche †
AustraliëHistorisch geregistreerd bij de TGA (Fuzeon, Roche); huidige levering †
Zuid-AfrikaHistorisch geregistreerd; niet opgenomen in nationale behandelrichtlijnen; huidige status †
SportNiet verboden door WADA

8Open vragen

  • Waarom bacteriële longontsteking vaker voorkwam in TORO, is nooit verklaard.
  • Of het mechanisme van fusieremming terugkeert in langwerkende of oraal biologisch beschikbare vormen (in China zijn verschillende van HR2 afgeleide peptiden en aan albumine geconjugeerde varianten onderzocht; albuvirtide is daar goedgekeurd).
  • Praktisch: hoe patiënten die in 2025–2026 nog enfuvirtide gebruiken worden overgezet nu de levering stopt.

9Referenties

  1. 1Wild CT et al. (1994). Peptides corresponding to a predictive α-helical domain of HIV-1 gp41 are potent inhibitors of virus infection. Proc Natl Acad Sci USA. PubMed · DOI
  2. 2Kilby JM et al. (1998). Potent suppression of HIV-1 replication in humans by T-20, a peptide inhibitor of gp41-mediated virus entry. Nat Med. PubMed · DOI
  3. 3Lalezari JP et al. (2003). Enfuvirtide, an HIV-1 fusion inhibitor, for drug-resistant HIV infection in North and South America (TORO 1). NEJM. PubMed · DOI
  4. 4Lazzarin A et al. (2003). Efficacy of enfuvirtide in patients infected with drug-resistant HIV-1 in Europe and Australia (TORO 2). NEJM. PubMed · DOI
  5. 5Nelson M et al. (2005). Durable efficacy of enfuvirtide over 48 weeks in heavily treatment-experienced HIV-1-infected patients in the T-20 versus optimized background regimen only 1 and 2 clinical trials. J Acquir Immune Defic Syndr. PubMed · DOI
  6. 6Joly V et al. (2013). Intensification of antiretroviral therapy through addition of enfuvirtide in naive HIV-1-infected patients with severe immunosuppression does not improve immunological response: results of a randomized multicenter trial (ANRS 130 Apollo). Antimicrob Agents Chemother. PubMed · DOI
  7. 7Genentech (19 August 2024). Statement: update on Fuzeon (enfuvirtide) in the United States. PubMed
  8. 8EMA. Fuzeon EPAR — product information (current). PubMed

Referenties worden gekoppeld aan PubMed-/DOI-identificatoren; tot die tijd zoeken links de bronvermelding op in PubMed.

† Wordt door onze beoordelaars gecontroleerd aan de hand van actuele bronnen.


10Community

Discussies en protocollen zijn zichtbaar voor leden. Lid worden is gratis.

Zelf gemelde bijwerkingen Fase 2

Nog niet genoeg gegevens. 0 van de 50 benodigde leden hebben deze stof 4+ weken gelogd. Onder de 50 tonen we niets, zodat niemand herkenbaar is.

11Paginageschiedenis

30 okt 2026Profile published — awaiting medical review

Gelicentieerd onder CC BY-NC-SA 4.0. Een fout gevonden? Meld het · Redactionele normen — correcties worden hier vastgelegd.