Conotoxins
conopeptiden; per familie — α-conotoxins (bijv. Vc1.1/ACV1, GID, ImI), μ-conotoxins (bijv. GIIIA, SIIIA, KIIIA), χ-conotoxin MrIA (Xen2174), δ-, κ- en ω-conotoxins. Ziconotide (ω-MVIIA) heeft een eigen profiel (#134)
1Wat het is
Kegelslakken zijn roofzuchtige mariene weekdieren die vissen, wormen of andere slakken harpoeneren met een holle radulatand en daarbij een gif injecteren dat tientallen tot honderden korte peptiden bevat. Elke soort maakt zijn eigen cocktail; over de ongeveer 700 Conus-soorten wordt het totale aantal verschillende conopeptiden geschat op honderdduizenden, waarvan er enkele honderden zijn gekarakteriseerd. Het laboratorium van Baldomero Olivera aan de University of Utah legde vanaf de jaren 1970 de basis voor dit vakgebied.
Wat conotoxinen wetenschappelijk waardevol maakt, is hun selectiviteit voor subtypen. Waar een klassiek geneesmiddel een hele receptorfamilie kan raken, maken afzonderlijke conotoxinen onderscheid tussen nauw verwante subtypen — een bepaalde stoichiometrie van een nicotinerge receptor, een bepaalde isovorm van een natriumkanaal. Door die precisie werden zij de reagentia waarmee een groot deel van de farmacologie van ionkanalen in kaart is gebracht.
Eén is een geneesmiddel geworden. Ziconotide, de synthetische vorm van ω-conotoxin MVIIA uit Conus magus, is goedgekeurd voor ernstige chronische pijn, afgegeven via een geïmplanteerde intrathecale pomp, en wordt behandeld in profiel #134. Deze pagina gaat over de rest van de klasse, waar de eerlijke samenvatting is: buitengewone farmacologische gereedschappen, twee serieuze maar niet geslaagde klinische pogingen, en heel veel preklinisch werk.
2Hoe het vermoedelijk werkt
Verschillende families, werkelijk verschillende mechanismen:
3Wat het onderzoek laat zien
Vc1.1 / ACV1 voor neuropathische pijn
Xen2174 (analoog van χ-conotoxin MrIA)
μ-conotoxinen als onderzoeksgereedschap
Andere families en indicaties
Blootstelling bij mensen — de steek
4Gemelde bijwerkingen en interacties
Gemeld in de literatuur
Literatuur (klinisch). de meest informatieve veiligheidsgegevens in de klasse komen van ziconotide (#134), waarbij intrathecale toediening duizeligheid, misselijkheid, verwardheid, geheugenstoornissen, nystagmus en loopstoornissen veroorzaakt en — belangrijk — ernstige psychiatrische en neurologische bijwerkingen waaronder psychose en suïcidaliteit, met een nauw therapeutisch venster dat langzame titratie vereist. Van elk conotoxine dat centraal werkt, moet worden aangenomen dat het een routespecifiek neurologisch risico meebrengt totdat het tegendeel is aangetoond.
Literatuur (gifsteek). paresthesie, lokale gevoelloosheid, spierzwakte, dubbelzien, slikproblemen, slappe verlamming en ademstilstand. De ernst hangt samen met de soort en met de plaats van de steek.
Door de community gemeld
Gebruik in de community: vrijwel niets gedocumenteerd. Zelftoediening zou gevaarlijk en zinloos zijn — het ene lid van de klasse met aangetoonde pijnstillende werkzaamheid vereist een chirurgisch geïmplanteerde intrathecale pomp en titratie onder leiding van een arts vanwege het nauwe venster, en de verlammende families hebben helemaal geen therapeutisch effect, alleen toxiciteit.Theoretisch. voor μ-conotoxinen betekent systemische blokkade van natriumkanalen toxiciteit voor de hart- en skeletspier; voor α-conotoxinen op het spiersubtype neuromusculaire verlamming; voor elk van hen immunogeniciteit bij herhaalde dosering.
Interacties. voor ziconotide additieve onderdrukking van het centrale zenuwstelsel met opioïden en sedativa. Niet gekarakteriseerd voor de andere leden.
Markers die onderzoekers vaak volgen
Er zijn geen markers vastgesteld die specifiek zijn voor de niet-goedgekeurde leden, en buiten studies vindt er geen toediening bij mensen plaats. Voor de context: op onderzoeksgebruik zijn geen laboratoriummarkers van toepassing.
| Marker | Waarom ze gevolgd wordt |
|---|---|
| Voor intrathecaal ziconotide (#134) is de vastgestelde klinische monitoring neurologisch en psychiatrisch | ook creatinekinase in serum wordt gevolgd, omdat stijgingen zijn gerapporteerd — en dat profiel is het enige klinisch gevalideerde monitoringkader in de klasse. |
| Elektrofysiologische betrokkenheid van het doelwit (patch-clampblokkade van het specifieke kanaalsubtype) is de maat die in preklinisch werk wordt gebruikt | |
| Bij een gifsteek is de relevante monitoring respiratoir | zuurstofsaturatie, toereikendheid van de ventilatie, bulbaire functie — omdat de dood door verlamming komt en niet door een meetbare biochemische ontregeling. |
Gratis voor iedereen. Veiligheidsinformatie staat nooit achter een betaalmuur.
5Onderzoekscontext en veiligheidsopmerkingen
Conotoxinen horen bij de waardevolste reagentia in de farmacologie van ionkanalen, en dat is wat ze zijn: - Schaal van de potentie. Veel van deze peptiden werken bij nanomolaire of subnanomolaire concentraties, en de verlammende families hebben bij kleine dieren dodelijke doses die veel lager liggen dan de hoeveelheden die in een laboratorium routinematig worden gehanteerd. Precisie bij het hanteren is een veiligheidseis, geen finesse. - De toedieningsweg is het hele probleem. Peptiden van dit formaat passeren de bloed-hersenbarrière niet en worden snel geklaard. Het enige conotoxine dat de kliniek bereikte, deed dat via een intrathecale pomp, en die route is de bron van zowel de werkzaamheid als de bijwerkingen. Voor geen enkel lid van de klasse is iets omtrent systemische of subcutane toediening onderbouwd. - Verschillen tussen soorten zijn niet theoretisch. Het Vc1.1-programma mislukte omdat de potenties op de receptor van rat en mens ordes van grootte verschillen. Gegevens over werkzaamheid bij dieren voor deze klasse moeten met dat geval in gedachten worden gelezen. - Herkomst. Onderzoekspeptiden worden chemisch gesynthetiseerd, met oxidatieve vouwing om het juiste disulfidepatroon te vormen — een niet-triviale stap, en de reden dat materiaal van onzekere herkomst van onzekere identiteit is. Levende kegelslakken zijn gevaarlijke dieren. Er wordt hier geen enkele aanwijzing voor bereiding, , concentratie of bewaring gegeven.
6Vaak samen onderzocht met
Ziconotide (#134) als het ene goedgekeurde lid van de klasse; tetrodotoxine en saxitoxine als natriumkanaalblokkers ter vergelijking; ProTx-II (#199) als een natriumkanaalpeptide uit spinnengif dat op hetzelfde Nav1.7-doelwit is gericht; mambalgines (#193) als een parallelle poging met een pijnstiller uit gif.
Informatieve kruisverwijzingen. Geen aanbevelingen voor combinaties.
7Regelgevingsstatus per regio
| Regio | Status (gecontroleerd op —) |
|---|---|
| Verenigde Staten | Ziconotide (#134) is goedgekeurd door de FDA. Geen ander conotoxine is goedgekeurd; uitsluitend onderzoekschemicaliën |
| Europese Unie | Ziconotide toegelaten; geen andere |
| Verenigd Koninkrijk | Ziconotide heeft een vergunning; geen andere |
| Australië | Ziconotide goedgekeurd; geen andere. (Vermeld omdat een groot deel van het funderende werk en het Vc1.1-programma Australisch waren) |
| Zuid-Afrika | Status van ziconotide onzeker †; geen ander conotoxine geregistreerd |
| Sport | Niet als klasse vermeld door WADA; S0 zou in principe van toepassing zijn op niet-goedgekeurde stoffen. Geen toepassing voor prestaties |
8Open vragen
- Kan selectiviteit voor subtypen behouden blijven in een molecuul dat klein of stabiel genoeg is om systemisch of oraal te worden gegeven?
- Was de nicotinerge α9α10-receptor het verkeerde doelwit, of was Vc1.1 het verkeerde molecuul, of beide — en biedt het GABA-B-mechanisme een betere route?
- Hoeveel van de geschatte honderdduizenden conopeptiden zijn farmacologisch nieuw, en heeft het vakgebied de capaciteit om dat uit te zoeken?
- Waarom wordt een geneesmiddel met de werkzaamheid van ziconotide in de praktijk nog zo weinig gebruikt — en wat zegt dat over de haalbaarheid van intrathecale peptiden in het algemeen?
9Referenties
- 1Terlau H, Olivera BM (2004). Conus venoms: a rich source of novel ion channel-targeted peptides. Physiol Rev. PubMed · DOI
- 2Olivera BM et al. (1985). Peptide neurotoxins from fish-hunting cone snails. Science. PubMed · DOI
- 3Satkunanathan N et al. (2005). Alpha-conotoxin Vc1.1 alleviates neuropathic pain and accelerates functional recovery of injured neurones. Brain Res. PubMed · DOI
- 4Callaghan B et al. (2008). Analgesic alpha-conotoxins Vc1.1 and Rg1A inhibit N-type calcium channels in rat sensory neurons via GABA-B receptor activation. J Neurosci. PubMed · DOI
- 5Nielsen CK et al. (2005). Anti-allodynic efficacy of the chi-conopeptide, Xen2174, in rats with neuropathic pain. Pain. PubMed · DOI
- 6Safavi-Hemami H et al. (2015). Specialized insulin is used for chemical warfare by fish-hunting cone snails. PNAS. PubMed · DOI
- 7Lewis RJ, Dutertre S, Vetter I, Christie MJ (2012). Conus venom peptide pharmacology. Pharmacol Rev. PubMed · DOI
† Wordt door onze beoordelaars gecontroleerd aan de hand van actuele bronnen.
10Community
Discussies en protocollen zijn zichtbaar voor leden. Lid worden is gratis.
Zelf gemelde bijwerkingen Fase 2
11Paginageschiedenis
Gelicentieerd onder CC BY-NC-SA 4.0. Een fout gevonden? Meld het · Redactionele normen — correcties worden hier vastgelegd.