Adrenomedullin

ADM, AM, proADM (voorloper); bio-ADM (assay voor biologisch actief ADM); MR-proADM (mid-regionaal pro-adrenomedulline)

Hart, vaten & circulatie
Wacht op medische beoordelingEN ES DE FR PT IT NL PL ZH+ Volgen voor updates

1Wat het is

Adrenomedulline is een hormoon dat je eigen lichaam aanmaakt. Het werd in 1993 gevonden in weefsel van een bijniertumor (een feochromocytoom), waar de naam van komt, maar de belangrijkste bronnen bij gezonde mensen zijn de cellen die de bloedvaten bekleden en het hart. De spiegels stijgen sterk bij sepsis, hartfalen en andere toestanden waarin de circulatie onder druk staat, en hoe hoog ze stijgen voorspelt hoe slecht het patiënten vergaat.

Dat dubbele karakter maakt het ongewoon. Adrenomedulline binnen het bloedvat lijkt beschermend — het houdt de vaatwand dicht. Adrenomedulline buiten het vat, in het weefsel, verlaagt de bloeddruk. De therapeutische vraag was dus niet "hoe geven we er meer van" maar "hoe houden we het in het juiste compartiment". Dit is een molecuul van het onderzoek en van de ziekenhuisgeneeskunde, geen peptide met een gebruikersgroep die het op eigen initiatief gebruikt. Gebruik in de community: vrijwel niets gedocumenteerd.


2Hoe het vermoedelijk werkt

Signaleert via CLR (calcitoninereceptorachtige receptor) in combinatie met de hulpproteïnen RAMP2 (de AM1-receptor) of RAMP3 (AM2), waardoor cyclisch AMP in de cel stijgt.
Verstevigt de endotheliale barrière door het actinecytoskelet en de verbindingen tussen cellen te stabiliseren, waardoor de capillaire lekkage die shock aandrijft afneemt.
Verwijdt arteriën, deels via stikstofmonoxide, waardoor de bloeddruk en de afterload dalen.
Heeft natriuretische en diuretische effecten op de nier en onderdrukt aldosteron.
Knock-outdieren sterven in utero door vasculaire en lymfatische defecten, wat laat zien hoe fundamenteel de route is voor de ontwikkeling van bloedvaten.
Adrenomedulline op een receptor die is opgebouwd uit de calcitoninereceptor-achtige receptor met zijn hulpeiwit RAMP2 — de hulpsubeenheid is wat de receptor dit ligand geeft. Het bloedvat verwijdt, en de endotheelbarrière wordt gesloten gehouden in plaats van geopend.Schematisch — niet op schaal

3Wat het onderzoek laat zien

Waarde als biomarker bij sepsis en hartfalen

De best gefundeerde bevinding bij mensen is helemaal geen behandeleffect. Circulerend bio-ADM en MR-proADM volgen de ernst en voorspellen de mortaliteit en de behoefte aan vasopressoren bij sepsis, en voorspellen de uitkomsten bij acuut hartfalen, in meerdere grote observationele cohorten (Marino 2014, Crit Care; Maisel 2010–2012 BACH-substudies, J Am Coll Cardiol en verwant werk). [3]
Beoordeeld: A (neutral)

Adrecizumab (enibarcimab) bij septische shock

Adrecizumab is een monoklonaal antilichaam dat de N-terminus van adrenomedulline bindt zonder het volledig te blokkeren; het idee is dat het het peptide in de bloedbaan houdt, waar het beschermend is. De fase 2-studie AdrenOSS-2 bij patiënten met septische shock en een hoog bio-ADM was veilig en rapporteerde gunstige signalen op maten voor orgaanondersteuning, maar was geen definitieve werkzaamheidsstudie (Laterre 2021, Intensive Care Med). Er volgde een groter bevestigend programma; de uitkomsten en de huidige status moeten worden nagegaan bij de sponsor en in registervermeldingen †. [4]

Korte infusies bij mensen

Infusie van adrenomedulline bij gezonde vrijwilligers en bij patiënten met hartfalen of hypertensie verlaagt de systemische vaatweerstand, verhoogt het hartminuutvolume en verhoogt het natrium in de urine, met dosisbeperkende hypotensie en roodheid (flushing) (Nagaya 2000, Circulation; Troughton 2000 en verwante kleine studies). Dit zijn fysiologie-experimenten die uren duren. [2]

Geïnhaleerd adrenomedulline bij pulmonale hypertensie

Kleine Japanse studies rapporteerden een selectieve verlaging van de pulmonale vaatweerstand na inhalatie (Nagaya 2003–2004). Niet verder ontwikkeld tot een geregistreerd product.
Beoordeeld: B (very small)

Inflammatoire darmziekte

Pilotstudies met infusie van recombinant humaan adrenomedulline bij refractaire colitis ulcerosa en de ziekte van Crohn, grotendeels van één Japanse groep, rapporteerden symptomatische en endoscopische verbetering bij kleine aantallen patiënten. Een vroeg stadium, en niet onafhankelijk op grotere schaal gerepliceerd.
Beoordeeld: C/D

Cardioprotectie, lymfangiogenese, pre-eclampsie

Uitgebreid werk bij dieren en in cellen. Verminderde adrenomedullinesignalering wordt in verband gebracht met pre-eclampsie en met lymfatische aandoeningen; niets daarvan heeft tot een behandeling bij mensen geleid.

4Gemelde bijwerkingen en interacties

Gemeld in de literatuur

Bij infusies bij mensen zijn de voorspelbare effecten hypotensie, reflextachycardie, roodheid (flushing) en hoofdpijn — de verwachte gevolgen van een krachtige vaatverwijder. Adrecizumab werd in fase 1 en 2 als goed verdragen gerapporteerd.

Door de community gemeld

Geen. De stof wordt niet op eigen initiatief gebruikt.

Theoretisch. Het geven van een sterke vaatverwijder aan iemand die al hypotensief is, is het centrale gevaar, en is precies de reden dat voor de antilichaamstrategie is gekozen in plaats van voor het peptide. Adrenomedulline komt ook tot expressie in veel tumoren en ondersteunt , dus langdurige exogene blootstelling brengt hetzelfde niet-onderzochte oncologische voorbehoud met zich mee als andere pro-angiogene peptiden.

Interacties. Additieve hypotensie met elke vaatverwijder, elk nitraat, elke ACE-inhibitor, ARB of diureticum. Er bestaan geen formele interactiestudies.

Markers die onderzoekers vaak volgen

In de klinische onderzoekssetting zijn deze door het protocol voorgeschreven en niet optioneel:

MarkerWaarom ze gevolgd wordt
Bloeddruk, continu of bijna continuhet dosisbeperkende effect is hypotensie; dit is de belangrijkste veiligheidsmaat.
Hartslagreflextachycardie gaat samen met de vaatverwijding.
bio-ADM of MR-proADMde biomarker van de route zelf; gebruikt om patiënten te selecteren en de binding aan het aangrijpingspunt te volgen.
Lactaat en behoefte aan vasopressorenin sepsisstudies zijn dit de uitkomsten die het mechanisme zou moeten verbeteren.
Creatinine, eGFR en urineproductiehet peptide is natriuretisch en de nier is een doelorgaan.
Vochtbalans en markers van capillaire lekkage (albumine, hematocriet)het barrièrestabiliserende mechanisme voorspelt hier veranderingen.

Gratis voor iedereen. Veiligheidsinformatie staat nooit achter een betaalmuur.


5Reconstitutie en hantering

Niet van toepassing in de gebruikelijke zin: adrenomedulline wordt behandeld als een onderzoeksinfusie in een ziekenhuis of laboratorium, bereid door de apotheek of door onderzoekers, met dosering in ng/kg/min bij continue bloeddrukmonitoring. Er is geen vastgesteld vialformaat, geen reconstitutiepraktijk in de community, en niets hiervan waarvoor de calculator is gebouwd.


6Vaak samen onderzocht met

CGRP (#159 — dezelfde receptorfamilie en hulpproteïnen), natriuretische peptiden zoals BNP en ANP (als co-biomarkers bij hartfalen), urocortin 2 (#155 — het andere vasoactieve peptide dat bij acuut hartfalen in studies is onderzocht), apelin (#152).

Informatieve kruisverwijzingen. Geen aanbevelingen voor combinaties.


7Regelgevingsstatus per regio

RegioStatus (gecontroleerd op —)
Verenigde StatenNiet door de FDA goedgekeurd. Uitsluitend in onderzoek
Europese UnieNiet toegelaten als geneesmiddel; de diagnostische assays MR-proADM en bio-ADM zijn CE-gemarkeerd en worden in sommige ziekenhuizen gebruikt †
Verenigd KoninkrijkGeen vergunning
AustraliëNiet goedgekeurd
Zuid-AfrikaNiet geregistreerd
SportNiet specifiek door WADA vermeld. Een vaatverwijdend peptidehormoon zonder rationale voor prestatieverbetering; controleer de actuele lijst

8Open vragen

  • Verandert het stabiliseren van adrenomedulline in de circulatie harde uitkomsten bij septische shock, of alleen surrogaatmaten?
  • Kan het vaatafdichtende effect farmacologisch worden gescheiden van het bloeddrukverlagende effect?
  • Wat is de langetermijnveiligheid van chronische modulatie van de route, gezien de rol van adrenomedulline bij tumorangiogenese?
  • Is bio-ADM nuttig als biomarker voor behandelselectie buiten de intensive care?

9Referenties

  1. 1Kitamura K et al. (1993). Adrenomedullin: a novel hypotensive peptide isolated from human pheochromocytoma. Biochem Biophys Res Commun. PubMed · DOI
  2. 2Nagaya N et al. (2000). Haemodynamic and hormonal effects of adrenomedullin infusion in patients with congestive heart failure. Circulation. PubMed · DOI
  3. 3Marino R et al. (2014). Plasma adrenomedullin is associated with short-term mortality and vasopressor requirement in patients admitted with sepsis. Crit Care. PubMed · DOI
  4. 4Laterre PF et al. (2021). Safety and tolerability of non-neutralizing adrenomedullin antibody adrecizumab (HAM8101) in septic shock patients: the AdrenOSS-2 phase 2a biomarker-guided trial. Intensive Care Med. PubMed · DOI
  5. 5Geven C, Bergmann A, Kox M, Pickkers P (2018). Vascular effects of adrenomedullin and the anti-adrenomedullin antibody adrecizumab in sepsis. Shock. PubMed · DOI
  6. 6Ashizuka S et al. (2013–2021). Adrenomedullin therapy in patients with refractory ulcerative colitis — pilot studies. J Gastroenterol / Inflamm Bowel Dis [verify which]. PubMed

Referenties worden gekoppeld aan PubMed-/DOI-identificatoren; tot die tijd zoeken links de bronvermelding op in PubMed.

† Wordt door onze beoordelaars gecontroleerd aan de hand van actuele bronnen.


10Community

Discussies en protocollen zijn zichtbaar voor leden. Lid worden is gratis.

Zelf gemelde bijwerkingen Fase 2

Nog niet genoeg gegevens. 0 van de 50 benodigde leden hebben deze stof 4+ weken gelogd. Onder de 50 tonen we niets, zodat niemand herkenbaar is.

11Paginageschiedenis

30 okt 2026Profile published — awaiting medical review

Gelicentieerd onder CC BY-NC-SA 4.0. Een fout gevonden? Meld het · Redactionele normen — correcties worden hier vastgelegd.