Lanreotide

Somatuline Depot (USA), Somatuline Autogel (UE/UK/AU), Somatuline LA (starsza postać), BIM 23014, octan lanreotide; generyczny lanreotide do wstrzykiwań (Cipla 2021, Amneal 2026)

Zdrowie seksualne, hormony i sygnalizacja
Czeka na recenzję medycznąEN ES DE FR PT IT NL PL ZH+ Obserwuj aktualizacje
Uwaga do tego profilu. Lanreotide jest zatwierdzonym lekiem wydawanym na receptę, stosowanym w endokrynologii i onkologii, a nie związkiem przeznaczonym wyłącznie do badań. Ta strona omawia opublikowane dane naukowe. Stosowanie przez społeczność/na własną rękę praktycznie nie jest udokumentowane.

1Czym jest

Lanreotide to drugi analog somatostatyny, który trafił do praktyki klinicznej; został opracowany przez firmę Ipsen pod koniec lat 1980. jako alternatywa dla octreotide (profil 124). Działa na te same dwa receptory i pełni tę samą funkcję. Jego cechą wyróżniającą jest postać leku: octan lanreotide w bardzo wysokim stężeniu w wodzie samoistnie tworzy żel z nanorurek („Autogel” / „Depot”), który równomiernie uwalnia lek przez miesiąc lub dłużej po jednym głębokim wstrzyknięciu podskórnym, bez mikrosfer i bez etapu mieszania. W przeciwieństwie do octreotide LAR pacjentów lub ich opiekunów można przeszkolić w samodzielnym wstrzykiwaniu.

Jest zatwierdzony w akromegalii, w spowalnianiu wzrostu guzów neuroendokrynnych żołądkowo-jelitowo-trzustkowych (GEP-NET) oraz w łagodzeniu objawów zespołu rakowiaka. Badanie CLARINET sprawiło, że stał się pierwszym analogiem somatostatyny z wykazaną w badaniu kontrolowanym placebo korzyścią w zakresie przeżycia wolnego od progresji w NET trzustki i jelita środkowego.


2Jak prawdopodobnie działa

Zasadniczo identyczny z octreotide: wysokie powinowactwo do SSTR2, umiarkowane do SSTR5, niewielkie do SSTR1/3/4. Aktywacja receptorów hamuje uwalnianie GH z guzów przysadki (a tym samym IGF-1), hamuje wydzielanie serotoniny i innych peptydów z guzów neuroendokrynnych oraz wywiera bezpośrednie działanie antyproliferacyjne (zatrzymanie cyklu komórkowego, apoptoza), a także działanie pośrednie poprzez obniżenie IGF-1 i zmniejszenie ukrwienia guza. Postać żelowa zapewnia bardziej płaskie i stabilniejsze stężenia leku niż codzienne wstrzyknięcia.

Ten sam hamujący sygnał, z przewagą SSTR2, co w przypadku octreotide, z żelu typu depot uwalnianego przez miesiąc. Spowolnione zostają zarówno wydzielanie hormonów, jak i — w guzach neuroendokrynnych — wzrost komórek.Schemat — nie w skali

3Co pokazują badania

Działanie antyproliferacyjne w GEP-NET

W badaniu CLARINET (n=204; guzy niewydzielające, dobrze lub umiarkowanie zróżnicowane, Ki-67 <10%) pacjentów randomizowano do lanreotide 120 mg co 4 tygodnie lub placebo przez maksymalnie 96 tygodni. Progresja lub zgon: 31.7% vs 58.3%; mediana przeżycia wolnego od progresji nieosiągnięta vs 16.6 miesiąca (HR 0.47) (Caplin 2014, NEJM). Otwarte badanie przedłużone potwierdziło trwałość efektu (Caplin 2016, Endocr Relat Cancer). Jest to kluczowe badanie, na którym oparto zatwierdzenie w Stanach Zjednoczonych w 2014 roku. [1][2]
Ocena: A/B

Akromegalia

Liczne badania wykazują kontrolę biochemiczną (prawidłowe IGF-1 i GH) u około 40–55% pacjentów oraz zmniejszenie guza u większości z nich, porównywalne z octreotide LAR (Caron 2002, J Clin Endocrinol Metab; Melmed 2010 badanie PRIMARYS dotyczące lanreotide w pierwszej linii — Caron 2014, J Clin Endocrinol Metab). Wydłużone dawkowanie co 6–8 tygodni utrzymuje kontrolę u wybranych pacjentów (badanie LEAD, Neggers 2015, J Clin Endocrinol Metab). [3][4]

Zespół rakowiaka

Badanie ELECT (n=115) wykazało, że lanreotide w porównaniu z placebo zmniejszał liczbę dni wymagających ratunkowego podania krótko działającego octreotide w ciągu 16 tygodni (Vinik 2016, Endocr Pract). [5]
Ocena: A (modest)

Wielotorbielowatość wątroby i nerek

Lanreotide zmniejszał objętość wątroby w wielotorbielowatości wątroby (badania LOCKCYST), ale nie spowalniał pogarszania się czynności nerek w ADPKD w badaniu DIPAK-1 (Meijer 2018, JAMA). [6]
Ocena: B/C

Orbitopatia tarczycowa, hiperinsulinizm, zespół poposiłkowy (dumping)

Rozproszone małe badania, stosowanie poza wskazaniami rejestracyjnymi.

4Zgłaszane działania niepożądane i interakcje

Opisywane w literaturze

działania żołądkowo-jelitowe (biegunka 26–65%, ból brzucha, wzdęcia, nudności, luźne tłuszczowe stolce), kamica żółciowa i błotko żółciowe (~20–25% rozwija kamienie w ciągu lat, głównie bezobjawowe; zgłaszano ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego i zapalenie dróg żółciowych, także po odstawieniu), guzki i ból w miejscu wstrzyknięcia (głębokie wstrzyknięcie podskórne w pośladek), hiperglikemia lub hipoglikemia, bradykardia, niedoczynność tarczycy, obniżenie witaminy B12, zmęczenie, ból głowy. Zapalenie trzustki występuje rzadko. Przeciwciała pojawiają się niezbyt często.

Zgłaszane przez społeczność

brak udokumentowanych.

Teoretyczne. jak w przypadku octreotide — przewlekłe hamowanie GH/IGF-1 u zdrowej osoby nie przynosi korzyści i niesie prawdopodobne ryzyko szkody.

Interakcje. cyclosporine (zmniejszone wchłanianie), bromocriptine (zwiększona biodostępność), insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe (dostosowanie dawek), beta-blokery i inne leki zwalniające rytm serca, spowolnione wchłanianie leków doustnych; możliwy zmniejszony klirens substratów CYP3A4.

Wskaźniki, które badacze zwykle monitorują

WskaźnikDlaczego się go obserwuje
IGF-1 i GHwartości docelowe w akromegalii, sprawdzane przed każdą zmianą dawki (zwykle początkowo co 3 miesiące).
Glukoza na czczo i HbA1cdwukierunkowy wpływ na glukozę.
TSH i wolna T4ryzyko niedoczynności tarczycy przy długotrwałym stosowaniu.
USG pęcherzyka żółciowegona początku i co 6–12 miesięcy lub w razie objawów ze strony dróg żółciowych.
Częstość akcji serca i EKGbradykardia, zwłaszcza w połączeniu z beta-blokerami.
Witamina B12okresowo przy długotrwałym leczeniu.
Chromogranina A, 5-HIAA i obrazowanie przekrojowemonitorowanie guza u pacjentów z NET.
Enzymy wątrobowe i lipazaw razie bólu brzucha, aby wykryć powikłania ze strony dróg żółciowych lub trzustki.

Bezpłatne dla wszystkich. Informacje o bezpieczeństwie nigdy nie są płatne.


5Rekonstytucja i postępowanie

Dostarczany jako gotowy do wstrzyknięcia przesycony żel w ampułkostrzykawce (60, 90, 120 mg w 0.2–0.5 mL) z igłą zabezpieczającą. Bez . Podawany w głębokim wstrzyknięciu podskórnym w górny zewnętrzny kwadrant pośladka (nie w brzuch), naprzemiennie po obu stronach; tłok wciska się powoli przez około 20 sekund, ponieważ żel jest lepki. Kalkulator nie ma zastosowania.


6Często badany razem z

Octreotide (profil 124) i pasireotide (profil 126); telotristat ethyl (biegunka w zespole rakowiaka); lutetium-177 DOTATATE i everolimus (NET, często stosowane łącznie z kontynuacją lanreotide); pegvisomant i cabergoline (akromegalia). Krótko działający octreotide stosuje się ratunkowo przy objawach przełomowych.

Powiązania informacyjne. To nie są zalecenia łączenia.


7Status regulacyjny według regionu

RegionStatus (sprawdzono —)
Stany ZjednoczoneSomatuline Depot zatwierdzony przez FDA: akromegalia (2007), GEP-NET (grudzień 2014), zespół rakowiaka (2017). Generyczny lanreotide do wstrzykiwań zatwierdzony dla Cipla (grudzień 2021) i Amneal (wrzesień 2026)
Unia EuropejskaDopuszczony do obrotu w procedurach krajowych (Somatuline Autogel) w akromegalii, w leczeniu antyproliferacyjnym GEP-NET oraz w objawach zespołu rakowiaka
Wielka BrytaniaLicencjonowany przez MHRA; wyłącznie na receptę; rekomendowany przez NICE w NET
AustraliaZarejestrowany przez TGA; na liście PBS w akromegalii oraz czynnych/nieczynnych hormonalnie GEP-NET
Republika Południowej Afryki (RPA)Zarejestrowany przez SAHPRA; wyłącznie na receptę †
SportNie znajduje się na Liście substancji zabronionych WADA

8Otwarte pytania

  • Czy analogi somatostatyny poprawiają przeżycie całkowite w NET (CLARINET wykazało korzyść w zakresie przeżycia wolnego od progresji, a nie przeżycia całkowitego).
  • Równoważność w bezpośrednim porównaniu z octreotide LAR w akromegalii wykazano jedynie w małych lub retrospektywnych badaniach.
  • Korzyść w NET z Ki-67 >10% oraz przy dawkach wyższych niż w charakterystyce produktu (CLARINET FORTE badało 120 mg co 14 dni).

9Źródła

  1. 1Caplin ME et al. (2014). Lanreotide in metastatic enteropancreatic neuroendocrine tumors (CLARINET). NEJM. PubMed · DOI
  2. 2Caplin ME et al. (2016). Anti-tumour effects of lanreotide for pancreatic and intestinal neuroendocrine tumours: the CLARINET open-label extension study. Endocr Relat Cancer. PubMed
  3. 3Caron PJ et al. (2014). Tumor shrinkage with lanreotide Autogel 120 mg as primary therapy in acromegaly: results of a prospective multicenter clinical trial (PRIMARYS). J Clin Endocrinol Metab. PubMed · DOI
  4. 4Neggers SJ et al. (2015). Lanreotide Autogel 120 mg at extended dosing intervals in patients with acromegaly biochemically controlled with octreotide LAR or lanreotide Autogel (LEAD). J Clin Endocrinol Metab. PubMed · DOI
  5. 5Vinik AI et al. (2016). ELECT: a phase 3 study of efficacy and safety of lanreotide depot/autogel in carcinoid syndrome. Endocr Pract. PubMed
  6. 6Meijer E et al. (2018). Effect of lanreotide on kidney function in patients with autosomal dominant polycystic kidney disease (DIPAK-1). JAMA. PubMed · DOI
  7. 7Ipsen. Somatuline Depot (lanreotide) injection prescribing information (current label). PubMed

Źródła są właśnie powiązywane z identyfikatorami PubMed/DOI; do tego czasu linki wyszukują cytowanie w PubMed.

† Nasi recenzenci weryfikują to z aktualnymi źródłami.


10Społeczność

Wątki i protokoły są widoczne dla członków. Dołączenie jest darmowe.

Działania niepożądane zgłaszane samodzielnie Faza 2

Na razie za mało danych. Ten związek zapisywało przez 4+ tygodnie 0 z 50 wymaganych członków. Poniżej 50 nie pokazujemy niczego, aby nikogo nie dało się zidentyfikować.

11Historia strony

30 paź 2026Profile published — awaiting medical review

Licencja CC BY-NC-SA 4.0. Znalazłeś błąd? Zgłoś go · Standardy redakcyjne — poprawki są tutaj odnotowywane.