Hexarelin

Examorelin, EP 23905, His-D-2-methyl-Trp-Ala-Trp-D-Phe-Lys-NH2

Groeihormoonas
Wacht op medische beoordelingEN ES DE FR PT IT NL PL ZH+ Volgen voor updates

1Wat het is

Hexarelin is een nauwe chemische verwant van GHRP-6, in het begin van de jaren 1990 ontwikkeld door Romano Deghenghi bij Europeptides. De enkele verandering — een 2-methylgroep op het D-tryptofaan — maakt het molecuul stabieler en ruwweg even potent of potenter in het vrijgeven van GH. Het is volledig synthetisch.

Het werd in de jaren 1990 uitgebreid onderzocht in Italië en het VK, onder meer bij kinderen met een kleine gestalte, volwassenen met GH-deficiëntie en mensen met een hartziekte, en bereikte een vroeg stadium van klinische ontwikkeling. Twee bevindingen hielden het tegen: de GH-respons zwakt af bij voortgezet gebruik, en de stijging van IGF-1 is bescheiden ondanks de grote acute GH-pieken. De ontwikkeling als geneesmiddel stopte rond 2000.

Het tweede leven van hexarelin in het onderzoek kwam van de cardiale effecten ervan, die deels onafhankelijk van GH lijken te zijn en via de CD36-receptor in de hartspier verlopen. In de community wordt het gebruikt als een "sterker" GHRP, doorgaans in korte cycli vanwege de desensitisatie.


2Hoe het vermoedelijk werkt

GH-afgifte. activering van in de hypofyse, met versterking vanuit de hypothalamus, zoals bij GHRP-6. Synergetisch met GHRH.
Cortisol en prolactine. hexarelin verhoogt ACTH/cortisol en prolactine meer dan ipamorelin en vergelijkbaar met of meer dan GHRP-6.
Appetijt. agonisme op de ghrelinereceptor verhoogt de honger, al beschrijven meldingen uit de community het als minder uitgesproken dan bij GHRP-6.
Hart. bindt CD36 op hartspiercellen en coronaire vaten; werk bij knaagdieren laat minder ischemie-reperfusieschade en een betere contractiliteit zien die ook bij GH-deficiënte dieren aanhoudt, wat op een direct cardiaal effect wijst.
Desensitisatie. herhaald doseren reguleert de GH-respons binnen weken naar beneden, terwijl ook de cortisol- en prolactinerespons afneemt.
Een ghrelinereceptoragonist met de sterkste groeihormoonafgifte van de GHRP-reeks, en het snelste verlies van effect bij herhaald gebruik.Schematisch — niet op schaal

3Wat het onderzoek laat zien

GH-afgifte

Dosis-responsstudies bij gezonde volwassenen laten stevige GH-afgifte zien na intraveneuze, subcutane, intranasale en orale toediening, waarbij de orale biologische beschikbaarheid laag maar meetbaar is (Ghigo 1994, J Clin Endocrinol Metab; Imbimbo 1994, Eur J Clin Pharmacol). De GH-piek na 2 µg/kg intraveneus is vergelijkbaar met of groter dan die van GHRH. [2][3]

Chronisch doseren bij volwassenen

Zestien weken tweemaal daags hexarelin bij gezonde volwassenen gaf tegen week 4 een afgezwakte GH-respons die na het stoppen deels herstelde; IGF-1 steeg slechts bescheiden (Rahim, O'Neill & Shalet 1998, J Clin Endocrinol Metab). Een begeleidende studie vond dat ook de cortisol- en prolactinerespons met de tijd afnam (Rahim 1998, Clin Endocrinol). Dit zijn de belangrijkste gegevens bij mensen over wat er gebeurt bij langdurig gebruik van een GHRP. [4][5]

Kleine gestalte bij kinderen

Intranasaal hexarelin bij kinderen met een kleine gestalte behield in sommige rapporten over maanden de GH-respons ondanks gedeeltelijke desensitisatie, met bescheiden veranderingen in de groeisnelheid (Klinger 1996, Eur J Endocrinol). De ontwikkeling werd niet voortgezet. [6]
Beoordeeld: B (acute human) / C (chronic animal)

Cardiale effecten

Bij gezonde vrijwilligers en GH-deficiënte volwassenen verhoogden enkelvoudige intraveneuze doses hexarelin acuut de linkerventrikelejectiefractie, een effect dat GH zelf niet reproduceerde (Bisi 1999, J Endocrinol Invest). Bij ratten beschermde hexarelin onafhankelijk van GH tegen ischemie-reperfusieschade (Locatelli 1999, Endocrinology), en werd de CD36-receptor aangewezen als bemiddelaar van de coronaire effecten (Bodart 2002, Circ Res). Geen chronische cardiale studie bij mensen. [7][8][9]

Lichaamssamenstelling, herstel

Geen gepubliceerde studies bij mensen naar lichaamssamenstelling of kracht. Het gebruik in de community voor deze doelen rust op de GH-fysiologie en op anekdotes.

4Gemelde bijwerkingen en interacties

Gemeld in de literatuur

Blozen, voorbijgaande slaperigheid, lichte stijgingen van cortisol en prolactine na elke dosis, af en toe misselijkheid. Op korte termijn goed verdragen. Een verminderde GH-respons (tachyfylaxie) bij chronisch doseren is eerder de belangrijkste gedocumenteerde beperking dan een bijwerking.

Door de community gemeld

blozen, een warm gevoel en lichthoofdigheid na de injectie, honger (minder dan bij GHRP-6), vochtretentie, tintelingen in de handen, lusteloosheid, hoofdpijn; sommigen melden prolactineachtige klachten bij frequent doseren.

Theoretisch. chronische stimulatie van cortisol; een met GH/IGF-1 samenhangende verlaging van de insulinegevoeligheid; zorg bij een actieve maligniteit; onbekende langetermijneffecten van agonisme op CD36.

Interacties. synergetisch met GHRH-analogen; additief met andere GHRP's; glucoseverlagende medicijnen kunnen monitoring vragen.

Markers die onderzoekers vaak volgen

MarkerWaarom ze gevolgd wordt
IGF-1de geïntegreerde marker van het GH-effect; in de studie van Rahim steeg het slechts bescheiden, dus een vlak IGF-1 is te verwachten en niet alarmerend.
Nuchtere glucose en HbA1cGH werkt insuline tegen.
Cortisol (in de ochtend) en prolactinebeide worden door hexarelin gestimuleerd; relevant bij frequent doseren.
Hartslag in rust en bloeddrukgezien de directe cardiale werking; er zijn geen vastgestelde drempels.
Vochtretentie en gewichtkomt in het begin vaak voor.

Gratis voor iedereen. Veiligheidsinformatie staat nooit achter een betaalmuur.


5Reconstitutie en hantering

Wordt doorgaans geleverd in vials van 2 mg of 5 mg. met , voorzichtig zwenken. In de community is de praktijk korte cycli (vaak 4–6 weken) vanwege de desensitisatie.

Openen in calculator, vooraf ingevuld →

6Vaak samen onderzocht met

GHRH-analogen (CJC-1295 / mod GRF 1-29, sermorelin) voor synergie. Vergeleken met GHRP-6, GHRP-2 en ipamorelin in studies naar receptorselectiviteit.

Informatieve kruisverwijzingen. Geen aanbevelingen voor combinaties.


7Regelgevingsstatus per regio

RegioStatus (gecontroleerd op —)
Verenigde StatenNiet FDA-goedgekeurd. Status voor bereiding onder de herziening van de bulkstoffen van 2023: †
Europese UnieNiet toegelaten
Verenigd KoninkrijkNiet geregistreerd
AustraliëClassificatie alleen op recept als GH-secretagoog; geen goedgekeurd product †
Zuid-AfrikaNiet geregistreerd
Sport (WADA)Verboden (S2 — GHRP's waaronder hexarelin worden met naam genoemd)

8Open vragen

  • Kan intermitterend doseren desensitisatie voorkomen, zoals de praktijk in de community aanneemt? Niet onderzocht.
  • Vertalen de acute cardiale effecten zich in enig chronisch voordeel of nadeel?
  • Langetermijneffecten van herhaalde stimulatie van cortisol en prolactine.

9Referenties

  1. 1Deghenghi R et al. (1994). GH-releasing activity of hexarelin, a new growth hormone releasing peptide, in infant and adult rats. Life Sci. PubMed · DOI
  2. 2Ghigo E et al. (1994). Growth hormone-releasing activity of hexarelin, a new synthetic hexapeptide, after intravenous, subcutaneous, intranasal, and oral administration in man. J Clin Endocrinol Metab. PubMed · DOI
  3. 3Imbimbo BP et al. (1994). Growth hormone-releasing activity of hexarelin in humans: a dose-response study. Eur J Clin Pharmacol. PubMed · DOI
  4. 4Rahim A, O'Neill PA, Shalet SM (1998). Growth hormone status during long-term hexarelin therapy. J Clin Endocrinol Metab. PubMed · DOI
  5. 5Rahim A, O'Neill PA, Shalet SM (1998). The effect of chronic hexarelin administration on the pituitary-adrenal axis and prolactin. Clin Endocrinol (Oxf). PubMed · DOI
  6. 6Klinger B et al. (1996). Desensitization from long-term intranasal treatment with hexarelin does not interfere with the biological effects of this growth hormone-releasing peptide in short children. Eur J Endocrinol. PubMed · DOI
  7. 7Bisi G et al. (1999). Acute cardiovascular and hormonal effects of GH and hexarelin, a synthetic GH-releasing peptide, in humans. J Endocrinol Invest. PubMed · DOI
  8. 8Locatelli V et al. (1999). Growth hormone-independent cardioprotective effects of hexarelin in the rat. Endocrinology. PubMed · DOI
  9. 9Bodart V et al. (2002). CD36 mediates the cardiovascular action of growth hormone-releasing peptides in the heart. Circ Res. PubMed · DOI

† Wordt door onze beoordelaars gecontroleerd aan de hand van actuele bronnen.


10Community

Discussies en protocollen zijn zichtbaar voor leden. Lid worden is gratis.

Zelf gemelde bijwerkingen Fase 2

Nog niet genoeg gegevens. 0 van de 50 benodigde leden hebben deze stof 4+ weken gelogd. Onder de 50 tonen we niets, zodat niemand herkenbaar is.

11Paginageschiedenis

25 okt 2026Profile published — awaiting medical review

Gelicentieerd onder CC BY-NC-SA 4.0. Een fout gevonden? Meld het · Redactionele normen — correcties worden hier vastgelegd.