Biblioteka peptydów
Wydaje się wspierać tworzenie naczyń krwionośnych i naprawę tkanek — wykazano to głównie u gryzoni.
Zakłada się, że działa tak samo jak BPC-157 — angiogeneza, sygnalizacja czynników wzrostu i tlenku azotu w modelach gryzoni — ponieważ aktywny peptyd jest ten sam; nie ma badań mechanizmu dotyczących samego PDA
Wiąże aktynę, regulując ruch komórek, co wspiera zamykanie się ran i ograniczenie bliznowacenia.
Przenosi miedź do komórek i przesuwa ekspresję genów w kierunku naprawy.
Wycisza sygnalizację zapalną (NF-κB) wewnątrz komórek odpornościowych i komórek nabłonka jelit, częściowo dzięki transportowi do komórek przez przenośnik PepT1, bez efektów pigmentacyjnych pełnego α-MSH
Aktywuje „wrodzony receptor naprawczy” (połączenie receptora EPO z receptorem β-wspólnym CD131), który włącza się w uszkodzonej tkance, wywołując ochronne działanie EPO na tkanki bez pobudzania wytwarzania czerwonych krwinek
Bezpośrednio dziurawi błony bakteryjne i działa jako sygnał immunologiczny — przyciąga białe krwinki, wiąże endotoksynę bakteryjną, wspiera zamykanie się ran i tworzenie nowych naczyń krwionośnych
Buforuje kwas w mięśniach, wychwytuje reaktywne formy tlenu i reaktywne aldehydy, chelatuje metale i blokuje powstawanie końcowych produktów zaawansowanej glikacji (AGE), które usztywniają i uszkadzają białka
Zwalnia podział komórek macierzystych krwiotworzenia i tłumi włóknienie napędzane przez TGF-β; jest rozkładany przez ACE, więc inhibitory ACE podnoszą jego stężenie kilkukrotnie
Działa miejscowo w błonie śluzowej jelita, zapobiegając rozluźnianiu się połączeń ścisłych między komórkami, dzięki czemu mniej fragmentów glutenu i innych dużych cząsteczek przedostaje się przez barierę
Aktywuje receptory GC-C na powierzchni nabłonka jelitowego, podnosząc poziom cGMP, co kieruje jony chlorkowe i wodorowęglanowe (a w konsekwencji wodę) do światła jelita, zmiękczając stolec i przyspieszając pasaż, podczas gdy cGMP wydostający się z komórek wycisza…
Aktywuje cyklazę guanylanową C w nabłonku jelita, zwiększając stężenie cGMP, co powoduje przemieszczanie chlorków i wody do światła jelita i zmiękcza stolec; cGMP tłumi też aktywność nerwów przewodzących ból trzewny
Uwalniana przez komórki S dwunastnicy, gdy dociera do niej kwas; pobudza trzustkę do obfitego wydzielania płynu bogatego w wodorowęglany, a u osób z gastrinoma żołądek do uwalniania gastryny — na tym opierają się jej zastosowania diagnostyczne
Uwalniana przez komórki I dwunastnicy po posiłku bogatym w tłuszcze lub białko; kurczy pęcherzyk żółciowy, pobudza wydzielanie enzymów trzustkowych, spowalnia opróżnianie żołądka i za pośrednictwem nerwu błędnego sygnalizuje mózgowi sytość
Naśladuje hormon jelitowy GLP-2: pogrubia i wydłuża błonę śluzową jelita, zwiększa przepływ krwi i wchłanianie składników odżywczych oraz spowalnia pasaż jelitowy — dzięki temu osoby z bardzo krótkim jelitem wchłaniają więcej z tego, co jedzą, i potrzebują mniej żywienia dożylnego
Aktywuje receptor GLP-2 w jelicie, zwiększając wysokość kosmków, powierzchnię błony śluzowej i wchłanianie składników odżywczych, dzięki czemu osoby na żywieniu dożylnym mogą je ograniczyć
Aktywuje jelitowy receptor GLP-2, zwiększając powierzchnię chłonną błony śluzowej i zmniejszając zapotrzebowanie osób z zespołem krótkiego jelita na żywienie dożylne i płyny
Szukasz MK-677, NAD+ lub rapamycyny? To nie peptydy — zobacz To nie peptydy, ale często omawia się je razem z nimi.