Pierwsze kroki · 09

Pokazywanie swoich danych lekarzowi, klinice lub trenerowi

Czasem osoba, która powinna zobaczyć twoje dane, stoi przed tobą albo w nogach szpitalnego łóżka i nie możesz jej niczego wysłać e-mailem. Do tego służy Udostępnij teraz. Podajesz jej trzy rzeczy: adres, swoją datę urodzenia i kod. Wpisuje je w dowolnej przeglądarce i widzi tę część twoich danych, którą wybierzesz.

6 min czytania · EN ES DE FR PT IT NL PL ZH
CC BY-NC-SA 4.0

Trzy adresy

rpb.doctor, rpb.clinic i rpb.coach. Każdy otwiera ten sam prosty formularz i każdy zaczyna od innego wyboru: lekarz widzi najpierw to, co przyjmujesz, klinika widzi najpełniejszy obraz, trener widzi twój plan i jego przebieg. Wybór możesz zmienić za każdym razem.


Tworzenie udostępnienia

Otwórz Udostępnij teraz z menu w prawym górnym rogu.

Górna część formularza Udostępnij teraz: wybór między trenerem, kliniką i lekarzem oraz cztery pola wyboru: leki i suplementy, protokoły, wartości laboratoryjne i postępy.Górna część formularza Udostępnij teraz: wybór między trenerem, kliniką i lekarzem oraz cztery pola wyboru: leki i suplementy, protokoły, wartości laboratoryjne i postępy.
Każde pole mówi, co jest pokazywane, a co pomijane.
  1. Wybierz, dla kogo to jest

    Od tego zależy adres, który podasz, i to, które pola są na początku zaznaczone.

  2. Zaznacz, co ta osoba może zobaczyć

    Leki i suplementy, rozpoczęte przez ciebie protokoły, potwierdzone przez ciebie wartości laboratoryjne oraz postępy w postaci liczb. Twoje notatki nigdy nie są dołączane, podobnie jak wersje robocze i same dokumenty laboratoryjne.

Dolna część formularza: kod na teraz lub stały link, data urodzenia, wybór między sześcioma cyframi a własnym słowem, czas ważności kodu i przycisk Utwórz.Dolna część formularza: kod na teraz lub stały link, data urodzenia, wybór między sześcioma cyframi a własnym słowem, czas ważności kodu i przycisk Utwórz.
Kod na teraz to zwykły wybór.
  1. Wybierz, jak się otwiera

    Kod na teraz otwiera od razu każdemu, kto go wpisze, przez wybrany przez ciebie czas: 15 minut, 1 godzinę, 4 godziny lub 24 godziny. Stały link jest opisany poniżej.

  2. Wpisz swoją datę urodzenia

    Dzięki niej kod jest twój. Używamy jej do tego, po czym ją zapominamy; na twoim koncie zostaje tylko rok.

  3. Wybierz kod

    Sześć cyfr, które tworzymy my, albo słowo, które wybierasz, na przykład imię lub nazwisko samego lekarza, które będzie on pamiętać także godzinę później.

  4. Potwierdź i utwórz

    Zaznacz pole z oświadczeniem, że chcesz pokazać tę część swoich danych, i naciśnij Utwórz.

Pole „Podaj tej osobie te trzy rzeczy” z adresem rpb.doctor, datą urodzenia i sześciocyfrowym kodem, a pod nim kod QR.Pole „Podaj tej osobie te trzy rzeczy” z adresem rpb.doctor, datą urodzenia i sześciocyfrowym kodem, a pod nim kod QR.
Odczytaj je na głos albo pozwól zeskanować kod QR.

Kod jest widoczny tylko teraz. Powiedz te trzy rzeczy albo pozwól drugiej osobie zeskanować kod QR telefonem.


Co robi druga osoba

Strona pod adresem rpb.doctor: pola na datę urodzenia, kod, imię i nazwisko osoby oglądającej oraz opcjonalną wiadomość, a także przycisk Otwórz.Strona pod adresem rpb.doctor: pola na datę urodzenia, kod, imię i nazwisko osoby oglądającej oraz opcjonalną wiadomość, a także przycisk Otwórz.
Co widzi pod tym adresem.

Wpisuje twoją datę urodzenia i kod oraz swoje imię i nazwisko. To imię i nazwisko jest ci pokazywane, żebyś wiedział, kto patrzył. Nie możemy go zweryfikować.

Otwarty widok: wiersz z informacją, kto udostępnia i do kiedy, przycisk Zamknij, informacja, że wszystko zostało zapisane samodzielnie, oraz tabela leków i suplementów.Otwarty widok: wiersz z informacją, kto udostępnia i do kiedy, przycisk Zamknij, informacja, że wszystko zostało zapisane samodzielnie, oraz tabela leków i suplementów.
Widok, który dostaje.

Widok pozostaje otwarty najwyżej przez 30 minut i nigdy dłużej niż ważność kodu. Mówi wprost, że wszystko, co zawiera, zostało zapisane przez ciebie samodzielnie i że nic nie jest zweryfikowane. Przycisk drukowania jest tylko wtedy, gdy przy tworzeniu udostępnienia pozwolisz na drukowanie.


Stały link

Stały link jest dla kogoś, kogo widujesz regularnie. Raz wybierasz hasło i działa ono, dopóki go nie usuniesz. Wpisanie go niczego nie otwiera. Zamiast tego dostajesz prośbę, w Telegramie lub e-mailem, z informacją, kto prosi i skąd pochodzi prośba, i za każdym razem decydujesz.

Prośba na stronie Udostępnij teraz: „Dr. Jensen chce otworzyć Twój widok dla lekarza”, wiadomość napisana przez tę osobę oraz przyciski „Zgoda na 30 min” i „Odrzuć”.Prośba na stronie Udostępnij teraz: „Dr. Jensen chce otworzyć Twój widok dla lekarza”, wiadomość napisana przez tę osobę oraz przyciski „Zgoda na 30 min” i „Odrzuć”.
Zgadzaj się tylko na to, czego się spodziewasz.

Strona drugiej osoby czeka na twoją odpowiedź do 10 minut. Po trzech odrzuconych prośbach stały link przestaje pytać, a ty tworzysz nowy z innym hasłem.


Kontrola nad udostępnieniami

Listy „Otwarte udostępnienia” i „Kto co otworzył” na stronie Udostępnij teraz, z przyciskami do zatrzymania udostępnienia, usunięcia stałego linku i zamknięcia widoku, który jest teraz otwarty.Listy „Otwarte udostępnienia” i „Kto co otworzył” na stronie Udostępnij teraz, z przyciskami do zatrzymania udostępnienia, usunięcia stałego linku i zamknięcia widoku, który jest teraz otwarty.
Każde otwarcie jest na liście.

Za każdym razem, gdy coś zostaje otwarte, dostajesz informację. Udostępnij teraz pokazuje, co jest w tej chwili udostępniane oraz kto co otworzył, kiedy i skąd. Zatrzymaj kończy kod przed czasem, Usuń usuwa stały link, a Zamknij teraz zamyka widok, który ktoś ma otwarty.


Przy prywatnym sejfie

Nie możemy odczytać sejfu, więc to twoja przeglądarka przygotowuje widok i blokuje go czterema słowami, w twoim języku, które będziesz znać tylko ty i osoba, której je podasz. Przechowujemy go zablokowany i nie możemy go otworzyć. Przy sejfie są tylko kody na teraz: bez własnego słowa i bez stałego linku.


Częste błędy

Słowo o sobie jako kod. Każdy, kto zna twoją datę urodzenia i odgadnie słowo, dostanie się do środka. Użyj czegoś, co druga osoba zapamięta, a nie czegoś, co inni wiedzą o tobie.
Udostępnianie więcej, niż wymaga rozmowa. Trener rzadko potrzebuje twoich wartości laboratoryjnych. Odznacz to, co nie jest potrzebne.
Zgoda na prośbę, której się nie spodziewasz. Imię i nazwisko wpisuje ten, kto prosi. Jeśli nie jesteś z tą osobą ani się jej nie spodziewasz, odrzuć.
Przekonanie, że brak przycisku drukowania oznacza brak kopii. Zdjęcia ekranu nic nie powstrzyma. Udostępniaj tylko to, co dałbyś komuś na papierze.
Pokazywanie swoich danych lekarzowi, klinice lub trenerowi · Research Protocol Builder