Vesilute

Glu-Asp, ED, H-Glu-Asp-OH, Vesilut, Везилют; soms verward met Vesugen (Lys-Glu-Asp, het ‘vasculaire’ tripeptide) of Prostamax (Lys-Glu-Asp-Pro)

Immuunsysteem & bioregulatoren
Wacht op medische beoordelingEN ES DE FR PT IT NL PL ZH+ Volgen voor updates

1Wat het is

Vesilute wordt op de markt gebracht als het blaaslid van de Khavinson-familie van korte synthetische peptiden, ontwikkeld aan het St Petersburg Institute of Bioregulation and Gerontology. Het uitgangspunt van de familie is dat elk weefsel een kort peptide heeft dat het ‘reguleert’: Epitalon voor de pijnappelklier, Cortagen (#94) voor de cortex, Cardiogen voor het hart, Vesugen voor de bloedvaten, enzovoort. Vesilute is het dipeptide Glu-Asp (H-Glu-Asp-OH; niet Lys-Glu-Asp-Pro, het prostaatpeptide Prostamax van de groep), en het is gericht op de urineblaas — doorgaans gepromoot voor leeftijdsgebonden blaasklachten, aandrang en terugkerende blaasontsteking.

Dit profiel moet iets ongemakkelijks onomwonden zeggen: we konden geen enkele peer-reviewed studie vinden — in welke taal dan ook, bij dieren of bij mensen — die specifiek Vesilute onderzoekt. De oorspronkelijke groep heeft over verschillende van haar peptiden gepubliceerd (Epitalon, Vilon, Livagen, Cortagen, Vesugen, Bronchogen) in Bulletin of Experimental Biology and Medicine en in eigen monografieën, en heeft op de blaas gerichte peptiden beschreven in octrooien en productliteratuur, maar voor Vesilute zelf lijkt geen primaire publicatie te bestaan die we met vertrouwen kunnen citeren. De literatuur is niet dun; voor deze stof is ze, voor zover wij kunnen nagaan, afwezig. Alles hieronder is daarom redenering op familieniveau, duidelijk als zodanig aangeduid, en anekdotes uit de community.


2Hoe het vermoedelijk werkt

Het algemene model van de oorspronkelijke groep voor al haar korte peptiden, niet aangetoond voor Vesilute:

Penetratie in cel en celkern. Van geladen korte peptiden wordt voorgesteld dat ze door celmembranen heen en de celkern in gaan, waar ze aan specifieke DNA-sequenties of histoneiwitten binden en de gentranscriptie veranderen (Khavinson 2011).
Weefselspecificiteit. Elk peptide zou bij voorkeur inwerken op het orgaan waaruit het is afgeleid — een bewering die berust op analyse van de aminozuursamenstelling van orgaanextracten en op moleculaire modellering, niet op tracer- of distributiestudies.
‘Normaliserend’ effect. De groep meldt dat haar peptiden de eiwitsynthese en celproliferatie in verouderd of beschadigd weefsel herstellen en ontstekings- en apoptosemarkers verlagen.
Voor de blaas. Mechanistisch zou je beweringen verwachten over herstel van het urotheel, de functie van de detrusor (blaasspier) en lokale ontsteking. Voor Vesilute is daarover niets gepubliceerd.
Verondersteld: een cosmetisch peptide gericht op lekkende microvaten onder het oog, waar de verkleuring grotendeels bestaat uit bloed dat al is ontsnapt en het ijzer dat achterblijft wanneer het wordt afgebroken. Het gesloten houden van de vaten is het opgegeven mechanisme; het bewijs is beperkt.Schematisch — niet op schaal

3Wat het onderzoek laat zien

Welke uitkomst dan ook voor specifiek Vesilute

Geen identificeerbare gepubliceerde studie, bij dieren of mensen.

Khavinson-familie, werk over genregulatie en celkweek

In-vitro- en modelleringsstudies beschrijven korte peptiden die aan DNA binden, de genexpressie veranderen en proliferatie of differentiatie in gekweekte cellen bevorderen (Khavinson 2011; reviews 2020–2021). Relevant voor het uitgangspunt, niet voor de blaas. [1]
Beoordeeld: C/B

Khavinson-familie, dierstudies en klinische studies van andere peptiden

Er bestaan studies bij knaagdieren en kleine, overwegend open-label Russische klinische rapporten voor Epitalon, Vilon, Livagen, Cortagen en andere. De kwaliteit ervan wordt besproken in de betreffende profielen. Ze dragen geen bewijs over naar Vesilute; een andere sequentie is een andere stof.

Blaasklachten

Meldingen uit de community noemen minder aandrang, minder nachtelijke toiletbezoeken en minder episodes van blaasontsteking na een kuur. Blaasklachten schommelen en reageren sterk op aandacht en veranderingen in vochtinname, dus ongecontroleerde meldingen wegen hier zeer weinig.

4Gemelde bijwerkingen en interacties

Gemeld in de literatuur

voor Vesilute bestaat die niet. De familie wordt door haar ontwikkelaars beschreven als niet-toxisch in tests bij knaagdieren.

Door de community gemeld

vrijwel niets behalve af en toe lichte maag-darmklachten door capsules; de meeste gebruikers melden geen merkbare effecten van welke aard dan ook, positief of negatief.

Theoretisch. een peptide dat wordt gepromoot als stimulerend voor celproliferatie in het blaasslijmvlies brengt een theoretische voorzichtigheid met zich mee voor iedereen met een voorgeschiedenis van blaaskanker of met onverklaarde hematurie (bloed in de urine), die altijd eerst door een arts moet worden onderzocht voordat iets anders wordt geprobeerd. Van orale dipeptiden wordt verwacht dat ze grotendeels worden verteerd, dus zowel het realistische risico als het realistische voordeel van capsules is waarschijnlijk laag.

Interacties. geen vastgesteld.

Markers die onderzoekers vaak volgen

Er bestaan geen stofspecifieke markers. Voor wie tijdens het gebruik blaasklachten bijhoudt:

MarkerWaarom ze gevolgd wordt
Een plasdagboek (mictie per dag en nacht, aandrangepisodes, vochtinname) gedurende een week vooraf en tijdensde enige eerlijke uitkomstmaat voor het geclaimde effect, en een die ook laat zien hoeveel klachten vanzelf variëren.
Urineonderzoek en urinekweekterugkerende blaasontsteking is een medisch probleem met standaardtests; een peptidekuur mag die niet uitstellen, en hematurie moet worden onderzocht.
Creatinine/eGFRbasale nierfunctie als uitgangswaarde als urinaire klachten de aanleiding zijn.
Volledig bloedbeeld (CBC) en uitgebreid metabool panel (CMP)algemene uitgangswaarde voor een stof zonder literatuur over veiligheid bij mensen.

Gratis voor iedereen. Veiligheidsinformatie staat nooit achter een betaalmuur.


5Reconstitutie en hantering

Wordt vooral verkocht als orale capsules (doorgaans 10–20 mg per capsule, in Rusland geëtiketteerd als supplement) en soms als poeder. Injecteerbaar gebruik is een extrapolatie uit de community zonder gepubliceerde basis bij welke soort dan ook. Bij wordt gebruikt en koel bewaard. De calculator kan ermee overweg, maar eerlijk gezegd is er geen dosis uit enige studie om op te kalibreren.

Openen in calculator, vooraf ingevuld →

6Vaak samen onderzocht met

‘Onderzocht’ is te sterk; het wordt ‘naast’ andere Khavinson-peptiden gebruikt in opeenvolgende kuren — Vesugen (bloedvaten), Cortagen (#94), Epitalon, Cardiogen, Chonluten, Testagen of Ovagen — en in de Russische praktijk soms met Cerebrolysin of Thymogen. Voor geen enkele combinatie zijn gegevens beschikbaar.

Informatieve kruisverwijzingen. Geen aanbevelingen voor combinaties.


7Regelgevingsstatus per regio

RegioStatus (gecontroleerd op —)
Verenigde StatenNiet door de FDA goedgekeurd; geen wettig voedingsingrediënt; voor zover wij weten niet op de Category 2-lijst voor compounding (bereiding door apotheken) †
Europese UnieNiet toegelaten als geneesmiddel of als ingrediënt van voedingssupplementen
Verenigd KoninkrijkGeen vergunning
AustraliëNiet goedgekeurd
Zuid-AfrikaNiet geregistreerd
RuslandVerkocht als voedingssupplement / parafarmaceutisch product, geen geregistreerd geneesmiddel †
Sport (WADA)Niet specifiek vermeld; niet-goedgekeurde stoffen vallen onder S0 †

8Open vragen

  • Bestaat er überhaupt een primaire studie van Vesilute? Als een lezer er een kan aanwijzen, moet dit profiel worden herzien.
  • Bereikt een oraal dipeptide bij mensen de blaaswand intact? Er zijn voor geen enkel peptide in de familie farmacokinetische gegevens.
  • Onafhankelijke replicatie van het genregulatiemodel van de familie in levend weefsel.

9Referenties

  1. 1Khavinson VKh et al. (2011). Short cell-penetrating peptides: a model of interactions with gene promoter sites. Bull Exp Biol Med. PubMed
  2. 2Khavinson VKh, Malinin VV (2005). Gerontological Aspects of Genome Peptide Regulation. Karger (monograph). PubMed
  3. 3Khavinson V et al. (2021). Peptide regulation of gene expression: a systematic review. Molecules [verify]. PubMed · DOI
  4. 4Khavinson VKh (2002). Peptides and ageing. Neuro Endocrinol Lett (supplement) [verify]. PubMed

Referenties worden gekoppeld aan PubMed-/DOI-identificatoren; tot die tijd zoeken links de bronvermelding op in PubMed.

† Wordt door onze beoordelaars gecontroleerd aan de hand van actuele bronnen.


10Community

Discussies en protocollen zijn zichtbaar voor leden. Lid worden is gratis.

Zelf gemelde bijwerkingen Fase 2

Nog niet genoeg gegevens. 0 van de 50 benodigde leden hebben deze stof 4+ weken gelogd. Onder de 50 tonen we niets, zodat niemand herkenbaar is.

11Paginageschiedenis

26 okt 2026Profile published — awaiting medical review

Gelicentieerd onder CC BY-NC-SA 4.0. Een fout gevonden? Meld het · Redactionele normen — correcties worden hier vastgelegd.